ชุติมนดิ้นฮึดฮัดอยู่ในอ้อมแขนของปภาวินที่ยังไม่ยอมคลายออกอยู่ทางเบาะหลังของรถ
“ชู่ว์...เบาๆสิคุณ จะเอะอะให้คนงานเก็บเอาไปนินทาหรือไง”
ปภาวินกระซิบปรามอยู่ข้างหู ชุติมนเห็นด้วยกับเขา แต่ความใกล้ชิดจากการกระทำของเขาก็ทำเอาหล่อนใจเต้นไม่เป็ส่ำเลยทีเดียว
“ คุณก็ไม่เห็นจำเป็ต้องนั่งกอดฉันไว้อย่างนี้นี่”
หล่อนโต้ตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่เบาลงกว่าเดิม ในขณะที่แววตายังขุ่นเขียวอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง
“ ก็ไม่เห็นอยากกอดอะไรนัก”
ปภาวินกล่าวอย่างวางฟอร์ม แล้วคลายแขนออกทั้งที่ไม่เต็มใจ ก่อนหันไปนั่งตัวตรงหน้าเชิดในมาดทระนง
ชุติมนเองก็ปรายหางตามองอย่างหมั่นไส้
“คุณทำอย่างนี้อย่าคิดว่าฉันจะไม่มีปัญญากลับมาได้”
“ก็ไม่ได้คิดว่าจะโง่ขนาดนั้น”
เขาตอบอย่างไม่แยแส ซึ่งเล่นเอาหญิงสาวเืขึ้นหน้า
“แล้วคุณไปพาฉันมาให้เสียเวลาทำไม เพราะยังไงฉันก็ไม่มีวันอยู่กับคุณตลอดไปแน่”
หล่อนลืมตัว เสียงดังขึ้นมาอีก
“ ไม่เป็ไรนี่ อยู่กันมีลูกสักสอง สามคนแล้วค่อยเลิกก็ไม่ว่ากัน”
เขาเอียงหน้ามาต่อคำ แววตายียวน ชุติมนอยากได้หินก้อนโตๆซักก้อนมาทุบศีรษะเขานัก
“ ยี้ อีตาบ้า ฉันเกลียดคุณที่สุดในโลก”
ทำท่าเหมือนอยากจะฉีกเนื้อเขาออกเป็ชิ้นๆแล้วชุติมนนั่งหน้าบึ้งไปตลอดทางโดยที่ไม่ยอมมองหน้าสามีตามนิตินัยของตนเลยซักนิด หญิงสาวตั้งใจไว้ว่าทันทีที่ลงจากรถได้ เธอก็จะเรียกแท็กซี่กลับบ้านของตัวเองทันที แต่เมื่อไปถึงจริงๆหญิงสาวกลับทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะความเป็ผู้ใหญ่ที่แสนดีของคุณผานิตนั้นเอง ท่านตรงรี่เข้ามารับเธอถึงประตูรถด้วยท่าทางยินดี
“ หนูมน แม่ดีใจจังลูก ที่หนูมาอยู่ด้วย อยู่กับแม่นะลูกนะ อยู่ให้สบาย บ้านนี้ก็เหมือนกับบ้านของหนูเองนั้นแหละ”
“ เอ่อ...ขอบคุณค่ะ”
หญิงสาวพูดอะไรไม่ออกเมื่อผู้สูงวัยโอบเอวพาเดินเข้าบ้าน
***************
“ อย่าคิดว่าฉันเต็มใจที่จะอยู่กับคุณนะ ฉันขัดคุณป้าไม่ได้ต่างหาก”
ชุติมนประกาศเสียงแข็งเมื่อเข้ามาอยู่กันตามลำพังในห้องของปภาวิน
หล่อนพยายามรักษาระยะให้ห่างจากเขาพอสมควร เพราะอยู่กันตามลำพังในห้องส่วนตัวของเขาอย่างนี้ก็ออกรู้สึกหวั่นๆเหมือนกัน
“ ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรเสียหน่อย”
เขาตอบท่าทางเฉยเมยให้หญิงสาวหน้าร้อนวูบด้วยความอับอายที่คิดอะไรเองไปก่อนล่วงหน้า โดยที่เขายังไม่ได้แสดงอะไรออกมา แต่กระนั้นเสียงก็ยังไม่ยอมอ่อน
“แล้วคุณจะเอายังไงอีกไม่ทราบ”
เขาหันมายิ้มเยาะ
“ อย่าห่วงเลย ยังไงผมก็ไม่ไล่ให้คุณไปนอนที่โซฟาเหมือนที่คุณเคยทำกับผมแน่”
ว่าพลางลงมือแกะกระดุมเสื้อตัวที่สวมอยู่ ทำเอาหญิงสาวหน้าตาตื่น
“ นั้น นั้นคุณจะทำอะไรนะ”
“ ก็ถอดเสื้อไง”
เขาตอบตรงกันข้ามกับท่าทีร้อนรนของอีกฝ่าย
“ทั้งๆที่ฉันอยู่ตรงนี้น่ะ”
หญิงสาวร้องเสียงหลง
“ แล้วไง ก็ผมจะอาบน้ำ หรือคุณจะให้ผมอาบทั้งเสื้อผ้านี่”
“ ก็ไปถอดที่อื่นสิ”