เทพมารตกสวรรค์

 ตกดึกในกระท่อมหลังหนึ่งมีร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนอนหมดสติอยู่...ส่วนลิ่วหลงกุนนั้นเพียงนั่งอยู่เฉยๆและใช้พลังเตรียจสอบพื้นที่บริเวณรอบๆเพื่อให้แน่นอนว่าจะไม่มีสิ่งใดเข้ามารบกวนได้..กลิ่นอายระดับเทพสงคราม!! นั้น ทำให้สัตว์อสูรและปีศาจบริเวณรอบๆต่างพากันหนีตายลงจากภูเขาแห่งนี้เกือบหมด...


    จี้กงในตอนนี้นั้นเพียงนั่งใกล้กับไป๋หลงพลางสำรวจใบหน้าที่ตอนนี้กลับไปเป็นเช่นเดิมแล้วแต่ก็ยังมีความใกล้เคียงกับราฟาเอลอยู่ดีนั้นทำให้ จี้กง รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก....

" หรือเด็กหนุ่มคนนี้จะเป็นบุตรของท่านราฟาเอล!!...ไม่สิไม่มีทางในบันทึกเขียนบอกไว้ว่าท่านราฟาเอลจบชีวิตลงเพราะตกหลุมรักกับเทพมาร นั้นทำให้เทพสูงสุดพิโรธจึงลงมือสังหารราฟาเอล..และเทพมารองค์นั้นเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างแก่เทพองค์อื่น...แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้จะให้อธิบายว่าเช่นไร...ทำไมข้อมูลที่ได้มาจากหอสมุดหลวงกับสิ่งที่เกิดขึ้นถึงขัดแย้งกันเช่นนี้!! "


     จี้กงกล่าวกับตนเองด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้จงใจที่จะให้ใครได้ยินแต่มีหรือจะรอดพ้นลิ่วหลงกุนที่เป็นชนชั้นระดับเทพสงคราม...

" เจ้าหนูดูท่าเจ้าจะอายุไม่ถึง200ปีใช่หรือไม่? " 

  ลิ่วหลงกุนกล่าวถามแก่จี้กง...เมื่อจี้กงได้ยินเช่นนั้นก็แปลกใจเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับด้วยความเคารพ

" ย่อมเป็นเช่นนั้น..ปีนี้ข้าอายุ100ปีพอดี..ท่านกล่าวถามแบบนี้ท่านต้องการสิ่งใด "

   จี้กงไม่ได้เป็นเทพที่โง่เขลา..แต่เดิมจี้กงนั้นเป็นเพียงทหารสวรรค์ที่คอยเฝ้าประตูวังสวรรค์เท่านั้น...เฉินเฉี่ยงได้ชักชวนให้จี้กงมาอยู่ในใต้อานัติ แต่เมื่อจี้กง ทราบถึงพฤติกรรมอันต่ำช้า..ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพียงแค่ตามน้ำไปเท่านั้น นี้เองก็เป็นไหวพริบการเอาตัวรอดของจี้กง...ถ้าตอนนั้นจี้กงนำเรื่องไปรายงานต่อแม่ทัพสวรรค์คนบัจจุบันไม่พ้นต้องโดนกำจัดเป็นแน่แท้...

" ข้อมูลพวกนั้นถูกแก้ไขเมื่อ5000ปีที่แล้ว!! เป็นคำสั่งขององค์เทพสูงสุดเหตุผลข้าก็ไม่อาจทราบได้ข้ารู้เพียงแค่ว่าท่านราฟาเอลและเทพมารอัลบาร์โดนผนึกในมิติพิเศษ!!ซึ่งไม่ใครรู้ว่ามิติพิเศษนั้นอยู่ที่ไหนบนสวรรค์อันกว้างใหญ่... "


จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็คิวขมวดทันที...

" นั่นมันก่อนข้าจะมาจุติใหม่เป็นทหารสวรรค์...ไม่น่าแปลกข้อมูลที่ข้ามีถึงย้อนแย้งกับเรื่องที่เกิดขึ้น...แล้วทำไมถึงต้องเปลี่ยนแปลงข้อมูลเหหล่านั้นด้วยเล่า "

" ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน...แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าเทพส่วนใหญ่มีอายุกี่ปี "

   จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบทันที...

" เรียนท่านลิ่วหลงกุน..เทพส่วนใหญ่มีอายุราวๆ6,000-7,000ปีแล้วแต่ระดับการบ่มพลังและการรับทัณฑ์สวรรค์ในแต่ละครั้งที่เลื่อนขั้นพลังตอนแม้แต่องค์เทพสูงสุดก็ใกล้จะสิ้นอายุไขเต็มทีด้วยอายุราว12,000 ปี ทำให้สวรรค์เกิดการเปลี่ยนขั้วอำนาจกันอย่างลับๆ  "          

  ลิ่วหลงกุนพยักหน้าให้..

"  ท่านราฟาเอลโดนผนึกเมื่อหมื่นปีที่แล้ว!!ไปพร้อมกับเทพมารเจ้าลองคิดดูถ้าท่านราฟาเอลและเทพมารให้กำเนิดบุตรขึ้นมา บุตรของพวกเขาอายุคงจะหมื่นกว่าปีเป็นแน่แท้เว้นแต่... "

   จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็สั่นสะท้านขึ้นมาภายในจิตใจในตอนนี้เกิดการแปลปรวนเป็นอย่างมาก...

" เว้นแต่อะไร!! "  จี้กงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน ในขณะนั้นเองร่างที่นอนหมดสติอยู่ก็ได้สติขึ้นมา..


" ที่นี้ที่ไหนกัน? "  ไป๋หลงกล่าวพลางพยามลุกขึ้นยืนจี้กงเข้าไปช่วยพยุงในทันที ลิ่วหลงกุนก็ไม่ได้ว่ากล่าวอื่นใต..

" ขอบใจ..แล้วที่นี้มันคือที่ไหนกันข้าหมดสตินานเท่าไหร่.. " 

"เรียนนายท่าน..ท่านหมดสติไป3วันด้วยกัน ที่นี้เป็นกระท่อมร้างกลางหุบเขา.. " 


     ลิ่วหลงกุนบอกกล่าวแก่ไป๋หลง..เมื่อไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็นึกย้อนกลับไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น... ไป๋หลงสังเกตุเห็นท่าทีกระวนกระวายในดวงตาของจี้กงจึงเอ่ยถามทันที

"  จี้กง...ไม่สิท่านจี้กง ท่านมีอะไรก็พูดมาเถอะเพราะยังไงท่านก็ต้องเล่าถึงสถาบันเทพมารให้ข้าฟังถือเป็นการแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน.. "


    จี้กงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ไป๋หลงสามารถมองออกว่าตนนั้นคิดอะไรอยู่แถมยังไม่ถือตัวแม้แต่น้อย...

" เอ่อ..คือว่าท่านเกี่ยวข้องกับท่านราฟาเอลหรือไม่ "  จี้กงกล่าวถามออกมา

       ไป๋หลงเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกแปลกใจและสงสัยเล็กน้อย...

" ทำไมท่านถึงอยากรู้เรื่องนี้กัน..โปรดบอกข้าได้หรือไม่ " 

   จี้กงเมื่อได้ยินก็ไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อยมีหรือคนแปลกหน้าที่มาถามเรื่องส่วนตัวแ้วจะยอมบอกถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีพอมารองรับ...

" เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อตอนข้ายังเป็นมนุษย์ตระกูลของข้านั้น.... "  จี้กงเล่าถึงความเป็นมาต่างๆนาๆถึงความเกี่ยวข้องกับเทพราฟาเอล..ก่อนจะมาจุติเป็นทหารสวรรค์  

" สรุปคือท่านต้องการตอบแทนเรื่องที่เทพราฟาเอล เคยช่วยตระกูลท่านเอาไว้ใช่หรือไม่ "

ไป๋หลงกล่าวถาม..

" ย่อมเป็นเช่นนั้น... "     

       ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาแล้วกล่าวออกมาเป็นนัยๆให้กับจี้กงได้รับรู้...


" จริงอยู่ที่ข้าไม่ได้เป็นท่านราฟาเอล..แต่ข้ามีความเกี่ยวข้องกับกับเทพราฟาเอล..ข้าบอกได้เพียงเท่านี้.. "

จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวในทันที..ไม่สำคัญว่าจะเป็นท่านราฟาเอลหรือไม่ขอเป็นเพียงผู้ที่เกี่ยวข้องกับท่านราฟาเอลชาตินี้จะต้องชดใช้หนี้บุญคุณให้ได้...

" ข้าจี้กง...ขอติดตามท่านไปจนกว่าชาตินี้จะหาไม่.. "

       จี้กงกล่าวพลางคุกเข่าลง..ถึงเป็นทหารแต่ก็เป็นถึงทหารสวรรค์เป็นเรื่องยากมากที่จะคุกเข่าให้ใครสักคนเว้นแต่เทพที่อยู่เหนือกว่า...


     ไป๋หลงเห็นเช่นนั้นก็เข้าไปพยุงจี้กงขึ้นทันที...


" ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้น..มันดูไม่เหมาะสมส่วนเรื่องนี้ก็แล้วแต่การตัดสินใจของท่านข้าไม่ขัดข้อง "    ไป๋หลงกล่าวพลางปริยิ้มอ่อน

" ขอรับ "  จี้กงกล่าวตอบรับในทันที

" เอาละ..ท่านช่วยเล่าเรื่องของสถาบันเทพมารให้ข้าฟังได้หรือไม่.. "  ไป๋หลงกล่าวถามแก่จี้กง..


   เมื่อจี้กงได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบรับด้วยความกระตือรือร้นทันที...


" ได้ขอรับ...สถาบันเทพมารนั้นเป็นสถานที่สำหรับ.... "


         จี้กงกล่าวเล่าไปเรื่อยๆจนไป๋หลงได้รู้ความจริงที่น่าตกใจแววตาของไป๋หลงเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวในทันที....







จบ.....







     ตกดึกในกระท่อมหลังหนึ่งมีร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนอนหมดสติอยู่...ส่วนลิ่วหลงกุนนั้นเพียงนั่งอยู่เฉยๆและใช้พลังเตรียจสอบพื้นที่บริเวณรอบๆเพื่อให้แน่นอนว่าจะไม่มีสิ่งใดเข้ามารบกวนได้..กลิ่นอายระดับเทพสงคราม!! นั้น ทำให้สัตว์อสูรและปีศาจบริเวณรอบๆต่างพากันหนีตายลงจากภูเขาแห่งนี้เกือบหมด...


    จี้กงในตอนนี้นั้นเพียงนั่งใกล้กับไป๋หลงพลางสำรวจใบหน้าที่ตอนนี้กลับไปเป็นเช่นเดิมแล้วแต่ก็ยังมีความใกล้เคียงกับราฟาเอลอยู่ดีนั้นทำให้ จี้กง รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก....

" หรือเด็กหนุ่มคนนี้จะเป็นบุตรของท่านราฟาเอล!!...ไม่สิไม่มีทางในบันทึกเขียนบอกไว้ว่าท่านราฟาเอลจบชีวิตลงเพราะตกหลุมรักกับเทพมาร นั้นทำให้เทพสูงสุดพิโรธจึงลงมือสังหารราฟาเอล..และเทพมารองค์นั้นเพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างแก่เทพองค์อื่น...แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้จะให้อธิบายว่าเช่นไร...ทำไมข้อมูลที่ได้มาจากหอสมุดหลวงกับสิ่งที่เกิดขึ้นถึงขัดแย้งกันเช่นนี้!! "


     จี้กงกล่าวกับตนเองด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้จงใจที่จะให้ใครได้ยินแต่มีหรือจะรอดพ้นลิ่วหลงกุนที่เป็นชนชั้นระดับเทพสงคราม...

" เจ้าหนูดูท่าเจ้าจะอายุไม่ถึง200ปีใช่หรือไม่? " 

  ลิ่วหลงกุนกล่าวถามแก่จี้กง...เมื่อจี้กงได้ยินเช่นนั้นก็แปลกใจเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับด้วยความเคารพ

" ย่อมเป็นเช่นนั้น..ปีนี้ข้าอายุ100ปีพอดี..ท่านกล่าวถามแบบนี้ท่านต้องการสิ่งใด "

   จี้กงไม่ได้เป็นเทพที่โง่เขลา..แต่เดิมจี้กงนั้นเป็นเพียงทหารสวรรค์ที่คอยเฝ้าประตูวังสวรรค์เท่านั้น...เฉินเฉี่ยงได้ชักชวนให้จี้กงมาอยู่ในใต้อานัติ แต่เมื่อจี้กง ทราบถึงพฤติกรรมอันต่ำช้า..ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพียงแค่ตามน้ำไปเท่านั้น นี้เองก็เป็นไหวพริบการเอาตัวรอดของจี้กง...ถ้าตอนนั้นจี้กงนำเรื่องไปรายงานต่อแม่ทัพสวรรค์คนบัจจุบันไม่พ้นต้องโดนกำจัดเป็นแน่แท้...

" ข้อมูลพวกนั้นถูกแก้ไขเมื่อ5000ปีที่แล้ว!! เป็นคำสั่งขององค์เทพสูงสุดเหตุผลข้าก็ไม่อาจทราบได้ข้ารู้เพียงแค่ว่าท่านราฟาเอลและเทพมารอัลบาร์โดนผนึกในมิติพิเศษ!!ซึ่งไม่ใครรู้ว่ามิติพิเศษนั้นอยู่ที่ไหนบนสวรรค์อันกว้างใหญ่... "


จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็คิวขมวดทันที...

" นั่นมันก่อนข้าจะมาจุติใหม่เป็นทหารสวรรค์...ไม่น่าแปลกข้อมูลที่ข้ามีถึงย้อนแย้งกับเรื่องที่เกิดขึ้น...แล้วทำไมถึงต้องเปลี่ยนแปลงข้อมูลเหหล่านั้นด้วยเล่า "

" ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน...แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าเทพส่วนใหญ่มีอายุกี่ปี "

   จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบทันที...

" เรียนท่านลิ่วหลงกุน..เทพส่วนใหญ่มีอายุราวๆ6,000-7,000ปีแล้วแต่ระดับการบ่มพลังและการรับทัณฑ์สวรรค์ในแต่ละครั้งที่เลื่อนขั้นพลังตอนแม้แต่องค์เทพสูงสุดก็ใกล้จะสิ้นอายุไขเต็มทีด้วยอายุราว12,000 ปี ทำให้สวรรค์เกิดการเปลี่ยนขั้วอำนาจกันอย่างลับๆ  "          

  ลิ่วหลงกุนพยักหน้าให้..

"  ท่านราฟาเอลโดนผนึกเมื่อหมื่นปีที่แล้ว!!ไปพร้อมกับเทพมารเจ้าลองคิดดูถ้าท่านราฟาเอลและเทพมารให้กำเนิดบุตรขึ้นมา บุตรของพวกเขาอายุคงจะหมื่นกว่าปีเป็นแน่แท้เว้นแต่... "

   จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็สั่นสะท้านขึ้นมาภายในจิตใจในตอนนี้เกิดการแปลปรวนเป็นอย่างมาก...

" เว้นแต่อะไร!! "  จี้กงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน ในขณะนั้นเองร่างที่นอนหมดสติอยู่ก็ได้สติขึ้นมา..


" ที่นี้ที่ไหนกัน? "  ไป๋หลงกล่าวพลางพยามลุกขึ้นยืนจี้กงเข้าไปช่วยพยุงในทันที ลิ่วหลงกุนก็ไม่ได้ว่ากล่าวอื่นใต..

" ขอบใจ..แล้วที่นี้มันคือที่ไหนกันข้าหมดสตินานเท่าไหร่.. " 

"เรียนนายท่าน..ท่านหมดสติไป3วันด้วยกัน ที่นี้เป็นกระท่อมร้างกลางหุบเขา.. " 


     ลิ่วหลงกุนบอกกล่าวแก่ไป๋หลง..เมื่อไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็นึกย้อนกลับไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น... ไป๋หลงสังเกตุเห็นท่าทีกระวนกระวายในดวงตาของจี้กงจึงเอ่ยถามทันที

"  จี้กง...ไม่สิท่านจี้กง ท่านมีอะไรก็พูดมาเถอะเพราะยังไงท่านก็ต้องเล่าถึงสถาบันเทพมารให้ข้าฟังถือเป็นการแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน.. "


    จี้กงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ไป๋หลงสามารถมองออกว่าตนนั้นคิดอะไรอยู่แถมยังไม่ถือตัวแม้แต่น้อย...

" เอ่อ..คือว่าท่านเกี่ยวข้องกับท่านราฟาเอลหรือไม่ "  จี้กงกล่าวถามออกมา

       ไป๋หลงเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกแปลกใจและสงสัยเล็กน้อย...

" ทำไมท่านถึงอยากรู้เรื่องนี้กัน..โปรดบอกข้าได้หรือไม่ " 

   จี้กงเมื่อได้ยินก็ไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อยมีหรือคนแปลกหน้าที่มาถามเรื่องส่วนตัวแ้วจะยอมบอกถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีพอมารองรับ...

" เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อตอนข้ายังเป็นมนุษย์ตระกูลของข้านั้น.... "  จี้กงเล่าถึงความเป็นมาต่างๆนาๆถึงความเกี่ยวข้องกับเทพราฟาเอล..ก่อนจะมาจุติเป็นทหารสวรรค์  

" สรุปคือท่านต้องการตอบแทนเรื่องที่เทพราฟาเอล เคยช่วยตระกูลท่านเอาไว้ใช่หรือไม่ "

ไป๋หลงกล่าวถาม..

" ย่อมเป็นเช่นนั้น... "     

       ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาแล้วกล่าวออกมาเป็นนัยๆให้กับจี้กงได้รับรู้...


" จริงอยู่ที่ข้าไม่ได้เป็นท่านราฟาเอล..แต่ข้ามีความเกี่ยวข้องกับกับเทพราฟาเอล..ข้าบอกได้เพียงเท่านี้.. "

จี้กงได้ยินเช่นนั้นก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวในทันที..ไม่สำคัญว่าจะเป็นท่านราฟาเอลหรือไม่ขอเป็นเพียงผู้ที่เกี่ยวข้องกับท่านราฟาเอลชาตินี้จะต้องชดใช้หนี้บุญคุณให้ได้...

" ข้าจี้กง...ขอติดตามท่านไปจนกว่าชาตินี้จะหาไม่.. "

       จี้กงกล่าวพลางคุกเข่าลง..ถึงเป็นทหารแต่ก็เป็นถึงทหารสวรรค์เป็นเรื่องยากมากที่จะคุกเข่าให้ใครสักคนเว้นแต่เทพที่อยู่เหนือกว่า...


     ไป๋หลงเห็นเช่นนั้นก็เข้าไปพยุงจี้กงขึ้นทันที...


" ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้น..มันดูไม่เหมาะสมส่วนเรื่องนี้ก็แล้วแต่การตัดสินใจของท่านข้าไม่ขัดข้อง "    ไป๋หลงกล่าวพลางปริยิ้มอ่อน

" ขอรับ "  จี้กงกล่าวตอบรับในทันที

" เอาละ..ท่านช่วยเล่าเรื่องของสถาบันเทพมารให้ข้าฟังได้หรือไม่.. "  ไป๋หลงกล่าวถามแก่จี้กง..


   เมื่อจี้กงได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวตอบรับด้วยความกระตือรือร้นทันที...


" ได้ขอรับ...สถาบันเทพมารนั้นเป็นสถานที่สำหรับ.... "


         จี้กงกล่าวเล่าไปเรื่อยๆจนไป๋หลงได้รู้ความจริงที่น่าตกใจแววตาของไป๋หลงเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวในทันที....







จบ.....