“แพรแค่รู้สึกดีกับอาจารย์เขาก็เท่านั้นไม่ได้คิดอะไรถึงขนาดนั้นเลยนะดา”
“เชื่อตาย...อาจารย์อธิปอายุสี่สิบแต่แม่งหล่อเร้าใจสาวเป็บ้าขนาดฉันยังนึกเลยว่าถ้าได้เป็แฟนแกล่ะ...ฮู๊ย...ขนลุก”
“แล้วถ้าอาจารย์เป็ผู้ชายล่ะก็ดาจะเสียใจ”
“ฉันน่ะดูหลายหนพิจารณาอย่างถ้วนถี่แล้วก็เห็นว่าอาจารย์อธิปไม่สนใจผู้หญิงทำเหมือนไม่อยากเข้าใกล้ลูกศิษย์สาว ๆ แพรไม่คิดบ้งเหรอว่าคนเรานะ ผู้ชายด้วยถ้ามีลักษณะอย่างนั้นน่ะ นั่นมันแอบชัดๆ”
“อย่าพูดดัง!”แพรวาจุ๊ปากกลัวว่าเพื่อนที่อยู่ห้องข้าง ๆ จะได้ยิน “สงสัยอะไรต้องเก็บไว้ในใจบางทีนะแพรก็อยากพิสูจน์เหมือนกันว่าอาจารย์ของพวกเราน่ะเป็อย่างว่าจริงหรือเปล่า”
“อย่าบอกว่าหล่อนจะยั่วอาจารย์นะฮ่าๆๆๆ...เจอตอเข้าแล้วล่ะแกเอ๊ยแพรเอ๊ย...ฉันจะหัวเราะให้ดังไปสามบ้านแปดบ้านเลยแก๊”
ดาวิกาหัวเราะลั่นส่วนแพรวาก็ส่ายหัวเพราะหล่อนรู้ว่าเพื่อนสนิทเห็นว่ามันเป็เื่ขำขันแต่มันก็จริงอย่างที่เพื่อนของหล่อนว่า ทุกคนต่างสันนิษฐานว่าอาจารย์อธิปหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบกว่าแต่ยังหล่อเฟี้ยวจะเป็พวกอย่างว่า นั่นคือไม่ชอบผู้หญิงมีเสียงลือเสียงเล่าอ้างมากมายเกี่ยวกับผู้ชายหล่อเร้าใจที่แพรวาแอบสงสัยแต่หล่อนกลับรู้สึกกว่าอธิปเป็ผู้ชายที่น่าเข้าใกล้แต่ไม่ว่าใครจะคิดอย่างไรหล่อนก็จะขอเก็บความชื่นชมและชื่นชอบนี้เอาไว้ลึก ๆและคิดในแง่ดีไว้ก่อนว่าเขาก็คงชอบผุ้หญิงดังเช่นที่ผู้ชายทั่วไปชอบเช่นกัน
เช้าตรู่วันต่อมานักศึกษาสิบกว่าคนก็พร้อมใจกันตื่นตามกำหนดการเพื่อจะออกเดินเที่ยวชมป่าและเป็การออกกกำลังกายก่อนกลับมาทานอาหารเช้าในที่พักของอุทยานแพรวากับดาวิกาก็ตื่นเช้าเช่นกัน ทุกคนสวมเสื้อยืดสกรีนลายต้นไม้และสวมกางเกงผ้ายืดสีดำทะมัดทะแมงและรองเท้าผ้าใบกันทุกคนเพราะต้องเดินเท้าเข้าป่าเมื่อไปถึงลานหน้าที่พักก็มีอาจารย์หนุ่มสาวสองสามคนยืนอยู่หนึ่งในนั้นคืออาจารย์อธิปหนุ่มใหญ่หน้าตาดีในชุดเสื้อยืดสวมแจ็คเก็ตและกางเกงขาสั้นรองเท้าผ้าใบถึงอายุจะใกล้วัยทองแต่อาจารย์หนุ่มใหญ่กลับดูดึงดูดใจด้วยความสูงกว่าร้อยแปดสิบเซ็นติเมตรและรูปร่างสมาร์ทล่ำสันสมส่วนความเป็ชายชาตรีเมื่อเห็นว่านักศึกษามากันครบแล้วอธิปจึงเป็คนกล่าวขึ้นว่า
“อรุณสวัสดิ์ครับนักศึกษาชมรมอนุรักษ์ที่น่ารักทุกคน เมื่อคืนหลับสบายหรือเปล่าครับมีใครที่นอนไม่หลับ ไม่สบายหรือตื่นขึ้นมาแล้วเพลียบ้างหรือเปล่าครับ”
ถามแล้วมองไปยังนักศึกษาทั้งหญิงชายที่อยู่ในชุดพร้อมเดินออกกำลังกายตอนเช้าแพรวาก็มองอาจารย์ของหล่อนแล้วหน้าเป็สีระเรื่อ
“เช็ดน้ำลายด้วยนะยะแพรดู๊...มองอาจารย์ตาเยิ้มเชียหล่อน”
ดาวิกากระซิบทำให้แพรวายิ่งหน้าแดง
“บ้าจริงดา...นี่น้ำลายฉันหกจริงๆ เหรอเนี่ย”
“แพรเอ๊ย...ฉันประชดย่ะถ้าน้ำลายหล่อนหกจริง ๆ ฉันนี่ล่ะจะเอาชายเสื้อเช็ดให้”
ให้ตายเถอะ...พอเห็นอาจารย์อธิปแล้วมันทำให้เืในกายสาวของหล่อนสูบฉีดแรงเป็บ้ากลัวจะแย่ว่าถ้ามีใครสังเกตเห็นอาจจะอับอายได้ที่มายืนเขินต่อหน้าอาจารย์อย่างนี้
“แพรวา...หลับสบายหรือเปล่าครับเมื่อคืนนี้”
คำถามของอาจารย์หนุ่มใหญ่ทำให้แพรวาเหมือนตื่นจากความฝันหล่อนรีบทำหน้าเป็ปกติแล้วพยักหน้าหงึก ๆ
“อ่าค่ะ...แพรหลับสบายค่ะอาจารย์หลับสบายมาก ๆ”
“เรารีบพานักศึกษาไปเดินออกกำลังกายตอนเช้ากันดีกว่านะคะอาจารย์อธิปเดี๋ยวจะได้รีบกลับมาทานอาหารมื้อเช้ากัน”
จีรวดีอาจารย์สาวจบใหม่ดีกรีนักเรียนนอกหน้าหมวยรูปร่างบอบบางหันมาบอกอธิปที่ยืนยิ้มอยู่กับนักศึกษาสาว อธิปตอบรับ
“ครับ...โอเค...ถ้างั้นเราไปเดินออกกำลังกันผมมาที่อุทยานนี่หลายครั้งแล้ว ธรรมชาติที่นี่โอเคมาก ๆเดี๋ยวผมจะพาพวกคุณเดินขึ้นไปบนเนินด้านโน้นนะครับเดินไปไม่นานแล้วค่อยวนกลับมาทานอาหารเช้ากัน”
อธิปชี้ไปยังเนินเขาที่ทอดตัวขึ้นไปติดกับป่าไม้เขียวขจีเมื่ออาจารย์ทุกคนเดินนำหน้าไปนักศึกกษาจึงเดินตามกันไปเป็แถว
“เชอะ!อาจารย์จีรวดีคนนี้นี่ฉันว่าท่าทางจะชอบอาจารย์อธิปของพวกเรานะแพร”
ดาวิกาหันมากระซิบกับเพื่อนสนิทแถมทำปากบุ้ยไม่พอใจแพรวาทำหน้าเหมือนจะเข้าใจ
“ถ้าชอบเขาก็เหมาะกันดีนะดาเขาเป็อาจารย์ด้วยกันนี่นา”
“แต่ฉันไม่ชอบ...ท่าทางเหมือนกับว่าแสดงความเป็เ้าข้าวเ้าของฉันเห็นแบบนี้มาหลายหนละนะ หมั่นไส้ว่ะ ไม่รู้ว่าจะมาด้วยทำไมมาแต่พวกอาจารย์หนุ่ม ๆ จะดีกว่ามั้ย รื่นรมย์กว่าเยอะนะหล่อน”
826
