พัชนำเอกสารไปยื่นที่สำนักงานใหญ่ที่กรุงเทพฯ จึงแวะหาวิทย์ที่อพาร์ทเม้นท์ของเขาเพื่อเซอร์ไพรส์ แต่พอเธอเคาะประตูห้องเขา เธอก็ต้องใสุดขีด เพราะอยู่ดีๆ มีใครก็ไม่รู้กอดเธอจากด้านหลัง จนพัชเกือบกรี๊ดออกมา ดีที่วิทย์ปิดปากเธอทัน
“ผมเองครับ พัช ผมขอโทษที่ทำให้คุณใ”
“ทำไมทำแบบนี้ค่ะวิทย์ พัชหัวใจวายไปจะว่ายังไง”
“ผมตั้งใจจะเซอร์ไพรส์คุณไง” วิทย์กล่าวยิ้มๆ
“คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันจะมาหาคุณ เลยอดจับผิดคุณเลย” พัชกะว่าจะเข้าไปดูในห้องเขา
“น้องคุณรายงานครับ อีกอย่างผมไม่มีใครหรอกครับ ขนาดสถานะใน facebook ของผมก็ยังเป็รูปคู่ของพวกเราสองคนเลย” วิทย์อวดให้ดู
“ทำไมน้องฉันรายงานคุณทุกเื่แบบนี้คะ” พัชเริ่มฉุนน้อง
“น่า น้องสาวคุณเป็ห่วงคุณมากนะครับ ยิ่งเธอเล่าว่าคุณเคยโดนคนโรคจิตคอยติดตามด้วยแล้ว ผมยิ่งเป็ห่วงคุณมากนะ” วิทย์เริ่มกังวล
“สงสัยฉันต้องกำชับน้องบ้างแล้ว” พัชกล่าว
“มีปัญหาอะไรก็บอกผมบ้าง จะได้ช่วยกันแก้ปัญหาครับ ว่าแต่วันนี้พวกเราไปทานข้าวบ้านจักรกันนะครับ” วิทย์ชวน
“พวกเขากลับกรุงเทพแล้วหรอคะ” พัชสงสัย
“ครับ พวกเขาก็เลยเชิญพวกเราไปเพื่อขอบคุณไงครับ” วิทย์จูงมือพัชไปขึ้นรถมุ่งหน้าไปบ้านของจักรโดยไม่รอคำตอบ
เมื่อทั้งสองมาถึง กำลังจะเปิดประตูบ้านเพื่อนเข้าไป ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายอีกแล้ว ทำให้ทั้งคู่ต้องรีบวิ่งเข้าไปดูเหตุการณ์
“ผมบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าผมไม่เคยมีใคร คุณต่างหากที่แอบคบนักธุรกิจคนนั้นลับหลังผม” จักรต่อว่า
“พวกเราเป็เพื่อนกันค่ะ และเป็เพราะเขาถึงทำให้ฉันตาสว่าง เขาทำให้ฉันรู้ว่าคุณพาสาวสวยผมยาวเข้าบ้านเมื่อสองเดือนที่แล้ว” พิณกล่าวอ้าง
“ผมไม่มีใครจริงๆ นะครับ วิทย์เป็พยานให้ผมได้” จักรอ้างเพื่อน
“ฉันมีรูปเป็หลักฐานค่ะ และฉันจะนำไปฟ้องศาลด้วย” พิณไม่ยอมฟัง
“เดี๋ยวสิพิณ คุณอย่าเพิ่งไป” จักรพยายามรั้งเธอ
พิณถือกระเป๋าจากไปทันที
จักรอยากวิ่งตามไปรั้ง แต่เขาก็แอบน้อยใจที่ภรรยาไม่เคยเชื่อใจเขาเลยสักครั้ง วิทย์เลยเดินเข้าไปปลอบเพื่อน
ทั้งสามเลยมานั่งปรับทุกข์กันแทนที่จะฉลองกันตามที่ตั้งใจไว้
“มันเกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ ก็ตอนที่อยู่ต่างจังหวัด พวกนายคืนดีกันแล้วไม่ใช่หรอ” วิทย์สงสัย
“นั่นสิคะ แถมตั้งใจจะมีลูกกันเสียด้วย” พัชเห็นด้วย
“พิณมีคนอื่นต่างหากครับ เธอจึงไม่สนใจคำแก้ตัวใดๆ ของผมเลย” จักรน้อยใจ
“แล้วคุณมีคนอื่นอย่างที่พิณเขาพูดหรือเปล่าคะ” พัชสงสัย
“ผมไม่เคยมีใครนอกจากพิณครับ” จักรยืนยัน
“แล้วผู้หญิงที่พิณกล่าวถึงเป็ใครคะ” พัชอยากรู้
“นั่นคือผม ตอนผมแต่งเป็กะเทยครับ” จักรกล่าว
“อ้าว ทำไมไม่บอกเธอล่ะคะ” พัชงง
“ผมเดาว่า นายจักรแสดงบทบาทเนียนเกินไปครับ พิณเลยไม่ยอมเชื่อมากกว่า” วิทย์คิดว่าจักรบอกแล้ว
“ใช่ครับผมบอกเธอแล้ว แต่เธอไม่เชื่อ อีกอย่างภาพถ่ายก็เป็ภาพจากด้านหลังทั้งสิ้น” จักรกล่าว
“ว่าแต่ นักธุรกิจที่ว่ามันเป็ใครล่ะ” วิทย์อยากรู้
“มันตั้งใจจะแย่งพิณไปจากฉัน นี่ไงรูป ฉันถ่ายมันมาได้เหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่เคยนำมาอ้างเพื่อฟ้องหย่าเลย แสดงว่าพิณอยากไปจากฉันใจจะขาด” จักรน้อยใจ
พัชมีอาการผิดปกติเมื่อจ้องไปที่รูป สายตาเธอเบิกกว้าง เธอหยิบรูปมาดู และมีอาการมือสั่นทำให้รูปหลุดจากมือของเธอ
“เป็อะไรหรือเปล่าพัช ทำไมคุณมีอาการหวาดกลัวแบบนั้น” วิทย์สังเกตแฟน
“ผู้ชายในรูป เป็ชายโรคจิตที่เคยตามฉันตอนฉันอยู่มัธยมค่ะ หลังจากนั้นฉันจึงต้องเปลี่ยนบุคลิกเป็ทอมเพราะเขา” พัชยอมเล่า
“อ้าว เอาแล้วไง ภรรยาฉันไปยุ่งเกี่ยวกับคนโรคจิตเสียแล้วสิ” จักรเป็ห่วงภรรยา
“งั้นรีบไปบอกพิณกันเถอะ” วิทย์กล่าว
“แต่เธอไม่เชื่อฉันนี่” จักรจนปัญญา
“ฉันว่านะ นายแต่งเป็กะเทยแบบนั้นไปเลย ให้เธอเห็นจะจะเลยไง คราวนี้รับรองว่าพิณยอมเชื่อแน่นอน” วิทย์แนะนำ
“มันต้องลงทุนถึงขนาดนั้นเลยหรอ” จักรไม่อยากแต่งเป็ผู้หญิง
“มาค่ะ เดี๋ยวพัชแต่งหน้าให้” พัชก็คล้อยตามวิทย์
วิทย์กับพัชพร้อมใจกันแต่งตัวให้กับจักร เพื่อให้เหมือนวันนั้นมากที่สุด
ทั้งสามรีบมุ่งหน้าไปที่บ้านของพิณทันที แต่ทว่าเมื่อไปถึง พวกเขาก็เห็นร่องรอยกระเป๋าถือของพิณตกอยู่ที่พื้น แต่เ้าตัวไม่รู้หายไปอยู่ที่ไหน พอเข้าไปในบ้านแม่ของพิณ คุณแม่ก็ไม่รู้ว่าลูกสาวของตนกลับมาแล้ว
“สงสัยพิณถูกคนร้ายจับตัวไป ต้องรีบแจ้งตำรวจแล้วล่ะ” จักรกล่าว
“งั้นแม่แจ้งความให้เอง ว่าแต่ทำไมจักรต้องแต่งตัวแบบนี้ล่ะลูก หรือว่าจักรตั้งใจจะบอกแม่ว่าลูกเป็กะเทย” แม่ยายกังวลแทนลูกสาว
“เปล่าครับคุณแม่ พิณเขาเข้าใจผมผิด คิดว่าผมพาผู้หญิงเข้าบ้าน ในวันนั้นผมแต่งหญิงเพื่อแก้บนเฉยๆ ครับ ผมพยายามอธิบายให้เธอฟัง เธอก็ไม่ยอมเชื่อผม” จักรอธิบาย
“ลูกต้องอธิบายดีๆ นะจักร ไม่งั้นพิณได้เข้าใจผิดคิดว่าจักรเป็สาวประเภทสอง” แม่ยายกล่าว
“ครับๆ ผมถึงต้องพาเพื่อนมาเป็พยาน ตอนนี้ผมขอออกตามหาพิณก่อนนะครับ” จักรเป็ห่วงพิณมาก
ทั้งสามไหว้ผู้าุโ แล้วรีบออกไปจากบ้านเพื่อไปบ้านนักธุรกิจทันที โชคดีที่พัชเคยสืบหาที่อยู่ของชายโรคจิตคนนั้น พอไปถึงก็พากันฉุกคิดว่าจะเข้าไปในบ้านหลังโตได้ยังไง
“คงต้องปีนกำแพงค่ะ” พัชกล่าว
“ชุดกระโปรงแบบนี้ ผมปีนไม่ถนัดจริงๆ” จักรมองสภาพตัวเองในตอนนี้
“งั้นเดี๋ยวฉันปีนไปก่อนก็แล้วกัน” วิทย์กล่าว
“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันไขกุญแจผีเลยดีกว่า” จักรตัดสินใจ
“คุณมีด้วยหรอคะ” พัชงง
“อย่ามองผมแบบนั้น สมัยก่อนผมรับจ็อบงานพิเศษเป็ช่างทำกุญแจครับ” จักรเล่า
จักรเลยไขประตูรั้วเข้าไปอย่างง่ายดาย
“ว่าแต่พวกเราจะไปที่ไหนล่ะครับ บ้านใหญ่โตขนาดนี้ ไม่รู้อยู่ห้องไหน” วิทย์กล่าว
“เขาตัวคนเดียวอยู่กับคนรับใช้ค่ะ เขายังไม่มีครอบครัว ฉันว่าพวกเราลองมาหาห้องที่เปิดไฟก่อนนะคะ นั่นไงคะ ห้องนั้น” พัชมองไปที่หน้าต่างของบ้าน
ทั้งสามแอบย่องเข้าไปในบ้านเศรษฐีอย่างกับขโมยมืออาชีพ
“ฉันเริ่มไม่อยากไปแล้ว” จักรเริ่มกังวล เมื่อมองไปรอบบ้านหลังใหญ่
“ทำไมล่ะ” วิทย์งง
“ฉันกลัวว่ากลายเป็ว่าเมียฉันสมยอมเอง เพราะดูแล้วเขาเป็ถึงมหาเศรษฐีขนาดนี้” วิทย์กลัวได้ไปเห็นภาพบาดตาบาดใจ
“ถึงรวยแค่ไหน แต่จิตไม่ปกติ มันก็ไหวนะคะ รีบไปช่วยพิณกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไม่ทัน” พัชคิดว่าเธอเข้าใจพิณ
จักรไขประตูห้องนอนเข้าไป ทั้งสามเดินเข้าไปในห้องนอน ก็พบว่าพิณนอนอยู่บนเตียงในสภาพข้อมือถูกมัดกับหัวเตียงทั้งสองข้าง แต่เสื้อผ้ายังอยู่ครบ ในตอนนี้พิณนอนน้ำตาไหลในสภาพทั้งปิดตาและปิดปาก
จักรกับพัชรีบแก้มัดให้พิณทันที ส่วนวิทย์คอยดูต้นทางให้
พิณเห็นพัชก็รีบกอดเธอ เพราะพัชมองเห็นผู้หญิงกะเทยอีกคนเป็คนแปลกหน้า
“ไม่เป็ไรแล้วนะคะ คุณปลอดภัยแล้ว” พัชกล่าวปลอบ
จักรรีบโทรแจ้งตำรวจทันที
“ทำไมเสียงกะเทยคนนั้นเหมือนจักรเลยล่ะคะ” พิณจำเสียงสามีได้
“ก็จักรไงคะ” พัชรีบบอก
“อะไรนะคะ นี่เขาเป็กะเทยหรอคะ” พิณใ
“ไม่ใช่ค่ะ” พัชรีบแก้ตัวให้
“ฉันเข้าใจคุณผิดจริงๆ คุณไม่ได้นอกใจ แต่เป็สาวประเภทสองนี่เอง” พิณเริ่มช็อค
หลังจากวางสายแล้ว จักรรีบอธิบายทันที “เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้วคุณ ผมแค่จะบอกคุณว่า รูปที่คุณเห็นมันเป็ผมตอนแต่งเป็กะเทย เพราะผมต้องแก้บนที่ถูกล็อตเตอรี่ไง ผมไม่ได้เป็กะเทย หรือคุณจะพิสูจน์มั้ยละ”
“อย่าเพิ่งเคลียร์อะไรกันตอนนี้ ชายโรคจิตคนนั้นกำลังมาแล้ว” วิทย์รีบทัก
“คุณพัชพาเมียผมไปหลบก่อนนะครับ เดี๋ยวผมกับวิทย์จะจัดการมันให้เอง” จักรกล่าว
“ค่ะ” พัชเลยรีบพาพิณไปหลบหลังตู้
“ระวังตัวด้วยนะคะ” พิณเป็ห่วงสามี
“ครับที่รัก” จักรพูดยิ้มๆ
จักรเลยแกล้งแสดงเป็พิณ โดยนอนบนเตียงนั้นแทนเธอ ส่วนวิทย์ก็แอบอยู่หลังประตู
ชายคนนั้นเดินผิวปากเข้ามาอย่างอารมณ์ดี “ผมมาแล้วที่รัก”
จักรแกล้งเอาผมปิดหน้าตัวเอง
“ไม่ต้องกลัวนะ ต่อไปคุณจะได้เป็ของผมเต็มตัวแล้ว คุณลืมจักรไอ้กะเทยนั่นไปได้เลย ไม่น่าเชื่อว่ามันจะกล้าแต่งหญิง และแต่งเนียนซะด้วย คุณเลยยอมเชื่อว่ามันมีคนอื่น” ชายโรคจิตกล่าวอย่างสมใจ
ชายคนนั้นค่อยๆ จับผมของหญิงสาวออก ก็ต้องใสุดขีดที่เห็นเป็จักร “แก แกมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง” และแล้วชายคนดังกล่าวก็สลบไป เพราะถูกวิทย์โปะยาสลบ
“นายไปเอายาสลบมาจากไหนเนี่ย” จักรงง
“ฉันเห็นมันวางอยู่ข้างหัวเตียงน่ะ จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงมาก” วิทย์ี้เีใช้กำลัง
และแล้วตำรวจก็บุกเข้ามา พร้อมกับช่วยกันประคองชายสลบเพื่อนำไปสถานีตำรวจและสอบปากคำ
จักร วิทย์ และตำรวจบางส่วนก็สำรวจภายในบ้าน ทำให้พบรูปภาพผู้หญิงสาวๆ จำนวนมาก อยู่ภายในห้องลับ ไม่เพียงเท่านั้นยังมีซีดีวีดีโอลับจำนวนมาก คาดว่าน่าจะเป็คลิปความสัมพันธ์ระหว่างเขากับผู้หญิงที่เป็เหยื่อ
วิทย์ขับรถพาคู่รักไปสถานีตำรวจเพื่อสอบปากคำ โดยมีจักรคอยกอดพิณอยู่ไม่ห่าง
“ฉันไม่เป็อะไรแล้วค่ะจักร ไม่ต้องกอดฉันตลอดก็ได้” พิณเริ่มอาย
“คุณตั้งครรภ์ทำไมไม่บอกผมครับ” จักรกล่าวอย่างเอาเื่
“ทำไมคุณรู้ล่ะคะ” พิณงง
“ไอ้โรคจิตนั่นมันถ่ายรูปคุณตอนไปแผนกสูติฯ ด้วยไง มันติดอยู่บนฝาผนังห้อง” จักรกล่าว
“ฉันกลัวหย่ากับคุณไม่ได้ค่ะ” พิณยอมสารภาพ
“คุณอยากหย่ากับผมมากขนาดนั้นเลยหรอครับ” จักรน้อยใจ
“ก็ฉันโกรธที่คุณมีผู้หญิงคนอื่น แถมสวยกว่าฉันอีก” พิณเองก็ฉุน
“เอ่อ คุณมองยังไงว่าจักรสวยครับ” วิทย์งง
“ก็ด้านหลังเขาสวยจริงๆ นี่คะ” พิณมองเห็นว่าผมของจักรตอนแต่งเป็กะเทยสวยจริงๆ
“เอาไว้ผมแนะนำร้านเสริมสวยให้นะครับ ช่างเขาฝีมือดีจริงๆ” จักรอวด
“คุณน่ะ” พิณตีไปที่ไหล่ของจักรเบาๆ เพราะอายตัวเองที่คิดว่าสามีที่แต่งเป็กะเทยเป็มือที่สาม
“อย่าทะเลาะกันอีกเลยนะคะ คือว่าฉันเริ่มปวดหัวแล้วค่ะ” พัชกลัวพวกเขาทะเลาะกันแบบวันนั้น
“ไม่ทะเลาะแล้วครับ คืนนี้ผมจะฉลองกับภรรยา เพราะต่อไปพวกเราจะมีกันสามคนพ่อแม่ลูกแล้ว” จักรยิ้มอย่างภูมิใจ
“ใครบอกคะ สี่คนต่างหาก” พิณแย้ง
“ใครอีกล่ะคะ” พัชงง
“มือที่สามงั้นหรอครับ” วิทย์สงสัย
“บ้าสิคะ ฉันตั้งครรภ์ลูกแฝดต่างหาก” พิณเฉลย
จักรรีบหอมแก้มภรรยาด้วยความดีใจ และเร่งวิทย์ให้รีบพาพวกเขาไปส่งที่บ้าน
“แหมทีอย่างนี้ เพื่อนนี่หมดความหมายเลยนะ” วิทย์พูดหยอก
“แน่ล่ะ ลองนายแต่งงานบ้างสิ เดี๋ยวก็รู้เอง” จักรกล่าว
“เร็วๆ นี้ล่ะ” วิทย์อวด
“ยังไม่ขอสักหน่อย” พัชพูดเขินๆ
“สัปดาห์หน้าผมจะพาแม่ไปหาพ่อคุณครับ” วิทย์เตรียมการไว้แล้ว
“ถึงแล้วค่ะ” พัชรีบเปลี่ยนเื่
“ขอบคุณพวกคุณมากนะคะ ที่ไปช่วยฉัน” พิณซึ้งน้ำใจเพื่อนของจักร
“ต่อไปต้องระวังตัวนะคะคุณพิณ” พัชกล่าวเตือน
“ค่ะ ต่อไปฉันยิ่งต้องระวังเพราะมีลูกแล้วค่ะ” พิณพยักหน้ารับ
“โชคดีครับ พิณ จักร” วิทย์กล่าวลา
พัชมองดูสองสาวเดินเข้าบ้านไปด้วยกัน แต่จักรก็ไม่วายเดินโอบภรรยาสาวเข้าไปในบ้านอย่างสนิทสนม
“ผมอยากมีลูกบ้างจัง” วิทย์เริ่มอิจฉา
“อย่าข้ามขั้นตอนสิคะ” พัชหน้าแดง
“นั่นสิครับ ผมต้องไปส่งคุณที่อพาร์ทเม้นท์ เพราะผมต้องโทรรายงานบอกพ่อคุณทุกครั้ง” วิทย์กล่าว
“จริงหรอคะ แล้วคุณไม่อึดอัดหรอคะ” พัชนึกไม่ถึง
“เพื่อภรรยาให้อนาคตไงครับ”
“กลับกันเถอะคะ” พัชแอบยิ้มด้วยความเขิน