ติ๊ง!
< ภารกิจประจำวัน 3 : บุรุษผู้รักการออกกำลังกาย
เป้าหมาย : - วิ่ง 20 กม. [0/20]
- วิดพื้น 200 ครั้ง [0/200]
- ซิตอัป 200 ครั้ง [0/200]
ระยะเวลาที่คงเหลือ : 8 ชั่วโมง 59 นาที 45 วินาที
รางวัล : บรอกโคลี่ 1 หัว
บทลงโทษ : ระงับการเพิ่มแต้มพัฒนา 24 ชั่วโมง >
ทันทีที่เก้านาฬิกาตรง เสียงที่เตชินท์เกลียดที่สุดก็ดังขึ้น และก็มาพร้อมกับเสียงก่นด่าจากเตชินท์ทันทีเมื่อเห็นรางวัลและบทลงโทษ “โถไอ้ภารกิจเวรตะไล รางวัลมีแต่ผักบ้าบอ ส่วนบทลงโทษนี่จ้องจะไม่ให้เพิ่มแต้มพัฒนาอย่างเดียวเลยไอ้เวรเอ๊ย”
รางวัลและบทลงโทษแทบไม่ต่างจากทุกวันอีกแล้ว เพียงแต่รางวัลเปลี่ยนชนิดผักเท่านั้น เตชินท์รู้สึกแย่อย่างที่สุด ถ้าเปลี่ยนจากผักเป็ผลไม้บ้างก็ยังดี แต่นี่มีแต่ผักทุกวัน ใบแป๊ะก๊วยที่ได้มาเมื่อวานเขาเก็บใส่ตู้เย็นที่บ้านที่โลกไปแล้ว เขาไม่สนด้วยว่าพี่สาวเขาจะกินเข้าไปหรือไม่
“ลูกพี่เตชินท์มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ฮงที่ยืนอยู่ไม่ไกลบังเอิญได้ยินเตชินท์บ่นออกมา จึงถามออกมา
“ปะ เปล่า ไม่มีไร” เตชินท์รีบปฏิเสธทันที ก่อนจะเอ่ยถามว่า “ฉันอยากได้นาขนาดหนึ่งงาน ไม่รู้ว่าแค่ภายในหมู่บ้านจะกว้างพอไหม?”
ฮงหันไปมองรอบ ๆ ทันที ไม่เกินอึดใจเขาหันกลับมาตอบคำถามเตชินท์ทันทีว่า “มันก็มีจุดที่กว้างพออยู่หรอก ถ้าลูกพี่เตชินท์ไม่้าสร้างอะไรเพิ่มอีกแล้ว”
“งั้นไม่ดีกว่า” เตชินท์ฝืนยิ้มออกมา คงไม่ฉลาดนักถ้าเอาพื้นที่ไปทำคันนาโดยไม่คิดจะสร้างอะไรเพิ่มเติมเลย เพราะถ้าทำเช่นนั้นแหล่งเงินของเขาจะหายไปอีกเยอะเลย
“ตามฉันมา” เตชินท์เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับออกตัวเดินนำทาง เมื่อหวังจะทำภายในหมู่บ้านไม่เวิร์กก็คงต้องทำตามแผนเดิม เขาตั้งใจพาฮงไปยังนอกเมืองตรงจุดที่เขาเคยคิดจะทำคันนา
“ครับ ลูกพี่เตชินท์” ฮงตอบรับอย่างแข็งขัน แต่กลับทำให้เตชินท์ชะงักและหยุดเดินก่อนจะหันมาบอกกับฮงว่า “เรียกแค่ลูกพี่ก็พอ”
“ครับ ลูกพี่” ฮงยิ้มหน้าเจื่อนออกมา เขาคิดว่าเขาเองก็คงจะได้รับสิทธิ์เรียกว่าเตชินท์ว่าเตชินท์เฉย ๆ เหมือนกับโจเซฟเสียอีก
“คิดว่าไงบ้าง แถวนี้?” เตชินท์ผายมือบอกเมื่อถึงบริเวณลานที่เขาเคยพยายามทำคันนาเมื่อวันก่อน
“ถือว่าดีเลยครับ มีธารน้ำอยู่ไม่ไกลด้วย” ฮงมองดูอย่างพึงพอใจก่อนจะไปสะดุดตาเข้ากับพื้นดินแตก ๆ กองหนึ่ง แน่นอนว่าเขาเดาได้ไม่ยากว่าที่ตรงนั้นน่าจะเป็ร่องรอยการพยายามขุดมาก่อน เขาจึงถามออกไปว่า “แล้วลูกพี่อยากให้ทำนาข้างกำแพงแถวนี้งั้นหรือครับ?”
“นายมีความเห็นว่าไง?” เตชินท์ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ถ้าไม่ติดภารกิจบ้า ๆ บอ ๆ ที่ไม่ให้เขาออกนอกอาณาเขตหมู่บ้านในบางวัน เขายอมให้ทำที่ใดบนโลกก็ได้ แต่อย่างไรเสีย ในเมื่อฮงเป็ผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ ฟังความเห็นของเขาก็ไม่เสียหาย เพราะยิ่งสำเร็จได้ไว ภารกิจที่เขาค้างอยู่จะได้หมด ๆ ไปเสียที
“เนื่องจากที่นี่ใช้เทคโนโลยีที่มีไฟฟ้าไม่ได้เลย ฉันคิดว่าเราควรย้ายไปทำคันนาใกล้ ๆ น้ำดีกว่าครับ” ฮงชี้ไปยังที่เขาหมายตาใกล้ ๆ ธารน้ำก่อนจะอธิบายเพิ่มเติมว่า “แต่ถ้าลูกพี่ยังยืนยันที่จะทำคันนาแถวนี้จริง ๆ ก็คงต้องเกณฑ์คนมาช่วยกันขนน้ำเข้านา”
“เอาตามที่นายคิดว่าดีเลย” แม้เตชินท์อยากให้ปลูกใกล้ ๆ หมู่บ้านเข้าไว้เพราะจะได้ดูแลง่าย ๆ ในความเป็จริง กำลังคนที่ว่าเขาก็มี เพียงแต่กำลังคนที่ว่าดันเป็ก็อบลินที่เขาสื่อสารไม่รู้เื่นี่สิ เขาจึงต้องยอมตัดใจทำตามที่ฮงเห็นชอบดีกว่า
“ไปทำข้าง ๆ ธารน้ำดีกว่า แต่ว่า...” ฮงเม้มปาก หยุดพูดอยู่แค่นั้น
“แต่อะไร?” เตชินท์เร้าถามเพราะเห็นอีกฝ่ายหยุดพูดไปดื้อ ๆ
“ฉันไม่รู้ว่าที่นี่เวลาฝนตกแล้วน้ำจะหลากแรงไหม แล้วก็พวกสัตว์อสูรอีก ถ้าไปทำคันนาแถวนั้นก็ควรจะต้องมีคนคอยเฝ้าป้องกันสัตว์อสูรมาป้วนเปี้ยน” ฮงเปิดปากอธิบายสิ่งที่เขาอมพะนำไว้
“เื่ฝน ฉันก็ไม่รู้หรอก เพราะฉันก็เพิ่งอยู่ที่นี่ไม่ถึงสัปดาห์” เตชินท์มองท้องฟ้าขณะอธิบายแล้วค่อยชี้ไปยังธารน้ำแล้วพูดต่อว่า “แต่ธารน้ำไม่ได้ดูใหญ่อะไร ถ้าไม่ซวยถึงขนาดเจอพายุ ฉันคิดว่าไม่น่าเป็ห่วงหรอกมั้ง”
ฮงพยักหน้าอย่างเข้าใจแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ดูเหมือนเขาจะดูจริงจังไม่ค่อยพูดไปเรื่อยเมื่อต้องทำในเื่ที่เขาเชี่ยวชาญ
“ส่วนเื่คนเฝ้าคันนา...” เตชินท์แกล้งทำเป็ลูบคางก่อนจะยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ขณะพูดว่า “ก็นายไง”
“จะบ้าเหรอ? ฉันไม่ได้มีเวลาว่างทั้งวันขนาดนั้นนะ ฉันเองก็ยัง้าเพิ่มแต้มพัฒนานะ ไหนจะต้องกลับบ้านที่โลกอีก” ฮงรีบโวยวายออกมาทันที
“เอาน่า แลกกับนายคอยเฝ้านาให้ เดี๋ยวแต้มพัฒนา ฉันแบ่งสัตว์อสูรที่ล่ามาได้ให้นายเอง” เตชินท์พูดปลอบใจฮง เขาคิดจะแบ่งให้ฮงจริง ๆ แต่หลังเขากินสัตว์อสูรชนิดนั้นจนไม่ได้รับแต้มพัฒนาแล้วนะ
อย่างไรก็ตามเหมือนฮงจะอ่านใจเตชินท์ออก เขาดูอึกอักยังไม่ยอมเฝ้านาให้ตามที่เตชินท์้า เตชินท์จึงวางกลอุบายใหม่ขณะกล่าวออกไปว่า “ฉันล้อเล่นน่า นายไม่ต้องอยู่เฝ้าหรอก เดี๋ยวฉันค่อยสั่งให้พวกก็อบลินมาเฝ้าเองน่า ไม่ต้องกลัวไป”
ฮงเริ่มมีรอยยิ้มออกมา แต่แล้วก็หุบยิ้มกลับเข้าไปทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่เตชินท์กล่าวต่อว่า “แต่นายอาจจะต้องไปช่วยสร้างบ้านแทนพวกก็อบลินนะ เพราะคิดว่าแรงงานขนซุงน่าจะขาด ถ้าเอาพวกมันมาช่วยเฝ้านาแทน”
“ก็ได้” ฮงกระแทกเสียง “ฉันเฝ้านาให้เองก็ได้”
จนแล้วจนรอด ฮงก็เปลี่ยนใจมาทำคันนาตรงข้างกำแพงหมู่บ้านที่เตชินท์เคยพยายามขุดดินมาก่อน
อย่างไรก็ตามปัญหาเดิมวนเวียนกลับมา ดินแข็งเกินไป อุปกรณ์การเกษตรที่ฮงนำมาด้วยมันอ่อนแอเกินไปจริง ๆ เตชินท์ไม่รู้สึกแปลกใจที่ทั้งจอบทั้งเสียม อุปกรณ์ทุกอย่างที่ฮงนำมาแตกหักลงอย่างรวดเร็ว
“ลองใช้อันนี้ดู” เตชินท์ยื่นจอบให้ และฮงถึงกับอึ้งอย่างไม่ต้องสงสัยเมื่อเห็นเตชินท์เรียกิญญาอสูรรูปร่างจอบออกมา เขาถึงกับเอ่ยออกมาว่า “ิญญาอสูรนี่มันไร้ขีดจำกัดจริง ๆ”
แม้จะอาย แต่ก็ทำเป็เออออไปกับสิ่งที่ฮงพูด
“ทำไมมันแข็งอย่างนี้นะ?” ฮงบ่นออกมา
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนแม้แต่ฮงที่เตชินท์คิดเอาเองว่าเขาควรจะมีแต้มพัฒนามากกว่าเขาก็ยังไม่สามารถขุดผ่านหน้าดินลงไปได้เลย
ฮงคืนจอบให้เตชินท์เพราะคิดว่าเตชินท์ควรจะมีแต้มพัฒนามากกว่าเขา เพราะอย่างไรเสียเตชินท์ก็สามารถยึดหมู่บ้านก็อบลินขั้นสามได้ ฮงจึงคิดว่าเตชินท์ต้องแข็งแกร่งกว่าเขา แต่เตชินท์ทำได้แต่ยอมรับความจริงขณะกล่าวปฏิเสธฮงไปว่า “ฉันก็ขุดไม่ลงเหมือนกัน”
ฮงอึ้งจนอ้าปากค้าง ขนาดคนที่สามารถยึดหมู่บ้านก็อบลินขั้นสามได้ด้วยตัวคนเดียวยังไม่แข็งแรงพอจะขุดหน้าดินลงไปได้ แล้วใครกันล่ะที่จะทำได้
ตามจริงแต่อยากใช้เ้าจ่าฝูงก็อบลินมาทำงานนี้ แต่เขาไม่สามารถสื่อสารกับมันให้ใช้จอบของเขาได้ เขาจึงปิดเื่นี้ไม่พูดอะไรออกมา
“งั้นฉันจะไปลองตามลูกพี่โจเซฟมาลองดูแล้วกัน” ฮงเสนอความคิดและเตชินท์ก็เห็นด้วย
ปึก!
ดีกว่าเตชินท์ขุดนิดหน่อย แม้แต่โจเซฟที่มีแต้มพัฒนามากที่สุดในหมู่บ้านในขณะนี้ก็ทำได้เพียงขุดลงไปไม่เกินครั้งละห้าเซ็นต์
ถ้าโจเซฟไม่แขนหลุดไปเสียก่อนก็คงต้องใช้เวลาขุดสามถึงสี่วันแบบไม่หยุดพักถึงจะได้คันนาอย่างที่เตชินท์้า
เตชินท์รู้สึกท้อใจ เหลือเวลาอีกสามวันกว่า ดูท่าแล้วเขาคงทำคันนาขึ้นมาไม่ได้แน่ ๆ ตอนนี้เขาเริ่มทำใจต้องโดนไฟดูดแทนแล้ว
อย่างไรก็ตามดูเหมือนจะมีคนยังไม่ยอมแพ้ ฮงหยิบถังน้ำที่เตรียมมาจากบ้านและเริ่มออกตัวเดิน เมื่อเห็นเช่นนั้น เตชินท์ถึงเอ่ยถามออกมาว่า “นั่นนายจะทำอะไร?”
ฮงไม่ตอบ เขาเดินไปเงียบ ๆ ไปทางลำธาร จนผ่านไปไม่นาน ฮงกลับมาพร้อมกับน้ำเต็มถัง
โดยไม่พูดไม่จา ฮงเทน้ำลงบนพื้นดินที่พวกเขาพยายามขุดก่อนจะหันไปกล่าวกับโจเซฟว่า “ลูกพี่โจเซฟลองขุดใหม่ตรงที่ผมเพิ่งราดน้ำลงไปหน่อยครับ”
ฉึก!
เสียงขุดเปลี่ยนไป ความหวังเริ่มบังเกิด หนนี้ใบจอบจมลงดินหายไปถึงครึ่งหนึ่ง แบบนี้ไม่เกินสองวันก็อาจจะเสร็จก็เป็ได้
“สำเร็จ” ทั้งฮงทั้งโจเซฟกล่าวออกมาอย่างยินดีพร้อมกัน โดยไม่รอช้าฮงเตรียมนำถังนำไปตักเพิ่ม แต่เขาก็ถูกเตชินท์หยุดไว้ก่อนจะกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เดี๋ยวฉันเป็คนทำเอง”
ฮงตาเป็ประกายเมื่อมองดูเตชินท์ออกตัววิ่งไปอย่างรวดเร็ว เขาคิดว่าเตชินท์จะยืนดูอยู่เฉย ๆ ไปตลอดเสียอีก
ด้วยการกระทำครั้งนี้ทำให้ฮงรู้สึกประทับใจ คนระดับหัวหน้าลงมือช่วยเองกับมือ ลูกน้องอย่างเขา เป็ใครบ้างจะไม่ประทับใจ แต่หารู้ไม่ เตชินท์เสนอตัวเพียงเพราะ้าใช้โอกาสนี้วิ่งเพื่อทำภารกิจบ้าบอที่เขาต้องทำ
กดใจหรือคอมเมนต์เป็กำลังใจกันด้วยนะครับ
9K
![ชวนแม่จ๋าหนีป๊ะป๋ามาเฟีย! [ยุค80]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713762626_38851135.webp)
