หนังสือพิมพ์ซุบซิบที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงได้ตีพิมพ์ข่าวสารที่ใส่ร้ายเย่เทียนเฉิน
ตอนที่เย่เทียนเฉินเห็นเนื้อหานข่าวก็รู้ว่ามีคน้าใส่ร้ายตนเองสิ่งที่ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกสงสัยก็คือ ใครกันแน่ที่้าใส่ร้ายเขาแล้วทำไมจึงต้องทำแบบนี้
ดูเหมือนว่าั้แ่ตอนที่ตนเองไปเป็ทหารกระทั่งกลับมาบ้านก็ยังไม่ได้ผิดใจกับใคร หรือตระกูลฉินจะเป็คนทำอีกแล้ว?
เื่นี้มีความเป็ไปได้มาก ตระกูลฉินเป็ตระกูลชั้นสองในเมืองหลวงตระกูลฉี้าถอนหมั้นก็มีสาเหตุมาจากตระกูลฉิน อีกทั้งเมื่อวานตอนกลางคืน ตระกูลฉินก็ได้ส่งนักฆ่ามาสองคนเพื่อลักพาตัวมารดาและน้องสาวของเขาเพราะ้าแข่งขันชิงตำแหน่งทางการเมืองกับเย่หงอย่างไม่เป็ธรรม
ขนาดเื่เช่นนี้ยังทำออกมาได้หากตระกูลฉินหาคนมาปล่อยข่าวเช่นนี้เพื่อใส่ร้ายเขาก็ใช่ว่าจะแปลก
เย่เทียนเฉินเดินออกมาจากบ้าน ระหว่างที่เดินก็หยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาจากอกเป็บุหรี่ธรรมดาไม่ใช่บุหรี่ชั้นสูง แค่ยี่ห้อหงเหอก็เท่านั้น หลังจากจุดไฟแล้วก็สูบเข้าไปอย่างไม่สนใจใคร
ไม่ทันรู้ตัวก็เดินมาถึงทางแยกทางหนึ่งเขตพื้นที่บริเวณนี้มีขนาดใหญ่มากในเมืองหลวง เป็เขตที่พักอาศัยที่มีชื่อเสียงผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็บุคคลมีฐานะสูง แต่ในเขตที่พักอาศัยเล็กๆ มีร้านน้ำชาร้านหนึ่งชื่อเป้ยเฟิงเซวียนปกติตอนที่เหล่าลูกคุณหนูเสเพลทั้งหลายที่อยู่ในเขตเล็กๆ นี้ไม่มีอะไรทำ ก็จะเลือกไปที่นั่นเพื่อคุยโวโอ้อวดกันและหาสิ่งเร้าใจทำ
เย่เทียนเฉินเดินเข้าไปในร้านเป้ยเฟินเซวียนพนักงานเสิร์ฟหญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งก็ออกมาต้อนรับพูดกับเย่เทียนเฉินด้วยรอยยิ้มว่า
“ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายมากี่ท่านคะ?”
“คนเดียวครับขอที่ที่สามารถได้ยินคนคุยโวได้นะครับ!”
เย่เทียนเฉินควักธนบัตรออกมาปึกหนึ่งอย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันหยวน ยื่นให้เป็ทิปแก่พนักงานเสิร์ฟสาวสวยคนนั้น
พนักงานเสิร์ฟสาวสวยรับทิปมารอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูสดใสมากขึ้น เวลาทำงานหากได้พบกับแขกที่ใจกว้างเช่นนี้แน่นอนว่าต้องต้อนรับด้วยรอยยิ้ม ไม่ค่อยมีคนให้ทิปเยอะถึงขนาดนี้บ่อยนักหากยังทำหน้าอมทุกข์อีกก็ไม่รู้ความแล้ว
ตอนที่เย่เทียนเฉินนั่งลงมองสภาพแวดล้อมรอบๆก็รู้สึกว่าทิปหนึ่งพันหยวนไม่เสียเปล่าจริงๆ
การนั่งอยู่ที่ชั้นสองของร้านเป้ยเฟิงเซวียนมีม่านเสื่อกั้นอยู่ สามารถได้ยินเสียงสนทนากันในห้องรับแขกได้อย่างชัดเจน
“พวกนายได้ข่าวกันไหม? ตระกูลฉีไปขอถอนหมั้นกับตระกูลเย่ถึงบ้านเลย! ”
“รู้ตั้งนานแล้ว เ้าขยะตระกูลเย่นั่นไม่ใช่ว่าถูกกองทัพไล่กลับมาหรอกเหรอ?”
“ถูกกองทัพไล่ออก? เป็ไปไม่ได้น่า?”
“ทำไมจะเป็ไปไม่ได้ไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์เช้าวันนี้เหรอ หมอนั่นเข้าร่วมการสู้รบ ไปเจอกับพวกโจร เลยยอมขายเพื่อนของตัวเองเพื่อจะได้มีชีวิตรอดต่อไปแล้วยังไปคุกเข่าร้องขอชีวิตกับพวกโจรอีก ถึงเก็บชีวิตสุนัขของมันไว้ได้!”
ชั้นสองของร้านเป้ยเฟิงเซวียนมีพวกลูกผู้ลาภมากดีมารวมตัวกันพวกเขาเหล่านี้วันๆ นั่งงอมืองอเท้าไม่ทำอะไร นอกจากหาเื่ตื่นเต้นเร้าใจ ขลุกอยู่กับผู้หญิงก็เอาแต่คุยเื่ซุบซิบพวกนี้
เย่เทียนเฉินได้ยินสิ่งที่พวกเขาคุยกันแต่ไม่ได้รู้สึกว่ามีโทสะแต่อย่างใด เพียงแค่จิบชาไปเงียบๆเขามาที่นี่ก็เพราะอยากจะมาฟังดูสักหน่อยว่าจะมีเงื่อนงำอะไรหรือไม่เพื่อหาคนที่ใส่ร้ายตนเอง
“เ้าหมอนี่จะอย่างไรก็เป็ลูกหลานตระกูลเย่ทำเื่แบบนี้ออกมาได้ น่าขายหน้าที่สุด!”
“ไม่มีอะไรให้ขายหน้าแล้วล่ะ ยังไงมันก็ก็ทำเื่ที่น่าขายหน้าที่สุดไปแล้วแอบดูสาวงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงอาบน้ำ พ่อแม่ต้องไปขอโทษตระกูลหลิ่วด้วยตัวเองตัวเองคุกเข่าอยู่ข้างๆ ถูกตระกูลฉีไปขอถอนหมั้นถึงหน้าประตูตอนนี้ยังขายพวกพ้องคุกเข่าขอชีวิตอีก ตระกูลเย่คงรู้สึกสุดจะทนจริงๆ”
“เหอะ ตระกูลเย่นับเป็อะไรได้ พวกมันตกต่ำไปตั้งนานแล้ว!”
ตอนนี้เองมีวัยรุ่นคนหนึ่งซึ่งสวมสูทแบรนด์เนม มีอายุราวๆ ยี่สิบปีร่างกายผอมกะหร่อง มุมปากมีรอยยิ้มดูถูก เดินขึ้นมาบนชั้นสอง
เย่เทียนเฉินมองวัยรุ่นคนนี้ครู่หนึ่งพลางขมวดคิ้วเขาไม่รู้จักวัยรุ่นคนนี้ ที่แปลกก็คือ ลูกผู้ลาภมากดีคนอื่นๆ ต่างก็คุยกันแต่เื่ซุบซิบไม่ได้มีเป้าหมายอะไร
แต่คนหนุ่มผู้นี้พออ้าปากพูดก็ใช้น้ำเสียงดูถูกเหยียดหยามคล้ายกับมีความแค้นกับเย่เทียนเฉินอย่างลึกล้ำก็มิปาน
“โอ นึกว่าใครที่แท้ก็คุณชายสองแห่งตระกูลลั่วนี่เอง ลมอะไรพัดนายมาถึงนี่ล่ะ?” วัยรุ่นคนหนึ่งลุกขึ้นยืนพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ลั่วเทา คุณชายสองแห่งตระกูลลั่ว
ตระกูลลั่วถือว่าเป็ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงเป็ตระกูลที่พยายามเข้าหาตระกูลชั้นหนึ่งที่บอกแบบนี้ก็เป็เพราะว่านอกจากผู้อาสุโสลั่วที่เป็คณะกรรมาธิการทหารแล้วลูกหลานตระกูลลั่วคนอื่นต่างก็ไม่ได้รับราชการบางทีอาจเป็เพราะไม่มีความพยายามก็เป็ได้
“ฉันมาเพื่อดูเื่ตลกของตระกูลเย่โดยเฉพาะกล้ามาแย่งผู้หญิงกับพี่ชายฉัน เ้าเย่เทียนเฉินคนนี้คงจะเบื่อชีวิตเต็มทีแล้ว!”
ลั่วเทานั่งบนโซฟาหัวเราะออกมาชุดใหญ่อย่างไม่เกรงใจ
คนอื่นๆเห็นลั่วเทาจองหองขนาดนี้ต่างก็หัวเราะพลางส่ายหัว
ใครๆ ต่างก็รู้ว่าคุณชายสองแห่งตระกูลลั่วคนนี้เป็พวกสมองหมูอาศัยอำนาจอิทธิพลของตระกูลทำตัวเกะกะระรานไปทั่วแต่กลับไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าพยัคฆ์หมอบัซ่อนในเมืองหลวง
เหล่าลูกผู้ลาภมากดีคนอื่นที่อยู่ที่นี่แม้ว่าจะหยิ่งผยองแต่ก็ไม่ได้ได้แสดงออกชัดเจนขนาดนั้น เพราะพวกเขาเข้าใจดีว่าในเมืองหลวงอะไรก็เกิดขึ้นได้มีทั้งตระกูลใหญ่และอำนาจใหญ่บางส่วนซ่อนอยู่ ไม่ใช่ว่าใครก็สามารถจะรู้ได้หาก้าจัดการใครบางคน ไปจัดการลับๆ ในที่มืดก็พอแล้ว ไม่ต้องมาทำในที่แจ้ง
“เหอะๆเย่เทียนเฉินแย่งผู้หญิงกับพี่ชายนาย ข่าวนี่มาจากไหนกันเหรอ?”
มีผู้หวังดีคนหนึ่งจงใจถามพลางหัวเราะ
ลั่วเทามองคนบนที่นั่ง จากนั้นก็ดื่มชาไปอึกหนึ่งแล้วบ้วนลงพื้นก่อนจะเปิดปากพูดว่า
“พี่ชายของฉันตามจีบสาวงามแห่งทหารหน่วยรบพิเศษหานเจี๋ย อยู่ดีๆ หมอนี่ก็กล้าแบกผู้หญิงของพี่ชายฉันรอดกลับมา แม่งรนหาที่ตายชัดๆพวกเราตระกูลลั่วไม่ได้ลงมือกับมันถึงตายก็ถือว่าเกรงใจมากแล้ว แค่การตีพิมพ์เื่จริงในหนังสือพิมพ์นับว่าเป็คำเตือนเล็กๆ!”
เพียงชั่วเวลาไม่นานเื่ราวก็กระจ่างชัดที่แท้คุณชายใหญ่แห่งตระกูลลั่วไม่พอใจที่เย่เทียนเฉินใกล้ชิดกับหานเจี๋ยได้ยินมาว่าหานเจี๋ยยังเอาตัวบังะุให้เย่เทียนเฉิน ในใจก็รู้สึกอดรนทนไม่ไหวจึงจ่ายเงินให้ตีพิมพ์บทความความใส่ร้ายเย่เทียนเฉิน ้าให้เย่เทียนเฉินเสื่อมเสียและเงยหน้าไม่ขึ้นอีก
“เด็กน้อยเบาเสียงลงหน่อยถ้าเย่เทียนเฉินรู้เข้า เดี๋ยวเป็เื่กันพอดี” มีคนกล่าวเตือนด้วยความหวังดี
“งั้นเหรอ? ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะมีเื่อะไร? ตระกูลเย่ตกต่ำมานานแล้วขอเพียงตระกูลลั่วของฉันกระดิกนิ้วก็สามารถทำให้ตระกูลเย่ฟื้นตัวไม่ได้อีกตลอดกาลแล้วส่วนเ้าเศษสวะเย่เทียนเฉิน ไม่ว่าจะตัวต่อตัวหรือหมาหมู่พี่ชายฉันใช้แค่นิ้วเดียวก็ทำลายมันได้แล้ว!”
ลั่วเทายิ่งพูดก็ยิ่งเสียงดังยิ่งพูดก็ยิ่งกำเริบเสิบสาน นี่เป็การแสดงถึงความรังเกียจ และการไม่เห็นตระกูลเย่ในสายที่อยู่ในใจออกมา
“ใช่แล้วล่ะแม้ว่าเย่เทียนเฉินจะเป็ทหารหน่วยรบพิเศษ แต่ฝีมือสู้พี่ชายนายไม่ได้แน่นอนพี่ชายนายเป็ถึงสมาชิกของกองกำลังเหยี่ยวนักล่า เป็หน้าเป็ตาให้กับตระกูลลั่วอย่างแท้จริง!”มีคนเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
พอฟังถึงตรงนี้มุมปากของเย่เทียนเฉินก็ปรากฏรอยยิ้ม มิน่าล่ะคนของตระกูลลั่วถึงได้หยิ่งผยองขนาดนี้ที่แท้ข้อแรกคือ้ารังแกตระกูลเย่ที่ไม่มีผู้มีอำนาจใหญ่โต ข้อสองคือคุณชายใหญ่ตระกูลลั่วเป็สมาชิกกองกำลังเหยี่ยวนักล่าควรค่าแก่ความหยิ่งผยองจริงๆ
กองกำลังเหยี่ยวนักล่าเป็กองกำลังเดี่ยวที่แข็งแกร่งที่สุดของจีนสมาชิกทุกคนต่างก็เป็อัจฉริยะที่มีอยู่หนึ่งในหมื่น ผ่านการฝึกฝนเป็เวลาหนึ่งปี ต้องผ่านการทดสอบสุดท้ายในด้านต่างๆก่อน ถึงจะสามารถเข้าเป็สมาชิกกองกำลังเหยี่ยวนักล่าอย่างเป็ทางการได้
เมืองหลวงเป็สถานที่ที่มีตระกูลใหญ่อยู่มากมายในตระกูลใหญ่เหล่านี้ต่างก็มีผู้มีอำนาจอยู่ไม่น้อย ลูกหลานของพวกเขาที่สามารถเข้าเป็สมาชิกกองกำลังเหยี่ยวนักล่าได้นั้นมีน้อยมากๆ
เพราะพวกลูกผู้ดีเหล่านี้ส่วนใหญ่ต่างก็เป็เหมือนดอกไม้ในเรือนกระจกจะทนรับการฝึกที่โหดร้ายเช่นนั้นได้อย่างไร
แม้จะมีข่าวลือบอกว่าคุณชายใหญ่เข้ากองกำลังเหยี่ยวนักล่าได้เพราะกำลังของตนเองและความสัมพันธ์หับผู้าุโตระกูลลั่ว แน่นอนว่านี่เป็เพียงข่าวลือไม่มีใครกล้าพูดออกมา ถึงอย่างไรตระกูลลั่วก็แข็งแกร่งมาั้แ่อดีตใครก็ไม่อยากก่อปัญหาโดยไม่จำเป็
“ตระกูลลั่วของฉันแค่ขาข้างเดียวก็เหยียบตระกูลเย่ให้ตายได้แล้วพี่ชายของฉันแค่นิ้วเท้านิ้วเดียวก็บดขยี้เย่เทียนเฉินให้ตายได้แล้ว ทางที่ดีตระกูลเย่ทุกคนควรจะไปพักผ่อนในปรโลกซะให้หมด”
“นายพูดดีๆ หน่อยเถอะแช่งให้ตายทั้งบ้าน ไม่กลัวโดนตบปากหรือไง!”
“ตบปาก ใครมันกล้าตบปากลั่วเทาผู้นี้? ฉัน....”
เพี้ยะ!
เย่เทียนเฉินตบหน้าลั่วเทาโดยแรงท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนอื่นๆลั่วเทาถูกตบกระเด็นออกไปชนกระจกของชั้นสองก่อนที่จะตกลงไป
กว่าทุกคนจะมีปฏิกิริยาก็เห็นเพียงเงาหลังเงาหนึ่งเดินลงไปจากชั้นสอง…
เย่เทียนเฉินยกฮู้ดขึ้นมาสวม แล้วตบหน้าลั่วเทาแรงๆอีกหนึ่งที ก่อนหมุนตัวเดินจากไป
เขาไม่ได้แสดงตัวเพราะพิจารณาถึงจุดสำคัญสองจุดหนึ่งก็คือ อำนาจของตระกูลเย่ทุกวันนี้สู้ตระกูลลั่วไม่ได้ ถ้าต้องผิดใจกันจริงๆ จะไม่ดีกับตระกูลเย่แน่นอนว่าเย่เทียนเฉินไม่อยากจะเพิ่มความวุ่นวายให้พ่อแม่และน้องสาวอีกแล้วสองก็คือ เย่เทียนเฉินเตรียมจะลากตัวการออกมา ซึ่งก็คือพี่ชายของลั่วเทาไม่ว่าเขาจะเป็คุณชายใหญ่ตระกูลลั่วก็ดี จะเป็สมาชิกหองทัพเหยี่ยวก็ช่าง ในเมื่อกล้ามายั่วยุถึงที่ก็จำเป็ต้องสั่งสอนกันหน่อย
เย่เทียนเฉินที่เกิดใหม่นี้ ไม่ใช่คนอ่อนแออีกต่อไป!
เวลาเที่ยงคืน
ตลอดทั้งวันเย่เทียนเฉินไม่ได้กลับบ้านรอจนถึงเวลานี้ ค่อยมุ่งหน้าไปยังตึกเทียนซ่างเหรินเจียน (์ในโลกมนุษย์)
ที่นี่เป็สถานที่ที่ทำให้ผู้คนเมามายราวกับอยู่ในความฝันและยังเป็สถานบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง มีแต่สิ่งที่คุณคิดไม่ถึงไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ไมว่าจะเหล้ายา หญิงบริการ บุหรี่ การพนัน ต่างก็มีครบตลอดคืนเต็มไปด้วยผู้คน เป็สถานที่รวมตัวของคนชั้นสูง
เย่เทียนเฉินยังคงคาบบุหรี่ไว้ในปากเดินเข้ามาข้างในตึกเทียนซ่างเหรินเจียน บุหรี่เป็เป็คู่หูที่ดีที่สุด
ใน่สิ้นโลกทุกครั้งที่เย่เทียนเฉินจะลงมือหรือตอนที่ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่ง เขาก็จะสูบบุหรี่ ซึ่งเป็การเสพสุขเพื่อความพึงพอใจอย่างหนึ่งและสิ่งที่ขาดไม่ได้
ตอนนี้เอง ที่ในห้องวีไอพีอันหรูหราที่อยู่บนชั้นสามของตึกเทียนซ่างเหรินเจียน ชายคนหนึ่งมีใบหน้าเคร่งขรึมดวงตาเต็มไปด้วยไอสังหาร ด้านข้างมีเพื่อนอยู่สองคนซึ่งเป็คุณชายของตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง
ชายคนนั้นคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลลั่วนามลั่วเหลยหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้เขาได้รับโทรศัพท์จากทางบ้านว่าน้องชายของตนถูกคนทำร้ายโดนตบหน้าจนกระเด็นตกลงมาจากชั้นสอง ขาซ้ายที่หักไม่ร้ายแรงอะไรนักแต่ใบหน้าซีกขวาที่ถูกตบ กระดูกแหลกละเอียด ฟันในปากร่วงออกมาหมด อีกทั้งยังาเ็ไปถึงเส้นประสาทในสมองเป็ไปได้สูงว่าจะกลายเป็เ้าชายนิทรา
ลั่วเทาคนโง่เง่าที่น่าสงสารพูดจาไม่ระวังปาก ถูกเย่เทียนเฉินตบจนกลายเป็เ้าชายนิทราไปเสียแล้ว
“ใครแม่งกล้าทำร้ายน้องฉัน ฉันจะฆ่ามัน!”ลั่วเหลยโกรธเสียจนบีบแก้วในมือขวาแตกพลางกล่าวออกมาอย่างดุร้าย
209
