ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ
ตอน แฟนของพ่อใครอย่าแตะ
แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระทบกับใบหน้าที่เรียวขาว ริมฝีปากเล็กบางสีชมพูกำลังยิ้มสวยที่มุมปาก
ดวงตากลมโตสีดำขลับขนตายาวงามงอนกำลังจ้องมองไปยังใบหน้าที่คมเข้มสีแทน
สายตากำลังสาดส่องไปรอบๆใบหน้าที่คมเข้ม จมูกโด่งปลายเชิด ริมฝีปากหนาสีแดง คิ้วหนาเข้มอยู่บนดวงตาที่หลับพริ้ม
มือน้อยๆสีขาวๆแตะลงที่ใบหน้าตรงแก้มที่อิ่มอูม แล้วค่อยๆเคลื่อนลูบไล้อย่างแ่เบาไปยังคางที่มีหนวดเคราสั้นๆ
แล้วมือน้อยๆก็กำหลวมๆแล้วชี้นิ้วชี้ออกมาแตะตรงปลายจมูกที่โด่งเชิด นิ้วชี้เลื่อนขึ้นไปตรงสันจมูกแล้วไปหยุดตรงที่หน้าผากที่มีผมยาวออกมาปกปิด
หมับ! มือน้อยๆแหวกเสยผมออกจากหน้าผากที่นูนกว้าง
จุ๊บ! ริมผีปากเรียวบางสีชมพูจุมพิตลงไปยังหน้าผากอันกว้าง
พลันดวงตาที่หลับไหลบนใบหน้าอันคมเข้มก็เบิกกว้าง พร้อมกับมีเสียงแ่เบาออกมาจากริมฝีปากหนาอิ่มสีแดง
"พ่อรักหนูนะครับ" ศิลาตื่นด้วยจุมพิตอันบริสุทธิ์ของนิชาแล้วบอกรักเธอ
"หนูรักพ่อนะคะ" นิชาสบตาและบอกรักตอบ
ทั้งคู่ลุกไปช่วยกันทำอาหารเช้าและปล่อยให้บอยนอนหลับไหลต่อเพราะวันนี้เป็วันเสาร์
"เมื่อคืนหลับดีไหมจ้ะ" ศิลาชงนมและโอวัลตินและกาแฟเพื่อบอยเขาและนิชา
"ก็ดีค่ะแต่พ่อนอนกรนดังนะคะ" นิชายิ้ม เธอกำลังทำข้าวต้มกุ้งน่ากินมาก
"เหรอ ไม่รู้ตัวเลย555" ศิลาบอก
"บอยนอนดิ้นทั้งคืนเลยหละ" ศิลาบอกนิช
"หรือคะ" นิชาถาม
"ใช่ๆ แล้วก็ร้องเย่ ๆ เหมือนกำลังฝันดีเลย พ่อเลยไม่กวนน้อง" ศิลาบอก
"ทั้งคู่คุยกันไปทำอาหารไปอย่างมีความสุข
ทั้งคู่ทำอาหารเสร็จแล้วศิลาก็เข้าไปปลุกบอยและอุ้มเขาออกมานั่งกินข้าวด้วยกันสามคน
"เมื่อคืนผมฝันหาแม่ด้วยครับ" บอยพูดอย่างตื่นเต้นและยิ้มกว้าง เขายังใส่ชุดนอนลายการ์ตูนอยู่
"หรือจ้ะ ฝันเป็ไงลูก" นิชากำลังจะถามแต่ศิลาถามบอยก่อน
"ผมลอยๆ ไปบนฟ้าแล้วเจอแม่แต่งตัวสวยมาก แม่มีแสงๆรอบๆตัว แล้ว ๆ ๆ แม่ก็พาผมไปวิ่งในสวนบนฟ้าสนุกมากเลยครับ" บอยบอกอย่างตื่นเต้น
"พ่อคะ ์มีจริงไหมคะ" นิชาถามศิลา เพราะเธอก็เคยฝันเห็นอรมาบอกเธอให้ดูแลศิลาและบอยด้วยความรัก แต่เธอยังไม่เคยบอกความฝันนี้กับใคร
"ไม่แน่ใจนะ พ่อคิดว่าคงจะมีนะ" ศิลาตอบ
"มีสิครับผมเพิ่งไปหาแม่มาเมื่อคืนบนสวรค์" บอยบอก
"พี่ก็ว่ามี เนอะบอย" นิชายิ้มกว้างเพราะคิดถึงอรและดีใจที่น้องชายของเธอได้เจอแม่
"พ่อว่าแม่คงอยู่มองเราบน์นะ" ศิลายิ้มและลูบหัวลูกๆท้้งสองคน
ทานข้าวเสร็จศิลาก็จูงมือบอยไปอาบน้ำด้วย ส่วนนิชาไปอาบน้ำอีกห้องนึง
บอยออกมาแต่งตัวชุดคาวบอยตัวน้อยที่มีเสื้อยีนส์แขนยาวและกางเกงยีนส์ขายาว
นิชาแต่งชุดเดรสลายดอกไม้หลากสีเธอดูสวยและสดใสมาก
วันนี้เป็วันหยุดของบอยและนิชาศิลาจึงพาทั้งคู่ไปเดินห้างเพื่อซื้อของใช้ของกินและวัตถุดิบทำอาหารมาตุนไว้ในบ้าน
"สวัสดีจ้ะน้องนิชา น้องบอย" แม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านแต่เช้า เธออายุเกือบๆ60ปีแต่ยังแข็งแรงสดใส เธอผิวขาวตัวเล็กคล่องแคล่ว เธอชื่อป้าเพ็ญ
"สวัสดีค่ะ ครับ ป้าเพ็ญ" นิชาและบอยไหว้แม่บ้านที่กำลังยิ้มให้พวกเขา
"น้องนิชามานี่เลย ๆ มาให้ป้าเพ็ญเปียผมก่อน" เธออารมณ์ดีและเรียกนิชามานั่งเปียผมสองแฉกให้เธอ
นิชานั่งยิ้มหน้ากระจกและให้ป้าเพ็ญถักเปียให้
ศิลากำลังนั่งตอบอีเมลล์ลูกค้าฝรั่งที่ซื้อภาพจากเขาอยู่เขาซดกาแฟไปด้วย ส่วนบอยนั่งข้างๆศิลากำลังอ้าปากค้างดูพ่อคนเก่งของเขาพิมพ์คุยกับฝรั่ง
"เสร็จแล้ววว" ป้าเพ็ญพูดพลางยิ้ม
"ขอบคุณค่ะป้าเพ็ญ" นิชายกมือไหว้แม่บ้านและยิ้มให้เธอ
"สวยจังเลยค่ะ" นิชาส่องกระจกแล้วยิ้มให้ตัวเองในกระจก
"ไปกันได้แล้วครับ" บอยเรียกทุกคนเมื่อเห็นศิลาลุกจากโต๊ะทำงาน
"ป้าเพ็ญน้องนิชาทำอาหารไว้เผื่อเอาห่อกลับบ้านได้เลยนะครับ" ศิลาบอกแม่บ้าน
เพราะแม่บ้านจะทำงานบ้านทุกอย่างจนเสร็จแล้วกลับบ้านเลย ไม่ได้ทำงานตามเวลาเข้าออก
ศิลาพาลูกๆขึ้นรถเก๋งแล้วขับออกไปที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่
ศิลาพาบอยไปเล่นโซนเครื่องเล่นที่มีเ้าหน้าที่ดูแล แล้วเขาก็จูงมือนิชาไปเดินเลือกซื้อของกินของใช้
นิชาเดินนำหน้าและอ่านรายการของใช้ที่เธอเขียนจดใส่กระดาษมา ส่วนศิลาเข็นรถเข็นตามหลัง
"พ่อจ๋า หยิบนมข้นหวานบนนั้นให้หน่อย" นิชาชี้ไปบนชั้นวางที่สูงเลยหัว
"นี่จ๊ะ" ศิลาเอื้อมมือไปหยิบนมข้นแล้วยื่นให้นิชา
"เอาอีกยี่ห้อให้หนูหน่อยค่ะ" นิชาชี้ไปที่นมข้นหวานอีกยี่ห้อนึง
ศิลาหยิบแล้วยื่นให้นิชา นิชายืนอ่านและเปรียบเทียบราคาก่อนจะเลือกใส่ตระกร้ารถเข็นแล้วเดินไปต่อ
ทั้งคู่เดินเลือกซื้อของกันเป็ชั่วโมงจนครบแล้วจึงออกมาจ่ายเงินแล้วเดินมาหาบอย
นิชาเข้าไปกดเงินสดจากตู้เอทีเอ็มในธนาคารเพื่อเอามาไว้ใช้จ่ายในบ้าน ส่วนศิลาเข็นรถเข็นออกไปยกข้าวของใส่รถเก๋งกับบอย
"อึ๊บบบบ!" บอยยกถุงขนาดใหญ่ใส่ลงรถ
ศิลาพาบอยไปซื้อกาแฟสดและนาปั่นให้บอย แล้วซื้อชาเขียวปั่นที่นิชาชอบกิน ที่ร้านหน้าห้าง
นิชาเดินออกมาจากห้างที่รถจอดอยู่แต่ไม่เจอบอยกับศิลาเธอเลยยืนรอที่หน้าห้าง
"น้องคนสวย ชื่ออะไรครับ" จู่ๆก็มีผู้ชายวัยรุ่นอายุราวๆ20ปีแต่งตัวเด็กแนวถือสเก็ตบอร์ดมาสามคนและทักนิชา
"ชื่อนิชา" นิชาตอบและหันหน้าหนี
"พี่ชื่อเอนะ ขอเบอร์ได้ไหม" คนนึงเดินมายืนขวางนิชาไว้
"ไม่ได้ค่ะมีแฟนแล้ว" นิชาตอบห้วนๆและกำลังจะเดินหนีมาที่รถเก๋งเธอ
หมับ! "เดี๋ยว ๆ ๆ ก่อนสิทคุยกับพวกพี่แปบไม่ได้เหรอ" อีกคนเดินตามและดึงมือนิชาให้เธอหยุดเดิน
"ปล่อยนะ!" นิชาดุเขาเสียงดัง
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เปรี้ยง!!! โอ๊ยยยยย!
ศิลาปล่อยแก้วกาแฟและชาเขียวลงพื้นแล้ววิ่งมาต่อยคนที่จับมือนิชากระเด็นหงายหลังไปนอนร้อง มันปากแตกเืไหลกลบปาก
"พ่อคะ" นิชาใและผงะตัวออกไกลจากสามคนนั้น
มึงงงงง! อีกคนวิ่งมาและถือสเก็ตบอร์ตฟาดศิลา
เปรี้ยงงงง! ศิลายกแขนบังหน้าแล้วโดนฟาดเข้าที่ไหล่
ตูมมม! โอ๊ยยยย! ศิลาชกหมัดสวนเข้าเบ้าตามันจนคิ้วแตกเืไหลซิกๆ
อีกคนฉวยโอกาสเข้ามาทางหลังและรัดแขนศิลาไว้สองข้าง
ตูมมมม! คนที่คิ้วแตกปรีเข้ามาชกเข้าปากศิลาจนแตกเืไหล
พ่อจ๋าาาาา!!! นิชาร้องใยืนตัวแข็งท่อทำอะไรไม่ถูก
ตุ้มมมม! บอยยืนอ้าปากค้างทำแก้วโอวัลตินหลุดมือหล่นลงพื้น
เปรี๊ยงงงง! โครมมมม! ศิลาหมุนตัวฟันศอกกลับหลังใส่คนที่รัดแขนเข้าตรงขมับจนมันล้มลงไปนอนสลบโดยไม่ทันได้ร้องซักแอะ
มืงงงง! คนที่คิ้วแตกวิ่งมาแล้วง้างสเก๊ตบอร์ดขึ้นเหนือหัวจะฟาดเข้าใส่ศิลา
เปรี้ยงงง! ศิลาะโถีบเข้าที่อกจนมันกระเด็นไปนอนเอามือกุมหน้าอกดิ้นทุรนทุราย
เปรี้ยงงงง! ศิลาเดินไปเตะหน้าคนที่ปากแตกคนแรกจนมันนอนสลบ
นิชาทึ่งจนเอามือปิดปาก
คนแถวนั้นมายืนมุงดูวัยรุ่นสามคนนอนจมกองเืร้องโวยวาย
ไม่ทันไรตำรวจก็เข้ามาระงับเหตุ พวกวัยรุ่นสามคนอ้างว่าถูกศิลาทำร้ายร่างกาย
ศิลายืนเงียบขรึมไม่เถียง
"พวกมืงอยากโดนข้อหาอนาจารย์ใช่ไหม" นิชาตวาดอย่างเกรี้ยวกราดจนทุกคนรอบๆข้างใ
"ตำรวจคะ คนนี้มันกระชากแขนฉุดไม่ให้หนูไปขึ้นรถ หนูจะแจ้งความค่ะ หนูไม่ยอม" นิชาดุจนพวกมันหน้าหงอยนั่งเงียบ
ตำรวจคุมตัวพวกมันไปโรงพัก ส่วนศิลาเดินมาจูงมือนิชาและบอยขึ้นรถและขับไปโรงพัก
ศิลาพาบอยและนิชาเข้าแจ้งความและเรียกร้องให้เอาผิดพวกมันสามคนจนค่ำจึงเสร็จเื่
เขาขับรถพานิชาและบอยกลับบ้านทั้งๆที่ปากยังแตกมีคราบเืแข็งๆยังไม่ได้ทำแผล
"พ่อชกมวยเก่งจังเลยครับ สอนผมได้ไหม" บอยชมศิลาอย่างตื่นเต้น
"ไม่ดีนะบอยความรุนแรง" นิชาหันมาดุบอยที่นั่งด้านหลังจนเขาเงียบกริบ
ศิลาขับรถไปและเงียบไปเพราะเขายังโกรธพวกมันจนอารมณ์คุกกรุ่น เขาพยายามให้ตัวเองใจเย็นลงก่อน
นิชาจูงมือบอยไปช่วยยกของเข้าบ้าน
ศิลาหายใจลึกๆสองสามทีแล้วจึงลงรถไปช่วยนิชายกของหลายถุงเข้าบ้าน
"มานี่สิค่ะพ่อ" นิชาจูงมือศิลาไปนั่งที่โซฟา บอยเข้าไปอาบน้ำเพราะนิชาสั่ง
นิชาเดินไปเอากล่องปฐมพยาบาลในห้องนอนออกมาและยืนหน้าตักศิลา
"เจ็บไหมคะ" นิชาเอายาใส่สำลีและเช็ดแผลที่ปากศิลาแล้วถามเขาด้วยความเป็ห่วง
หึ! ศิลาส่ายหัวตอบ
"หนูขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูได้ทัน" นิชาพูดไปด้วยก้มหน้าทำแผลให้ศิลาไปด้วย
หน้าเล็กๆเรียวสวยจ่อหน้าศิลาจนลมหายใจรินรดกัน
"นี่ไม่สะทกสะท้านเลยใช่ไหมคะเนี่ย" นิชาบ่นไปทำไป ส่วนศิลานั่งนิ่งเขาดูไม่เจ็บไม่ปวดซักนิด
"พ่อรุนแรงไปนะคะ แค่พ่อตวาดพวกมันก็วิ่งหนีแล้วละมั้ง" นิชาพูดแกมติศิลาที่รีบใช้กำลังแก้ไขปัญหา
"แล้วถ้ามันทำอะไรเลวร้ายกว่านี้ล่ะ ถ้าพ่อมาไม่ทันล่ะ มันอาจจะเกิดเื่ร้ายกับหนู ทำไมไ่ม่คิด"
ศิลาเถียงนิชาด้วยน้ำเสียงดุดันเพราะเขายังอารมณ์ไม่ดีอยู่เพราะโกรธพวกนั้น
"พ่อ! พูดเบาๆก็ได้ค่ะ พ่อไม่เคยเถียงหนูแบบนี้เลยนะคะ" นิชาสอนศิลาอย่างใจเย็นและทาแผลให้ศิลาเบาๆ เธอเป็ผู้ใหญ่ขึ้นมาก
"ก็พ่อเป็ห่วงแฟนตัวเองนี่มันผิดเหรอ" ศิลาตอบกลับด้วยเสียงดุกว่าเดิม
นิชาหน้าแดงก่ำก้มหน้าหลบสายตาที่ดุดันของศิลา
เธอแอบยิ้มที่มุมปาก หัวใจเธอเย็นชุ่มฉ่ำเมื่อได้ยินคำพูดที่จริงจังและหนักแน่นของศิลา
หมับ! จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาเอามือจับแก้มขาวๆของนิชาแล้วดึงหน้าสวยๆของเธอมาจูบปากอย่างดูดดื่ม
"พอก่อนค่ะ"
นิชาจูบแป๊บๆแล้วลุกออกไปอาบน้ำ ส่วนศิลาเข้าไปอาบน้ำกับบอย
"พ่อชกมวยสุดยอดเลยครับ สอนผมหน่อยนะครับ ผมจะเอามวยไปชกเพื่อนที่แกล้งผมบ้าง"
บอยยกนิ้วโป้งให้ศิลาที่เดินเข้าห้องน้ำมาหา เขานอนในอ่างอาบน้ำรอศิลาอยู่
5555555 "ได้สิลูก" บอยทำให้ศิลาอารมณ์ดีจนเขาหัวเราะลั่นยิ้มให้ลูกชายจนได้
"พ่อห้ามบอกพี่นิชานะครับ" บอยบอกศิลาและทำหน้านิ่วคิ้วขมวด
"555555 ต้องขอพี่นิชาให้ได้ก่อนนะถ้าจะให้พ่อสอนชกมวย" ศิลายิ้มและลูบหัวบอยด้วยความรักและเอ็นดู
"โถ่ อดชกมวยแน่ๆเลยผม" บอยบอก
"เอาน่ะ เดี๋ยวพ่อช่วยขอ" ศิลาบอก
เย้! ๆ ๆ บอยดีใจะโดังลั่นห้องน้ำ