แกรก... แอด…
เสียงเปิดประตูห้องนอนใหญ่ที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาวินที่กำลังโพสต์ท่าเซ็กซี่อยู่หน้ากระจกสะดุ้งสุดตัว เด็กหนุ่มในร่างแม่พิมพ์รีบหันไปมองที่ประตูทันทีด้วยความใจนหัวใจไปหล่นอยู่ที่ตาตุ่ม
ร่างสูงใหญ่ในชุดสูททำงานที่สะพายกระเป๋าเอกสารเดินก้าวเข้ามาในห้อง เขาคือ 'พ่อธรรศ' สามีของแม่พิมพ์ หรือพ่อของมิกซ์เพื่อนสนิทเขานั่นเอง!
"พิมพ์ครับ... ทำอะไรอยู่ครับ วันนี้ผมเคลียร์งานเสร็จก่อนเวลา เลยกลับบ้านมาเร็ว"
คำพูดของพ่อธรรศกลืนหายลงไปในลำคอทันทีที่สายตาของเขาประสานเข้ากับร่างของ ‘ภรรยา’ ที่ยืนอยู่กลางห้อง พ่อธรรศยืนนิ่งอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน กระเป๋าเอกสารในมือแทบจะร่วงลงพื้น
ภาพตรงหน้าของเขาคือแม่พิมพ์ ภรรยาสุดที่รักที่ปกติมักจะแต่งตัวธรรมดา แต่อยู่ ๆ วันนี้กลับลุกขึ้นมาสวมชุดนอนสายเดี่ยวซีทรูลูกไม้สีแดงตัวจิ๋วสุดเซ็กซี่อันแสนบางจนมองเห็นสัดส่วนโค้งเว้าทุกอย่าง แถมด้วยชายกระโปรงที่สั้นเต่อจนแทบจะปิดอะไรไม่มิด ยืนโชว์ร่างกายอันเซ็กซี่อยู่
"พะ... พ่อธรรศ!"
วินอุทานเสียงหลงและรีบยกมือขึ้นมาตะครุบปิดหน้าอกและชายกระโปรงพัลวันด้วยความตื่นใและเขินอายจนใบหน้าเห็นได้ชัดว่าเป็สีแดงและลามจนไปถึงลำคอ
และท่าทางเขินอายแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนของภรรยา กลับจุดประกายความ้าในใจของสามีให้ลุกโชนขึ้นมา พ่อธรรศกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาของเขาเปลี่ยนเป็หวานเชื่อมและเต็มไปด้วยความเสน่หาทันที
"พิมพ์... นี่คุณ... เตรียมเซอร์ไพรส์ผมอยู่เหรอครับ?"
พ่อธรรศปิดประตูห้องลงกลอนตามหลังอย่างรวดเร็ว เสียงของเขาทุ้มต่ำและสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้น
"เอ่อ... คือ มัน… มันไม่ใช่แบบนั้นนะครับคุณน้า! เอ๊ย! คุณพี่!"
วินรีบบอกด้วยความเลิ่กลั่ก ลิ้นพันกันนัวเนีย และพยายามจะหาทางหนี แต่ลืมไปว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนที่ไม่มีทางให้หนีไปไหนอีกแล้ว
พ่อธรรศยิ้มแบบมีเลศนัย พร้อมกับถอดเสื้อสูทตัวนอกไปแขวนไว้ตรงเก้าอี้อย่างช้า ๆ พลางปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตออก โดยที่สายตาไม่ได้ละไปจากร่างของภรรยาในชุดซีทรูสีแดงเลยแม้แต่นิดเดียว เขาค่อย ๆ เดินตรงดิ่งเข้ามาหาภรรยาอย่างช้า ๆ ด้วยความรักใคร่
"ไม่ต้องเขินหรอกน่าพิมพ์... คุณใส่ชุดนี้แล้วดูดีนะ ดูสวยเซ็กซี่จนผมแทบคลั่งเลยรู้ไหม"
เขาไม่พูดเปล่า พ่อธรรศค่อย ๆ เดินเข้าไปประชิดตัวแล้วยื่นมือมาโอบเข้าที่เอวของวินทันที ััอุ่นร้อนจากฝ่ามือของพ่อธรรศที่แนบลงบนผิวกายของเขาผ่านผ้าลูกไม้ ทำเอาเด็กหนุ่มในร่างหญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะะเิออกมานอกอก!
(จบบทที่ 6)