เมื่อหญิงสาวได้สติก็มองค้อนชายร่างใหญ่ตรงหน้าก่อนจะกล่าว
" พี่ภูมิใจร้ายอะ นุชยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย"
"เอาน่ารีบจัดการให้เสร็จยังเหลืออีกลายตัว"
เมื่อได้ยินคำพูดของภูมินุชยิ่งหน้าซีดกว่าเดิมแต่สุดท้ายเธอก็ทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จากนั้นหญิงสาวก็ได้ขยับเข้าหาตัวต่อไปเธอลังเลเล็กน้อยก่อนจะทำใจได้แล้วลงเขี้ยวด้วยตัวเอง จากนั้นก็ตัวที่3
ตัวที่4จนกระทั่งตัวที่5ร่างกายของเธอก็เปล่งแสงของการเลเวลอัพ
จากนั้นภูมิได้ให้นุชสู้และเก็บเลเวลด้วยตัวเองเพราะเขาอยากให้เธอต่อสู้เป็ปกป้องตัวเองได้ถ้าเขาไม่ได้อยู่กับเธอ เขาก็เริ่มพาเก็บเลเวลกับมอนเตอร์มอนเตอร์รอบๆ โดยเริ่มจากตัวที่มีเลเวล1 การต่อสู้แรกๆ ก็เหมือนการปอกกล้วยสำหรับเธอและพอเจอเข้ากับเลเวล3จำนวน3ตัวก็กลายเป็ตึงมือสำหรับเธอ แต่ภูมิไม่ได้หยุดอยู่แค่เลเวล3 เพียงแค่นี้แต่เขาได้ให้นุชต่อสู้กับมอนเตอร์ที่มีเลเวล4จำนวน3ตัวเลยทีเดียวโดยเขาได้จัดการตัวอื่นๆ ที่อยู่ในกลุ่มแล้วเหลือไว้สำหรับให้เธอได้ฝึกต่อสู้ สภาพของนุชในตอนนี้ทุลักทุเลพอสมควรเธอได้รับาแหลายแห่งทั่วร่างกาย
ภูมิก็ไม่ได้ยืนดูอยู่เฉยๆ เขาก็จำลองการต่อสู้ในหัวของตัวเองเช่นกันว่าถ้าเป็เขา เขาจะต่อสู้กับพวกมันยังไง จะหลบยังไง จะโจมตีแบบไหน และเมื่อนุชจัดการมอนเตอร์ได้หมดเขาก็จะรักษาาแให้กับเธอและฟื้นฟูความเหนื่อยล้าด้วยยาไปพร้อมๆ กันและการต่อสู้แบบมาราธอน ของนุชนั้น ทำให้เลเวลของเธอเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
การเก็บเลเวลของนุชเป็ไปอย่างยาวนานจนตอนนี้เธอมีเลเวลถึงเลเวล5แล้ว ส่วนภูมินั้นเลเวลของเขาก็เพิ่มขึ้นจนถึงเลเวล13 ด้วย เพราะมอนเตอร์ในดังนั้นมีแต่ตัวเลเวลน้อยกว่าเขาจึงทำเลเวลเขาได้น้อย
จากนั้นภูมิก็ได้ฆ่าบอสของดันเจี้ยนซึ่งเป็จระเข้ตัวใหญ่กว่าจะชนะมาได้เขาก็ได้รับาเ็หลายแห่งเหมือนกันเมื่อดันเจี้ยนหายไปพวกเขาก็ได้เจอเข้ากันคนชุดดำมากมาย
…………………………………………
ก่อนหน้านี้ไม่นาน
ในบ้านหลังใหญ่ที่ไม่ต่างจากคฤหาสน์และมีเนื้อที่กว้างขวางประมาณ50ไร่ในตัวจังหวัด พื้นที่แห่งนี้ถูกล้อมด้วยกำแพงสูง ในห้องแห่งอาหารภายในบ้านนั้น ซึ่งประดับตกแต่งด้วยโคมไฟห้องระย้าขากเพดาน โต๊ะเก้าอี้เรียบหรูราคาแพง ทั้งห้องตกแต่งอย่างสวยงามและลงตัว ได้มีชายรูปร่างอ้วน กำลังนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว จากนั้นก็ได้มีชายในชุดสูทสีดำรูปร่างเหมือนทหารผ่านศึกเดินเข้ามาใกล้ก่อนที่เขาจะกล่าวรายงาน
"บอสครับลูกชายของบอสเสียชีวิตแล้วครับ"
" ฮะ แกว่ายังไงนะ พูดใหม่อีกทีสิ"
ชายในร่างที่อวบอ้วนอายุประมาณ50 ผู้เป็บอสได้กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ใก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันทีพร้อมๆ เขาได้สั่งให้ลูกน้องของเขาพูดใหม่อีกครั้ง
" คือ หัวหน้าเสียชีวิตแล้วครับ"
" เพี๊ยๆๆๆ "
เสียงของมือประทับหน้าดังติดๆ กัน4ครั้ง
หลังจากพูดจบพวกเขาก็ถูกตบหน้าอย่างแรงจนแทนล้ม เขาโกรธจนตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ จากนั้นก็ทรุดลงที่เก้าอี้อย่างแรง จากนั้นก็มีชายในชุดสูทลากร่าง4ร่างเข้ามาหาบอสของพวกมัน เมื่อเห็นพวกมันชายที่เป็บอสก็พูดขึ้นเสียงดัง
"พวกแกไปกับลูกฉันแต่แกกับรอดมาได้แต่ลูกฉันกับตายเนี่ยนะ แล้วพวกแกยังมีหน้ากลับมาหากฉันอีก เอามันไปฆ่าทิ้ง"
"เดี๋ยวๆ ก่อนครับบอส พวกผมรู้ว่าใครฆ่าแต่สู้มันไม่ได้ครับนายพวกผมจึงได้กระเสือกกระสนหลบหนีมาได้ครับ "
"เล่ามา"
ชายร่างอ้วนในชุดสูทสีดำผมสั้นพูดสั้นๆ
"มันเป็ชาย หน้ากลม ผิวคล้ำ ผมเกรียน มีรูปร่างอวบๆ ใส่ชุดหนังสีดำทั้งตัว มันได้มากับหมาตัวใหญ่เท่ารถสิบล้อ ได้เข้ามาหาเื่พวกเรา จากนั้นก็ได้สู้กันพวกผมได้สู้กับมันจนพวกผมทั้ง4ฆ่าหมาป่าของมันได้ แต่มันกลับใช้กลโกงแล้วฆ่าหัวหน้าได้พวกเราเข้าไปช่วยไม่มัน แต่เมื่อพวกเราจะเข้าไปฆ่ามัน มันก็หลบหนีไปได้ครับ"
ด้วยความกลัวตายหรือไม่อาจจะเป็นิสัยของพวกมัน พวกนักเลงทั้ง4ที่ถูกภูมิช่วยเอาไว้ ได้เปลี่ยนเื่ราวทั้งหมดจนกลายเป็หนังคนละม้วน
ชายอ้วนเตี้ยที่เป็บอสของพวกมันได้นั่งฟังเื่ราวที่พวกมันเล่าเขาคิดว่าพวกมันไม่น่าจะกล้าโกหกเขา ในตอนนี้เขาอยากระบายความโกรธที่กำลังสุมอยู่ในอก เขาได้หันหน้ามองไปยังลูกน้องที่จับทั้ง4เอาไว้ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ
" ไปจัดการมันแล้วเอาไอ้4ตัวนี้ไปด้วยแล้วเอาศพของมันมาให้ฉันดู"
"ครับบอส"
ชายที่ถูกมองกล่าวตอบก่อนที่เขาจะปล่อยมือจากนักเลงที่เขาจับจากนั้นพวกเขาก็ได้เดินออกจากห้องไป
ก่อนจะกวาดเอาจานที่มีอาหารราคาแพงพร้อมกับจานที่สวยรูปหลายใบลงจากโต๊ะซึ่งอาหารและจากมูลค่าของมันสามารถทำให้พนักงานเงินเดือนสามารถใช้ชีวิตได้หลายเดือนอย่างไม่นึกเสียดาย เขาก็ได้ระบายอารมณ์กับของในห้องอีกหลายอย่างจนอารมณ์เริ่มเย็นลงเขาก็ได้เดินออกจากห้องไป
…………………………………………
ปัจจุบัน
เมื่อชายในชุดสูทที่เห็นพวกของภูมิพวกมันก็ไม่ได้รอช้าชักปืนรัวใส่ภูมิทันที
ภูมิเปิดใช้งานซิงโครไนซ์ทันทีตามสัญชาตญาณ แล้วพานุชวิ่งไปหลบอยู่หลังรถที่จอดอยู่ริมถนนสวนสาธารณะ