ตอนที่ 6
ยังไม่ตรวจอักษร
หลังจากที่เทพจันทรานั่งรุ์นางแบบนายแบบอยู่ราวครึ่งชั่วโมงในการแต่งหน้าแต่งตัวเห็นจะได้ก็มีทีมงานเดินเข้ามาเพื่อตามท่านเทพไปเข้าฉากถ่ายรูปเป็เซตรวมทว่าสิ่งที่เจอคือใบหน้าที่แสนจะเย่อหยิ่งของนายแบบคนหนึ่งเพราะทันทีที่เทพจันทราเข้าไปยืนรวมเขาก็แอบเห็นว่าชายหนุ่มร่างบางคนนั้นเบ้ปากใส่เขา
เทพจันทราอยากถามว่าปากเป็อะไรหรือหรือเ้าตัวกำลังจะรับเล่นบทตัวร้ายสายคิดน้อยกัน? เทพจันทราได้แต่ตั้งคำถามในใจ
แล้วการถ่ายงานก็ดำเนินไปเรื่อยๆ
“ดี ดี เมี่ยวหลันหันหน้ามาหน่อย ดี อย่างงั้นแหละ”
ตากล้องก็บิ้วอารมณ์นางแบบนายแบบไปเรื่อยๆมีบ้างสองสามครั้งที่เทพจันทราจะถูกสั่งให้หันซ้ายหันขวาหรือแม้แต่บอกให้ยิ้มบ้างซึ่งเทพจันทราก็ทำตามแต่โดยดีไม่ได้อิดออดอะไร
พอการถ่ายแบบเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วเทพจันทราก็ถูกพาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหน้าผมซึ่งพอเข้าไปด้านในบรรดาช่างแต่งหน้าทำผมต่างก็เข้ามารุมล้อมตัวของเขาเอาไว้
“น้องเยว่อิงนี่ใส่อะไรก็ดูดีจังค่ะพี่เห็นรูปที่ถ่ายออกมาแล้วดูดีจริงๆ ไม่รู้น้องฟางหรูไปหามาจากไหนตาถึงจริงเชียว”
“ขอบคุณ...ครับ”
เทพจันทราเอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นทว่าเพียงแค่น้ำเสียงของเ้าตัวก็ทำให้พวกเธอกรีดร้องออกได้แล้ว
หน้าก็หล่อเสียงก็เพราะไม่ไหวพี่สาวไม่ไหวแล้วจ๊ะ งือออ
ทว่าก่อนที่มหกรรมการยกยอเทพจันทราจะเริ่มต่อก็มีคนเปิดประตูเข้ามาด้านในก่อนนั่นก็คือเหล่านางแบบนายแบบที่ถ่ายงานด้วยกันนั่นเองทำให้ตอนนี้บรรยากาศกลับมาเงียบสงบทันทีก่อนที่จะมีคนใจกล้าเอ่ยปากชมนางแบบนายแบบคนอื่นอีกเพื่อไม่ให้บรรยากาศแย่แล้วจะพานทำให้พวกเธอทำงานลำบาก
หลิวซิงที่เดินเข้ามาเพื่อดูว่าเทพจันทราเปลี่ยนชุดเสร็จหรือยังระหว่างรอหม่าฟางหรูคุยกับผู้คุมงานในครั้งนี้
“ทะ คุณเยว่อิงเสร็จหรือยังครับ”
“อืม”
ก่อนที่เทพจันทราจะลุกขึ้นก็มีเสียงพูดกระแทกขึ้นมาเสียก่อน
“คนอื่นเขาเอาผู้ติดตามมาคนเดียวนี่อะไรทำตัวเหมือนดาราใหญ่”
นายแบบคนนี้มีชื่อว่าเฉิงเป่าเป็นักแสดงหน้าใหม่ในสังกัดั์ใหญ่ทว่าเป็รองไท่หยางเอ็นเตอร์เทนเม้นท์อย่างเจิ้งหยางเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ทำให้เ้าตัวถือตัวว่าตนเองก็มาจากค่ายั์ใหญ่มีสถานะใกล้เคียงกับอีกฝ่ายไม่น้อย
ทว่าต่อให้เ้าตัวพูดอะไรไปเทพจันทราของเราก็ดูจะไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งสิ้นทั้งยังไม่ใส่ใจลุกขึ้นเดินไปหาหลิวซิงพร้อมยื่นรูปรูปหนึ่งให้อีกฝ่ายแล้วบอกว่า
“เราอยากกินเ้านี่หลิวซิง”
หลิวซิงที่กำลังเดือดดาลกับคำพูดคำจาของมนุษย์พลันเผยสีหน้างงงวยออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจทั้งยังใกับคำกล่าวของท่านเทพที่อยู่ดีๆก็อยากกินเ้าสิ่งที่อยู่ในรูป
“ยะ อยากกินเหรอครับ”
“อืมหลิวซิงไปซื้อให้เราหน่อยเดี๋ยวเราออกไปหาฟางหรูก่อน”
“ดะ ได้ครับ” หลิวซิงรับคำพร้อมกับเปิดประตูออกให้เทพจันทราเดินออกไปทว่าตัวเองกลับไม่ได้ตามหลังเทพจันทราออกไปแต่เลือกที่จะอยู่ต่อพร้อมกับมองไปทางชายหนุ่มร่างเล็กอย่างเฉิงเป่าด้วยใบหน้านิ่งเรียบแต่กลับทำให้คนในห้องนั้นรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
โดยเฉพาะเฉิงเป่าที่อยู่ๆก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้แต่ด้วยความเย่อหยิ่งที่มีเ้าตัวก็ยังคงเลือกที่จะไม่สนใจสายตาที่ราวกับเตือนให้ตนเองระมัดระวังตัว
วันนั้นหลังจากเ้าตัวถ่ายงานเรียบร้อยแล้วขณะที่กำลังหลับพักผ่อนอยู่ที่ห้องนั้นตนเองรู้สึกว่าเขากำลังล่องลอยอยู่ในความฝันที่หาทางออกไม่เจอทั้งยังฝันถึงชายหนุ่มที่จ้องหน้าเขาในวันนี้ที่เป็ผู้ช่วยของเ้าคนที่ตนเองหมั่นไส้อีก
ในฝันเ้านั่นใส่ชุดโบราณผมยาวทว่าทุกก้าวที่เ้าตัวเดินเข้ามาใกล้เขากลับรู้สึกถึงความหนักอึ้งรอบตัวจะเดินหนีหรือถอยหลังก็ไม่สามารถทำได้แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรเ้านั่นกลับพูดขึ้นมาก่อน
“อย่าคิดว่าสิ่งที่เ้าทำจะไม่มีใครรู้หากยังไม่อยากพินาศก็จงอยู่แต่ในที่ของตนเอง!!”
จบคำก็มีลมพัดเข้ามาอย่างแรงจนเฉิงเป่าถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาใบหน้าเล็กถูกพรมไปด้วยหยาดเหงื่อมากมายนับจากวันนั้นเ้าตัวก็ตั้งใจว่าจะไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเทพจันทราอีกเลยไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม
กลับมาที่ปัจจุบันหม่าฟางหรูบอกว่ารูปที่ถ่ายออกมานั่นดูดีเป็อย่างมากหลังจากที่นิตยสารถูกวางขายซึ่งก็คืออาทิตย์หน้าหลังจากนั้นจะพาไปแคสงานถ่ายซีรีส์หลังจากนี้ก็ถ่ายงานโฆษณาเล็กๆไปก่อนซึ่งเทพจันทราก็พยักหน้าเข้าใจแต่โดยดี
หลังจากนั้นพวกเราก็ขึ้นรถกลับที่พักโดยมีหม่าฟางหรูขับรถไปส่งซึ่งระหว่างทางเทพจันทราก็นั่งดูดชานมไข่มุกจนแก้มตอบสร้างความเอ็นดูให้กับทั้งสองเป็อย่างมากจนตอนนี้ทั้งหม่าฟางหรูและหลิวซิงต่างเริ่มสถาปนาให้ตนเองเป็ทั้งแม่และพ่อของอีกฝ่ายไปแล้วอย่างช่วยไม่ได้
“ถึงแล้วอิงอิงวันนี้อย่าลืมมาสก์หน้านะถึงหน้านายจะดีอยู่แล้วก็เถอะแต่ก็ต้องหมั่นดูแลอยู่เสมอนะ”
“อืม ฟางหรูวางใจ”
“พรุ่งนี้จะมารับไปแคสงานโฆษณาตอน10โมงนะ”
เทพจันทราพยักหน้าเข้าใจส่งให้อีกฝ่าย
“หลิวซิงเราอยากขับรถเป็”
“ท่านเทพจะขับรถเป็ไปทำไมครับ” หลิวซิงเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็เผื่อว่าวันข้างหน้าเราจะต้องถ่ายฉากที่ต้องขับรถ”
“สมเหตุสมผลครับงั้นเดี๋ยวผมบอกฟางหรูเองครับ”
“อืม หลิวซิง”
“ครับ?”
“เราอยากกินอีก”
“อะไรครับ”
“ชานมไข่มุก”
“...”
เช้าวันต่อมาหม่าฟางหรูก็ขับรถมารับตอน10โมงเป๊ะไม่มีขาดไม่มีเกินขณะที่มือเรียวของเทพจันทรายังคงถือแก้วชานมไข่มุกอยู่ทำเอาเธอนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะตั้งสติได้ดูเหมือนว่านักแสดงในสังกัดของเธอจะติดของหวานยอดฮิตอย่างชานมไข่มุกนี่เสียแล้ว
รถยนต์ขับไปเรื่อยๆระหว่างทางก็มีพูดคุยกันอยู่บ้าง
“อิงอิงพรุ่งนี่เกาเสวียนรุ่นพี่ของเธอจะกลับมาจากถ่ายงานที่ต่างจังหวัดคนอื่นๆก็ยังอยู่ที่เมืองหลวงดังนั้นฉันจึงจะจัดmeetingเพื่อให้พวกเอทำความรู้จักกันหน่อยแต่วางใจได้ต่อให้พวกเขาดังกันขนาดไหนแต่ก็ไม่มีคนนิสัยแย่ๆหรอก”
“อืม” เทพจันทราตอบรับทั้งยังคงตั้งหน้าตั้งตาดูดไข่มุกในแก้วอย่างขะมักเขม้น
วันนี้หลิวซิงมาหาเทพจันทราด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดีออกนอกหน้าทั้งในมือยังมีชานมของที่่นี้เยว่อิงติดเสียด้วย
ไม่รู้หรอกว่าหลิวซิงอารมณ์ดีอะไรแต่ก็นับว่าเป็ผลดีต่อเขาฉะนั้นเทพจันทราจึงไม่เก็บเอามาใส่ใจ
วันนี้งานที่เทพจันทราจะต้องมาแคสคือโฆษณานมยี่ห้อหนึ่งสิ่งที่เทพจันทราต้องเตรียมตัวคืออ่านสคริปต์เล็กให้พอเข้าใจและตีความออกมาให้ได้ที่เหลือก็แค่แสดงมันออกมาให้เป็ธรรมชาติที่สุดเท่านั้นสุดท้ายก็อยู่ที่ลูกค้าแล้วว่า้าคนไหนไปเป็พรีเซนเตอร์ของเขา
เทพจันทราอ่านสคลิปต์ที่หม่าฟางหรูให้มาเพียงแค่รอบเดียวก็สามารถจำได้แล้วทำเอาเธอแอบตื่นเต้นแล้วคิดว่าปีนี้เธอใช้บุญหมดไปหรือยังนะไม่แน่ว่าปีนี้อิงอิงที่เธอดูแลอยู่อาจจะดังจนถึงขั้นเป็ดาราระดับหนึ่งก็ได้ใครจะรู้นอกจากรูปร่างหน้าตาที่ดูดีแล้วความสามารถก็ไม่ด้อยตามที่ครูฝึกบอกมานับว่าปีนี้เธอต้องรีบไปทำบุญสะสมไว้ก่อนที่มันจะหมด!
“คุณเยว่อิงเข้าห้องได้เลยค่ะ”
เมื่อได้ยินอย่างนั้นเทพจันทราก็ลุกจากเก้าอีกเข้าไปในห้องท่ามกลางเสียงเชียร์ของหม่าฟางหรูและหลิวซิง
“ชะ เชิญค่ะ” หญิงสาวที่เรียกชื่อเทพจันทราเอ่ยตะกุกตะกักเธอทำงานอยู่ในวงการนี่ค่อนข้างนานพอสมควรยังไม่เคยเจอให้ที่ดูสง่างามได้เท่าคนคนนี้เลย
เมื่อเทพจันทราเดินเข้าไปด้านในเหล่ากรรมการที่ทำหน้าที่ทดสอบนักแสดงโนเนมต่างมองไปที่เทพจันทราตาค้างแม้แต่ประโยคทักทายพวกเขายังลืมจนกระทั่งเยว่อิงต้องกระแอมออกมาเพื่อเป็การเรียกสติของพวกเขาทั้งสาม
รู้หรอกว่าหน้าตาดีแต่ไม่ต้องมองค้างขนาดนั้นก็ได้มั้งข้าก็เขินเป็นะพวกมนุษย์นี่ไม่เคยเห็นคนหน้าตาดีหรือไงหรือว่าราศีเทพของข้ามันจะเจิดจ้าเกินไปช่วยไม่ได้ละนะหึหึ
“แอ่ม เออ เชิญแนะนำตัวค่ะและเริ่มการแสดงได้ค่ะ”
“เรา อืม ผมชื่อไป๋เยว่อิง....”
จากนั้นเทพจันทราก็เริ่มการแสดงท่าทางร่าเริงยามได้ดื่มนมถูกใจกรรมการและลูกค้าไม่น้อยหากว่าได้นักแสดงที่ดูสง่างามอย่างนี้เป็พรีเซนเตอร์ละก็ผลิตภัณฑ์ของเธอจะต้องขายดีแน่ๆ
“ขอบคุณที่มาค่ะแล้วเราจะติดต่อกลับไปในวันพรุ่งนี้นะคะ”
“ครับ”
ด้านนอก
“เป็ยังไงบ้างอิงอิง/คุณเยว่อิง”
“ก็ดีพวกเขาบอกเราว่าพรุ่งนี้จะติดต่อกลับมาละหมายความว่ายังไงเหรอ”เทพจันทราเอ่ยถามเสียงใส
“ก็หมายความว่าเราได้งานนี้นะสิ เย้!”
จากนั้นหม่าฟางหรูก็ตัดสินใจพาคนทั้งหมดไปเลี้ยงอาหารฉลองที่ได้งานแรกอย่างเป็ทางการแม้ว่าเธอจะเคยผ่านจุดนี้มาแล้วแต่นี่มันเหมือนกับว่าเธอมาเริ่มใหม่มันทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่มานั่งลุ้นว่าดาราในสังกัดตัวเองจะได้งานไหม
ตอนแรกเธอคิดว่าจะให้ผู้ช่วยของเธอคอยตามประกบอีกฝ่ายแทนแต่มาตอนนี้เธอคิดว่าไม่ดีกว่าเธออยากเห็นการเติบโตของคนคนนี้ว่าจะไปสุดอยู่ที่ทางไหนเธอจะต้องหางานดีๆมาให้อีกฝ่ายเยอะๆ
หม่าฟางหรูมาดมั่น
มาแล้วๆๆๆ หายไปหลายวันได้แค่นี่เองฮ่าฮ่าฮ่า อย่าทุบหัวเราน๊า
เทพจันทราของเราติดชานมซะแล้วค่ะ
เทพจันทรา : หวานมาก อร่อยมาก หนึบมากเราชอบหลิวซิงไปซื้อมาอีกซิ
หลิวซิง :.....ครับ
629
