แล้วโชคชะตาก็เป็นใจให้ฉันได้เริ่มภารกิจอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายไปนานหนึ่งสัปดาห์ ก่อนหน้านี้เจ็ดวัน ฉันได้แต่แอบมองพี่ยอร์ซอยู่ห่างๆ การหายหน้าไปแบบนี้พี่ยอร์ซอาจจะคิดถึงเราก็เป็นได้
ภารกิจครั้งนี้ จะไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะครั้งนี้ฉันมีผู้ช่วยจอมบงการ ว่ะ ฮ่า ฮ่า ฉันหัวเราะในใจ ความคิดกำลังบรรเจิด ครั้งนี้ฉันจะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส โดยการใช้งานนิทรรศกาลโรงเรียนนี่แหละ ในการเข้าถึงตัวพี่ยอร์ซ และที่สำคัญคือ ต้องกำจัดยัยเลเน่ ศัตรูความรักของฉันไปให้พ้นทาง
ใกล้ถึงวันนิทรรศกาลแล้ว นักเรียนแต่ละห้องต่างตกแต่งห้องเรียนตัวเองให้เป็นสถานที่ที่จัดงาน บางห้องก็จัดเป็นร้านกาแฟ บ้างก็เป็นร้านอาหาร บ้างก็ทำเป็นโรงละคร คอยสร้างความเพลิดเพลินให่แกผู้ที่มาเยือน ส่วนห้องฉัน...ไม่ทำอย่างอื่นเลยนอกจากบ้านผีสิง แต่โชคดีที่ปีนี้ฉันไม่ได้รับหน้าที่เป็นผี แค่เปลี่ยนไปอยู่ฝ่ายจัดซื้อแทน ฉันกับเหยียนซินได้รับหน้าที่นี้ แค่สองคน ที่เหลือก็แยกย้ายทำหน้าที่อื่น
วันนี้วันเสาร์ ฉันมีนัดกับเหยียนซินเพื่อไปซื้ออุปกรณ์ตกแต่งสถานที่ แต่ระหว่างที่เราได้เดินดูของอยู่นั้น ฉันได้หันไปเห็นพี่ยอร์ซเดินคู่กับสาวสวยคนหนึ่ง คนนี้ไม่ใช่เลเน่นี่ หรือจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขากันน่ะ พอฉันเห็นภาพพี่ยอร์ซอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่เลเน่ ขาของฉันก็หยุดเดินทันที ทำให้เหยียนซินเดินชนหลังฉัน จนฉันเซไปโดนผูชายร่างยักษ์ล้มหน้าทิ่มไปกับพื้น
"ขอโทษ เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ" ชายร่างยักษ์ค่อยลุกขึ้นมา สีหน้าดูโกรธมาก เขาคำรามเสียงด่าทอฉันจนคนทั้งตลาดหันมาเป็นสายตาเดียวกัน ทำให้ฉันรู้สึกอาย ส่วนเหยียนซินก็ไม่ยอม เขารีบเดินมาผลักไหล่ชายร่างยักษ์ผู้นั้น ยิ่งทำให้เขาโกรธมากกว่าเดิม ฉันที่ยืนอยู่ด้านหลังของเหยียนซิน พยายามดึงแขนเสื้อเขา เพื่อไม่ให้เขามีเรื่องชกต่อย แต่ก็ห้ามไม่ได้
ฉันเริ่มสังเกตุเห็นว่า ทางชายร่างยักษ์เริ่มมีคนเยอะขึ้นเรื่อยๆ ส่วนฝั่งของฉันมีแค่เราสองคน แล้วจะเอาอะไรไปสู้ได้ล่ะ แต่แล้วก็มีคนมายืนอยู่ด้านหลังฉัน ฉันหันหลังไปดูก็เจอ... เอ๊ะ!? พี่ยอร์ซหรอ? อย่าบอกน่ะว่า มาช่วยพวกเรา ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจเรื่องของคนอื่น แต่กลับมาช่วยพวกเรางั้นหรอ ดีจริงๆเลย นี่แหละว่าที่แฟนของฉัน
"โมจิ ถ้าฉันนับถึงสาม วิ่งเลยน่ะ" เหยียนซินหันมากระซิบบอกแผนหนีจากคนกลุ่มนี้ แต่ยังไม่ทันถึงสาม จู่ๆฉันก็โดนลากวิ่งไปอีกทางหนึ่ง แต่ใครล่ะที่ลากฉันออกมา ฉันเงยหน้ามอง ก็เห็นแต่ด้านหลัง แต่เสื้อผ้าที่เขาใส่นั้นไม่เหมือนเหยียนซินใส่มาเลย หรือว่า พี่ยอร์ซ!?
เราสองคนพากันมาหลบอยู่ระหว่างตึก เรายืนใกล้กันมาก วันนี้เราใกล้ชิดกันมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา มันช่างเป็นโอกาสที่ดีเหลือเกิน ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นกายจากพี่ยอร์ซ เขาเป็นหนุ่มที่เนื้อหอมสมชื่อจริงๆ ฉันมองหน้าที่ยอร์ซอย่าไม่ละสายตา ไม่สนเลยว่าภายนอกนั่นจะมีกลุ่มชายร่างสูงอยู่
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ก่อนที่เราจะแยกย้ายกันกลับ พี่ยอร์ซก็ค่อยๆก้มหน้าลงมา กระซิบข้างหู "อย่าอยู่ใกล้คนแบบนั้นอีก"นี่พี่เขาหึงฉันกับเหยียนซินหรอ ไม่น่าเชื่อนี่มันคำเตือนหรือคำขู่กันแน่เลย
แล้วก็ถึงวันงานนิทรรศกาลประจำปี ตอนนี้มีกิจกรรมทำพิธีเปิดงาน โดยมีท่านผอ.กล่าวเปิดงาน ต่อมาก็ให้นักเรียนทุกคนแยกย้ายไปประจำสถานที่ที่จัดกิจกรรม โดยห้องฉันคือบ้านผีสิง ฉันรับหน้าที่จัดซื้อของและอีกหน้าที่คือ คอยเก็บค่าเข้าของนักเรียนทุกคนที่เข้ามาใช้บริการ
ทั้งวันฉันไม่สามารถไปไหนได้เลย แถมคนที่มาใช้บริการก็เยอะเหลือเกิน ทำให้ฉันไม่สามารถอู้ไปหาพี่ยอร์ซได้อีก ส่วนตาเหยียนซินเอาแต่ไปเที่ยวเล่นห้องอื่น ไม่สนเลยว่าที่นี่งานยุ่งแค่ไหน ฉันนั่งเฝ้าแบบนี้จนถึงเย็น พวกเราทั้งห้องต่างพากันแยกย้ายกลับบ้าน เหลือเพียงฉันที่ยังอยู่ในห้องคนเดียว ฉันต้องคอยตรวจเช็คข้าวของว่ามีเสียหายตรงไหนไหม จะได้ซ่อมแซมทัน
ระหว่างเช็คของอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเดินเข้ามา ฉันค่อยๆหันไปแล้วก็เจอ พี่ยอร์ซ!? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
"พี่มาที่นี่ได้ไง" คำถามที่ต้องการคำตอบในเชิงบวก
"ฉันแค่มาทำหน้าที่ ตรวจความเรียบร้อยภายในงานเท่านั้น พอดีฉันเห็นห้องนี้เปิดไฟอยู่ เลยแวะมาดู เผื่อเกิดเรื่องอะไรขึ้น"
มันก็จริงน่ะที่ห้องฉันยังเปิดไฟอยู่ แต่โรงเรียนเรามีรปภ.คอยเดินตรวจนี่หน่า หรือเขาจะหาเรื่องมาเจอฉันหรอ ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ไม่ได้ไปวนเวียนรอบตัวเขาเหมือนแต่ก่อนเลยน่ะ แต่วันนี้ทำไมเขาถึงมาที่ห้องฉันได้ละ
"เธอ เคยประกาศต่อหน้าทุกคนว่าชอบฉัน แล้วที่โรงอาหารคราวนั้น ดันบอกว่าเป็นแฟนกับไอ้นักเรียนแลกเปลี่ยน" ว่าแล้วสักวัน ฉันต้องตอบคำถามนี้ แต่คนที่ถามกลับผิดคาด ฉันไม่เคยคิดว่าคนที่จะมาถามคำถามนี้กับฉัน จะเป็นพี่ยอร์ซ
แต่ท่าทางของพี่ยอร์ซจะดูหัวเสีย ตั้งแต่วันที่เราไปซื้อของกับเหยียนซินน่ะ ไม่งั้นเขาจะพูดออกมาทำไมว่า ห้ามอยู่ใกล้เหยียนซินอีก แต่ฉันก็กวนปะสาทกลับ เพราะต้องการให้เขารู้ว่า ฉันไม่แคร์เขาอีกแล้ว เล่นตัวๆ
"มันไม่เกี่ยวอะไรกับพี่นิ ในเมื่อพี่ปฎิเสธความรักที่ฉันมีให้ ฉีกหัวใจฉันต่อหน้าคนอื่น แล้วจะให้ฉันตามติดพี่แบบเมื่อก่อนอีกทำไม" แล้วพี่ยอร์ซก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวฉัน จนฉันถอยไปชนกับขอบหน้าต่าง สายตาเขาดูโกรธเคืองมาก เขาเอามือจับแขนฉันไว้ ด้วยความโกรธเขาก็ค่อยๆบีบแขนฉันอย่างไม่รู้ตัว
"เธอ...แน่ใจหรอว่าเลิกชอบฉันได้"
"ใช่ ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็พยายามเลิกชอบพี่ จนเหยียนซินเข้ามา และเราก็..."
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
พี่ยอร์ซก็จูบฉัน จูบ!? จูบ!? หรอ พี่ยอร์ซจูบฉันก่อนจริงหรอ ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยน่ะ พอเขาได้สติ เขาก็ผลักฉันออก แถมเขายังทำหน้าแบบ ... ไม่น่าจูบยัยนี่เลย พี่พลาดแล้วแหละ แต่ฉันกลับรู้สึกงงกับพฤติกรรมของพี่เขาจริงๆ แต่ก่อนทำเย่อหยิ่ง ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นไม่สนใจ แต่ที่แท้ ก็มองฉันเหมือนกันนี่หว่า
ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้อง เขาได้กระซิบทิ้งท้าย....
เธอ...ไม่มีวันเลิกชอบฉันได้หรอก
7K
