ตอนที่13ฆ่าภูตจำนวนมหาศาล
ก็อบลินทั้งสามพุ่งเข้าหาภูตชราแต่ก็มีภูตหลายสิบตัวบินออกมาจากด้านหลังของภูตชราพุ่งเข้าใส่ก็อบลินทั้งสามของผมแต่พวกมันสามตัวก็ตายอย่างรวดเร็วโดยที่มีลูกศรเวทย์สีฟ้าแทงที่หัวของพวกมันทั้งสามตัวผมนั้นยิงศรเวทย์ออกไปโดยไม่ลังเลเลยด้วยค่า ปัญญา 50 แต้มทำให้ผมสามารรถที่จะยิงหน้าไม้ไปยังตำแหน่งไหนก็ได้ตามที่ผม้า
ปรากฏรอยยิ้มที่หน้าของผมจากนั้นผมก็ยิงออกไปอีกหกดอกฆ่าพวกมันไปได้อีกสี่ตัวอีกสองตัวที่หลบได้ก็ถูกก็อบลินของผมฟันจนขาดเป็สองท่อน ภูตชรานั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวผมนั้นไม่ได้สนใจสักนิดผมโบกมือให้ก็อบลินฆ่าพวกมันทั้งหมดไม่นานเหล่าภูตก็ตายกันไปจำนวนมากด้วยฝีมือของผมและก็อบลินทั้งสาม
“ท่านกาย”
“พวกเธอเป็ยังไงกันบาง”เมื่อผมเดินออกมาจากหมู่บ้านหกสาวก็ยิ้มออกมาและเอเดนก็รีบพูดออกมาผมรีบถามเพราะความเป็ห่วงนั้นทำให้พวกเธอเริ่มเขินสึกผมไม่ค่อยรู้เื่นี้เท่าไหร่นักหรอกผมยื่นถุงเหรียญให้เวฟและหนังสือสกิลกับอาวุธจำนวนหนึ่งที่ก็อบลินขนมาให้เกรชเก็บไว้ไม่นานภูตสาวทั้งสี่ก็สามารถที่จะฟื้นฟูจนกลับมาเป็แบบเดิมได้
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“ท่านพ่อของพวกเราทั้งสี่ถูกท่านลุงสังหารมันนั้นได้ยึดบัลลังก์และสังหารท่านพ่อของพวกเรา”ผมรีบถามทันทีเมื่อพวกเธอทั้งสี่สงบลงแล้วเลเอนที่เป็พี่ใหญ่ก็รีบตอบผมทันที่เธอนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อเล่าจบพวกเธอทั้งสี่ก็ร้องไห้นั้นทำให้ผมรู้สึกเ็ปเอามากๆผมจ้องมองไปยังที่แสนไกลจากนั้นก็กอดพวกเธอทั้งสี่คนทันที
“ผมจะช่วยพวกเธอเองต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม”
“ท่านกาย”ผมพูดออกมาอย่างช้าๆและชัดเจนถึงมันจะเป็ประโยคที่ฟังแล้วอยากจะอ้วกสำหรับบางคนแต่กับบางคนมันคือแสงสว่างสำหรับพวกเขาภูตสาวทั้งสี่จ้องมองมาที่หน้าของผมและพูดออกพร้อมกัน ผมนั้นยิ้มออกมาเบาๆนั้นทำให้พวกเธอทั้งสี่เต็มไปด้วยความสุขที่มาจากก้นบึ่งแห่งจิตใจพวกเธอทั้งสี่กอดผมและร้องไห้ออกมาอีกครั้ง
สองสาวที่อยู่ด้านหลังต่างเต็มไปด้วยความอิจฉาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเลยหลังจากภูตสาวทั้งสี่หยุดร้องผมก็ให้เธอทั้งสี่นำทางไปยังพระราชวังเพราะว่าถ้ามีบัลลังก์ตั้งมีพระราชวังเป็แน่ ไม่นานพวกผมก็มาถึงเมืองขนาดใหญ่ผมไม่เคยคิดเลยว่าในดันเจี้ยนจะมีเมืองที่ใหญ่ขนาดนี้อยู่
“ที่นี้คือเมืองแห่งาาภูตกาเดน”
“มีคนอยู่เท่าไหร่”เลเดนเริ่มแนะนำออกมาอย่างภาคภูใจนั้นทำให้ผมขมวดคิ้วเข้าหากันจากนั้นผมก็รีบถามเลเดนทันทีนั้นทำให้บรรยากาศที่สนุกสนานเริ่มเงียบลงทันที
“มีประมาทสองล้านคนคะ”
“งั้นการที่จะถ่วงบัลลังก์คืนเราต้องมีกองกำลังผมคิดว่าพ่อของพวกเธอน่าจะมีกองกำลังของตนเองแน่”เลเดนตอบผมหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งนั้นทำให้ผมขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะพูดออกมาเพราะผมคิดว่าผู้ที่มีอำนาจทุกคนจะต้องมีกองกำลังของตัวเองเป็แน่
“มีสิท่านพ่อมีกองกำลังที่มีนามว่าสังหารภูตอยู่”
“ดีพวกเธอรู้ไหมว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน”จูเดนรีบพูดออกมาทันทีนั้นทำให้ทุกคนจ้องมองไปที่เธอผมรีบถามเลยจูเดนนั้นรู้เธอรีบพยักหน้าจากนั้นก็เดินนำทางผมไปไม่นานพวกเราก็มาถึงถ้ำขนาดใหญ่ใจกลางูเาปรากฏภูตจำนวนมากอยู่บนต้นไม้พวกมันมีคันธนูและเล็งมาที่พวกผม
“ท่านอาโซเดน”
“นั้นเลเดนโอ้พวกเ้าทั้งสี่มาหาข้าหรือ”เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มแย่เลเดนก็ะโออกมานั้นทำให้เหล่าภูตมากมายตกตะลึงโซเดนเมื่อได้ยินมันก็พุ่งเข้ามายืนด้านหน้าของกลุ่มผมด้วยความเร็วสูงพร้อมกับจ้องมองไปรอบๆก่อนที่จะยิ้มและพูดออกมาอย่างมีความสุข
“ท่านอาโซเดนพวกข้า้าความช่วยเหลือจากท่าน”
“เกิดอะไรขึ้นกาเดนน่าจะช่วยเหลือพวกเ้าได้ดีกว่าข้าไม่น่าจะต้องถึงมือข้าด้วยซ้ำ”เลเดนรีบพูดออกมาอย่างเร่งรีบนั้นทำให้โซเดนขมวดคิ้วเข้าหากันและถามออกมาอย่างจริงจังสี่สาวเปลี่ยนเป็สีหน้าเสียใจมากๆ ผมเดินเข้ามีตบที่ไหล่ของเลเดนพร้อมกับเดินมาที่ด้านหน้าของโวเดน
“สิ่งที่เกิดขึ้นนะหรอลุงของพวกเธอฆ่าพ่อของพวกเธอเพื่อชิงบัลลังก์ยังไงละ”
“ซาเดนนะหรอมันเป็ไปได้ยังไง”ผมนั้นพูดออกมาอย่างดุร้ายแววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นนั้นทำให้โซเดนตกตะลึงมันพูดออกมาอย่างไม่เชื่อแต่เมื่อเห็นหลานทั้งสี่ของมันและเห็นแววตาของผมก็ทำให้มันเปลี่ยนเป็จริงจังพร้อมกับที่ความโกรธเริ่มเข้ามาแทน
“ข้าและกองกำลังสังหารภูตจะไปจัดการเอง”
“ไม่คุณแค่ไปกับผมผมจะจัดการทุกอย่างเองขอเพียงแค่คุณช่วยจัดการกับคนของอาณาจักรกาเดนเท่านั้นเื่ที่จะจัดการกับชายที่ชื่อเซเดนมันเป็แค่เื่ง่ายๆสำหรับผม”โซเดนรีบพูดออกมาด้วยความโกรธแค้นนั้นทำให้สี่สาวยิ้มออกมาอย่างยินผมพูดแทรกขึ้นมาโดยที่ไม่ได้สนใจสิ่งใดเลยนั้นทำให้พวกภูตทั้งหมดจ้องมองมาที่ผมซึ่งผมไม่สนจากนั้นผมก็หันหลังกลับพร้อมกับที่โบกมือซอมบี้ทั้งหมดกลายเป็ดุร้ายทันที
“มาเถอะผมไม่อย่างเสียเวลา”ผมพูดออกมาอย่างดุร้ายจากนั้นก็เดินออกไปโดยไม่ลังเลอีกเลยเวฟและเกรชรีบวิ่งตามผมมาโดยที่พวกเธอไม่ลังเลเช่นกัน จากนั้นพวกกองกำลังสังหารภูตและสี่ภูตสาวก็ตามผมมาไม่นานพวกเราก็ถึงประตูอาณาจักรกาเดนผมยิ้มออกมาจากนั้นโบกมือเบาๆซอมบี้ทั้งสามของผมวิ่งขึ้นไปบนกำลังอย่างรวดเร็ว
ั้แ่ที่พวกมันทั้งสามค่อยปกป้องสองสาวอยู่ที่ด้านหน้าประตูดันเจี้ยนเงาพวกมันก็ได้ฆ่าพวกเงาไปเล็กน้อยและได้กินพวกมันไปนั้นเลยทำให้พวกมันมีกรงเล็บเหมือนกับพวกเงาเพราะแบบนี้ทำให้พวกมันปีนกำลังได้อย่างง่ายดาย ผมยิ้มออกมาอย่างสนุกสนาน
“เขาคนนั้นเป็ใครกันแน่เลเดน”
“เข้าคือท่านกายผู้ที่ปลดปล่อยพวกเราจากผนึกและคนที่สัญญาว่าจะสังหารซาเดนให้พวกเรา”โซเดนเมื่อเห็นว่าผมสามารรถที่จะความคุมซอมบี้ได้มันก็หันไปถามเลเดนเลเดนนั้นตอบออกมาอย่างจริงจังแววตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นนั้นทำให้โซเดนประหลาดใจมาก
“เขาสามารถที่จะไว้ใจได้มากขนาดที่พวกเ้ามองเขาด้วยสายตาเช่นนี้ได้หรอ”
“ท่านกำลังกล่าวสิ่งใดกันแน่”โซเดนนั้นพูดออกอย่างสนุกสนานเมื่อมันมองเห็นดวงตาที่จ้องมองมาที่ผมของสี่หลานสาวของมันเลเดนนั้นเรียกสติกับมาและถามด้วยความสงสัยแต่โซเดนไม่ได้ตอบมันพยักหน้าให้กับเหล่าภูตจากนั้นพวกมันก็บินขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นานประตูของอาณาจักรกาเดนก็เปิดออกมาผมเดินออกไปโดนไม่ลังเลเหล่าหกสาวก็รีบเดินตามผมมาอย่างรวดเร็วเมื่อเข้ามาในเมืองผู้คนต่างจ้องมองมาที่ผมอย่างหวาดกลัวเมื่อเห็นซอมบี้ทั้งสามฉีกร่างของเหล่าภูตตายไปจำนวนมากเศษเืเนื้อกระดูกไส้กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นไปหมดผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นความกลัวของพวกมันพร้อมกับเดินมุ่งตรงไปยังอาณาจักร
“หยุดพวกมันทั้งหมดเดียวนี้”
“ฆ่าพวกมันให้หมด”เสียงดังขึ้นอย่างดุร้ายผมจ้องมองไปที่ต้นเสียงปรากฏภูตสวมใส่ชุดเกราะสีเทามันมีดาบที่เอวถึงสีเล่มผมไม่ได้สนใจผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายจากนั้นซอมบี้ทั้งเจ็ดของผมก็พุ่งเข้าใส่เหล่าภูตทันทีแต่ก็ยังมีภูตทหารมากมายหลุดมาได้พวกมันพยายามที่จะจัดการผมแต่ก็ถูกกองกำลังสังหารภูตจัดการทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
“กองกำลังสังหารภูตเหตุใดพวกเ้าถึงได้ช่วยมันทำลายอาณาจักรเช่นนี้”
“พวกเ้าเป็ผู้สังหารกาเดนมิใช้หรือจะมาหาว่าพวกข้าทำลายอาณาจักรได้เช่นใด”ภูตเกลาะเทาที่กำลังสู้อยู่กับก็อบลินทั้งสามของผมมันก็คำรามออกมาอย่างดุร้ายแววตาของมันเต็มไปด้วยความโกรธแค้นโซเดนตอบมันไปด้วยความเ็าพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ภูตเกาะเทา
“ตูมมมมฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”การต่อสู่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆผมนั้นยิ้มออกมาเมื่อพวกภูตเริ่มได้เปรียบพวกมันเหยียบอยู่บนศพของพวกมันเองผมเลยดีดนิ้วใช้ความสามารถของสกิลที่สองของ สกิล ความคุมความตายนั้นจึงทำให้ศพะเิทำให้เหล่าภูตตายไปมหาศาลเสียงัวเราะของผมดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งนั้นทำให้เหล่าภูตต่างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“คุณโซเดนช่วยไปลากตัวของเ้าเซเดนมาที่ผมจะะเิมันต่อหน้าประชาชนของอาณาจักรกาเดนแห่งนี้ดูสิว่าใครจะกล้าแตะต้องภูตสาวแสนสวยทั้งสี่ของผมอีก”ผมคำรามออกมาเสียงดังนั้นทำให้เหล่าภูตที่ได้ยินยิ่งหวาดกลัวแม้แต่หกสาวยังเต็มไปด้วยความหวาดกลัวผมจ้องมองไปที่โซเดนมันรับรู้ว่าผมนั้นไม่ได้ผู้เล่นมันจึงรีบพุ่งไปที่พระราชวังกับกองกำลังภูตสังหาร
“เลเวลอัพ”
“คุณได้รับ2แต้มเพื่อเพิ่มค่าสถานะและ1แต้มเพื่อเพิ่มค่าสกิล”
“เพิ่มปัญญาไปอีก2แต้มและเพิ่มสกิลควบคุมความตาย อีก1แต้ม”ไม่นานเลเวลผมก็อัพผมนั้นเพิ่มปัญญาทั้งหมดและเพิ่มค่าสกิลที่สกิลความคุมความตาย ในตอนนี้สกิล ควบคุมความตายของผมก็ได้อยู่ในเลเวล3สูงสุดแล้ว