บทที่ 1
เกิดใหม่ คงมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละ
[มนุษย์ผู้น่าสงสารเอ๋ย ข้าได้รับฟังคำขอของเ้าจงใช้ชีวิตเพื่อเริ่มต้นใหม่อย่างมีความสุข ข้าหวังว่าเ้าจะชอบกับของขวัญที่ข้าให้ ขอให้โชคดี]
นีรนาได้ยินเสียงนี้ก่อนที่เธอจะหลับไปเธอไม่สามารถจับใจความของคำพูดประโยคนี้ได้เนื่องจากตอนนี้เธอรู้สึกง่วงมากเหลือเกิน
รู้สึกหนักๆ จัง อึดอัดด้วย เจ็บไปทั้งตัวเลย เดี๋ยวก่อนไม่ใช่เธอพึ่งนอนหลับไปเมื่อกี้แล้วทำไมเธอสึกรู้สึกเจ็บได้ล่ะ นีรนาเกิดความสงสัย หรือว่าเธอจะเกิดใหม่เหมือนในนิยายที่เธออ่านใน่ที่เธอรักษาตัว ไม่จริงมั้งง
แล้วไอความรู้สึกโหวงๆ แปลกๆ ที่ท้องน้อยนี่คืออะไรกัน เมื่อเธอคิดเช่นนั้น เธอจึงได้ทำการลืมตาขึ้น
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาถึงกับใเมื่อเธอพบว่าตรงหน้าเธอคือผู้ชาย แล้วกำลังคร่อมและกำลังเคลื่อนไหวบนตัวเธออยู่
นี่ฉันกำลังทำแบบนั้นกับผู้ชายอยู่เหรอเนี่ย เป็ไปได้ไง เธอไปเเล้วนี่ เธอรู้สึกใร่วมกับความรู้สึกแปลกๆแบบบอกไม่ถูกที่จุดกึ่งกลางกาย จนเธอทนไม่ไหวเธอจึงได้เปล่งเสียงน่าอายออกมา
“อ๊ะ! คะ คุณเป็ใคร อ๊ะ! คุณเข้ามาในห้องฉันได้อย่างไี” เธอพยายามผลักคนตรงหน้าออกแต่ไม่มีผลเลย
“หืมม เธอพูดเื่อะไรของเธอ” ผู้ชายคนนั้นส่งเสียงในลำคออย่างไม่สนใจแถมยังเร่งจังหวะให้เร็วมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก
“คุณเป็ใครห๊ะ อ๊ะ ทะ ทำไมถึงทำกับ ฉะ ฉันแบบนี้ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนไปหมด มันบอกไม่ถูก แต่สิ่งๆ หนึ่งที่เธอบอกได้ก็คือ เธอรู้สึกใ งง เป็อย่างมาก
“หืมม คุณเป็คนเสนอตัวมาหาผมเอง และตอนนี้ทำไมถึงขอร้องให้ผมหยุดล่ะครับ” เขาพูดพรางกระตุกยิ้มชั่วร้ายที่มุมปากเล็กน้อย
เมื่อเธอได้เห็นหน้าชายหนุ่มชัดๆ ทำให้เธออยากกรีดร้อง แม่เ้าเกิดมาจนอายุย่างเข้า 43 ปี ไม่เคยพบเคยเจอคนที่หล่อและหุ่นดีขนาดนี้มาก่อนเลย แถมเสียงยังนุ่มละมุน หล่อเป็บ้า
แต่เดี๋ยวก่อนนะ เมื่อกี้เขาพูดเื่อะไรนะ เขาบอกว่าเธอเป็คนไปให้ท่าเขาเองเนี่ยนะ เธอไปทำอะไรอย่างนั้นตอนไหนกัน
“อ๊ะ ดะ เดี๋ยวนะฉันไปตกลง กะ คุณตอนไหนกัน” ตอนนี้เธอรู้สึกว่าหัวขาวโพลนไปหมด
—-- senser—----
เมื่อทั้งคู่ทั้งทั้งคู่ ถึงจุดฝั่งฝัน และเริ่มบรรเลงบทรักครั้งแล้วครั้งเล่า จนถึงเช้าของวันรุ่งขึ้น
13.00 น.
นีรนาตื่นจากการสลบสไลหลังจากผ่านสมรภูมิรักแสนเร่าร้อนอย่างยาวนาน ตอนนี้เธอพูดได้คำเดียวว่าลุกไม่ขึ้นแถมเจ็บระบมไปทั้งตัว ยิ่งตรงจุดกึ่งกลางกายไม่ต้องพูดถึง
เดี๋ยวนะเธอรู้สึกแปลกๆ มาั้แ่เมื่อกี้ ไม่ใช่สิั้แ่ตอนที่เธอพบว่าตื่นแล้วพบว่าเธอกำลังมีอะไรกับผู้ชายคนนั้นอยู่
เธอเป็คนไทยแท้ๆ แล้วไยเธอจึงพูดภาษาประเทศ B ออกมาตอนที่เธอไม่รู้ตัว พูดอย่างลื่นไหล เธอเป็นักธุรกิจหญิงที่ต้องเดินทางไปทั่วโลก
และใช่ ประเทศB ก็เป็หนึ่งในนั้น ถึงแม้เธอจะพอฟังออกพูดได้บ้างแต่ก็ไม่ถึงขั้นพูดคล่องขนาดนี้นี่หน่า น่าแปลกจังแหะ
เธอได้แต่เก็บความสงสัยไว้ใจและเริ่มสำรวจรอบๆ ตัวแล้วที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ย ใหญ่โตหรูหราฟู่ฟ่ามาก
ก่อนหน้านี้เธอรักษาตัวอยู่ที่ประเทศไทยแถมอยู่ที่รีสอร์ทที่ถูกล้อมรอบไปด้วยป่าเขา แต่ที่นี่เหมือนใจกลางกรุงเมืองหลวงเลย
เธอค่อยๆ ลุกจากเตียงขนาดคิงไซต์ อยู่ก็มีอะไรบางอย่างคล้ายเส้นผมมาปกคลุมใบหน้าเธอ
“เฮ้ยย!! ผีหลอกก” เธอใจนเผลอร้องออกมา ผมใครเนี่ยเธอก็ค่อยๆ ยื่นมือไปจับเส้นผมที่ปกหน้าเธอด้วยมือที่สั่น เพราะความกลัว
เมื่อเธอจับผมที่ปกหน้าเธออยู่ก็ทำการดึงกระชากออกทั้งที
“โอ๊ยย!! เจ็บบ!! เฮ้อโล่งอกไปทีผมฉันนี่เอง” เอ๋! แต่เดี๋ยวนะ! เธอจะมีผมได้ไงในเมื่อเธอโกนผมหลังจากทำคีโมไม่กี่ครั้งเนื่องจากผมร่วง เริ่มแปลกๆ แล้วสิ
ใช่สิกระจก! เมื่อเธอคิดได้อย่างนั้นเธอคิดได้อย่างนั้นเธอก็ทำการเดินหากระจกด้วยความลำบากเนื่องจากเจ็บและระบมไปทั้งตัว
เมื่อเธอพบก็จกบานใหญ่ที่อยู่แถวๆ ห้องแต่งตัว เธอก็ถึงกับต้องตกตะลึงกรีดร้องไปเลย เมื่อเธอพบว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเป็ผู้หญิงซึ่งไม่ใช่เธอ
“กรี๊ดดด!! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ยย” เธอใเป็อย่างมาก เธอเกิดใหม่จริงหรือเนี่ยมันเป็ไปได้ไงนะ
“ฉันเนี่ยนะเกิดใหม่ ฮ่าๆๆๆ” เธอหัวเราะออกมาเสียงพร้อมกับกับคิดว่าเื่พวกนี้คงมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละมันจะไปเื่จริงได้อย่างไร เธอต้องฝันไปแน่เลย
“ตื่นๆ ตื่นได้แล้วนีรนา” เธอตบหน้าตัวเองพร้อมกับพูดชื่อตัวเองเพื่อหวังว่าจะเรียกสติ เผื่ออาจจะทำให้เธอตื่นจากฝันขึ้นมาได้
ทำไมเธอฝันแต่ทำไม่เมื่อกี้เธอตบหน้าตัวเองทำไมรู้สึกเจ็บได้ล่ะเนี่ย เมื่อเธอคิดได้อย่างนั้นเธอจึงทำการหยิกแขนตัวเองอย่างแรกเพื่อทดสอบ
“โอ๊ย!! เจ็บชิบ!”ใช่เธอเจ็บจริงด้วย อย่างนี้ก็หมายความว่าเธอไม่ได้ฝันไปสินะ
ไม่จริง ไม่จริงๆๆ มันต้องไม่ใช่เื่จริงสิ
“นี่ฉันตายไปแล้วจริงๆ ่ไหม”เธอคิดไว้แล้วว่ามันต้องถึงวันนี้วันที่เธอตายและหายไปจากโลกนี้แต่เธอไม่คิดว่าเธอจะเกิดใหม่นี่สิแถมเป็ใครก็ไม่รู้
แล้วนี่เธอมาเข้าร่างใครกันเนี่ย แล้วเ้าของร่างเนี่ยเป็ใครเธอสับสนไปหมดแล้วมันจะเกิดเื่อย่างนี้ขึ้นได้ไงอย่างกับนิยาย เท่านั้นแหละ เธอหันไปหน้าเข้าหากระจกและทำการสังเกตุผู้หญิงที่เธอทำการสังเกตุผู้หญิงตรงหน้าให้ชัดๆ
ในกระจกมีผู้หญิงที่รูปร่างเซ็กซี่หุ่นนาฬิกาทราย ขาวมากและที่สำคัญเป็ผิวที่สุขภาพดีเปล่งปลั่งฉ่ำน้ำมากเครื่องหน้างามหยดย้อย ตาสวยคมกลมโต คิ้วพาดเฉียงสวยงาม จมูกสวยโด่งรับหน้ากำลังดี
ปากกระจับสีชมพูสวยงาม โครงหน้ารูปไข่ และผมดกดำเป็ลอนธรรมชาติสวยงาม โดยรวมดั่งนางฟ้านาง์สร้างฟ้าประทานพรให้ทุกอย่างคือความสวยที่ลงตัวพอดิบพอดีเอาตามตรงั้แ่เกิดมาเธอยังไม่เคยใครที่สวยหมดจดขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต
“เธอคือใคร” เธอถามออกไป แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมา
พี่แกถึงกับใกันไปเลยที่เดียว ไม่แปลกใจสิแปลก555 มาลุ้นตอนถัดไปกันดีกว่าา
ฝากนิยายเื่นี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดเดอร์ทุกคนด้วยนะค้าา