ชิงเหมยกับหลี่หลิงเดินทางมาถึงบ้านเช่าในเจิ้งโจว โดยมีโจวฮุ่ยหลินกับโจวฮุ่ยหลิง ตามมาติดๆ แบบ งง งง......ใช่ ทั้งคู่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากหรอก เพียงแต่น้องสาวของพวกตนบอกว่า จะให้มาช่วยเย็บผ้าทั้งคู่ก็ตามมาเลย
โจวฮุ่ยหลิน กับ โจวฮุ่ยหลิง ทั้งสองถึงเกิดมาในบ้านโจว ที่ค่อนข้างจะยากจน บ้านโจวมีห้องนอนอยู่เพียงสองห้อง ห้องหนึ่งของย่าโจว ส่วนอีกห้องหนึ่ง ครอบครัวของพวกเธอ ต้องนอนด้วยกันทั้งหมดเลยถึง 5 คน
แต่ยังไงทั้งคู่ก็รักบ้านโจวของตนมาก ย่าโจวไม่เคยรังเกียจ หรือดุด่า พวกเธอแบบไร้เหตุผลเลยซักครั้ง อาจจะมีบ้างตอนที่พวกเธอดื้อสมัยยังเด็ก บ้านโจวไม่เคยรังเกียจที่พวกเธอเกิดมาทั้งคู่ต่างก็เป็ผู้หญิง ทั้งคู่เคยเห็นคนบ้านอื่นในหมู่บ้านเดียวกัน ต่างก็รักลูกหลานชาย มากกว่า ลูกหลานสาว แต่คนบ้านโจวไม่เคยเป็แบบนั้น รวมถึงปู่โจวที่เสียไปั้แ่ทั้งคู่ยังเด็กก็รักพวกเธอเช่นกัน
ดังนั้น เมื่อน้องสาวมาบอกว่า สามารถเย็บผ้าหาเงินได้ เธอทั้งสองจึงอยากจะมาเย็บซะวินาทีนั้นซะเลย จะได้หาเงินไปแสดงความกตัญญูต่อพ่อแม่ และย่าบ้าง เพราะพวกเธอทั้งคู่อายุก็ตั้ง17 แล้ว แต่เพราะไม่ได้เรียนหนังสือ จึงหาโอกาสทำงานดีๆได้ยาก
แต่ตอนนี้โอกาสก็มาถึงที่แล้ว ทำไมถึงจะไม่มาเล่า!!
"แม่คะพวกหนูกลับมาแล้ว" ชิงเหมยรายงานแม่โจว เพื่อไม่ให้เป็ห่วง
" กลับมาแล้วหรือจ้ะ ชิงเหมย หลิงเอ๋อ.....เอ้า ฮุ่ยหลิน ฮุ่ยหลิง มาเที่ยวเหรอจ้ะ มาๆๆ เข้ามาในบ้านก่อน"
สองฝาแฝด มองหน้ากัน แล้วเอ่ยสวัสดีโจวชิงหลาน
"สวัสดีค่ะ อารอง......คือ...มา.......ชิงเหมยบอกให้มาอยู่ที่นี่ค่ะ"
กว่าจะพูดออกมาได้ ก็อ้ำอึ้งอยู่นาน ที่อ้ำอึ้ง ก็เพราะ งง นั้นแหละ ทีนี้ก็มีคนงงเพิ่มอีกหลายคนละ ไม่น่าจะเหงา
"ใช่ค่ะแม่ หนูให้พี่ฮุ่ยหลิงกับพี่ฮุ่ยหลิน มาอยู่ที่นี่กับเราค่ะ....หลิงเอ๋อ น้องมานอนกับพี่ก่อนนะ.......พี่ฮุ่ยหลิงพี่ฮุ่ยหลิน.....พี่ทั้งคู่อยู่ห้องนั้นนะคะ"
ชิงเหมยชี้มือไปที่ห้องของหลี่หลิง พร้อมพูดบอกกล่าวคนทั้งหมดในบ้าน ด้วยลมหายใจเดียว นี่คือความสามารถอีกอย่างของชิงเหมย
คนอื่นจะว่ายังไงไม่รู้ แต่โจวชิงหลานนั้นเชื่อลูกสาวทุกอย่าง ไม่เอ่ยถามอะไรซักคำ ก็ยอมรับสถานการณ์ทั้งหมดได้แล้ว
ส่วนคนอื่นๆ ยัง งง ไม่เสร็จ จับใจความได้แค่ว่า สองฝาแฝดจะมาอยู่ด้วย แค่นั้น
"แม่คะ จักรเย็บผ้า ราคาเท่าไหร่คะ ถ้ามีขายแบบมือสอง ก็ยิ่งดีค่ะ แต่ถ้าไม่มี เอาของใหม่ก็ได้ไม่มีปัญหาค่ะ"
" ถ้าของใหม่ ตัวใหญ่เลยก็ประมาณ120 หยวนจ้ะชิงเหมย แต่พี่รู้ที่ขายมือสอง ให้พี่ไปช่วยดูไหม?"
เป็เหลียนอี้เฟยที่ตอบมาก่อน เพราะสังเกตเห็นแม่โจว เหมือนจะไม่รู้ราคา
"ดีเลยค่ะพี่อี้เฟย งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จ เราไปดูกันเลยนะคะ!"
"แม่คะ หนูขอทุนก่อน300 หยวน ถ้า กิจการรุ่งเรืองเมื่อไหร่ เดี๋ยวหนูใช้คืนให้นะคะ "
โจวชิงหลาน ใหนเลยจ้ะไม่ให้ ทุกวันนี้ที่มีเงินใช้ เงินเก็บ ก็ความคิดของลูกสาวทั้งนั้น จึงเดินเข้าไปในห้องหยิบเงินมาให้ชิงเหมย 350 หยวนทันที โดยไม่ถามอะไรซักคำ
"กินข้าวกันก่อนค่อยไป เข้าใจไหมจ้ะ"
"ฮุ่ยหลิน ฮุ่ยหลิง มากินข้าวก่อนค่อยออกไปนะ" แม่โจว ทั้งขำ ทั้งสงสาร คู่แฝด จู่ๆก็โดนลูกสาวของตน ลากมาจากบ้านนอก โดยไม่รู้เื่ราวอะไรซักอย่าง
.................................
พอล้อมวงทานข้าวกลางวันกันเสร็จแล้ว เหลียนอี้เฟย ก็พาชิงเหมย กับสองฝาแฝด ไปดูจักรเย็บผ้ามือสอง
"หนูไปด้วยนะคะพี่" หลี่หลิง ที่ข้อนข้างจะติดพี่สาว ก็ต้องอยากไปด้วยอยู่แล้ว
เหลียนอี้เฟย พาทุกคนนั่งรถโดยสารไป เพราะที่จะไปดูนั้น ค่อนข้างไกลนิดหน่อย นั่งรถโดยสารประมาณ20นาที ก็ถึงที่
พอมาถึงที่สองแฝดร้องโอ้โห เพราะที่นี่เต็มไปด้วยร้านขายผ้าชนิดต่างๆเต็มไปหมด
เหลียนอี้เฟยพามาที่แหล่งของงานเย็บปักเลยทีเดียว มีร้านขายผ้าเต็มสองข้างทาง ร้านขายจักรเย็บผ้ารุ่นใหม่ต่างๆ เอามาโชว์กันที่หน้าร้าน เต็มไปหมด เหลียนอี้เฟยบอกว่า ย่านนี้เรียกกันว่าย่าน "ต่งต้า" ทั้งย่านจะขายแต่ผ้าชนิดต่างๆม้วนขาย และก็จักรเย็บผ้าทุกแบบก็มีขายที่นี่
เหลียนอี้เฟยพาเข้าซอยไปทางข้างหลังย่าน ต่งต้า เดินมาสักสิบนาทีก็เจอร้านขายจักรเย็บผ้ามือสอง
ถึงจะบอกว่ามือสองก็เถอะ แต่สภาพดูเหมือนใหม่ทุกตัวเลย คงจะขัดถู ทำความสะอาดมาอย่างดีสินะ ก่อนจะนำมาขาย
จักรเย็บผ้ามีทั้งใหญ่ทั้งเล็ก ทั้งหมดเดินดูไปเรื่อยๆ ชิงเหมยก็เลยถามสองแฝดว่า อยากได้อันไหน
"ตัวขนาดกลางจะดีกว่าจ้ะ ชิงเหมย เพราะแบบที่วาดมาให้เย็บนั้น ไม่ได้ใหญ่มาก แต่ถ้าจักรเล็กไปก็จะลำบาก"ฮุ่ยหลิงบอกน้องสาว
"พี่ฮุ่ยหลิง กับพี่ฮุ่ยหลิน เลือกเลยค่ะ คนละตัว เดี๋ยวเสร็จจากนี่แล้วต้องไปซื้อผ้าด้วยนะคะ"
จักรเย็บผ้าแต่ละตัว มีราคาวางไว้ข้างบน ตัวใหญ่ๆเลย ก็ร้อยหยวน ตัวกลางๆ ก็ประมาณ 60-70หยวน ถือว่าราคาไม่แพงเกินไป
สองแฝดเลือกอยู่นาน จึงตกลงเอาจักรเย็บผ้าขนาดกลางที่ราคา70หยวนเหมือนกันสองตัว ชิงเหมยก็ตกลง
"เถ้าแก่ เอาสองตัวนี้ค่ะ ตัวละ65หยวนนะคะ" การซื้อของนี่ยังไงก็ต้องต่อไว้ก่อน
"67 หยวน พร้อมส่งให้ที่บ้าน!!" เถ้าแก่ไม่ยอม...แต่ชิงเหมยยอม ก็ส่งให้ถึงบ้านเลยหนิ ไม่ต้องจ้างรถให้เสียเวลา
"ได้เลยค่ะ เถ้าแก่" ชิงเหมยตอบตกลง พร้อมจ่ายเงิน 134หยวน รับใบซื้อสินค้ามา เสร็จสรรพ เหลียนอี้เฟย ก็เดินไปบอกเถ้าแก่ว่า บ้านที่จะต้องไปส่งอยู่ตรงไหน
เสร็จจากร้านจักรเย็บผ้าแล้ว ชิงเหมยก็เดินไปดูร้านขายผ้า ชิงเหมยเลือกผ้าฝ้ายอย่างดีมาสามสี สีแดง สีชมพู สีฟ้า สีละม้วน ม้วนนึงราคา35หยวนเลยทีเดียว แต่ก็เป็ม้วนยาวกว่าร้อยหลาเลย ซื้อด้ายมาอีกสามสี ตามสีของผ้า เข็มใส่จักรกล่องใหญ่อีก1กล่อง ถือว่าวันนี้จ่ายเงินไปทั้งหมด เกือบ300 หยวนเลยทีเดียว
แต่ชิงเหมยไม่แคร์หรอก เพราะอีกไม่นานเงินก็จะกลับมาอีกเป็สิบ เป็ร้อยเท่า ชิงเหมยมั่นใจ!!
ทั้งห้าคนช่วยกันแบกผ้าทั้งสามม้วน กับอุปกรณ์ ต่างๆ นั่งรถโดยสารกลับบ้านไปในตอนเย็น
..........................................
188
