"สองล้าน? ผมกู้เงินจากพวกคุณรวมดอกเบี้ยที่ตกลงกันไว้ตอนแรกมันแค่เจ็ดแสน แล้วจู่ ๆ กลายเป็สองล้านได้ยังไง?"
"แม่งเอ๊ย ขนาดราคาหมูยังขึ้นเลย แล้วดอกเบี้ยของฉันจะขึ้นไม่ได้หรือไง? ไอ้หนุ่ม วันนี้ถ้าแกควักสองล้านออกมาไม่ได้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!"
เหลียงควนพูดจบ ในมือก็มีมีดสั้นวาววับปรากฏขึ้นมาเล่มหนึ่ง
ไม่เพียงเท่านั้น บรรดาลูกน้องด้านหลังของเขาก็ต่างหยิบอาวุธของตัวเองออกมาเช่นกัน
ฉินเย่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววโกรธเคือง
ความโลภและความหน้าด้านของคนกลุ่มนี้ไม่มีที่สิ้นสุด ต่อให้เขาควักเงินสองล้านออกมา อีกฝ่ายก็คงจะเรียกเพิ่มเป็ห้าล้านอยู่ดี
ดังนั้นฉินเย่จึงไม่คิดจะตามใจอีกฝ่าย เขาเอ่ยเสียงเย็น "ควรคืนเท่าไหร่ผมก็คืนเท่านั้น มากกว่านี้แม้แต่หยวนเดียวผมก็ไม่ให้"
"โฮ่! แกนึกว่าคนอย่างเหลียงควนไม่กล้าฟันแกหรือไง?!" พูดจบ เหลียงควนก็ก้าวเดินเข้ามาข้างหน้า
[ไอ้เหลียงควนนี่มันจะอวดดีเกินไปแล้วนะ เห็นกฎหมายไม่มีความหมายเลยเหรอ?]
[พวกเ้าถิ่นแบบนี้มีเส้นสาย มีความสัมพันธ์เยอะแยะ ต้องโทษที่สตรีมเมอร์เองนั่นแหละที่ไปกู้เงินพวกมัน]
[ฉันไม่เข้าใจเลย อาจารย์ฉินเก่งขนาดนี้ ทำไมถึงไปติดหนี้พวกนักเลงพวกนี้ได้นะ?]
[ฉันแจ้งตำรวจแล้วนะ แต่ตำรวจบอกว่าต้องใช้เวลาสักพักถึงจะมาถึง!]
[อาจารย์ฉินรีบหนีเถอะ ยื้อเวลาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้!]
ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพากันเป็ห่วงขึ้นมาทันที
อย่างไรเสีย คำที่ว่า 'วรยุทธ์สูงแค่ไหนก็แพ้มีดทำครัว' ก็ไม่ใช่คำพูดที่กล่าวเกินจริง
ถ้าสู้กันจริง ๆ ฝ่ายเหลียงควนจะพลาดกี่ครั้งก็ได้ แต่ฉินเย่พลาดได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
"ตอนนี้ทางที่ดีที่สุดคือรีบถือเงินเจ็ดแสนแล้วไสหัวไปซะ"
ฉินเย่เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย
เขานอกจากจะไม่หนีแล้ว ยังกลับเป็ฝ่ายเตือนเหลียงควนเสียเอง
เหลียงควนได้ยินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เส้นเืที่หน้าผากจะปูดโปนออกมาด้วยความโกรธ
"ดี ดี ดี! เยี่ยมมาก!"
"นานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้ ฉินเย่ แกนี่มันใจกล้าจริง ๆ !"
"ดูท่าวันนี้ ในร้านเน่า ๆ ของแกคงต้องมีเืไหลนองกันบ้างแล้ว!"
เหลียงควนแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมพร้อมเหวี่ยงมีดสั้นพุ่งเข้าแทงฉินเย่ทันที
ในตอนนั้นเอง แชตในห้องไลฟ์ก็ะเิอีกครั้ง มีแต่เครื่องหมายใขึ้นเต็มหน้าจอ
ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังกังวลว่าฉินเย่จะเป็อะไรไป ฉินเย่กลับเหวี่ยงลูกเตะออกไปเต็มแรง ถีบทั้งโต๊ะที่อยู่ตรงหน้าและตัวเหลียงควนจนกระเด็นลอยออกไปพร้อมกัน!
ปัง!
เสียงกระแทกดังสนั่น โต๊ะแตกกระจายเป็เสี่ยง ๆ เหลียงควนนอกจากจะกระเด็นไปแล้ว ยังชนเข้ากับลูกน้องอีกหลายคนจนล้มระเนระนาด
คนพวกนั้นลงไปนอนกองกับพื้น ร้องโอดครวญด้วยความเ็ป ลูกน้องคนอื่น ๆ เมื่อเห็นดังนั้น ต่างพากันชูอาวุธแล้ววิ่งเข้าหาฉินเย่ทันที
แต่ฉินเย่ที่กินยาสร้างกายาเข้าไปถึงห้าเม็ด แถมยังฝึกเพลงหมัดอู๋จี๋มาแล้ว อย่าว่าแต่ยี่สิบคนเลย ต่อให้ร้อยคนเขาก็จัดการได้
เห็นเพียงฉินเย่ที่เคลื่อนไหวประดุจปรมาจารย์ไทเก๊ก สะบัดฝ่ามือเพียงแ่เบาก็ซัดคนลอยกระเด็นไปไกลหลายเมตร!
เพล้ง!
ปัง!
ปึก!
กร๊อบ!
ภายในร้านขายของเก่า เสียงปะทะต่าง ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสาย
ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที พวกนักเลงที่ตามเหลียงควนมาต่างก็นอนกองอยู่บนพื้น ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าอนาถ
[เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย!]
[อาจารย์ฉินโคตรเทพ!]
[รูมเมทถามฉันว่า ทำไมถึงนั่งดูหนังกำลังภายใน!]
[แม่ถามฉันว่า ทำไมถึงต้องนั่งคุกเข่าดูไลฟ์สด!]
[อาจารย์ฉินเท่มาก! ต่อไปนี้ฉันจะเป็แฟนคลับตัวยงของอาจารย์ฉินแล้ว!]
[อาจารย์ฉิน มองมาทางนี้สิคะ ฉัน 36D สะโพกใหญ่ แถมคลอดลูกง่ายด้วยนะ!]
[คนข้างบนน่ะ ฉันไม่เชื่อหรอก นอกจากเธอจะโชว์ให้ฉันดู!]
[โชว์ให้แกดูทำซากอะไรล่ะ ไสหัวไป! ฉันเป็ของอาจารย์ฉินต่างหาก!]
การต่อสู้ครั้งนี้ของฉินเย่ทำให้เขาได้รับหัวใจจากสาว ๆ ไปนับไม่ถ้วนในทันที
เพราะเดิมทีหน้าตาของเขาก็ไม่ได้แย่อยู่แล้ว แถมตอนนี้ยังมีวรยุทธ์สูงส่งขนาดนี้ ช่างตรงตามสเปกชายในฝันของพวกเธออย่างสมบูรณ์แบบ!
ในทางกลับกัน ฉินเย่ไม่มีเวลาไปสนใจห้องไลฟ์ในตอนนี้ เขาเดินตรงไปหาเหลียงควน
เหลียงควนที่ปวดร้าวไปทั้งตัว กระดูกแทบจะแตกละเอียด เมื่อเห็นฉินเย่เดินเข้ามาเขาก็หวาดกลัวจนคอหด
"ฉันถามอีกรอบ ฉันติดหนี้นายเท่าไหร่?" ฉินเย่ถามด้วยรอยยิ้ม
"ไม่ติดแล้วครับพี่ฉิน พี่ไม่ติดหนี้ผมแม้แต่หยวนเดียวเลยครับ!"
เพียะ!
เหลียงควนพูดจบ ฉินเย่ก็ตบหน้าสั่งสอนไปหนึ่งที
ฉินเย่กล่าวว่า "ติดเท่าไหร่ก็คือเท่านั้น นายเห็นฉันเป็คนประเภทเดียวกับนายหรือไง?"
"เจ็ด... เจ็ดแสนครับ"
เหลียงควนกุมแก้มที่บวมเป่งแล้วรีบตอบกลับอย่างลนลาน
ในใจของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ถ้ารู้ว่าฉินเย่จะเก่งขนาดนี้ เขาคงพาลูกน้องมามากกว่านี้แล้ว
ในใจนั้นแค้นสุดขีด แต่ท่าทางภายนอกกลับอ่อนข้อสุด ๆ
เหลียงควนแสดงท่าทางนอบน้อมนับถือ เรียกได้ว่าขุดเอาประสบการณ์การเป็สุนัขรับใช้เมื่อหลายปีก่อนออกมาใช้จนหมดสิ้น
[สะใจ! สะใจโว้ย! เมื่อกี้ยังอวดดีจนฟ้าถล่ม ตอนนี้กลับกลายเป็สภาพหมาจนตรอก สะใจชะมัด!]
[ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สะใจจริง ๆ กดติดตามแล้วนะ!]
[วันนี้อารมณ์เสียเพราะเจอแมลงสาบในชานมไข่มุก แต่ตอนนี้อารมณ์ดีขึ้นทันที ขอบคุณอาจารย์ฉิน!]
[ต่อให้เป็การแสดงฉันก็ชอบดู พล็อตเื่นี้มันสะใจเกินไปแล้ว!]
ในตอนนี้ ยอดความนิยมในห้องไลฟ์ของฉินเย่พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง มีจำนวนผู้ชมสูงถึงห้าแสนคนแล้ว
ฉินเย่พยักหน้า จากนั้นก็โยนกระเป๋าเงินสดเจ็ดแสนหยวนลงตรงหน้าเหลียงควน
เหลียงควนเห็นดังนั้นก็รีบลุกขึ้นจะหยิบเงินแล้วเผ่นหนีไป
ทว่าฉินเย่กลับพูดขึ้นว่า "เดี๋ยวก่อน"
"พี่ฉิน มี... มีธุระอะไรอีกเหรอครับ?"
"ที่ฉันติดหนี้นาย ฉันคืนให้หมดแล้ว แต่ที่นายติดหนี้ฉันล่ะ ยังไม่ได้คืนเลยนะ"
"ผมติดหนี้พี่... เื่อะไรครับ?"
เหลียงควนได้แต่ยืนงง
เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาไปติดหนี้อะไรฉินเย่ตอนไหน
อย่าบอกนะว่า เป็ค่าทำขวัญน่ะ?
"ของในร้านฉันน่ะล้วนแต่เป็สมบัติล้ำค่าทั้งนั้น ตอนนี้แตกกระจายไปตั้งเยอะแยะ นายคิดจะเดินออกไปเฉย ๆ งั้นเหรอ?"
"แต่นี่มันเป็เพราะพี่สู้กับพวกผมจนมันแตกเองไม่ใช่เหรอครับ?"
"ถ้าพวกนายไม่มาหาเื่ ฉันจะลงมือไหม? ฉันก็ไม่อยากจะโกงนายหรอกนะ ของพวกนี้ คิดราคาเหมาจ่าย สองล้านหยวน"
"สองล้าน?!"
เหลียงควนแทบจะกระอักเื
ให้ตายเถอะ ร้านของเก่าของฉินเย่เขารู้จักดี
มันก็แค่ธุรกิจเล็ก ๆ ที่รับซื้อของเก่าราคาไม่กี่พันหยวนมาขายต่อเท่านั้น ของพวกนี้รวมกันถึงสองแสนหยวนหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แต่นี่กลับเรียกตั้งสองล้าน!
แถมเรียกค่าเสียหายไม่พอ ที่สำคัญคือพวกเขาโดนซ้อมจนน่วมอีกต่างหาก!
ปึก!
ฉินเย่ถีบเขาจนล้มคว่ำอีกรอบ เตะจนเขาร้องโอดโอยอยู่บนพื้น
จากนั้นฉินเย่จึงถาม "มีปัญหาเหรอ?"
"พี่ฉิน ผม... ผมก็ไม่ได้บอกว่ามีปัญหานี่ครับ"
เหลียงควนกุมท้องตัวเองแล้วตอบอย่างยากลำบาก
"งั้นก็รีบ ๆ เข้า โอนเงินผ่านบัญชีธนาคารมาซะ" ฉินเย่เร่งเร้า
เมื่อเห็นฉินเย่เตรียมจะแถมลูกถีบให้อีกสักที มีหรือเหลียงควนจะกล้าชักช้า เขารีบโทรศัพท์สั่งให้ลูกน้องโอนเงินให้ฉินเย่หนึ่งล้านสามแสนหยวนทันที
ส่วนอีกเจ็ดแสนที่เหลือ เขาก็คืนเงินสดที่ฉินเย่เพิ่งให้มาไปจนหมดสิ้น
ในตอนนั้นเอง เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังมาจากด้านนอก
เหลียงควนเห็นดังนั้นก็รีบพาลูกน้องเตรียมจะหนี
เขายังพอรู้กฎหมายอยู่บ้าง การพาลูกน้องกลุ่มใหญ่พกมีดบุกเข้าร้านคนอื่นแบบนี้ ต่อให้ฉินเย่จะซ้อมพวกเขา แต่นั่นก็นับเป็การป้องกันตัวโดยชอบธรรม
ส่วนพวกเขาคือการบุกรุกเคหสถาน หรืออาจจะโดนข้อหาพยายามฆ่าเสียด้วยซ้ำ!
แต่เพราะพวกเขายื้อเวลาไว้นานเกินไป จึงถูกรวบตัวไว้ได้พร้อมหลักฐาน ไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว
สรุปแล้ว เหลียงควนนอกจากจะเสียเงินไปหนึ่งล้านสามแสนหยวนแล้ว ยังต้องเข้าไปนอนในคุกอีกด้วย