บทที่17 เหตุระทึกกลางูเาดินเหลือง
พวกราดิชที่ออกจากภัตตาคารมา ตอนนี้ก็กำลังปรึกษากันว่าจะไปไหนกันต่อดี
“ข้าอยากเดินเที่ยวซื้อของในเมืองน่ะนายท่าน”อาธูเรียเสนอ
“ข้าอยากให้นายท่านออกไปเก็บระดับจะได้ออกจากเกาะนี้ไวๆ” ปิกามอนบอกความจริงมันก็ตรงกับความคิดของราดิช เพียงแต่ว่าตอนนี้เขายังไม่อยากตายศพไม่สวยเพราะไปขัดใจอาธูเรียเข้า
“เอาอย่างนี้ พวกเราเดินซื้อของในเมืองกันรอบหนึ่งก่อนแล้วค่อยไปเก็บระดับเป็ไง” ราดิชเสนอออกมา ซึ่งทั้งอาธูเรียและปิกามอนก็เห็นด้วยกับความคิดของราดิชทำให้เขาโล่งอกไปมาก
“พวกเราลุย”ราดิชเดินนำออกไป ในสายตาของคนอื่น พวกเขาเป็กลุ่มที่แปลกประหลาดมาก ประกอบด้วยชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคุณหนูแสนสวย หนูไฟฟ้าตัวกลม
พวกราดิชเดินชมเมืองไปเรื่อย ราดิชได้ซื้อในสิ่งหลายสิ่งที่ไม่เคยซื้อเช่นพวกขนมต่างๆ ที่สายอาชีพพ่อค้าทำมาขาย เครื่องประดับเล็กน้อยๆ และของอื่นๆ อีกหลายอย่างที่อาธูเรียและปิกามอนอยากได้ทำให้เขาได้รู้ว่าพวกอาชีพสายพ่อค้ามีทักษะประดิษฐ์สิ่งของต่างๆ มากมายเพื่อหาเงินเพราะทักษะส่วนใหญ่ของพ่อค้ามักใช้เงินเข้าช่วยเสมอ หลังจากที่เดินรอบเมือง ก็ถึงเวลาที่จะออกไปเก็บระดับนอกเมืองแล้ว
“เอาล่ะ ตอนนี้เราก็เที่ยวกันพอแล้วนะไปเก็บระดับกันดีกว่า จะได้ไปที่สวยๆ กว่านี้ได้ไง” ราดิชเจตนาส่งคำพูดนี้ให้อาธูเรียโดยเฉพาะ
“อืม งั้นเราไปกันเถอะว่าแต่จะไปที่ไหนกันดี เกาะนี้มีแต่พวกอ่อนๆ นี่” อาธูเรียว่าซึ่งมันก็จริง ถ้าเทียบกับระดับชั้นของเธอแล้ว
“ว่าจะไปทีู่เาดินเหลืองน่ะมีพวกโกเล็มดินระดับ 30 อยู่เยอะ เห็นว่าที่นั่น พวกที่ใกล้ 30 จะไปเก็บระดับกัน”ราดิชบอกสถานที่ที่จะไป
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ”อาธูเรียว่าพร้อมกับออกเดินนำหน้าไป พร้อมกับอุ้มปิกามอนไปด้วย เ้าปิกามอนก็เลยสบายไป
“เห็นป้าโรซ่าบอกว่าเธอซื้อชุดมาอีกหลายชุดนี่แล้วชุดพวกนั้นมันหายไปไหนล่ะ” ราดิชเริ่มชวนคุย
“ข้าก็มีที่เก็บไอเทมเหมือนกันนะ แถมเก็บได้ตั้ง5,000 ชิ้นแน่ะ” อาธูเรียบอกด้วยความภูมิใจ แล้วหยิบชุดออกมาให้ราดิชเห็นจากในอากาศ
“อย่างนี้นี่เองแล้วเธอเพิ่มระดับได้อีกรึเปล่าเนี่ย” ราดิชลองถามต่อ
“ตอนนี้ยังไม่ได้จนกว่านายท่านจะระดับเท่าข้า ข้าถึงจะเพิ่มระดับต่อได้ ตอนนี้ฆ่าสัตว์อสูรไป นายท่านก็ได้ค่าประสบการณ์เต็มๆคนเดียว” อาธูเรียว่า
“ฉันก็นึกว่าจะมีตัวหารมาอีก แล้วนี่เธอใช้ทักษะหรือเวทมนตร์ได้หรือเปล่าล่ะ”ราดิชถามต่อ
“ข้ามีเวทมนตร์อยู่หลายบท แต่เวลาใช้มันจะใช้พลังมานาของนายท่านแทนเพราะข้าเป็อสูรมายาที่ถูกท่านอัญเชิญมาแล้ว” อาธูเรียบอก
“งั้นหมายความว่า ถ้าเธอเรียกดาบออกมาสู้พลังมานาฉันก็ลดฮวบๆ เลนน่ะสิ” ราดิชใมากเขาเริ่มเห็นแววหมดตัวมาแต่ไกล
“เื่นั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว” เธอบอกขณะที่กำลังจะออกนอกเมืองพอดี
ตลอดทางนั้นราดิชก็ใช้พวกสไลม์เป็ตัวเก็บทักษะร่ายเวทกับทักษะต่อสู้มือเปล่าโดยมีอาธูเรียที่อุ้มปิกามอนเดินตามอยู่ไม่ห่างพวกเขาพบผู้เล่นใหม่กำลังเก็บระดับอยู่หลายคนเหมือนกัน จนเมื่อผ่านเขตทุ่งหญ้ามาได้ก็เป็เวลาบ่ายแก่ๆแล้ว พวกเขาเดินไปอีกพักใหญ่ก็ถึงจุดหมายของวันนี้
เบื้องหน้าที่ราดิชเห็นคือเนินเขายาวหลายกิโลเมตรกินอาณาเขตเป็รูปครึ่งวงกลม ที่ด้านหลังเป็แนวเขาสูงใหญ่ และดินในบริเวณเป็สีออกน้ำตาลเหลืองทั้งหมด
ส่วนสัตว์อสูรที่เห็นอยู่หลายตัวคือโกเล็มดินระดับ30 ที่ไม่โจมตีก่อน ซึ่งมันเป็โกเล็มที่มีความสูงกว่า 2 เมตรตัวมันมีสีออกน้ำตาลเหลือง ดูเหมือนว่าจะเป็ดินจริงๆ ราดิชเห็นผู้เล่นเก็บระดับกับพวกมันอยู่หลายคนเหมือนกันเพราะพวกนี้ไม่รุม แต่ว่ามันค้อนข้างอึดอยู่
ราดิชเดินหาอยู่พักใหญ่ก็เจอบริเวณที่ยังว่างอยู่เขาก็เรียกดาบจู่โจมออกมาใช้งาน แต่ก็นึกได้ว่ายังไม่ได้ติดตั้งดาบของอาธูเรียเลยจึงเรียกอาธูเรียมาเพื่อขอยืมดาบ อาธูเรียก็เรียกออกมาให้เขาแต่โดยดีราดิชรับมันมาและจัดการตั้งมันเป็อาวุธรอง พอเสร็จแล้วก็ส่งคืนให้เธอไป
ราดิชว่าขึ้นพร้อมชี้มือไปมุมหนึ่ง “เอางี้ดีกว่าชั้นอยากเก็บทักษะน่ะ เธอไปนั่งดูอยู่ตรงนั้นก็แล้วกัน ส่วนแกปิกามอนจะไปด้วยก็ได้แต่อย่าลืมทำงานล่ะ” อาธูเรียได้ยินดังนั้นก็เดินไปหาที่นั่งเพื่อดูราดิชเก็บระดับ
ราดิชกระชับดาบและก้าวเข้าหาเป้าหมายตัวแรกที่อยู่ใกล้ที่สุดทันทีเขาเรียกใช้ทักษะมาเจสตีเพื่อเพิ่มความเร็วในการโจมตี นอกจากมือขวาที่ถือดาบแล้วมือซ้ายเขายังถือะเิไว้ด้วย พอเข้าใกล้เขาเปิดฉากด้วยทักษะอันรุนแรงที่สุด นั่นคือทักษะซอร์ดสไตร์คนั่นเองดาบอาบพลังถูกฟันออกไปที่ลำตัวของโกเลมดินจนเศษดินปลิวกระจายมันเซตามแรงฟันเล็กน้อย และหันกลับมาดูคนที่ทำร้ายมัน พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบที่ดังขึ้น
-สัตว์อสูรโกเล็มดินระดับ 30 เตรียมโจมตี
มันยกแขนขึ้นหมายทุบราดิชให้จมดินแต่เขาก้าวหลบไปด้านข้างได้อย่างสบาย เขาตวัดดาบฟันออกไปอย่างรวดเร็ว ระดมฟันใส่ทั้งตัวของมันจนตัวมันส่ายไปส่ายมาถอยหลังไปหลายก้าว
หลังจากการโจมตีของราดิชจบลงมันก็เริ่มร่ายเวท เกิดวงแหวนเวทสีเหลืองขึ้นที่มือของมัน แล้วหอกดินก็โผล่พรวดขึ้นตรงหน้าราดิชเขาอาศัยสัญชาตญาณถอยหลบออกมาได้ทันอย่างหวุดหวิด พลางคิดในใจว่า ‘ร่ายเวทได้ด้วยมิน่าล่ะถึงได้โหดนัก’ แล้วกระชับดาบในมือพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้งเขาแทงดาบออกหลายครั้งโดยมีเป้าหมายคือบริเวณรอยแตกตรงหน้าอก ที่เป็จุดอ่อนนั่นเอง
ราดิชระดมแทงอย่างรวดเร็วไปที่จุดเดียวจนดินบริเวณนั้นหายไปหมเผยให้เห็นแกนพลังงานของมัน เขายัดะเิที่ถือไว้เข้าไปในรูนั้นก่อนจะถอดสลักออกและดีดตัวถอยห่างออกมา ไม่ถึงชั่วอึดใจะเิก็ทำงานร่างกายของเ้าโกเล็มะเิออกเป็ชิ้นๆ และสลายกลายเป็แสงไปในที่สุด เหลือแต่ไอเทมที่หายไปแทบจะทันทีด้วยฝีมือเ้าปิกามอน
“ยังดีที่เรียนเื่จุดอ่อนของสัตว์อสูรมาจากอาจารย์ไม่อย่างนั้นคงได้ฟัดกับมันอีกนานแน่” แล้วราดชิก็หาเป้าหมายต่อไปทันทีเขาใช้วิธีเดิม นั่นคือทำลายเกราะด้านนอกจนเห็นแกนพลังงานแล้วยัดะเิเข้าไปทำลายจากภายในแต่ถ้าเขายัดะเิไม่ทันก็จะระดมแทงจนแกนพลังงานเสียหายไปในที่สุด
ในเกมนี้นั้นถ้าเป็เวทมนตร์ขั้นต้นจะไม่ปรากฏวงเวทเวลาร่ายแต่ถ้าเป็เวทที่ระดับสูงกว่านั้น เมื่อทำการร่ายเวทก็จะปรากฏวงแหวนเวทขึ้นมา ซึ่งเราสามารถดูธาตุของเวทได้จากสีของมันโดยปกติแล้วสัตว์อสูรจะร่ายเวทเร็วกว่าผู้เล่นเสมอ ถ้าใช้เวทบทเดียวกัน
และที่ราดิชเลือกใช้ดาบจู่โจม ก็เพราะว่ามันไม่สนใจพลังป้องกันนั่นเองทำให้เขาสามารถเจาะช่องเข้าไปในลำตัวของโกเลมดินได้อย่างง่ายดายความจริงโกเล็มพวกนี้ถือว่ามีพลังป้องกันที่สูงมาก คนอื่นต้องใช้เวลานานกว่านี้หรือต้องรุมเพื่อจะจัดการมันราดิชที่ได้เปรียบในจุดนี้อยู่จึงสบายไป
เวลาค่อยๆเดินผ่านไปอย่างช้าๆ ราดิชสังหารโกเล็มดินที่เกิดมาใหม่เรื่อยๆ จนเย็น มีหลายคนที่เห็นว่าราดิชจัดการพวกมันได้อย่างรวดเร็วก็แอบเอาวิธีของเขาไปใช้บ้าง แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าเข้ามาทักเขา ราดิชที่เห็นว่าเย็นแล้วจึงกลับไปหาอาธูเรียที่ตอนนี้กำลังนั่งโยนก้อนหินเล่นอยู่ด้วยท่าทางเซ็งๆ
เห็นดังนั้นราดิชเลยลองแกล้งดู “เดี๋ยวผมจะตั้งเต็นท์พักที่นี่นะว่าแต่เธอจะนอนเต็นท์เดียวกับผมหรือเปล่าล่ะ ฮ่าๆ” เขาเรียกเต็นท์ออกมาและเริ่มกางมันออก
โป๊ก!! “โอ๊ย!!!”
แทนคำตอบของอาธูเรียก้อนหินขนาดเขื่องก้อนหนึ่งก็ปลิวเข้าใส่หัวราดิชอย่างแม่นยำจนเือาบเลยทีเดียวอาธูเรียพูดอย่างโกรธจัดว่า “เดี๋ยวข้าอยู่กินข้าวเย็นก่อนแล้วจะกลับไปพรุ่งนี้เช้านายท่านค่อยอัญเชิญข้ามาใหม่ก็กัน” พร้อมโยนหินก้อนั์ในมือเล่นราวกับมันไร้น้ำหนักก็ไม่ปาน
“ทราบแล้วครับเ้านาย” ราดิชที่เห็นแบบนั้นก็รีบพูดทันที และใช้ทักษะฮีลเพื่อรักษาแผลจนหายจากนั้นก็กางเต็นท์ และเริ่มก่อไฟ เขาจัดการนำเนื้อที่เก็บไว้ออกมาปรุงรสและนำไปย่างไฟจนส่งกลิ่นหอมไปทั่ว เขาหยิบชิ้นที่สุกแล้วให้อาธูเรียและปิกามอนก่อนแล้วเอาอาหารที่เคยสั่งจากภัตตาคารไว้ออกมาเสริมด้วย
อาธูเรียเบ้ปากและกล่าวขึ้นมา “นี่นายท่านทำเป็แต่ของแบบนี้เหรอว่างๆ ก็หัดทำอย่างอื่นมั่งนะ ข้าไม่อยากกินเนื้อย่างไปตลอดหรอก” แต่ว่าเธอก็กินมันเข้าไปอยู่ดี
“อาธูเรีย เ้านี่ขี้บ่นเป็ยายแก่จริงๆเลย ข้าว่ามันก็อร่อยดีออก” ปิกามอนช่วยเถียงแทนราดิช
อาธูเรียปรายตามองมัน “เ้าอยากโดนอัดเหรอไงเ้าหนูติ๊งต๊อง” พร้อมกับดึงแก้มเ้าปิกามอนจนโย้ไปมาปิกามอนรีบร้องบอก “ง่ะ อย่าทำข้าเลย ข้ายอมแล้วท่านอาธูเรียผู้แข็งแกร่ง งามเลิศในปฐี”
“ก็ได้ เ้านี่มันดีแต่กินจุจริงๆเลยนะ” อาธูเรียว่า แต่ก็ยอมปล่อยมันโดยดี แล้วหันมาสนใจอาหารที่ราดิชสั่งจากภัตตาคารซึ่งเธอก็จัดการอาหารเ่าั้ไปมากกว่าเนื้อย่างของราดิชซะอีก ราดิชได้แต่คิดในใจว่า‘สงสัยเรียกมาบ่อยๆ ไม่ดีแน่ กินล้างกินผลาญแบบนี้’ แต่เขาก็ไม่กล้าพูดออกมา เพราะยังไม่อยากตายก่อนหมดอายุขัย
หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จอาธูเรียก็บอกลาราดิชและสลายร่างไป เขาจึงนั่งเล่นกับเ้าปิกามอนต่อ และเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาดู
-ท่านสังหารสัตว์อสูรสไลม์ระดับ 1 เป็จำนวน 120 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์1,200
-ท่านสังหารสัตว์อสูรโกเล็มดินระดับ30 เป็จำนวน 40 ตัวได้รับค่าประสบการณ์ 120,000
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม 121,200
-ระดับของท่านเพิ่มเป็ 29
-ทักษะหลบหลีกเพิ่มระดับเป็ 96 -ทักษะชำนาญดาบเพิ่มระดับเป็ 94
-ทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าเพิ่มระดับเป็65 -ทักษะชำนาญเวทเพิ่มระดับเป็ 75
-ท่านได้รับเงินรวม 82,348 G
ตอนนี้ราดิชมีเงินติดตัวอยู่ล้านเศษๆเขาก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย แต่ว่าเขาต้องรีบหาเงินให้ได้มากกว่านี้ เพราะรายจ่ายนั้นมันมากเหลือเกินไอเทมที่ได้มานั้นส่วนใหญ่เป็อัญมณีประเภทโทแพซ และบุษราคัมที่ตกง่ายมากแร่เหล็ก ถ่านหิน แล้วยังมีพวกแร่ตะกั่ว เงิน และแร่อีกหลายอย่าง ซึ่งราดิชสงสัยอยู่ว่ามันเอาไว้ทำอะไรแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
“ปิกามอน ขอฉันเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองก่อน แล้วค่อยแชร์ค่าประสบการณ์ให้แกได้หรือเปล่า”ราดิชลองถามเ้าปิกามอน
“ได้เลยเ้านาย ข้ายังไงก็ได้อยู่แล้ว” ปิกามอนตอบอย่างร่าเริงทำให้ราดิชสบายใจมากขึ้น ที่ตอนนี้ไม่ต้องแชร์ค่าประสบการณ์ให้มัน
จากนั้นเขาก็นั่งหาข้อมูลแล้วอ่านกระดานข่าวสารในเกมโดยมีปิกามอนอยู่เป็เพื่อนไปจนถึงสี่ทุ่ม จากนั้นก็เข้านอน โดยมีปิกามอนเป็หมอนข้างเหมือนเคยจนหลับไปในที่สุด
เช้าวันใหม่มาถึงราดิชตื่นขึ้นมาก่อนด้วยเสียงปลุกของอาธูเรียในหัว เขาเลยร่ายเวทอัญเชิญในเต็นท์นั่นแหละพออาธูเรียปรากฏตัวขึ้นก็บอกว่าจะไปรอด้านนอก ให้เขารีบทำอาหารให้กินไวๆ เขาจึงออกจากเต็นท์มาและเริ่มเก็บเต็นท์โดยมีเ้าปิกามอนนั่งเป็เพื่อน
หลังจากที่เขาเก็บเต็นท์เสร็จก็ลงมือก่อไฟแล้วย่างเนื้ออย่างรวดเร็ว เขายังเอาอาหารที่สั่งมาออกมาให้ด้วยเพราะรู้ว่าอาธูเรียชอบแบบนั้นมากกว่า
พวกเขานั่งกินไปคุยไปอย่างสนุกสนานผู้เล่นที่อยู่แถวนั้นก็เริ่มออกจากเต็นท์ของตัวเองกันบ้างแล้วแต่มีอยู่กลุ่มหนึ่งที่กำลังใช้กล้องส่องทางไกลจับตาดูพวกราดิชอยู่
“แกว่าไอ้นั่นมันใช้ดาบอะไรวะ ถึงโจมตีได้โกเล็มได้แรงขนาดนั้นแต่วิธีที่มันใช้นี่สิ คิดได้ยังไง เอาะเิไปยัดในตัวโกเล็มเนี่ย” ชายคนแรกว่า
“ข้าเห็นไกลๆคิดว่าเป็ดาบจู่โจมระดับ C น่ะแต่มันก็ไม่ได้หายากอะไรนี่ มีเงินก็หามาใช้สบายๆ เลยนะ แต่ชุดของมันนี่สิ ชุดเกราะเหล็กน้ำเงินเชียวนะ” ชายคนที่สองว่า
“แล้วเห็นแฟนมันเปล่าวะทั้งสวยทั้งน่ารัก ดูท่าจะเป็คุณหนูซะด้วย แต่ไม่เห็นทำอะไรเลยข้าเห็นนั่งเล่นอยู่เฉยๆ หรือว่าจะนั่งดูดค่าประสบการณ์จากหมอนั่น” ชายคนแรกว่า
“ข้าก็ว่าแบบนั้นแหละ ว่าแต่แกอิจฉามันหรือไงวะที่มีแฟนสวยน่ะ” ชายคนที่สองบอก
“ก็นิดหน่อยว่ะ” ชายคนแรกอ้อมแอ้มตอบ แต่ชายคนที่สามก็โพล่งขึ้นมากลางวง “อย่ามัวคุยกันอยู่เลย ข้าว่าพวกเราเข้าไปคุยกับมันเลยดีกว่า” ซึ่งเ้าสองคนแรกก็เห็นด้วย เลยออกเดินไปยังพวกราดิช
ทางด้านราดิชนั้นหลังจากกินอาหารเช้าจนเสร็จแล้วเขาก็เตรียมตัวที่จะไปเก็บระดับต่อตามโปรแกรมที่วางไว้พอดีกับที่กลุ่มคนดังกล่าวเดินตรงเข้ามา
ชายคนแรกถามขึ้นก่อน “สวัสดีครับคุณไม่ทราบว่ามีปาร์ตี้หรือยังครับ”
“ออ ไม่มีหรอกครับ ปกติผมเก็บระดับคนเดียวน่ะครับ”ราดิชตอบ
‘ข้าตรวจสอบแล้วหมอนี่ชื่อราดิช ระดับ 29 ส่วนแฟนมันรู้แค่ว่าชื่ออาธูเรีย ตรวจสอบระดับไม่ได้ว่ะข้าล่ะงง’ ชายคนสองพูดกันในช่องปาร์ตี้ของพวกเขา
‘แล้วจะเอาไงดี ขอซื้อดาบต่อจากมันก่อนหรือจะแย่งมันเลยดี’ ชายคนที่สองถาม
‘ถามเื่ดาบก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งเสี่ยงลองมันมาเก็บระดับคนเดียวแบบนี้ได้แสดงว่ามันมีดีอะไรบ้างแหละ’ชายคนที่สามว่า
“ไม่ทราบว่าคุณสนใจจะขายดาบจู่โจมหรือเปล่าครับ”ชายคนแรกที่ทำหน้าที่เจรจาเข้าเื่
“คงไม่หรอกครับ ผมยังต้องใช้อยู่น่ะครับ แล้วก็ไม่มีดาบเล่มอื่นแล้วด้วย”ราดิชตอบกลับอย่างสุภาพ เขาบอกความจริงกับอีกฝ่ายแต่บอกไม่หมดเท่านั้นเอง
‘เอาไงกันต่อดีวะพวกเรา’ พวกเขาปรึกษากัน
‘จัดการมันเลยดีกว่า เผื่อดาบจะตกให้พวกเรา’ ชายคนที่สามออกความคิดเห็น
‘เอาก็เอาวะ’ อีกสองคนเห็นด้วย
ทางราดิชที่เห็นพวกนั้นเงียบไปก็พอจะได้ว่าพวกนี้ใช้ช่องสนทนาอื่นอยู่เขาจึงค่อยๆ ขยับตัวให้อยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบที่สุด และเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นทันใดนั้นชายคนที่สองก็ะโขึ้นมา “ถ้าอย่างนั้นนายก็ตายเพื่อพวกเราก็แล้วกัน” พวกมันกระจายตัวออกไป ล้อมเขาไว้ทันที
“นายท่าน ให้ข้าเชือดพวกมันทิ้งเลยไหม”อาธูเรียที่นั่งเล่นอยู่ตอนนี้ถามขึ้นมาเบาๆ
“ผมจัดการเอง เธอนั่งดูไปก่อนก็แล้วกัน” ราดิชรีบบอกขืนให้อาธูเรียจัดการมีหวังเ้าพวกนี้ศพไม่สวยแน่ๆ เขาชักดาบจู่โจมออกมาเตรียมพร้อมและตั้งท่าอย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่
“ย๊าก!!! พาวเวอร์สแมช!!”
ชายคนหนึ่งในกลุ่มพุ่งเข้ามาฟันเขาด้วยทักษะโจมตีอันรุนแรงของอาชีพนักรบแต่ราดิชก้าวหลบออกข้าง และตวัดดาบฟันเข้าที่กลางหลังมันอย่างแรงจนเืสาดกระเซ็นมันถลาไปตามแรงฟันจนหน้าคะมำไปกับพื้น
“หนอยแน่ะแก!!” ชายที่เข้ามาพูดกับราดิชพุ่งเข้ามาฟันใส่ราดิช ซึ่งเขาก็ต้านรับไว้ได้อย่างไม่ยากเย็นนักแต่ในขณะที่เขากำลังจะโต้กลับก็เห็นชายคนที่สามกำลังเริ่มร่ายเวทจึงเปลี่ยนเป้าหมายทันที ราดิชสะกิดเท้าดีดตัวพุ่งเข้าใส่คนที่ร่ายเวทอยู่ พร้อมแทงดาบออกไปที่คอหอยของมันอย่างรวดเร็ว
ชายคนที่สามที่เป็นักเวทนั้นเมื่อร่ายเวทจะขยับตัวไม่ได้ จึงถูกราดิชแทงทะลุคอหอยไปอย่างง่ายดาย และค่อยๆทรุดลงกลายเป็แสงหายไป ราดิชไม่รอช้าพุ่งตัวหาชายคนที่าเ็อยู่อย่างรวดเร็ว
“แกฆ่าเพื่อนฉัน อย่าอยู่เลยแก” ชายคนแรกที่เข้ามาพูดกับราดิชก้าวมาขวาง และเหวี่ยงดาบใส่ราดิชเขาจึงต้องยกดาบไปป้องกันไว้ ทำให้ชายอีกคนมีเวลารักษาตัว ราดิชพลิกดาบและตวัดฟันสั้นๆใส่ชายคนที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดาบของราดิชเฉือนเข้าที่ต้นแขนซ้ายของมันแต่มันก็ดีดตัวหลบฉากไปได้หวุดหวิด
ราดิชกล่าวกับพวกมันอย่างหงุดหงิด“พวกคุณหาเื่ก่อนเองนะ ผมยังไม่ได้ทำอะไรให้พวกคุณเลย” แล้วพุ่งตัวทะยานตามไป จากนั้นก็เหวี่ยงดาบฟาดฟันอย่างต่อเนื่อง อีกฝ่ายใช้ดาบป้องกันการโจมตีของราดิชแต่ก็ป้องกันได้ไม่หมดโดนฟันเข้าที่ลำตัวอีกสองแผล แสงน้ำยาพื้นพลังกะพริบออกมาให้เห็น
มันผงะถอยไปและรีบใช้ทักษะมาเจสตีของนักดาบร่างของมันเปล่งแสงสีทองออกมา จากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาราดิชและฟันใส่อย่างเขาอย่างรวดเร็วแต่ราดิชก็ป้องกันและแลกดาบกับมันได้อย่างสบาย
พาวเวอร์สแมช!!
เป็ชายอีกคนนั่นเองมันรักษาตัวหายแล้วและพุ่งเข้ามา เงื้อดาบขึ้นหมายฟันใส่ราดิชที่ด้านหลัง เมื่อราดิชได้ยินเสียงก็พุ่งถอยหลังหนีชายคนแรกพร้อมกลับตัวเหวี่ยงหมัดซ้ายซัดเข้าหน้ามันอย่างจังด้วยความที่มันเงื้อดาบอยู่เหนือหัวเลยไม่มีอะไรป้องกันเลยโดนหมัดของราดิชกระแทกหน้าจนผงะไปเขาได้โอกาสจึงฟันใส่จนกลายเป็แสงหายไปในที่สุด ราดิชอาศัยสภาวะเหวี่ยงดาบนั้นหมุนตัวถอยออกมาหลบจากการพุ่งเข้ามาฟันของชายคนแรก
“เวรเอ้ย นี่เราคิดผิดหรือเปล่าวะเนี่ย”ชายคนแรกบ่นกับตัวเอง แต่ก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นราดิชพุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมเงื้อดาบฟันใส่ทำให้เขาต้องยกดาบขึ้นกัน ดาบต่อดาบปะทะกันหลายครั้ง
ตอนนี้ชายคนนั้นชักเหงื่อตก ที่ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ได้ใช้ทักษะเลยกลับรับมือมันได้อย่างสบาย มันยังรุกไล่ราดิชต่อ แต่ว่าราดิชก็ป้องกันไว้ได้ เขาอาศัยแรงปะทะดีดตัวออกมาและใช้ทักษะมาเจสตีบ้างจากนั้นราดิชก็ตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบออกไปจู่โจมอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
แต่อีกฝ่ายก็ปล่อยคลื่นดาบออกมาหักล้างกับราดิชเช่นเดียวกันแต่ราดิชนั้นพุ่งตามไปั้แ่ยิงลูกที่สองแล้ว ตอนนี้ราดิชเข้าประชิดตัวอีกฝ่าย พร้อมตวัดดาบฟาดฟันใส่อีกครั้ง
ชายคนนั้นตวัดดาบป้องกันไว้ได้ ราดิชพลันพลิกดาบก้าวถอยออกมาและแทงใส่หลายดาบด้วยความรวดเร็ว ส่งผลให้ชายคนนั้นกันได้ไม่หมด ถูกแทงเข้าที่ลำตัวหลายแผลตอนนี้น้ำยาฟื้นพลังของเขากะพริบติดต่อกันอีกหลายครั้ง ชายคนนั้นรีบดีดตัวถอยห่างออกจากรัศมีดาบของราดิชไปตั้งหลักแต่ราดิชก็ไม่ปล่อยไปง่ายๆ เขาตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบเข้าใส่และพุ่งตามไปโจมตีอย่างต่อเนื่อง
อีกฝ่ายพยายามป้องกันเขากันคลื่นดาบลูกแรกได้ แต่ก็โดนลูกที่สองที่ตามมาติดๆ จนกระเด็นไปเป็จังหวะเดียวกับที่ราดิชพุ่งตามมา และตวัดดาบฟันใส่ชายคนนั้นด้วยทักษะซอร์ดสไตร์คชายคนนั้นพลิกตัวเอาดาบขวางป้องกันไว้จนดาบของเขาหักกระเด็นไป และโดนฟันเข้าเต็มอกกระเด็นลงไปกองกับพื้น รวดเร็วเกินกว่าจะคาดคิด ราดิชก็แทงดาบลงที่หัวใจของชายคนนั้น ชายคนนั้นมองราดิชอย่างใ และสลายกลายเป็แสงหายไปในที่สุด
“เฮ้อ ทำไมมีแต่พวกโลภมากแต่ไม่ขวนขวายหากันเอาเองเยอะแยะแบบนี้นะ” ราดิชบ่นกับตัวเองและเดินกลับไปหาอาธูเรียที่ตอนนี้กำลังดูของที่ปิกามอนไปเก็บมาจากสามคนนี้
อาธูเรียที่ตอนนี้กำลังดูพวกชุดเกราะอยู่นั้นกล่าวขึ้น“ใช้ได้นี่นายท่าน แต่ดาบของท่านยังขาดซึ่งพลังหรือรังสีดาบนะให้ข้าสอนให้เอาเปล่า”
“มีที่ดีกว่านี้อีกเหรอไว้สอนฉันด้วยก็แล้วกันนะ” ราดิชยิ้มให้เธอ
“ได้อยู่แล้วว่าแต่เราจะไปทำอะไรกันต่อดี” อาธูเรียถามต่อ
ราดิชยิ้มให้และกล่าวต่อไปว่า “ก็เก็บระดับต่อน่ะสิถ้าเธอเบื่อจะกลับไปก่อนก็ได้นะ” เขาเก็บข้าวของใส่หน้าต่างไอเทมจากนั้นเปิดดูหน้าต่างข้อมูลก็พบว่าได้ค่าประสบการณ์มานิดหน่อย
“ไม่หรอก ข้าตามไปด้วยก็ได้”อาธูเรียว่า
“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มการเก็บระดับต่อได้” ราดิชพูดขึ้น จากนั้นเขาก็เริ่มออกเดินเพื่อไปเก็บระดับต่อไป
2K
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
