"เป็อะไรของนายนักหนา! ทำไมชอบหลงตัวเองว่าฉันไปยั่วนายด้วย!!!!!"
เธอพูดด้วยความโมโห
"นี่ โกรธผมจริงๆงั้นเหรอ?"
เขาก็ยังคงเสียงเรียบ
เธอไม่ได้ตอบเขาไป
"งั้นวันนี้ผมอยู่กับเธอทั้งวันทั้งคืน
เลยเป็ไง"
จากเสียงเรียบเขาเสียงเริ่มเ้าเล่ห์~
"ฉันไม่้า!! วันนี้อย่าแม้แต่จะคิดว่า
จะตามฉันมา!!!!"
เธอยังคงโมโห
"วันนี้ไม่ได้ แสดงว่าวันหน้าได้สินะ ฮ่าๆ"
เขาหัวเราะ
"จะวันไหนๆก็ไม่ต้องมาตามฉัน!! แล้วเลิกมานอนที่นี้สักที และอย่ามายุ่งกับฉัน!!!!!"
เธอพูดเสร็จก็ผลักเขาออกอย่างเต็มแรง
จากนั้นเธอก็เดินเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
"โกรธอจริงๆเลยนี่
ช่วยไม่ได้งั้นก็..กลับก่อนล่ะกัน"
เขาพูดคนเดียวว (น่ากลัววว ฮ่าๆ)
เขาก็เดินลงและกำลังจะออกจากบ้านไป
แต่แม่ของเธอเห็นเขาแล้วนั้น ก็พูดขึ้นว่า
"เอ้า! ลูกจะรีบไปไหน? ไม่มากินข้าวเช้า
ด้วยกันก่อนล่ะ?"
เขาได้ยินแม่ของเธอถามอย่สงนั้น
จะให้ตอบจริงๆว่า ลูกสาวของพวกเขาเป็คนไล่เราออกมาก็คงไม่ใช่เื่ที่ดีสัก
เท่าไหร่ เขาจึงเลี่ยงที่จะตอบความจริงไป
"เอาไว้วันหน้าละกันครับ พอดีวันนี้ผมมี
ธุระแต่เช้าครับ งั้นขอตัวก่อนนะครับ"
เขาพูดเสียงเรียบ
พ่อแม่ของเธอนั้นต่างก็งงกันถ้วนหน้า
เพราะ ตกกลางคืนก็มาอย่างเร่งรีบ
พอเช้ามาก็รีบกลับไป ???
"คงต้องเลื่อนงานแต่งขึ้นมาเร็วๆ
ซะแล้วสิ ฮ่าๆ~"
พ่อของเธอพูดไปหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
"นั้นสินะคะคุณ~ พวกเขาทั้งสองคงจะ
รักกันขึ้นมาแล้วล่ะค่ะ ฮ่าๆ"
แม่ของเธอก็เช่นกัน
จากนั้นเขาก็กลับมาถึงบ้าน และเดินเข้า
ไปในบ้าน จึงเห็นพ่อแม่ของเขากำลังนั่ง
กินข้าวเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหาร
พ่อของเขาเริ่มพูดด้วยความไม่พอใจ
แต่พ่อของเขาก็พูดกับเขาดีๆ
"ไปไหนมา? ลูกหมั้นกับน้องซูแล้วนะลูก
ทำไมยังไม่เลิกนิสัยนี้สักที?"
แม่ของเขาก็เสริมด้วยเช่นกัน
"นั้นสิลูก ทำตัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะลูก
อีกไม่นานลูกก็จะแต่งงานแล้ว"
ถ้าน้องเขาอยู่ด้วยก็คงจะพูดประมาณนี้
เช่นเดียวกับ แต่น้องเขายังไม่ตื่น
เขาก็งงเล็กน้อย อะไรมันจะขนาดนั้น
"ผมพึ่งกลับมาจากบ้านน้องเขาครับ"
เขาพูดเสียงนิ่ง ...
พ่อแม่ของเขาก็เปลี่ยนท่าทีกันทันที
พวกเขาทำท่าจะดีใจ แต่เขายังพูดไม่จบ
"แต่น้องเขาเป็คนไล่ผมออกมาครับ"
เขียนคอมเม้นมาพูดคุยได้นะ~
มาพูดคุยกัน หรือจะคอมเม้นอะไรมาก็ได้
'เหงามากกกๆเลยนะเนี่ย'
"END" EP. 18 --> รออีก1น.