ตอนที่ 3
13.56 น.
รู้สึกไม่อยากจะทำอะไรเลยยิ่งเห็นเพื่อนสนิทกับคนที่แอบชอบยืนคุยกันแบบนี้ยิ่งช้ำใจมองแล้วคล้ายกับหัวใจบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก
"มึง ไปเข้าห้องน้ำกับกูหน่อย"เหมียวจับมือฉันแล้วลากออกจากห้องไปห้องน้ำหลังตึก B ทันทีไม่ทันได้ปฏิเสธด้วยซ้ำ
12 นาทีผ่านไป
ฉันยืนเขี่ยใบไม้แห้งอยู่หน้าห้องน้ำได้ยินเสียงผู้หญิงกับผู้ชายยืนคุยกันตรงช่องแคบระหว่างตึกก็ไม่ได้อยากรู้หรอก แค่ไม่มีอะไรทำแค่นั้นเอง
"พี่คบกับพี่พลอยเหรอคะ..."
"เปล่า"
"แล้วทำไมวันนี้พีเห็นพี่ไปนั่งกินข้าวกับพี่พลอย"
"น้องเขาชวน"
"พี่ซูม...พี่กำลังจะนอกใจพีนะ ทั้งที่พีมีพี่แค่คนเดียวแต่พี่กลับไปคุยกับใครเยอะแยะเต็มไปหมด"
"พี...พี่เคยบอกเหรอว่าเราคบกัน อย่าคิดไปเอง" ซูมพูดจบก็หันหลังมา ตอนแรกว่าจะหลบแต่ดันหลบไม่ทันก็เลยเชิดหน้าแล้วยิ้มใส่
เขาเดินมากอดคอฉันแล้วก็พาไปทางอื่นปล่อยทิ้งน้องผู้หญิงคนนั้นที่กำลังน้ำตาคลอเบ้าไว้ข้างหลังอย่างไม่ใยดี
"คนเลว!"
"ว่าใคร"
"ว่ามึงนั่นแหละ คนเลว"
"เลวตรงไหนครับ"
"ทุกตรงค่ะ อย่าบอกใครว่าเป็เพื่อนกูนะ"
"ทำไม"
"รู้สึกอายมาก ใช้ผู้หญิงเปลืองยิ่งกว่าทิชชูอีก"
"รู้ดี"
"เออ นิสัยไม่ดีเลยว่ะ แทนที่จะคบใครคนเดียวจะคุยทำไมหลายคนมีความสุขหรือไง"
"ก็สนุกดี" ฉันยกแขนเขาออกจากคอแล้วกอดอกจ้องมองเพื่อนสนิทตรงหน้าคือซูมหล่อนะ หล่อแบบกวนๆ คนละสไตล์กับจินแต่มันก็ไม่น่าจะเ้าชู้ขนาดนี้..."มองแบบนี้้าอะไร"
"ถ้ากูมีแฟนแบบมึง กูขอเป็แม่ชีไปบวชดีกว่า" ซูมหัวเราะในลำคอก่อนจะเอื้อมมือมาหยิกแก้มฉันแล้วดึงอย่างแรง
"เว่อ"
"เจ็บนะ!!" ฉันตีมือเขาแล้วดึงออก
"มึงไม่ได้บวชหรอก"
"ทำไม"
"อีพรีส!! กูบอกให้รอหน้าห้องน้ำ เดินมาไม่รอเลยนะ!! เพื่อนทรยศ!!"
"โทษ ลืมเลย"
"ตอนเย็นพวกมึงว่างปะ"
"ถามไม"
"ก็กะจะชวนไปกินข้าวที่ห้าง" เหมียวเข้ามากอดแขนฉันพลางทำเสียงอ้อน"ไปด้วยกันนะ"
"กู...ไปก็ได้"
"แล้วมึงล่ะ" เหมียวหันไปถามซูม
"อืม ไปก็ได้"
"เค ดีมาก"
"แล้วมึงชวนใครไปบ้าง"
"ก็มีพวกมึง อีจิน อีไลน์ แล้วก็..."
ห้าง
ร้านบาบีคิว
Line
เสือ สิง กระทิง เก้ง กวาง ชะนี (5)
ฉันมาทำอะไรที่นี่: พรีส
ฉันมาทำอะไรที่นี่: พรีส
จิน : ที่ที่เธอกับฉันวันนี้เรานัดกัน
ถ้ารู้ว่าจะมาเจอพี่นนท์กูไปเรียนพิเศษกับไลน์ดีกว่า : พรีส
เหมียว : ไม่เอา อย่าทิ้งเพื่อน
กูบอกปากจะฉีกถึงรูหูว่าอย่าคุยกับพี่นนท์ก็ไม่ยอมฟัง : พรีส
เหมียว : ก็กูชอบเขาอ่ะมึง
เขาเ้าชู้ขนาดไหนมึงก็รู้แล้วยังจะไปชอบเขาอีก : พรีส
เหมียว : พรีส...นั่งนิ่งเป็หินเลย มึงโกรธกูเหรอ
เหมียว : ...
________________________________________
Line
ซูม
ซูม : มันทำอะไรมึง
ซูม : พรีส
มันเขี่ยขากู: พรีส
________________________________________
ฉันจับมือซูมที่กำลังจะลุกขึ้นให้นั่งลงเพื่อให้มันใจเย็นถ้าซูมไปต่อยพี่เขาจริงๆ อะไรๆคงจะแย่ไปกว่านี้ สู้นั่งนิ่งๆ แล้วเก็บความรู้สึกเอาไว้ก่อนรอปะทะทีเดียวดีกว่า
"คนเยอะ ไม่เอา" ฉันกระซิบบอกซูมด้วยน้ำเสียงที่เบาที่สุด
"มานั่งนี่"
"ไม่เป็ไร"
พรึบ
แล้วก็มีเสื้อยีนของใครบางคนมาคลุมขาฉันไว้
"คลุมไว้"
"..."ของจินนั่นเอง "ขอบใจมึง" เพราะเสื้อยีนของเขาถึงทำให้เท้าของพี่นนท์ไม่โดนขาฉันอีกเลยแค่เื่เล็กๆ น้อยๆ แค่นี้มันก็ยิ่งเพิ่มความรู้สึกที่มีอยู่ก่อนแล้วให้มากขึ้นไปอีก หวั่นไหวอีกตามเคย...
"กินเสร็จไปดูหนังกันต่อไหมคะ พี่เลี้ยงเอง"
"ก็ได้ค่ะ พี่นนท์จะดูเื่อะไรเหรอ" เหมียวถาม
"เฟรนส์โซนดีไหมคะ"
"ดีค่ะ"
ดีกับผีอะไร!!!!พูดเองเออเองหมด เพื่อนฝูงไม่ถามไถ่ มันน่าหงุดหงิดจริงๆแล้วเสือกเลือกหนังได้เข้ากับอารมณ์ตอนนี้สุดๆไปเลย เยี่ยมมาก...
โรงหนัง
5 คนนั่งแถว C ซูมนั่ง 7 ฉันนั่ง8 จินนั่ง 9 เหมียวนั่ง 10 แล้วก็พี่นนท์นั่ง 11 เป็การดูหนังที่ตื่นเต้นมาก...ตื่นเต้นที่ได้ดูหนังสะท้อนชีวิตตัวเอง
"ขอมือหน่อย" จินพูดจบก็คว้ามือฉันไปจับ ทั้งนวด ทั้งดม ทั้งลูบไล้และก็สอดนิ้วทั้ง 5 ด้วยกัน...มันไม่ใช่ครั้งแรกทุกครั้งที่เรามานั่งดูหนังด้วยกัน จินจะต้องทำแบบนี้ตลอด แล้วดันเป็กับฉันคนเดียวด้วย...
เนี่ย ให้ความหวังขั้นสุด...
"ทำไมชอบจับมือกู"
"มือมึงนิ่ม หอมด้วย กูชอบ" เขาพูดออกมาอาจไม่ได้คิดอะไรแต่กูเนี่ย...สติกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว
เพื่อนกันมันทำแบบนี้ได้เหรอวะ!!
ฉันหันไปมองซูมที่มองมาพอดีเพื่อไม่ทำให้ความรู้สึกอึดอัดไปมากกว่านี้ ฉันยื่นมือไปตรงหน้าเขา...
"จับปะ" เขาไม่ได้พูดอะไร แต่เสสายตาหันกลับไปมองจอแทนฉันก็ตัดสินใจเอามือลง แต่ซูมคว้ามือฉันไว้ก่อน "ลีลา" ฉันรั้งสายตากลับไปมองจออีกครั้งหนังกำลังเล่นอย่างต่อเนื่อง...
สรุปสภาพฉันตอนนี้คือมอสองข้างถูกผู้ชายสองคนจับไว้แน่น รู้สึกเปลืองตัวมาก ถ้าไม่ได้คิดอะไรมันก็ไม่มีอะไรหรอกแต่ผิดที่ฉันดันคิดเนี่ยแหละ เฮ้อ...จินยังไม่ได้บอกชอบไลน์ ถ้าฉันชิงบอกก่อนจะดีเปล่าะวะถ้ามันปฏิเสธก็ค่อยบอกว่า 'ล้อเล่น' ก็คงไม่เป็ไรมั้ง
แปลกแหะ เหมือนมือััโดนอะไรบางอย่างฉันหันไปมองจิน ก็เห็นเขาเอามือไปแนบแก้มแล้วก็หลับตาพริ้ม
เชี่ย!! หลับเฉย!!
"พรีส ถ้ามึงจะมีแฟน มึงต้องบอกกูก่อนนะ"เขาถามทั้งที่ยังคงหลับตาอยู่
"ทำไม" เปลือกตาค่อยๆ เปิดขึ้น จินหันมามองฉันนิ่ง
"กูหวง"
ตึก ตึก ตึก ตึก
สายตาแบนนี้คืออะไรแล้วพูดให้กูหวั่นไหวเพิ่มอีกล่ะ แล้วเมื่อไหร่จะได้มูฟออน!!
"แล้วทำไมไม่คบกับกูเสียเลยล่ะ" ที่ถามออกไปก็ทีเล่นทีจริงไปอย่างนั้นแหละปากพาซวย
"ก็มึงเป็เพื่อนกูไง เพื่อนที่กูรักที่สุด"
คำตอบของจินทำให้ฉันเผลอยิ้มเย้ยหยันตัวเองออกมาก่อนจะรั้งสายตากลับไปมองหน้าจอ ใบหน้าเริ่มเห่อร้อน ดวงตามีน้ำคลอเล็กน้อยก็ได้แต่กระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่น้ำตาออกไป
ดีนะที่ตอนนี้อยู่ในโรงหนังมันจะสลัวหน่อยๆ คงไม่มีใครสังเกตเห็นหรอกมั้งว่าฉันกำลังมีสีหน้าแบบไหนอยู่
เพราะคำว่าเพื่อนสนิทเลยทำให้กลายเป็คนไม่มีสิทธิสินะ...
แล้วกูควรจะทำยังไงเวลาเจอมึงวะจินกูจะมูฟออนจากมึงยังไงดีวะ บอกกูที
1K
