ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ

ใบหน้าของซวนหยวนหลี่เทียนหม่นคล้ำลง เขาได้เห็นความสามรถในการต่อสู้ของมู่เฉียนซีมาแล้ว และเขาก็พ่ายแพ้ให้กับนางในลักษณะเดียวกัน

แม้ส่วนใหญ่เขาจะพ่ายแพ้แก่มู่เฉียนซีเพราะประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป ก็จำต้องยอมรับว่ามู่เฉียนซีคือสตรียากที่จะรับมือ หลังจากที่มีนิสัยเปลี่ยนไป นางก็เสมือนเปลี่ยนกลายเป็นคนละคน

ให้ตายเถอะ! โอวหยางเหว่ยน่าจะซุกซ่อนแผนการไว้  ไม่น่าจะปล่อยให้มู่เฉียนซีเอาชนะได้ในวันนี้

แม้ตอนนี้ นางจะมีสภาพน่าสังเวชเล็กน้อย แต่โอวหยางเหว่ยยังคงมองมู่เฉียนซีด้วยท่าทีเย่อหยิ่งไม่เปลี่ยน

“มู่เฉียนซี อย่าคิดว่าจะเอาชนะข้าได้  เทียบกับข้าแล้ว ฝีมือเจ้ากับข้ายังห่างกันอีกไกลนัก”

พลังวิญญาณของโอวหยางเหว่ยเพิ่มขึ้นมาอีกขั้นหนึ่ง บรรลุขึ้นมาถึงผู้บำเพ็ญภูตระดับแปด

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น ?”

“ตระกูลโอวหยางมีไพ่ซ่อนไว้มากมาย พวกเขามีทักษะที่สามารถทำให้เพิ่มระดับอีกหนึ่งขั้น”

“ช่องว่างถึงสองระดับขั้นถือว่าห่างกันมาก แม้มู่เฉียนซีจะเป็นอัจฉริยะ อย่างไรก็คงไม่พ้นพานพบกับความพ่ายแพ้”

-- พรึ่บ! -- 

เยวี่ยเจ๋อลุกขึ้นยืนจากที่นั่งของเขา มองมู่เฉียนซีด้วยอาการตื่นตะหนก

ความแตกต่างของช่องว่างหนึ่งระดับสามารถใช้พรสวรรค์ของนางทดแทนได้ แต่ตอนนี้... มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะโอวหยางเหว่ยที่มีความแตกต่างกันถึงสองระดับ

มู่เฉียนซียิ้มบาง ๆ “โอวหยางเหว่ย เจ้าช่างไร้เดียงสาเกินไป  เจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้หลังจากจากที่เจ้าบรรลุผู้บำเพ็ญภูตระดับแปดจริง ๆ รึ ?”

“มู่เฉียนซี ใกล้จะถึงวาระการตายของเจ้าแล้ว ยังจะกล้าปากเก่งอีก คำพูดเช่นนี้ รอข้าส่งเจ้าไปนรกแล้วเจ้าค่อยมาพูดเถอะ!”

ด้วยการขยับใบมีดของนาง ก่อตัวเป็นเหมือนพระจันทร์เต็มดวง พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีพร้อมกับสายลมกระโชกแรง

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่รุนแรงนี้  ยังคงยืนอย่างสงบอยู่ที่เดิม ไม่มีท่าทางที่จะหลบเลี่ยงใด ๆ

มู่เฉียนซียกมือขึ้นเบา ๆ กล่าวสบาย ๆ

“โล่วิญญาณวารี” จบคำ ม่านน้ำของนางพลันปิดกั้นการโจมตีที่รุนแรงนี้ไว้

-- ตูม! --

พื้นที่บริเวณโดยรอบร่างของมู่เฉียนซีกลายเป็นหลุมเป็นบ่อเนื่องจากการโจมตีครั้งนี้ หากแต่นางไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

ฝูงชนทั้งหมดในงาน ลูกตาแทบถลนออกมานอกเบ้า “นั่น... นั่นคือพลังของธาตุวารี”

“มู่เฉียนซีเป็นผู้บำเพ็ญภูตธาตุวารี  โอ้สวรรค์!”

“แคว้นจื่อเยี่ยของพวกเรามีผู้บำเพ็ญภูตธาตุอัจฉริยะคนที่สองขึ้นแล้ว”

ตอนนั้นเอง องค์ชายรัชทายาทที่นั่งดูการประลองอย่างสงบขยับกายหยุกหยิก  สายตาของซวนหยวนหลี่ซางที่มองมายังร่างมู่เฉียนซี เขารู้สึกสนใจนางมากขึ้น

เพราะผู้บำเพ็ญภูตธาตุอัจฉริยะคนแรกเป็นเขาเอง  เขาซึ่งมีพลังธาตุวายุ

‘ผู้บำเพ็ญภูตธาตุวารีรึ ?’ โอวหยางเหว่ยโมโหควันออกหู หน้าคล้ำดำเขียว

แม้ว่าถูกมู่หรูหยาน สตรีชั้นต่ำนั้นปีนข้ามหัวนางขึ้นไปแล้ว มาวันนี้พรสวรรค์ของมู่เฉียนซียังจะแซงหน้านางไปอีก นางแทบอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่

มู่เฉียนซี หากวันนี้ไม่ตาย ในใจของนางก็ไม่มีวันสงบลง

ในเวลานี้ โอวหยางเหว่ยลืมคำเตือนที่ซวนหยวนจือกล่าวเอาไว้ ภายในใจของนางเคืองแค้นอัดแน่น ต้องการจะให้มู่เฉียนซีตาย ๆ ไปเสียให้จบสิ้น!

ผู้บำเพ็ญภูตธาตุ สามารถต่อสู้ข้ามขั้นได้  ผู้ฝึกตนทั้งเซี่ยโจวต่างทราบกันเป็นอย่างดี 

แต่มู่เฉียนซี นางต้องต่อสู้กับพลังที่เหนือกว่าถึงสองระดับขั้น การที่นางจะเอาชนะได้ ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันอย่างแท้จริง

เงามีดนับไม่ถ้วนถูกตวัดออกไป โอวหยางเหว่ยรู้สึกอิจฉามู่เฉียนซี ปล่อยให้ตนเองจมดิ่งเข้าสู่การต่อสู้อันบ้าคลั่งกระหายเลือด

มู่เฉียนซีใช้พลังธาตุวารีในการหลบหลีกและป้องกัน โอวหยางเหว่ยไม่สามารถทำอะไรนางได้เลยแม้เพียงนิด

นางยิ้มมุมปากน้อย ๆ หัวเราะออกมาเบา ๆ “มีความอดทนเพียงแค่นี้เองรึ ? เห็นทีข้าไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเจ้าอีกต่อไป”

“มังกรวารี ไป!” 

สิ้นเสียงตะโกนเยือกเย็น มังกรวารีตัวหนึ่งก็พุ่งตรงไปที่โอวหยางเหว่ยรวดเร็วราวสายลมแห่งวสันตฤดู

-- ตูม! --

“ม่ายยยย” โอวหยางเหว่ยกรีดร้องออกมาด้วยเสียงอันดัง ร่างกายของนางลอยขึ้นไปกลางอากาศในฉับพลัน

“อ๊าาาา!” เสียงร้องโหยหวนน่าสมเพชอย่างยิ่งนั้น ทำให้คนที่ได้ยินรู้สึกเจ็บปวดแทน

เวลานี้ ร่างโอวหยางเหว่ยได้รับบาดเจ็บนอนอยู่บนลานประลองการต่อสู้ที่แตก ๆ หัก ๆ ด้วยใบหน้าซีดเผือดไร้สีโลหิต

“นี่คือพลังของผู้บำเพ็ญภูตธาตุวารีใช่หรือไม่ ? โอ... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว”

“ผู้บำเพ็ญภูตธาตุวารี ช่างเป็นลูกรักของสรรพสิ่งทั้งหลายจริง ๆ!”

มู่เฉียนซียืนอยู่ด้านบน มองไปที่โอวหยางเหว่ย กล่าวเสียงเรียบ “โอวหยางเหว่ย เจ้าแพ้แล้ว”

โอวหยางเหว่ยคลานขึ้นมาจากหลุมช่องว่างบนพื้นด้วยความยากลำบาก กัดฟันพูดขึ้น “ข้าไม่แพ้ ข้าจะแพ้ได้อย่างไร ?! มู่เฉียนซี เร็วเกินไปที่เจ้าจะดีใจ”

“หงถิงออกมา!  จงไปฉีกนางให้เละเป็นชิ้น ๆ เสีย” โอวหยางเหว่ยแสยะยิ้มก่อนจะตีหน้าขรึม ภาพร่างเปื้อนโลหิตของนางในขณะนี้ ทำให้ภาพสตรีอันดับหนึ่งของนางหายไปเสียสิ้น นางกลายสภาพเป็นเหมือนผีร้ายที่คลานมาจากนรกอเวจีหมายจะมาเอาชีวิตสตรีชุดม่วง

“โฮก!” 

เสียงคำรามของเสือดังขึ้น  ในเวลาต่อมา เสือกายสีแดงดั่งเปลวเพลิงก็ปรากฏกายต่อหน้าโอวหยางเหว่ยในทันที

ร่างกายของเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้ มีความยาวอย่างน้อยเจ็ดเมตร กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามประลองที่ผุพังไปกว่าครึ่ง ตรงหน้าผากมีคำว่า ‘ราชา อยู่ ดูยิ่งใหญ่สูงส่ง

“นั่น...! เสืออัคคีหงถิง สัตว์วิญญาณระดับสาม”

“ตระกูลโอวหยางสามารถหาสัตว์วิญญาณระดับสามมาให้คุณหนูใหญ่ทำพันธสัญญาได้ ตระกูลโอวหยาง ช่างลึกล้ำจริง ๆ”

“ใช่! การจับสัตว์วิญญาณระดับสามถึงแม้จะไม่ยาก แต่การต้องเชิญผู้ฝึกสัตว์นั้นมิใช่เรื่องง่าย แคว้นจื่อเยี่ยของพวกเราไม่มีผู้ฝึกสัตว์เลยสักคน ไม่รู้ว่าตระกูลโอวหยางไปหาผู้ฝึกสัตว์มาจากที่ใด”

ดวงตาของซวนหยวนจือปรากฏแสงอันตรายแวบผ่านเข้ามา ตระกูลโอวหยางหาผู้ฝึกสัตว์ให้โอวหยางเหว่ยฝึกฝนสัตว์วิญญาณระดับสาม เรื่องนี้เขาไม่เคยรู้เสียด้วยซ้ำ

เรื่องอันตรายที่เหนือการควบคุมนี้ มันไม่ดีเอาเสียเลย

ผู้นำตระกูลโอวหยางมีลางสังหรณ์ไม่ดี ฮ่องเต้ของพวกเขาองค์นี้ขี้ระแวงสงสัย อีกทั้งเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน

แต่เดิมเขาคิดว่าการต่อสู้ของเหว่ยเหว่ยกับมู่เฉียนซี ไม่จำเป็นต้องใช้สัตว์พันธสัญญา แต่ไม่คาดคิดว่ามู่เฉียนซีจะเปลี่ยนไปมากกว่าที่คิดไว้ ทำให้เหว่ยเหว่ยต้องมาถึงขั้นนี้ 

“สัตว์วิญญาณระดับสาม ความสามารถในการสู้รบเทียบได้กับระดับขั้นของจอมภูต ถึงแม้ท่านผู้นำตระกูลมู่จะมีพรสวรรค์มากมายเพียงใด ก็ไม่สามารถเอาชนะได้”

“ช้าก่อน อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจ มันไม่แน่เสมอไป บางทีท่านผู้นำตระกูลมู่อาจจะมีสัตว์พันธสัญญาอยู่ก็เป็นได้”

“สัตว์พันธสัญญา จะเป็นไปได้อย่างไร ? แม้ตระกูลมู่จะมีเงิน แต่ถึงจะให้เงินผู้ฝึกสัตว์ เขาก็คงไม่สนใจ  อีกทั้งแคว้นจื่อเยี่ยของพวกเราไม่มีผู้ฝึกสัตว์”

เยวี่ยเจ๋อทนไม่ไหว ลุกขึ้นพูด “ฝ่าบาท การแข่งขันครั้งนี้ โอวหยางเหว่ยใช้สัตว์พันธสัญญา เป็นการไม่ยุติธรรม ฝ่าบาทได้โปรดให้นางเก็บสัตว์พันธสัญญาด้วยเถอะ”

ซวนหยวนจือต้องการให้มู่เฉียนซีพ่ายแพ้ จะได้ไม่ต้องให้รางวัลตามสัญญาคำขอสองข้อที่ให้ไว้ เขาจะให้โอวหยางเหว่ยเก็บสัตว์พันธสัญญาไปได้อย่างไร ?

เขากล่าวขึ้น “สัตว์พันธสัญญา ก็ถือว่าเป็นความสามารถของบุคคลอีกชนิดหนึ่ง ก่อนการประลอง ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ตกลงกันว่าจะไม่ใช้สัตว์พันธสัญญา ดังนั้นเหว่ยเหว่ยใช้สัตว์พันธสัญญาในการต่อสู้ ข้ามิถือเป็นการผิดกฎ”

เยวี่ยเจ๋อมองออกว่าฮ่องเต้กับตระกูลโอวหยางเป็นฝ่ายเดียวกัน

เขามองหญิงสาวที่อิสระดั่งสายลมซึ่งยืนอยู่บนเวทีการประลอง อายุของนางยังไม่ครบสิบหกปีเต็มเสียด้วยซ้ำ แต่ต้องมารับผิดชอบแทนทั้งตระกูลมู่เช่นนี้

อีกทั้งผู้มีอำนาจทั้งสองขั้วอำนาจของแคว้นจื่อเยี่ย ทุกคนต้องการจะนำนางไปสู่ความตาย

สามปีที่ผ่านมา นางต้องผ่านความยากลำบากมามากเท่าไหร่ 

จู่ ๆ เยวี่ยเจ๋อรู้ก็สึกว่าตนเองโชคดีมาก ๆ  ถึงแม้ท่านพ่อจะกวดขันตนอย่างหนัก ในตระกูลไม่มีเงินเพียงพอที่จะซื้อยาวิญญาณเพื่อเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนให้ตนเอง

แต่ว่า... เขาไม่เคยใช้ชีวิตที่อยู่ท่ามกลางอันตรายหนักหนาถึงแก่ชีวิตอย่างนี้มาก่อน ไม่จำเป็นต้องระมัดระวังใคร

หญิงสาวคนนี้ที่ทำให้คนเฝ้ามอง ตอนนี้เขารู้สึกห่วงใยนางขึ้นมา

เขามองมู่เฉียนซี อยากบอกให้นางยอมแพ้ไป

เขาไม่อยากให้นางบาดเจ็บสาหัสเลย...

เห็นสายตาห่วงใยของเยวี่ยเจ๋อ มู่เฉียนซีส่งรอยยิ้มอุ่นหน่อย ๆ ให้เขาวางใจ  นางไม่ได้รับความยุ่งยากใด ๆ ผู้ที่จะตกที่นั่งลำบากคือโอวหยางเหว่ยต่างหาก มิใช่นาง

มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเยือกเย็น “เหอะ! โอวหยางเหว่ย เจ้าคิดว่าจะมีเพียงเจ้าที่มีสัตว์พันธสัญญารึ ?”

.

.

.