นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายกลับมาสงบสุขอีกครั้ง ครูฝึกดาบก็กวาดสายตามองไปที่เคออส“เคออส เจ้าเป็นยังไงบ้าง?” วิคเตอร์ ครูฝึกเคราทองหันมาถามเคออส“เอ่อ ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครูฝึกที่เป็นห่วง ฮ่าๆๆ” เคออสตอบไปแบบทำตัวไม่ถูก เขาเป็นคนล่อพวกอันธพาลมาให้ทหารจัดการเอง แผลเล็กน้อยที่แขนนี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่“เจ้านี่ก็ฉลาดนะ รู้ว่าการทำร้ายกันในเมืองมันผิดกฎ ยอมโดนโจมตีก่อนแล้ววิ่งมาให้ทหารช่วย” ครูฝึกพูดแบบยิ้มมีเลศนัย“มันก็ต้องทำตามแบบนี้เท่านั้นแหละครับ ไม่งั้นคนที่โดนหาเรื่องก็มีแต่เสียเปรียบ ถ้าต้องโดนจับเข้าคุกไปด้วย” เคออสตอบแบบอ่อนน้อมถ่อมตนสุดๆ เท่าที่เขาสามารถทำได้ แต่ก็ออกอาการลุกลี้ลุกลนผิดปกติ “แล้วคนที่ข้าแนะนำให้เจ้าไปรับภารกิจด้วย เป็นยังไงบ้าง?”“ถ้าหมายถึงภารกิจของคุณแวน เฮลซิ่งละก็ ยากอยู่เหมือนกันครับ มอนสเตอร์พวกนั้นเล่นงานผมจนสภาพย่ำแย่อย่างที่เห็นนี่แหละครับ แหะๆ ยังไงก็ขอขอบคุณ และขอตัวก่อนนะครับ”เคออสคุยกับครูฝึก จนชายหัวเกรียนที่มาด้วยกันแทบจะถูกลืมไปแล้ว แต่มีบางสิ่งบางอย่างสะกิดใจชายหนุ่มจากบทสนทนาของเคออสกับครูฝึก ไม่ทันจะถามอะไร เคออสก็บอกลาครูฝึก แล้วลากเขาจากไปอย่างรวดเร็ว ณ ใต้ต้นไม้ ใกล้กับทางไปร้านแวนช็อป “เอ่อ...ขอบคุณที่ช่วยผมนะครับ คุณ...” ชายหัวเกรียนหันหน้าไปขอบคุณเคออสที่เดินอยู่ข้างๆกัน“ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมแค่อยากลองแกล้งคนดูบ้างแค่นั้น ฮ่าๆๆ ผมชื่อ เคออส ครับ”“ผมชื่อ ค็อง ครับยังไงผมก็ต้องขอบคุณจริงๆนะครับ แต่ตอนนี้ผมมีเรื่องนึง อยากจะขอให้คุณเคออสช่วย” “อ้อ! เหรอครับ มันเกี่ยวกับแวน เฮลซิ่ง สินะครับ” เคออสหันไปตอบแล้วยิ้มให้กับชายกล้ามโต“ฮ่ะ! นี่คุณรู้ด้วยเหรอ?” ค็องประหลาดใจที่เคออสรู้เรื่องนี้ เคออสอธิบายให้ค็องฟังว่า เขาสังเกตเห็นชื่อเรื่องของหนังสือเควสที่อยู่ในมือค็อง มันมีชื่อว่า ตำราอาวุธปราบปีศาจ จากต่างโลก ซึ่งเป็นหนังสือเก่าๆ และชื่อคล้ายกับหนังสือที่ร้านแวนช็อปที่เขาเคยเห็น จึงคิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับเควสของแวน เฮลซิ่ง สิ่งที่เคออสวิเคราะห์ออกมาเป็นไปตามนั้นอย่างถูกต้อง ส่วนค็องได้รับเควสจากแวนเฮลซิ่งเช่นกัน เป็นเควสประเภทเก็บข้อมูล ต้องเดินทางไปหลายที่ เก็บไอเทมหลากหลายประเภท ไม่เน้นปริมาณไอเทม แต่ความยากก็ไม่แพ้เควสของเคออส “เคออสนายเห็นรึเปล่า ตอนที่ครูฝึกจ้องตาไอ้นักเลงนั่น มีแสงสีแดงออกมาจากตา เหมือนใช้เวทมนตร์” ค็องเรียกเคออสอย่างสนิทสนม“เอ่อ เห็นสิ น่าจะเป็นเวทย์สะกดจิต หรือข่มขวัญให้กลัว”“ว่าแต่นายรู้จักครูฝึกมาก่อนเหรอ?” ค็องสงสัยจากการแสดงออกของเคออสเมื่อครู่“ใช่ ฉันเพิ่งไปฝึกฟันดาบที่ลานฝึกประจำเมืองมา เจอครูฝึกจัดคอร์สฝึกโหดมาให้ ฟันหุ่นซ้อมไป หัวเราะไปด้วยสามชั่วโมงน่ะ ฮ่าๆๆ”ทั้งสองหนุ่มคุยกันอีกสักพัก ก็ชวนกันไปหาแวน เฮลซิ่งเพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติม ทำให้เคออสได้ทราบว่าค็องเป็นเพลเยอร์เลเวล 25 สายช่างฝีมือ จึงไม่เก่งด้านการต่อสู้ เขาเน้นไปทางนักประดิษฐ์ ไม่ใช่สายช่างตีอาวุธ ข้อมูลนี้ทำให้เคออสเข้าใจระบบของเกมนี้ ที่มีทางเลือกที่ไม่จำกัดเส้นทางการพัฒนาตัวเอง ณ ร้านแวนช็อป “เอ้า! ร้านปิดซะงั้น” เคออสบ่นออกมาเมื่อเขา และค็องมาถึงหน้าร้านแวนช็อป“อย่าคิดมากเลยน่า เดี๋ยวเราช่วยกันวางแผนดีๆ น่าจะจัดการพวกกระเทียมได้ ถ้านายไม่มีเงินเดี๋ยวยืมฉันก่อนก็ได้นะ ฮ่าๆ” ค็องเสนอความช่วเหลือให้กับเคออส“ได้ๆ งั้นฉันจะช่วยนายทำเควสด้วยก็แล้วกัน”ทั้งสองตกลงร่วมมือกัน จึงไปเลือกซื้อของเตรียมตัวสำหรับการออกล่ามอนสเตอร์ในครั้งนี้ โดยมีอีกาสาวราเวน่าคอยจับตามองอยู่ตลอด จากยอดหลังคาโบสถ์ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง แม้ว่าหมอกจะเริ่มลงมากระจายไปทั่วเมือง พร้อมกับดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆลับขอบฟ้าแล้วก็ตาม ณ ร้านขายยา “สวัสดีจ้า คุณค็อง มาซะดึกเชียวนะ ร้านใกล้จะปิดพอดี อ้าว! นั่นนายที่กินเห็ดหัวเราะเข้าไปนี่ มาด้วยกันเหรอเนี่ย” คุณป้าเจ้าของร้านผู้ใจดีที่แต่งชุด และสวมหมวกสีดำเหมือนแม่มดในนิยาย ทักทายลูกค้าทั้งสองที่เธอรู้จัก“สวัสดีครับคุณอิซซาเบล ขอโทษที่มาดึกนะครับ วันพรุ่งนี้ต้องออกเดินทางแต่เช้าก่อนร้านเปิด เลยต้องมาตอนนี้เลย เพราะเพิ่งเสร็จธุระน่ะครับ” ค็องทักทายเจ้าของร้านอย่างเป็นกันเอง“โถ่เอ้ย! ป้า นี่ยังจำเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอเนี่ย” เคออสก็ตอบกลับแบบเซ็งๆ เพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องน่าอายเมื่อวันก่อนหลังจากคำว่าป้า ออกจากปากของเคออส บรรยากาศรอบด้านก็เปลี่ยนไป จากอากาศหนาวยามค่ำคืนปกติ กลายเป็นหนาวยะเยือกขึ้นทันที ด้วยสายลมที่ไม่รู้ว่าพัดมาจากไหนภายในร้านที่ประตูปิดสนิท สายตาของชายหัวเกรียนเห็นดวงตาเจ้าของร้านขายยา ที่กำลังเปล่งแสงแดงฉาน กับรอยยิ้มอำมหิตเข้าพอดี เขารีบเข้าล็อคคอปิดปากชายผมยาวจากด้านหลัง แล้วพูดออกมาเสียงดัง“ข...ข...ขอโทษด้วยนะครับ คุณอิซซาเบล เพื่อนผมมันไม่ได้ตั้งใจ มันเพิ่งโดนมอนฯเล่นงานจนสะบักสะบอมสมองเพี้ยนไปชั่วครู่น่ะครับ ดูสภาพซอมซ่อของมันดูสิครับ แหะๆ”“อ๋ม อ๋อ โอ้ด อ๊าบ” (ผมขอโทษค้าบ) เคออสเมื่อรู้ตัวว่าสถานการณ์คับขัน ก็รีบตีเศร้ายกมือขอโทษทันที แม้ว่าจะถูกค็องปิดปากเอาไว้“หึ! เห็นแก่คุณค็องนะคะ ดิฉันจะยกโทษให้นายเห็ดพิษนี่ละกัน” ‘ติ๊ง!’ เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของเคออส ‘เพลเยอร์เคออส ได้รับฉายา นายเห็ดพิษ ผู้ที่ได้รับฉายานี้จะเป็นไม่เป็นที่ชื่นชอบของ NPC Identity Alchemist แต่จะได้รับความชื่นชอบเป็นพิเศษจาก NPC Identity Warrior’ ‘WTF’ หลังจากอ่านข้อความแจ้งเตือน เคออสได้แต่ก่นด่าระบบอยู่ในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้“ขอบคุณนะครับ คุณอิซซาเบล งั้นผมขอซื้อของเลยละกัน จะได้ไม่รบกวนคุณนาน แหะ ๆ”ค็องรีบพาเคออสไปเลือกของบนชั้นวางสินค้าภายในร้าน ซึ่งจัดวางไว้เป็นสัดส่วนพร้อมกับป้ายแสดงราคาสินค้า ลูกค้าสามารถเลือกหยิบใส่ตะกร้าแล้วนำมาจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ของคุณอิซซาเบล แต่มีสินค้าราคาแพงที่วางอยู่บนชั้นหลังเคาท์เตอร์ ซึ่งค็องก็แจ้งเจ้าของร้านให้หยิบลงมา“ผมเอาของในตะกร้านี่ และขอน้ำยาป้องกันกรด 4 ขวดครับ”“รวมทั้งหมด 26 เหรียญเงินจ้ะ คุณค็อง” อิซซาเบลแจ้งราคาให้กับค็อง เมื่อได้ยินราคา เคออสก็ตกใจอย่างมากจึงเอ่ยถามค็อง“เดี๋ยวก่อน ค็อง เควสนี้รางวัลแค่ 2 เหรียญเงินเองนะ ทำไมค่าของมันแพงขนาดนั้น”“หืม! นายไม่รู้เหรอว่าเรากำลังทำเควส ประเภทเควสต่อเนื่อง รางวัลของเควสแรกๆมันก็น้อยแบบนี้แหละ ถ้าอยากทำเควสให้คุ้มค่าก็ต้องเคลียร์เควสให้ได้สักครึ่งหนึ่ง คงอีกสัก 5 เควสละมั้ง”“ฮ่ะ! ว่าไงน่ะ....................” เสียงตะโกนของเคออสดังลั่นออกไปนอกร้านเลยทีเดียว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 18

นิยายแนะนำ

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 18

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้