ปั่ก!
เสียมเสียบคองูเห่าอย่างแม่นยำลำตัวกับท่อนหัวแยกออกจากกันดิ้นกระแด่วๆ อยู่บนพื้นห้องไม่ไกลจากอ่างอาบน้ำนัก
“เ้าปลอดภัยหรือไม่?”
“ปลอดภัยเ้าค่ะ!”
กังซือเฉินมองเห็นนางที่คลุมเพียงผ้าผืนใหญ่เอาไว้บางส่วนชื้นน้ำแนบไปกับลำตัวมองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชวนให้วาบหวาม ภายใต้ผ้านิ่มบางที่ห่อร่างนั้นนางมิได้ใส่เสื้อผ้าแม้สักชิ้น! กังซือเฉินรีบตรงเข้าไปอุ้มนางไว้
“เ้าเข้าห้องก่อนดีกว่าเดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”
เขาพานางเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ข้างๆชายหนุ่มวางนางไว้บนเตียงก่อนจะเดินมาปิดประตู อิงฮวาร่างกายร้อนผ่าวด้วยความอาย นางรีบลุกไปหลังฉาก
“คุณชายท่านอย่าหันมานะเ้าคะข้าน้อยขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”
“ข้าไม่หันไปแน่...เ้ารีบเปลี่ยนเถอะข้ามีเื่จะคุยกับเ้า”
เมื่อนางแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินมายืนอยู่ใกล้ๆชายหนุ่มนั่งอยู่ริมเตียงพลางกวาดตามอง
“เตียงนี้ข้านอนั้แ่เพิ่งย้ายเข้ามาที่นี่เ้านอนแล้วรู้สึกสบายหรือไม่?
“สบายเ้าค่ะเตียงนี้กว้างดีนะเ้าค่ะ”
กังซือเฉินยื่นมือไปจับมือของนาง “อิงฮวาท่านแม่ข้าสร้างความหนักใจให้เ้าหรือไม่?”
“เื่อะไรหรือเ้าคะ?”หญิงสาวขยับเข้าไปใกล้ กังซือจึงฉุดข้อมือนางให้นั่งลงข้างๆ
“เื่ที่อยากให้เ้าเป็สาวใช้อุ่นเตียงของข้าน่ะสิ!หากว่าเ้าไม่เต็มใจก็ปฏิเสธได้นะ ข้าไม่อยากให้เ้าต้องลำบากใจเพราะข้า”
ใบหน้าของนางเป็สีชมพูระเรื่อริมฝีปากอวบอิ่มเป็สีผลอิงเถาเผยอยิ้มน้อยๆ ด้วยความเอียงอายระคนสุขใจ“มิได้เ้าค่ะ คุณชายเป็ผู้ช่วยเหลือและมีพระคุณกับข้าหนี้ชีวิตนี้ข้าอยากจะใช้ร่างกายตอบแทนท่าน”
กังซือเฉินได้ยินว่านางเต็มใจก็รีบขยับเข้าไปใกล้“จริงหรือ? เ้าเต็มใจจะอยู่เป็ภรรยาข้าใช่หรือไม่?”
“ภรรยาหรือเ้าคะ?”
“อิงฮวาข้าชอบเ้า มิได้คิดจะให้เ้าเป็เพียงสาวใช้อุ่นเตียงหรอกนะท่านแม่ก็บอกเองว่ายินดีให้เ้าเป็อนุภรรยาของข้า เ้าจะว่าอย่างไร?”
“หากวันหน้าท่านแต่งฮูหยินเข้ามาข้าน้อยจะได้รับความเป็ธรรมหรือไม่เ้าคะ?”
“มีเ้าแล้วข้าไม่คิดจะมีฮูหยินอีก รอวันหน้าท่านแม่ยอมใจอ่อนข้าก็จะยกเ้าขึ้นเป็ฮูหยินเอกของข้า ดีหรือไม่?”
อิงฮวาได้ยินคำยืนยันจากปากของชายหนุ่มคนซื่อก็รีบขยับเข้าไป แนบชิด“คุณชายคิดจะมีข้าเพียงคนเดียวหรือเ้าคะ?”
“ท่านพ่อของข้าก็ยังมีท่านแม่เพียงคนเดียวเลยนี่?ข้าก็เห็นว่ามีภรรยาคนเดียวก็เพียงพอแล้ว”
ซุนอิงฮวายกมือสองข้างขึ้นประคองใบหน้าขององครักษ์หนุ่มด้วยความซาบซึ้งนางยื่นหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆกังซือเฉินจึงกอดนางไว้แล้วประทับริมฝีปากลงมา เขาแทรกลิ้นเข้าในปากของนางทั้งสองต่างเก้ๆ กังๆ เพราะยังไม่เคยมีประสบการณ์อิงฮวาเผยอปากนางขยับใบหน้าไปตามที่ชายหนุ่มช้อนท้ายทอยให้หมุนเอียงไป
คุณชายน้อยพาร่างของนางนอนลงไปบนเตียงเขาพรมจูบนางไปทั่วใบหน้า ทั้งสองกอดกันกลิ้งไปมาบนเตียง
“ข้าถอดเสื้อเ้าหน่อยได้หรือไม่?”
“ได้เ้าค่ะ”นางพยักหน้ารับอย่างอายๆ ชายหนุ่มจึงดึงสายรัดเอวและถอดเสื้อตัวนอกของนางออก
เขาล้วงมือผ่านสาบเสื้อเข้าไปกอบกุมทรวงอกอิ่มขยำเบาๆ
“อา...นิ่มยิ่งนัก!”ด้วยความตื่นเต้นเขาจึงรีบดึงเชือกรัดเสื้อตัวในของนางออกจนเห็นเอี๊ยมตัวใน “ข้าอยากจับสองเต้าของเ้าจะได้หรือไม่?”
“ได้สิเ้าคะ” เขาพยักหน้าแล้วล้วงมือเข้าไปใต้เอี๊ยมัักับก้อนเนื้อทีละข้างอย่างตื่นเต้นหน้าของเขาแดงระเรื่อไปจนถึงคอ
“ข้าอยากเห็นข้างล่างด้วย”
“คุณชายก็ถอดออกสิเ้าคะ”นางกระซิบเสียงพร่า มือของเขาที่บีบนวดทรวงอกของนางเบาๆทำให้ใจนางเต้นระรัวราวกับมีกลองศึกตีกระหน่ำอยู่ข้างในมือของเขาลูบไล้เปะปะไปทั่วร่างกาย ยื่นไปบีบบั้นท้ายของนางเบาๆก่อนจะดึงเอากางเกงขายาวนางรูดลงไปถึงหัวเข่า
“อิงฮวาข้าอยากแตะต้องส่วนนั้นของเ้าจะได้หรือไม่?”
ปลายนิ้วของเขาปัดผ่านเม็ดบัวบนอกจนนางสะท้านเอ่ยอนุญาตเสียงสั่น “ตามใจคุณชายเ้าค่ะ”
กังซือเฉินรู้เพียงตนเองอยากจะลูบคลำร่างกายของนางแต่ไม่รู้ว่าต้องทำเช่นใดบ้างเมื่อได้รับอนุญาตเขาก็ลูบขาอ่อนของนางวนไปมาก่อนจะแตะไปบนส่วนสงวนเบื้องล่างออกแรงกดวนเบาๆด้วยความตื่นเต้น
“อือ...อืม...” ชายหนุ่มกับหญิงสาวเผลอครางเบาๆออกมาพร้อมกัน ร่างกายท่อนล่างของเขาตื่นตัวแข็งขันเขาใช้มันเสียดสีกับขาอ่อนของนางไปมาอิงฮวาผงกศีรษะขึ้นมองสิ่งที่เกิดขึ้นกับท่อนขาของตน เมื่อเห็นเข้าว่าเขายื่นมือไปจับมันขึ้นนางก็ผงะเล็กน้อย
“นะ นั่น....” นางอุทานเบาๆ ด้วยความตื่นเต้นเพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่าบุรุษผู้หนึ่งจะซ่อนอวัยวะขนาดนี้ไว้ได้อย่างมิดชิด
ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมสิ่งนั้นไว้แล้วเริ่มรูดเบาๆเขาเริ่มรู้สึกปวดมากจึงเงยหน้าขึ้นไปจูบนางครั้งหนึ่งก่อนจะกระซิบเสียงกระเส่า
“เ้าช่วยข้าทีได้ไหม?ข้าปวดตึงไปหมดแล้ว” เขาถอดกางเกงตนเองออกรวมทั้งส่วนที่ห่อหุ้มส่วนสำคัญเอาไว้อย่างแ่า
“ทำอย่างไรหรือเ้าคะ?”
***********************
ไรท์แนะนำ อีบุ๊กยกเซ็ทจ้า!!! https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE4MTk3NSI7fQ
11K
