“อ๊าก!”เสียงร้องของหัวหน้าโจรผู้นั้นดังสนั่นยิ่งกว่าตอนที่เขาะโสั่งให้ลูกน้องตะลุยฆ่าคนในคาราวานม้าเสียอีก
ร่างใหญ่กำกระบองไว้แน่นแม้ขณะที่หงายล้มไปด้านหลังรอยดาบคมกริบปาดไปทั่วเนื้อตัวของเขาจนแทบไม่อาจนับริ้วรอยขาดของเสื้อผ้าได้ถ้วนเืกระเซ็นทั่วพื้นรอบจุดที่ร่างนั้นล้มลง
“หัวหน้า!”คนร้ายสองคนพุ่งเขามายังร่างที่นอนหงายตาเบิกโพลง ในมือยังกำกระบองไว้แน่น
“หัวหน้าโจรตายแล้ว!”ซู่หวนที่ยืนอยู่ด้านหน้ารถม้าะโก้องเป็การข่มขวัญพวกโจรตามด้วยซู่หลีที่ะโช่วยญาติผู้พี่ หญิงสาวทั้งสองร้องข่มขวัญจนโจรป่าเริ่มระส่ำระสาย
“ไปเรียกคนมาเพิ่มเร็วเข้า!”โจรป่าผู้หนึ่งร้องบอกคนของตนเอง
เถียนฮุยสังเกตเห็นคนผู้หนึ่งหลบออกไปจากการต่อสู้วิ่งหายไปในป่าด้านข้างเนิน ชายหนุ่มที่ล้มหัวหน้าและรองหัวหน้าโจรได้หันไปมองฝูงกาที่เกาะอยู่บนปลายไม้อย่างเป็กังวลเหล่าผู้คุ้มภัยช่วยกันต่อสู้กับลิ่วล้อโจรอย่างแข็งขันทว่าบุรุษหน้าหยกกลับห่วงว่าฝ่ายของตนจะเพลี่ยงพล้ำด้วยกำลังที่น้อยกว่า
“วี๊ด! วี๊ด!”เสียงเป่าปากดังขึ้นจากด้านหลังรถม้า
ฝูงกาแตกฮือบินขึ้นจากกิ่งไม้ทำเอาบริเวณนั้นมืดไปชั่วขณะเถียนฮุยใจเต้นรัว เขารู้สึกคล้ายตนเองกำลังจะหน้ามืดในใจก็คอยลุ้นว่ากาพวกนั้นจะร้องอีกหรือไม่?
“ก๊า! ก๊า!”
เมื่อกาตัวหนึ่งร้องขึ้นเถียนฮุยก็ทรุดร่างลงทันทีเขาคุกเข่าลงกับพื้นยังไม่ทันจะได้ตั้งสติเอาดาบช่วยยันร่างไว้ด้วยซ้ำไม่นานนักฝูงกาเ่าั้ก็บินหายไป เมื่อหันไปทางรถม้าก็เห็น่ขาของภรรยากำมะลอเขานึกว่านางกลัวจึงซ่อนอยู่บนรถม้าเสียอีก พลันเขาก็นึกถึงเื่ที่ขบคิดอยู่ทุกคืนจึงค่อยๆย่องอ้อมหลังรถม้าไป
‘เป็นางนั่นเอง! นางคือคนเป่าปากทำให้ฝูงกาพวกนั้นแตกตื่น’
เถียนฮุยแสร้งวิ่งไปประคองนางเอาไว้“น้องหญิง!พวกโจรมาทางนี้แล้ว”
โจรป่าสามคนพุ่งมาทางที่นางกับเขายืนอยู่เถียนฮุยรีบยกดาบขึ้นตวัดขวางเอาไว้ก่อนจะดึงให้นางไปยืนหลบอยู่ข้างหลังชายหนุ่มทะยานเข้าต่อสู้กับโจรร้ายอย่างกล้าหาญแม้จะถูกรุมล้อมไว้เขาก็ไม่มีท่าทางหวาดหวั่น
“ฆ่ามันให้หมด! พวกเรามาช่วยแล้ว!” โจรป่าโผล่มาสมทบอีกกลุ่มใหญ่ทำเอาคนในคาราวานรถม้าตกตะลึง แม้จะคำนวณแล้วพวกเขาตกเป็รองในคราแรกทว่าด้วยฝีมืออันยอดเยี่ยมของผู้คุ้มกันสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟน่าจะควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้
“เหล่าลั่ว!พวกโจรมาเพิ่มเยอะเช่นนี้พวกเราจะต้านไหวหรือ?” เสียง ผู้คุ้มภัยหันไปร้องบอกหัวหน้าของตน
เถียนฮุยที่อยู่ไม่ไกลได้ยินเสียงการหารือของทั้งสองคนอย่างชัดเจนในกลุ่มโจรที่มาเพิ่มมีมือธนูสิบกว่าคน
“เ้าหลบขึ้นรถม้าเร็วเข้า! พวกมันจะยิงธนูแล้ว!” เขาอุ้มร่างของซิวเชี่ยนขึ้นไปบนรถม้า“เดี๋ยวข้าจะช่วยพวกเขาต้านโจรป่าไว้เอง!”
“ท่านพี่จะไหวหรือ?”นางถามด้วยน้ำเสียงกังวล
“ข้าจะต้องปกป้องเ้าหนี้อย่างสุดความสามารถ”เขายิ้มน้อยๆ ให้นาง
ซิวเชี่ยนยังยืนละล้าละลังอยู่ข้างรถม้าเถียนฮุยหันหลังให้นางก่อนจะมองไปยังกลุ่มโจรป่าที่พุ่งเข้ามาพร้อมง้างคันธนู
“หลบเร็ว!” ชายหนุ่มหน้าหยกเข้าปกป้องภรรยาเขาโอบร่างนางให้ก้มลงแล้วใช้ตาบใหญ่ตวัดธนูห่าใหญ่ที่พุ่งเข้ามาอย่างคล่องแคล่ว
ซู่หวนกับซู่หลีคอยป้องกันไม่ให้โจรป่าเข้าใกล้นายหญิงของตนได้เถียนฮุยสังเกตสาวใช้ทั้งสองของภรรยาก็พบว่าพวกนางใช้แรงเพียงแค่หนึ่งในสี่ส่วนเท่านั้นดูเหมือนวิทยายุทธ์ของพวกนางจะกล้าแข็งยิ่งกว่าพวกผู้คุ้มภัยเสียอีกแต่เหตุใดจึงไม่สำแดงออกมาตามตรง?
ครั้นเถียนฮุยเห็นว่าสาวใช้ทั้งสองมัวแต่ต่อสู้และภรรยาของเขาก็ก้มหน้าอยู่เขาเพ่งมองลูกธนูที่พุ่งเข้ามาแล้วกะระยะให้เหมาะสมที่จะไม่เกิดอันตราย
ฉึก!
“โอ๊ะ! แย่แล้ว! ข้าถูกยิง!” ชายหนุ่มทรุดตัวลง
ซิวเชี่ยนหันมามองสามีกำมะลอที่ได้รับาเ็เพราะปกป้องนางครั้งนี้เป็ความผิดพลาดด้านข่าวสาร นางจำต้องเรียกคนออกมาช่วยแล้ว
“ท่านมาหลบตรงนี้ก่อน!”นางประคองเขาไปนั่งพิงล้อรถม้าเอาไว้ในท่าหันหลังก่อนจะยกมือขึ้นเคาะต้นคอจนเขาหมดสตินางหันมาทำนิ้วชี้กับนิ้วโป้งเป็วงกลมแล้วใส่ปาก
“วี๊ด!............วี๊ด!”
นางเป่าครั้งแรกแล้วเว้นระยะก่อนจะเป่าครั้งที่สองทันใดนั้นเองกาดำ ตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็บินร้องก๊าๆ มาเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่ใกล้ที่สุดแล้วก็ร้องก๊าๆ ลับหายไปเนินด้านหลัง
เหล่าลั่วมองดูการต่อสู้ที่ฝ่ายตนตกเป็รองด้วยความหนักใจคราวนี้นับว่าหนักหนากว่าทุกครั้ง เขาเพิ่งเห็นโจรป่าที่เรียกพวกมาสมทบจำนวนมากเดิมทีแค่มากกว่าเท่าตัวก็ยังพอรับมือได้ไหว แต่นี่....กลับมีมาเพิ่มอีก คนของเขาได้รับาเ็ทั้งสู้ทั้งถอยกระทั่งต้องเอาหลังชนกัน
สวบ! สวบ! สวบ!
ในขณะที่ดวงตาของเหล่าลั่วเริ่มพร่าเพราะต้องปกป้องลูกน้องของตนเองรอบด้านเสียงฝีเท้าคนจำนวนมากก็ตรงเข้ามาในบริเวณที่พวกเขากำลังต่อสู้
“ฆ่าโจรป่าให้หมด!”
บุรุษในชุดแดงและชุดขาวนวลพุ่งทะยานนำหน้าเหล่าลั่วไม่รู้ชัดว่าเป็เสียงผู้ใดสั่งการ
“เหล่าลั่ว! นั่นมันมารตะวันจันทรานี่?”ผู้ช่วยของเขาร้องขึ้นด้วยความ ดีใจ แม้กลุ่มข้างหน้าที่เพิ่งมาใหม่จะได้ชื่อว่าเป็พรรคฝ่ายมาร ทว่าสองครั้งแล้วที่เขามาช่วยพวกเขาเอาไว้
เถียนฮุยแอบเหลือบมองคนของพรรคัเทพเข้ามาล้อมกลุ่มคนทั้งหมดเอาไว้ชุดสีดำขอบแขนขอบคอสีขาวพุ่งเข้ามาช่วยไล่ฟันโจรป่าราวกับฝูงแร้งที่กำลังลงทึ้งเหยื่อชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก
‘ข้าคิดไว้ไม่ผิด! โลกนี้มีเื่บังเอิญที่ไหนกัน?’
******************************
2K
![ขอ 3 เหตุผลที่ฉันต้องเป็นของนาย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1669174272_82808139.webp)
