“แบบนี้ก็เยี่ยมไปเลยสิ”
แอดเดอร์สันรู้สึกดีหลังจากเห็นยานเก็บร่างนักเรียนวิทยาลัยเฟลิกซ์ไป จากการที่พวกมันไม่ตาย ทำให้เขารู้ตัวว่าพลังเวทย์ที่ใช้ไม่จำเป็ต้องคำนวณเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะตาย การทดสอบยังคงได้รับการป้องกันจากชุดที่พวกเขาสวมใส่ เดิมทีแอนเดอร์สันนึกว่ามันเป็เพียงแค่เกราะธรรมดาเท่านั้น แต่เมื่อเห็นว่ามันสามารถป้องกันชีวิตไม่ให้ถึงตายได้ เขาจึงไม่จำเป็ต้องกลัวว่าตัวเองจะฆ่าใครในการทดสอบอีกต่อไป
“ต้องรีบแล้ว”
พระอาทิตย์ใกล้จะมืดแอนเดอร์สันจึงต้องรีบวิ่งกลับไปยังค่าย ทันทีที่เขาเข้ามาในเขตที่มีเครื่องตรวจจับระบบยั่วยุความตายก็ได้แจ้งเตือนให้เขารู้ว่าการจับตามองจ้องเขาหวังจะฆ่ายังมีอยู่ เขาจึงวิ่งไปด้วยระวังสองข้างทางไปด้วยเพื่อไม่ให้ตัวเองตายแบบไม่รู้ตัว
ตึง!
หัวงูหนักร้อยกิโลกรัมทิ้งไปด้านข้างหลังจากตรงหน้าของเขาห่างไป 100 เมตรมีค่ายวิทยาลัยอาร์เดล แอนเดอร์สันไม่จำเป็ต้องนำหัวเข้าไปในค่ายเพราะมันกินไม่ได้ หากเขานำเข้าไปปัญหาจะตามมาภายหลัง ด้วยกลิ่นเน่าที่จะเกิดจากมันจะส่งผลให้นักเรียนไม่ชอบเขามากกว่าเดิม สิ่งที่แอนเดอร์สันอยากจะทำมีเพียงแค่การประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเขาได้ฆ่ามอนสเตอร์ 13 ดาวไปเท่านั้น ภายใน่แรกของวันทดสอบเขาจำเป็ต้องสร้างจุดเด่นเพื่อให้ตัวของเขาเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ที่สามารถวางแผนการเพื่อให้นักเรียนวิทยาลัยอาร์เดลทำตามเขาได้
“ให้ตายสิ ใหมด ใครนำมันมาทิ้งไว้ที่นี่กัน”
เสียงเด็กนักเรียนพูดด้วยท่าทางใ แอนเดอร์สันที่เดินออกมาไกลแล้วจึงไม่สนใจเสียงเดินเข้าไปในค่ายเช่นเดิม ด้วยความสงสัยของนักเรียนหลายคนที่กำลังถามกันเื่หัวงู อีกไม่นานนักเรียนที่เห็นเขาวางหัวงูเอาไว้จะต้องพูดถึงตัวของเขาอย่างแน่นอน
“อยู่ตรงนั้นสินะ”
บ้านพักของโซเดียร์เป็เป้าหมายที่แอนเดอร์สันก้าวเข้าหา เขาต้องแสดงให้ผู้ที่เป็หัวหน้าของค่ายได้รู้ว่าตัวของเขามีประโยชน์มากแค่ไหน ทันทีที่เขามาถึงบ้านของโซเดียร์เขาจึงเตรียมจะเคาะประตู เธอกลับเป็ฝ่ายเปิดประตูออกมาหาเขาด้วยตัวเอง
“้าอะไร”
“ฉันจะบอกว่าวิทยาลัยเฟลิกซ์กำลังวางแผนเล่นงานเรา”
“นายรู้ได้อย่างไร”
ตราสัญลักษณ์ของนักเรียนเฟลิกซ์จำนวน 5 ชิ้นยื่นไปให้โซเดียร์เห็น เธอจึงย่นคิ้วเพราะแอนเดอร์สันปะทะกับคนของเฟลิกซ์แล้วยังชนะมาได้
“นายรู้อะไรอีก”
“ฉันไม่รู้ว่าพวกมันวางแผนอะไรเอาไว้บ้าง แต่จากการปะทะกับพวกมัน ทำให้ฉันมั่นใจว่าวิทยาลัยเฟลิกซ์พยายามจะเข้ามาเก็บทรัพยากรในส่วนของเรา”
โซเดียร์พยักหน้า เธอคาดการณ์เอาไว้เหมือนที่แอนเดอร์สันคิดเช่นกัน การมาของวิทยาลัยเฟลิกซ์ทำให้วิทยาลัยอาร์เดลไม่กล้าสำรวจรอบๆ ส่งผลให้ทรัพยากรที่สามารถแลกเปลี่ยนเป็แต้มลดน้อยลงกว่าการคาดการณ์ เมื่อได้รับการยืนยันจากแอนเดอร์สันยิ่งสามารถตอกย้ำความคิดของเธอได้ว่าเฟลิกซ์กำลังป่วนพวกเธอไม่ให้ออกสำรวจได้ตามแผน
“นายมีอะไรอีกไหม”
“มี ฉันอยากจะฝากคำเตือนไปยังทุกคนว่าอย่ากลัวเฟลิกซ์ พวกมันไม่ได้ควบคุมมอนสเตอร์ได้ แต่ศึกษามอนสเตอร์มาอย่างดีจึงรู้จังหวะและวิธีเข้าโจมตีร่วมกับมอนสเตอร์จนดูเหมือนพวกมันเป็พวกเดียวกัน”
“อืม”
โซเดียร์ปิดประตูแล้วเดินไปยังบ้านพักที่ใช้สำหรับประชุมและวางแผน แอนเดอร์สันไม่รู้ว่าข้อมูลของเขาที่ได้เห็นและได้จากการคาดการณ์จะช่วยทำให้เขามีโอกาสเข้าไปในบ้านหลังที่ใช้วางแผนได้ไหม อย่างไรก็ตามเขากลับคิดว่าคงไม่นานที่โซเดียร์จะเห็นความสามารถของเขาจนชวนเข้าไป จากสายตาของเธอที่ไม่ได้มีตำหนิหรือมีความคับข้องใจส่วนตัวกับเขา แอนเดอร์สันจึงคิดว่าโอกาสเข้าไปในบ้านพักหลังที่ใช้วางแผนยังคงมีอยู่
—-------------------------------
เวียร์น่ามองจ้องไปยังรายงานนักเรียนของเธอที่บอกให้รู้ว่าตอนนี้ คนที่ถูกส่งไปก่อกวนวิทยาลัยอาร์เดลหายไป 5 คน แม้มันจะยังคงเป็จำนวนที่พอรับได้ แต่เธอจะไม่ประมาทเพราะอีกฝ่ายอาจจะรู้ความ้าของเธอ ดังนั้นจึงใช้แผนสองส่งคนเพิ่มเข้าไปทางฝั่งวิยาลัยอาร์เดลอีก เพื่อทำให้ทางฝั่งนั้นยังคงคิดว่าพวกเธอสามารถเข้ายึดครองพื้นที่ใกล้เคียงของวิทยาลัยอาร์เดลได้แล้ว มันจะส่งผลให้นักเรียนทางวิทยาลัยอาร์เดลเคลื่อนไหวช้าลงอีกเพราะระแวงคนของเฟลิกซ์
“คุณเวียร์น่า คนของเราที่ส่งไปวิทยาลัยกฤตินถูกจัดการไปแล้ว 20 คน”
เวียร์น่าที่กำลังนั่งมองภาพรวมของแผนการเธอถึงขั้นย่นคิ้วหลังจากได้รับรายงานใหม่ที่พึ่งเข้ามา เธอไม่คิดว่าทางฝั่งวิทยาลัยกฤตินจะลงมือกับคนของเธอจนไม่สามารถหนีได้
“พวกเขาถูกจัดการยังไง”
“ถูกชายที่ชื่อปีแอร์จัดการครับ”
เวียร์น่ามองจ้องข้อมูลชายที่ชื่อปีแอร์ ก่อนจะเข้าร่วมการทดสอบเธอได้ค้นหาข้อมูลของหัวกะทิวิทยาลัยต่างๆเอาไว้แล้ว คนที่โดดเด่นที่สุดทางฝั่งวิทยาลัยกฤตินคือปีแอร์ผู้ที่มีพลังเวทย์ 30 ปี นับว่าเป็คนที่ไม่สมควรจะเข้าหาในตอนแรก ถึงอย่างนั้นเธอก็เตรียมวิธีการจัดการกับผู้แข็งแกร่งเอาไว้แล้ว การเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งหากจะใช้คนเพียงหยิบมือไม่สามารถจัดการได้ ดังนั้นเธอจึงเตรียมคนเอาไว้มากมายและคนเ่าั้จะต้องไม่ใช่คนของเธอ การจะเอาชนะได้วิทยาลัยเฟลิกซ์ที่เธอดูแลจะต้องเหลือคนมากที่สุด การยืมมือคนอื่นสู้จึงเป็ทางเลือกที่ดี
—------------------------------
แกละ
กล้องเล็กๆขนาดเท่าหัวแม่มือดึงออกมาจากต้นไม้ก่อนที่มันจะถูกขยี้จนะเิเสียหายในมือของแอนเดอร์สัน เช้าวันที่ 5 ของการออกล่านี้เองนั้น เขาได้เดินสำรวจรอบๆค่ายเพื่อจะปิดหูปิดตากลุ่มคนที่จ้องมองเขา การถูกจ้องมองเพียงฝ่ายเดียวโดยที่เขาไม่สามารถมองหากลุ่มคนที่จ้องเขาได้ ส่งผลให้เขากระวนกระวายไม่สามารถพักผ่อนได้เต็มอิ่ม หลังจากที่เขาทำลายกล้องตัวที่ 15 แอนเดอร์สันก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากทางระบบบอกเขาให้รู้ว่าอันตรายจากการจ้องมองหายไป เขาจึงรู้ได้ในทันทีเลยว่าพวกที่มองเขาติดกล้องไว้เพียง 15 ตัวเท่านั้น ตอนนี้เขาสามารถบีบบังคับให้พวกมันออกมาไล่ล่าเขาได้แล้ว แอนเดอร์สันจึงพุ่งเข้าไปในป่าไล่ล่ามอนสเตอร์และสมุนไพรของเขาต่อ
—----------------------------
“เป้าหมายหายไปแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะมีเวทย์ตรวจสอบพื้นที่”
ชายสวมใส่ชุดเกราะจากวิทยาลัยคริสโตเฟอร์เดินออกมาจากต้นไม้ที่เขาซ่อนตัว หลังจากการจับตามองล้มเหลวไปแล้วเพราะเป้าหมายสามารถไล่ทำลายกล้องที่จับตามองไปทั้งหมด
การถูกทำลายกล้องทั้งหมด 15 ตัวไปนี้เองทำให้มันรู้ว่าเป้าหมายมีเวทย์ที่ใช้ในการตรวจสอบ และที่น่ากลัวกว่านั้นคือเป้าหมายมีเวทย์บางอย่างที่ทำให้รู้ข้อจำกัดในการจับตามองของมัน เพราะหลังจากกล้องตัวที่ 15 ถูกทำลายไปนั้นเป้าหมายเลือกจะหนีออกจากพื้นที่สำรวจที่มันตรวจสอบด้วยเวทย์ จึงทำให้มันรู้ว่าเป้าหมายมีเวทย์พิเศษที่สามารถระบุได้ถึงสิ่งที่จับตามองเขา
“จะยกเลิกภารกิจไหม”
ชายที่ถูกส่งมาจับตามองสอบถามเพื่อนตัวเอง เขาอยากรู้ว่าต่อจากนี้ไปจะเปลี่ยนวิธีการจับตามองไปเป็ใช้ตัวเองหรือจะให้ถอยกลับไปรวมกลุ่มกับคนที่วิทยาลัยก่อน ทันใดนั้นเขากลับดึงธนูออกมาจากด้านหลังเพราะคำสั่งที่เอ่ยออกมาในระบบสื่อสารเมื่อครู่ ไม่้าให้มันถอนตัวแต่้าให้มันเข้าไปตรวจสอบความสามารถของเป้าหมาย มันจึงต้องใช้วิธีแอบลอบตามไปแล้วเข้าไปสังหาร
—----------------------------
ปิ้ว!
มอนสเตอร์รูปร่างคล้ายกับหมีสูง 3 เมตรล้มตัวลงไปนอนบนพื้นดิน หลังจากการยิงศรเวทย์ทะลวงดวงตาส่งไปถึงสมองของมัน แอนเดอร์สันที่ใช้เวทย์ผ่านการร่ายด้วยมือทั้งสองข้างจึงเดินเข้าไปเก็บคอร์นำกลับไปแลกเปลี่ยนแต้ม การใช้เวทย์ของเขายังไม่จำเป็ต้องใช้ปืน เนื่องจากว่าศัตรูที่เขาเจอยังคงเป็ระดับ 5 - 10 ปี ด้วยความสามารถของฉายาผู้ใช้สายลมจึงทำให้เขาฆ่าสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หากอีกฝ่ายไม่ได้มีร่างกายใหญ่โตเพียงแค่ศรสายลมก็สามารถฆ่าได้แล้ว
“แค่นี้ก็น่าจะพอ ต่อไปก็ไปสำรวจค่ายทั้ง 4 สินะ”
แอนเดอร์สันมองดูคอร์ที่ได้มาอีก 6 ก้อน จากการวิเคราะห์ของเขานักเรียนปี 1 ที่รวมกลุ่มกันสามารถล่ามอนสเตอร์ได้เท่าๆกับเขา แม้จะเก็บสมุนไพรได้ก็ยังไม่มากไปกว่าเขา ซึ่งการล่าเป็กลุ่มเมื่อกลุ่มยุบทุกคนจะแบ่งของกันตามผลงาน แอนเดอร์สันคิดว่าการแบ่งปันของนักเรียนปี 1 ที่เกิดขึ้นส่งผลให้เขายังคงมีคะแนนนำเป็อันดับต้นๆในการจัดอันดับ เขาจึงไม่จำเป็ต้องล่าจนพลังเวทย์หมดสามารถนำพลังเวทย์ที่เหลือมาใช้ในการเตรียมแผนการของเขาได้
แผนที่เขาเตรียมเอาไว้คือการเดินทางไปสำรวจค่ายทั้ง 4 สาเหตุที่เขาต้องเดินทางไปสำรวจนี้ก็เพราะเขา้ารู้แผนการของวิทยาลัยเฟลิกซ์ที่มีเวียร์น่าเป็คนดูแล ตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งกับการเก็บแต้มของนักเรียนแต่ละคนจึงยังไม่มีการวางแผนถึงาระหว่างวิทยาลัยที่จะเกิดขึ้น แต่วิทยาลัยเฟลิกซ์กลับต่างออกไป แอนเดอร์สันจึงอยากจะทำให้เขายังคงได้เปรียบและสามารถตามทันแผนการของอีกฝ่าย จึงจะเดินทางไปสำรวจดูว่าเฟลิกซ์ทำอะไร พวกเขาได้ส่งคนไปปิดเส้นทางการล่าของวิทยาลัยอื่นๆเช่นเดียวกันวิทยาลัยอาร์เดลหรือไม่
นอกจากนั้นเขายังอยากรู้อีกด้วยว่า การไปปิดเส้นทางล่าของวิทยาลัยอื่น เฟลิกซ์ได้ให้คนปลอมตัวเป็คนของวิทยาลัยใดหรือเปล่า เขายังคงมีความเชื่อว่าเธออาจจะใช้แผนใส่ร้ายวิทยาลัยอื่นให้ตีกัน หลังจากแผนการสร้างความน่าเกรงขามให้วิทยาลัยเฟลิกซ์จบลง
“พลังเวทย์นี่ดีชะมัด”
แอนเดอร์สันพูดด้วยน้ำเสียงดีใจหากเป็โลกเดิมการวิ่งภายในป่าไปพร้อมกับหลบหลีกสิ่งกีดขวางคงจะส่งผลให้เขาเหนื่อยหอบเป็อย่างมาก ในชีวิตนี้ของการเป็นักเวทย์กลับต่างกันออกไป ความเหนื่อยที่เกิดขึ้นกลับไม่ได้ขึ้นอยู่กับพลังกาย พลังเวทย์กลับเป็พลังที่ใช้ในการบ่งบอกความอึด ยิ่งมีพลังเวทย์มากก็ยิ่งมีความอึดที่มาก
อย่างไรก็ตามมันก็มีผลเสียในเื่การเผาผลาญเพราะยิ่งใช้เวทย์จำนวนมาก เขาก็ยิ่งเหนื่อยเร็ว แต่ถึงอย่างนั้นหากนำมันมาใช้เพียงแค่วิ่ง เขาสามารถวิ่งด้วยความเร็วเต็มกำลังได้ประมาณครึ่งวัน
“มีดสายลม”
ฉั๊วะ!
มอนสเตอร์รูปร่างคล้ายงูยาว 3 เมตรตกตายจากคมมีดสายลม แอนเดอร์สันที่เข้าไปดักหน้าของมันแล้วฆ่าจึงควักคอร์จากนั้นก็พุ่งตัวจากไป วันนี้เขาตั้งเป้าเอาไว้ว่าจะเดินทางไปสำรวจวิทยาลัยกฤตินก่อนเป็อันดับแรก เพราะเป็วิทยาลัยที่อยูใกล้กับค่ายของพวกเขาที่สุด ถึงมันจะเสี่ยงในการเจอกับปีแอร์ก็ตาม ถึงอย่างนั้นเขาก็คิดว่ามันคุ้มหากตัวเองหนีรอดมาได้