พลิกชะตาฟ้า คว้าบัลลังก์เซียน

บทที่ 95 กลับมาอีกครั้ง

ชายหนุ่มหันมองไปยังต้นเสียง ปรากฏร่างของชายชราจิตวิญญาณอาวุธกำลังจ้องมองมาทางตนด้วยสีหน้าพึงพอใจ

ชายหนุ่มที่เห็นชายชรากำลังมองมาทางตน จึงนึกขึ้นมาได้

“ผู้อาวุโส ท่านเจอสหายของข้ารึไม่ ข้าจำได้ว่าเจ้านั่นบอกว่าจะเข้ามายังประตูทำความเข้าใจมรรควิถี แต่ในตอนที่ข้ามาข้าไม่เห็นเจ้านั่นและมัวแต่สนทนากับผู้อาวุโสจนลืมเรื่องนี้ไปเลย”

“ในตอนที่ข้านึกขึ้นมาได้ ก็ตอนที่ข้าอยู่ที่จุดไร้คลื่นที่เก้าสิบแปดแล้ว ตอนนั้นข้ามัวแต่สนใจเรื่องทำความเข้าใจมรรควิถี จึงไม่ได้คิดเลยว่าท่านจะไปหาสหายข้าอย่างไรจนไม่ได้บอกเรื่องนี้กับท่าน หวังว่าผู้อาวุโสจะเข้าใจ”

“หึ้ย...เจ้านี่ช่างไม่รอบคอบซะเลย แต่ข้าก็ไม่ถือสาเจ้าหนูเช่นเจ้าหรอก อีกอย่างสหายเจ้าก็ไม่ได้หาตัวยากขนาดนั้น”

“แต่น่าเสียดายที่เจ้านั่น กำลังฝึกฝนพลังธาตุอยู่ข้าเลยไม่มีโอกาสเห็นวิชามรรคที่สหายของเจ้าใช้”

“แต่จากที่ข้าและตาเฒ่าหยินหยางคาดเดา คงอีกไม่กี่วันสหายเจ้าคนนั้นก็คงจะออกจากการฝึกพลังธาตุแล้ว”

ระหว่างที่ชายชราเอ่ยอยู่นี้เอง ชายชราก็ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในการทำความเข้าใจมรรควิถีของเจียงเป่า

“นะ...นี่ นี่มันมรรควิถีเกี่ยวกับโชคชะตางั้นรึ”

ชายชราเอ่ยออกมาอย่างยากจะเชื่อ

“ตาเฒ่าหยินหยาง!!!!”

ชายชราจิตวิญญาณอาวุธตะโกนออกมาสุดเสียง ไปโดยสัญชาตญาณ

เพียงครู่เดียว ร่างของชายชราหน้าตาใจดีก็ได้ปรากฏตัวขึ้น

“มีอันใดรึ เหตุใดต้องส่งเสียงดังเช่นนี้ เจ้าทำแบบนี้ไม่อายเจ้าหนูนั่นรึ”

ผู้อาวุโสหยินหยาง เอ่ยกับสหายของตนพร้อมกับมองไปที่ชายหนุ่ม

ในด้านของชายหนุ่มตอนนี้ก็รู้สึกงุนงงเช่นกัน นี่ผู้อาวุโสจิตวิญญาณอาวุธเป็นอะไรไป อยู่ๆ ก็มองไปที่เจียงเป่าแล้วส่งเสียงตะโกนออกมา โดยไม่รักษาภาพลักษณ์ผู้อาวุโสต่อหน้าเขาเลย

“ตาเฒ่าหยินหยางลองสังเกตกลิ่นอายมรรควิถีรอบๆ ตัวเจ้าหนูนั่นสิ เจ้าว่ามันคุ้นเคยหรือไม่”

ในตอนนี้เองเสียงของชายชราจิตวิญญาณอาวุธก็ได้เอ่ยตอบสหายของตน

ได้ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสหยินหยางจึงมองไปที่เจียงเป่าอย่างพินิจพิเคราะห์ เพียงไม่กี่ลมหายใจดวงตาของผู้อาวุโสหยินหยางก็แสดงความประหลาดใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง

ทว่าลมหายใจต่อมา คิ้วของชายชราก็ขมวดเล็กน้อย

“มีบางอย่างแปลกๆ”

ผู้อาวุโสหยินหยางเอ่ยออกมา โดยไม่ได้ละสายตาไปจากเจียงเป่า

ได้ยินสหายของตนเอ่ยเช่นนั้น ชายชราจิตวิญญาณอาวุธจึงอดที่จะเอ่ยถามออกไปไม่ได้

“แปลกเช่นไรรึ”

“มรรควิถีที่เจ้าหนูนี่ปล่อยออกมา ถึงจะคล้ายคลึงกับชายผู้นั้นแต่ก็เหมือนจะขาดอะไรบางอย่างไป”

สิ้นเสียง ชายชราทั้งสองต่างนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ชายชราจิตวิญญาณอาวุธจะเอ่ยทำลายความเงียบ

“เรื่องนี้เอาไว้ก่อนเถอะ รอเจ้าหนูนี่ออกจากการทำความเข้าใจมรรควิถีค่อยไปซักถามที่มาที่ไปของวิชาที่เจ้าหนูนี่ฝึกตอนนั้นก็ยังไม่สาย”

“ข้าว่าเราควรให้เจ้าหนูนี่ไปประลองในด่านอเวจีไร้ชีวาก่อนจะดีกว่า ข้าล่ะอยากรู้เหลือเกินว่าเจ้าหนูตระกูลหลินจะไปได้ถึงระดับไหน”

เอ่ยจบชายชราจิตวิญญาณอาวุธก็จ้องมองไปยังชายหนุ่ม

“เจ้าพร้อมจะไปประลองแล้วหรือยัง”

“ขอรับ”

ชายหนุ่มที่กำลังงุนงงกับการสนทนาของชายชราทั้งสองอยู่ เมื่อได้ยินคำพูดของชายชราจิตวิญญาณอาวุธ เขาจึงตอบกลับไปโดยสัญชาตญาณ

“เช่นนั้นก็ดี เดี๋ยวข้าจะพาเข้าไปในด่านอเวจีไร้ชีวาโดยตรงเลยก็แล้วกัน แสดงฝีมือของเจ้าให้ข้าเห็นทีเจ้าหนูตระกูลหลิน”

สิ้นเสียงของชายชรา เหนือม่านฟ้าปรากฏช่องว่างมิติขนาดพอดีคนสามคนเข้าไปได้ พร้อมๆกับที่รอบตัวชายหนุ่มก็ถูกห่อหุ้มไปด้วยชั้นพลังปราณสายหนึ่งที่กำลังพาตัวชายหนุ่มเข้าไปในช่องว่างมิตินั้นโดยที่ชายหนุ่มไม่สามารถต่อต้านได้เลย

เพียงไม่นานทั้งสามก็มาถึงด่านอเวจีไร้ชีวาโดยตรง

“นี่คือพลังที่แท้จริงของผู้อาวุโสจิตวิญญาณอาวุธงั้นรึ”

“ตัวข้ากลายเป็นคนธรรมดาไปเลยเมื่อถูกพลังปราณของผู้อาวุโสจิตวิญญาณอาวุธห่อหุ้มไว้”

ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ในใจแต่ก็ไม่อาจปกปิดสีหน้าอันตกตะลึงเอาไว้ได้

ผู้อาวุโสหยินหยางที่เห็นท่าทีของชายหนุ่ม ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา

“เจ้าไม่ต้องตกตะลึงอะไรขนาดนั้นหรอก ถึงเจ้าเฒ่านี่จะมีระดับพลังที่สูงกว่าเจ้ามากในตอนนี้ แต่ข้าเชื่อว่าหากเจ้าไม่ตายเสียก่อนในภายภาคหน้า เจ้าจะต้องแข็งแกร่งกว่าเจ้าเฒ่านี่แน่นอน”

“อีกอย่าง ในตอนที่ตระกูลของเจ้ารุ่งเรืองถึงขีดสุด ตัวตนระดับเจ้าเฒ่านี่แม้จะพูดไม่ได้ว่าหาได้ง่ายแต่ในตระกูลเจ้าก็มีตัวตนระดับนี้อยู่หลายสิบคน”

ชายหนุ่มที่ได้ฟังเช่นนี้ ก็ได้เกิดคำถามขึ้นมา

“ผู้อาวุโสจิตวิญญาณอาวุธและผู้อาวุโสหยินหยางระดับการฝึกฝนของพวกท่านอยู่ระดับใดกันรึขอรับ”

“ว่าแต่ว่าพวกท่านรู้ถึงเรื่องราวของตระกูลข้าได้เช่นไรกัน”

เมื่อถามคำถามสุดท้ายเสร็จ ชายหนุ่มก็คิดได้ว่าตนไม่ควรจะถามเรื่องที่ควรจะรู้อยู่แล้ว ผู้อาวุโสทั้งสองคนนี้คงจะเป็นตัวตนที่มีระดับพลังสูงที่สุดในตำหนักแห่งนี้แล้ว แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสจิตวิญญาณธาตุยังรู้ที่มาของเขา แล้วจะเป็นไปได้เช่นไรที่ผู้อาวุโสสองคนนี้จะไม่รู้

“เอ่อ ผู้อาวุโสคำถามที่สองของข้าช่างมันไปเถอะนะขอรับ”

ชายหนุ่มอดที่จะเอ่ยออกมาเสียไม่ได้

“ฮ่าๆๆ เจ้านี่บางทีก็ดูฉลาดบางทีก็ดูซื่อบื้อนะ ระดับพลังของพวกข้าในตอนนี้ก็เป็นได้แค่ระดับเซียนแท้จริงเท่านั้นแหละ”

“เฮ้อ สงครามครั้งนั้นหากไม่ตายก็ได้รับบาดเจ็บจนระดับพลังยุทธ์ถดถอยกันเป็นส่วนใหญ่”

ชายชราจิตวิญญาณอาวุธเอ่ยตอบชายหนุ่ม พร้อมกับแสดงสีหน้านึกถึงเรื่องราวในอดีต

“เอาล่ะ เรื่องมันก็ผ่านมานานมากแล้ว เจ้ายังไม่ต้องถามอะไรเพิ่มแล้ว ในตอนนี้เจ้าควรจะไปประลองให้พวกข้าดูได้แล้ว”

ชายชราเอ่ยตัดบทชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ทางชายหนุ่มที่กำลังจะถามถึงเรื่องราวของตระกูลหลินก็ต้องกลืนคำถามนั้นกลับลงท้องไป

“เฮ้อ...ขอรับๆ”

สิ้นเสียงชายหนุ่มจึงเดินลงบันไดวนลงไปด้านล่างอย่างไม่เร่งรีบ

“นี่เจ้ามังกรเฒ่า พวกข้าอุตส่าห์มาหาทั้งทีไม่คิดจะมาทักทายกันบ้างรึ”

ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังเดินลงบันไดวนอยู่นี่เอง เสียงของชายชราจิตวิญญาณอาวุธก็ดังขึ้น

ผ่านไปหลายลมหายใจก็ไม่มีเสียงตอบรับคำพูดของชายชรา

“นี่ ตาเฒ่าหยินหยาง ดูเจ้ามังกรเฒ่านี่ทำสิ เมื่อเวลาผ่านไปมิตรภาพระหว่างพวกเราก็หายไปงั้นรึ เจ้านั่นกล้าเมินคำทักทายของสหายรักได้เช่นไร”

“เจ้านั่นเมินคำพูดของเจ้าแค่คนเดียวนะ เพราะข้ายังไม่ได้พูดอันใดเลย”

“ใช่ไหมล่ะมังกรเฒ่า”

สิ้นเสียงของผู้อาวุโสหยินหยาง เสียงอันทรงพลังก็ดังตอบกลับมา

“ใช่แล้วตาเฒ่าหยินหยาง หากเป็นเจ้าเอ่ยข้าจะเมินเจ้าได้เช่นไร”

“เมื่อกี้ข้าไม่ได้ยินเสียงผู้ใดเลยนอกจากเหล็กกระทบกัน”

“ฮ่าๆๆๆ”

เมื่อเสียงนั้นเอ่ยจบ ผู้อาวุโสหยินหยางและเจ้าของเสียงนั้นก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

“หึ้ย ไอเจ้ามังกรเฒ่า หากจะกวนบาทาข้าเช่นนี้เจ้ากับข้าเรามาประลองกันสักรอบดีหรือไม่”

ชายชราจิตวิญญาณอาวุธเอ่ยออกมาอย่างฉุนเฉียว

“ฮ่าๆๆ เจ้านี่ก็ยังโมโหง่ายเหมือนเดิมเลยนะ มาชมการต่อสู้ของเจ้าหนูนั่นที่ตำหนักของข้าสิ พวกเจ้าตามติดเจ้าหนูนั่นแบบนั้นเดี๋ยวเจ้าหนูนั่นก็อึดอัดตายพอดี”

สิ้นเสียงนั้น ห้วงอากาศเหนือหัวชายชราทั้งสองก็ปรากฏช่องว่างมิติขึ้น ชายชราทั้งสองจึงพยักหน้าให้กันก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปในช่องว่างมิติด้านบนและทิ้งท้ายคำพูดให้ชายหนุ่ม

“สู้ๆ ล่ะเจ้าหนู พวกข้าไปนั่งจิบชาสนทนากันก่อนนะ อย่าแพ้เร็วเกินไปล่ะฮ่าๆๆๆ”

เสียงนั้นเป็นของชายชราจิตวิญญาณอาวุธ

ชายหนุ่มในตอนนี้ได้แต่ยืนงงอย่างโดดเดี่ยว

“นี่พวกท่านจะเปลี่ยนอารมณ์กันเร็วไปหรือไม่”

ชายหนุ่มได้แต่ทอดถอนใจ

ติดตามฉบับนิยายเสียงได้ที่ Novel time studio