ล่าผ่าแดนทมิฬ

เชนรู้สึกแปลกประหลาดเมื่อมองไปยังดาบที่ดูธรรมดาเล่มนั้น เขาไม่เคยพบไม่เคยเห็นดาบเล่มนี้มาก่อนอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึก...คุ้นเคยหลังจากที่ฟังริวเล่าจนจบเชนก็เดินเข้าไปหาดาบเล่มนั้น เมื่อเดินเข้ามาใกล้จนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ก็พอจะมองเห็นฝุ่นที่เกาะอยู่เต็มตัวดาบแสดงให้เห็นว่าดาบเล่มนี้ถูกตั้งไว้นานและไม่มีใครสนใจมันนานขนาดไหนท่ามกลางสายตาของริวที่มองมา เชนก็ทำการเอื้อมมือไปจับดาบที่เต็มไปด้วยฝุ่นเล่มนั้น เมื่อมือของเขากำลงไปกับด้ามดาบก็ทำการยกดาบในมือขึ้น"โอ๊ะ" เชนอุทานออกมาเบาๆ เพราะเป็นอย่างที่ริวว่าดาบเล่มนี้มีน้ำหนักไม่ใช่เล่น มันหนักกว่าดาบคาตานะที่เชนเคยใช้แล้วน่าจะสองถึงสามเท่า เชนทำการออกแรงเพิ่มขึ้นเพื่อทำการยกดาบ เมื่อดาบถูกยกลอยขึ้นก็มีฝุ่นละอองกระจายไปตามอากาศจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แม้จะมีน้ำหนักไม่น้อยแต่เชนด้วยระดับสี่สิบก็ยกมันขึ้นมาได้ไม่ยากลำบากนัก เชนทำการพลิกดาบในมือไปมาเพื่อสำรวจและมันยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกเข้าไปใหญ่ถ้าพูดให้ใครฟังก็คงจะมีแต่คนหัวเราะ แต่เขารู้สึกเหมือนดาบเล่มนี้กำลัง...เรียกเขา"พี่เชน" ริวเรียกเชน เมื่อเห็นเขาพลิกดาบเล่มนี้ไปมาเหมือนจะสนใจ"พี่ตัดสินใจแล้ว" เชนพูดขึ้นโดยที่ไม่ได้หันไปมองริว "พี่จะเอาดาบเล่มนี้ล่ะ""เอ๊ะ" ริวอุทานเมื่อได้ยิน "พะ.พี่เชน ถ้าพี่อยากได้ดาบ ผมมีดาบที่น่าจะดีกว่านี้แนะนำให้พี่ได้นะครับ"เชนได้ยินก็ส่ายหัว "ไม่ต้องหรอก พี่เอาเล่มนี้ล่ะ""แต่.." ริวที่ทำหน้าไม่ถูกพูดพร้อมมองไปที่ดาบที่เชนถืออยู่ ดาบเล่มนี้เป็นดาบธรรมดาที่ไม่ถูกจัดอยู่ในระดับขั้นสามัญด้วยซ้ำ ถือว่าเป็นดาบที่อยู่ในระดับต่ำสุดของระดับอาวุธ การที่เชนเลือกดาบเล่มนี้ริวคิดว่าคงเพราะเชนนั้นเกรงใจเป็นแน่ระดับอาวุธนั้นก็ถูกแบ่งออกอย่างชัดเจนเหมือนกับระดับขั้นความแข็งแกร่ง โดยมันจะถูกพิจารณาจากวัสดุที่ใช้ผลิต คุณสมบัติแฝง และข้อสำคัญคือปราณสถิตของดาบเล่มนั้นเป็นตัวตัดสิน เช่นมีดเกล็ดหิมะที่ริวแนะนำเขาก่อนหน้านี้อยู่ถึงขั้นพื้นฐาน เป็นมีดที่มีคุณสมบัติแฝงคือสามารถสร้างน้ำแข็งขึ้นปกคลุมบาดแผลที่มันสร้างได้ ราคาในการซื้อขายไม่ต้องพูดถึง แค่อาวุธระดับสามัญยังมีราคาสูงมากกว่าสองล้านCredเสียงอีก! แต่นี่เชนกลับเลือกดาบไร้ระดับที่เขาเพิ่งจะพูดไปว่ากำลังจะทิ้ง จะไม่ให้เขาคิดได้อย่างไรว่าเชนกำลังเกรงใจอยู่เชนถือดาบเล่มนั้นพร้อมเดินกับริวไปหาไรม์ที่กำลังยืนดูของในชั้นวางที่ตั้งอยู่กลางห้อง"ได้แล้วเหรอ หือ? " ไรม์ได้ยินเสียงฝีเท้าก็หันไปมอง เมื่อเห็นดาบในมือของเชนก็ทำหน้าแปลกๆ แล้วหันไปมองริวริวที่เห็นพ่อหันมาก็ทำการแบมือทั้งสองข้างออกเหมือนจะบอกว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"จะเอาดาบเล่มนี้เหรอเชน" ไรม์หันมามองเชน"ใช่ครับคุณลุง ผม..ถูกชะตากับมันน่ะครับ" เชนพูดพร้อมยกดาบในมือขึ้นมาดู"แน่ใจนะ..เพราะในห้องนี้มีดาบที่ดีกว่านี้อีกหลายเล่ม" ไรม์พูดแนะนำ"เล่มนี้ดีแล้วล่ะครับ" เชนพูด ตอนแรกเชนก็แค่อยากหาของที่ดูไม่ค่อยมีราคาอยู่แล้ว ดาบเล่มนี้ก็ดูไม่มีราคาสูงนักตรงตามที่ต้องการแถมเขายังถูกชะตากับมันด้วยก็เลยตกลงเอาดาบเล่มนี้คงดีที่สุดแล้ว"ถ้าเธอชอบลุงก็ไม่พูดอะไรมากแล้วล่ะ...ไปทานอาหารกันเถอะ" ไรม์พยักหน้าเมื่อเห็นเชนยืนยันหนักแน่น เวลาในตอนนี้ราวๆ เที่ยงวันได้เวลาทานอาหารพอดี ไรม์จึงเอ่ยปากชวนไปทานอาหาร ทั้งสามออกจากห้องสมบัติแล้วทำการเดินไปตามทางเดินหรูหรานั้นอีกครั้งเพื่อไปรับประทานอาหาร เชนแม้จะเดินมาแล้วรอบหนึ่งแต่ยังไงก็ไม่คุ้นชินกับทางเดินแบบนี้อยู่ดีในตอนที่กำลังเดินไปตามทางเดินนั้น ริวก็เดินขึ้นมาหาไรม์ที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า ปล่อยให้เชนเดินตามหลังมองไปยังด้านข้างทางเดินที่ถูกตบแต่งไปด้วยภาพวาดวิจิตรงดงาม"พ่อ" ริวพูดขึ้นเบาๆ พอให้ไรม์ได้ยิน"หืม? " ไรม์ส่งเสียงตอบรับแต่ไม่ได้หันมามอง"พี่เชนเอาดาบเล่มนั้นเพราะเกรงใจพวกเราแน่ๆ " ริวพูดเบาๆ"ก็น่าจะอย่างนั้น" ไรม์ตอบรับอย่างเห็นด้วย"แบบนี้มัน...ผมรู้สึกแปลกๆ " ริวพูดอย่างไม่ค่อยสบายใจ เขาถูกอบรมมาตั้งแต่เด็กว่ามีบุญคุณต้องตอบแทน แม้เชนจะรับเอาของจากห้องสมบัติตามที่พวกเขาต้องการแล้วก็ตาม แต่เชนดันเอาดาบไร้ระดับไปซะได้"ก็จริงของลูก" ไรม์หยักหน้าเห็นด้วยกับริว"ถ้างั้น.." ริวพูดแล้วหยุดไปเหมือนต้องการให้ไรม์ตอบคำที่เขาเว้นว่าง"เดี๋ยวพ่อจัดการเอง" ไรม์พูดขึ้นแล้วไม่ได้พูดอะไรอีกเชนเดินตามสองพ่อลูกมาไม่นานก็มาถึงห้องที่คาดว่าเป็นห้องทานอาหาร ทั้งห้องถูกตบแต่งอย่างวิจิตรงดงาม บนเพดานมีแชนเดอเรียขนาดใหญ่ห้อยลงมาให้แสงสว่าง และโต๊ะทานอาหารที่ยาวพอจะให้คนนับสิบนั่งได้ทั้งสามนั่งลงบนโต๊ะทานอาหารโดยมีไรม์นั่งอยู่หัวโต๊ะ เชนกับริวนั่งด้านข้างไรม์คนละฝั่ง นั่งพูดคุยรออยู่ไม่นานอาหารก็ถูกเหล่าแม่บ้านสองสามคนนำมาเสิร์ฟ อาหารแต่ละอย่างนั้นเป็นอาหารที่ถูกตบแต่งมาอย่างสวยงาม ไหนจะมีดกับส้อมจำนวนไม่น้อยที่วางอยู่จนทำเอาเชนงงไม่น้อย ดีที่เขาเองก็พอจะเคยศึกษาเรื่องพวกนี้มาบ้างจึงพอจะใช้ได้ถูกวิธีทั้งสามทานอาหารกันไปเงียบๆ ไม่ได้พูดคุยอะไรกัน จนเมื่ออาหารทั้งหมดถูกจัดการเป็นที่เรียบร้อย เหล่าแม่บ้านก็ทำการนำน้ำชามาเสิร์ฟพร้อมของหวาน"เชน" ไรม์ที่เพิ่งจะจิบชาจากแก้วสวยในมือเสร็จ พูดทำลายความเงียบขึ้น"ครับ? " เชนหันไปตอบรับ"เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า" ไรม์พูดพร้อมมองมายังเชน"ก็..ว่าจะไปหาน้องสาวน่ะครับ" เชนนิ่งคิดแล้วตอบออกไป"เรื่องนั้นลุงให้คนติดต่อไปหาหมอของลุงให้แล้ว" พูดจบไรม์ก็ยกชาขึ้นจิบ "แต่เขามีธุระที่ต้องจัดการนิดหน่อย ทำให้กว่าจะเข้ามาได้ก็คงเป็นวันพรุ่งนี้""งั้นเหรอครับ" เชนพยักหน้ารับรู้ เขาเองก็ไม่ได้รีบอะไรขนาดนั้น รอสักหน่อยไม่ใช่ปัญหา"ถ้ายังไงว่างๆ อยากทำงานให้ลุงหน่อยไหมล่ะ" ไรม์ยกชาขึ้นจิบอยู่ครู่ "แน่นอนว่ามีของตอบแทนให้"ริวได้ยินไรม์พูดเช่นนั้น ก็พอจะเดาออกว่านี้ต้องเป็นเรื่องที่พวกเขาคุยกันตามทางเดินมาห้องอาหารแน่ๆ"งานเหรอครับ? " เชนพูดอย่างสงสัย "งานอะไรครับ""ลุงอยากให้เธอไปหาของจากป่าไม้มืดมาให้หน่อย" ไรม์"ป่าไม้มืด" เชนทวนคำอย่างที่เคยกล่าวไปแล้ว อสูรนั้นไม่ได้มีอยู่เพียงในRaidเท่านั้น แต่จากเหตุการณ์ในอดีตทำให้พวกมันเองก็ยึดอาณาเขตในโลกภายนอก สร้างที่อยู่และสืบพันธุ์กันจนเป็นอาณาเขตของพวกมัน และป่าไม้มืดก็เป็นอาณาเขตของพวกอสูรที่อยู่ไม่ห่างจากตัวเมืองไม้หอมมากนัก ซึ่งระดับเฉลี่ยของพวกมันนั้นอยู่ในระดับขั้นสามัญแทบทั้งหมด"ใช่ ว่าไงจะรับไหม" ไรม์พูด"ถ้าคุณลุงไว้ใจละก็..ผมก็ยินดีครับ" เชนพูดขึ้น นี่หัวหน้าสมาพันธ์นักล่าแห่งเมืองไม้หอมให้งานกับเขาเองเลยนะ จะให้เขาปฏิเสธได้ยังไง "แล้วจะให้ผมไปเอาของอะไรครับ""ลุงอยากให้เธอไปเอาหญ้าแสงจันทร์มาให้หน่อย" ไรม์เอ่ย พร้อมกับหยิบมือถือทำการส่งข้อมูลของหญ้าแสงจันทร์ให้กับเชน ไรม์ที่เป็นหัวหน้าสมาพันธ์นักล่าของเมืองนี้จะหาข้อมูลติดต่อของเชนนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยคลืด คลืดเชนทำการเปิดมือถือที่สั่นของเขาขึ้นมา จึงเห็นว่าข้อมูลที่ไรม์ส่งมานั้นเป็นพืชชนิดหนึ่งที่มีใบเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว"ส่วนเรื่องค่าตอบแทน เดี๋ยวลุงจะจัดการให้เอง" ไรม์พูดหน้านิ่งไม่แสดงสีหน้าผิดปกติอะไร นี่เป็นแผนที่เขาจะให้เชนไปทำภารกิจแล้วทำการให้รางวัลที่สูงจากปกติ เขาดูเชนก็พอดูออกมาอยู่ๆ จะให้เงินเลยเชนไม่มีทางรับอย่างแน่นอน งั้นก็ต้องใช้วิธีอ้อมๆ เช่นนี้ในการให้ ส่วนหญ้าแสงจันทร์นั้นก็เป็นพืชที่หาไม่ยากมากนักแค่ชายขอบของป่าก็หาได้ไม่ยากเย็นอะไรไรม์จึงได้ให้เชนทำภารกิจนี้ แต่ไรม์ไม่รู้เลยว่าภารกิจที่เขาคิดว่าเป็นภารกิจลวงเพื่อมอบรางวัลให้เชนกลับไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 ภารกิจ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 39 ภารกิจ

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้