“พี่สาว! ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักที!”
ลุควิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา คาร่ายิ้มตาหยี ก้มลงลูบศีรษะน้องชายของเธออย่างอ่อนโยน
เด็กน้อยหัวเราะ เหลียวมองมาทางจอมเวทย์หนุ่มด้านหลังซึ่งเปียกโชกไปด้วยน้ำพวกเขาสองคนแอบขยิบตาส่งสัญญาณลับให้กันอย่างชำนาญ
น้องชายของคาร่าช่างรู้งานนอกจากมีไหวพริบดี การแสดงออกของเขายังแเีเป็ธรรมชาติ ไม่ส่อพิรุธใด ๆ ออกมาแม้แต่น้อย
“รอนานไหมเป็เด็กดีหรือเปล่า?”
“แน่นอนพี่ครับ พี่ชายบอกว่าจะพาผมไปส่งที่คฤหาสน์”
“งั้นเหรอไปเล่นกับเพื่อนสินะ รบกวนด้วยนะจ๊ะ ไคน์”
ไคน์ขานรับปล่อยให้สองพี่น้องคุยเล่นกันไปก่อน เขาช่วยขนตะกร้าผ้าใบใหญ่สองใบเดินเข้าไปวางเอาไว้ข้างในบ้านจากนั้นร่ายเวทลมอุ่น ๆ เป่าใส่เสื้อผ้าตัวเองจนแห้ง แล้วค่อยย้อนกลับออกมาใหม่
“เอาล่ะจ้ารีบไปเถอะ เดี๋ยวจะสาย ตั้งใจเรียนดี ๆ นะ”
“อืมไปแล้วนะครับ เจอกันตอนเย็น”
หลังจากโบกมือพร้อมมองส่งน้องชายเดินจากไปคาร่าก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้าน เธอยังเหลืองานบ้านหลายอย่างที่ต้องทำให้เสร็จ
หญิงสาวไม่สังเกตเลยว่า พอคาดสายตาไปเพียงไม่เท่าไหร่ ทั้งเด็กน้อยและเด็กหนุ่มได้หลบออกจากเส้นทางไปซ่อนตรงบริเวณหลังพุ่มไม้ใหญ่ที่ลับตาคน
พวกเขาต่างช่วยกันเหลียวซ้ายมองขวา ตรวจสอบทุกอย่างให้แน่ใจ เมื่อมั่นใจว่ารอบด้านปลอดภัยหายห่วงทั่งคู่จึงนั่งจับเข่าและหันหน้าเข้าหากันทันที
การเจรจาธุรกิจเริ่มต้นขึ้น ต่างฝ่ายต่างท่าทางเอาจริงเอาจังเป็อย่างมาก
“ลุคนายได้ของมาแล้ว?”
“ใช่ฮะสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อเช้านี้เลย”
“ดี! เร็วเข้า! รีบเอาออกมาตรวจดูหน่อย”
“อย่าเพิ่งใจร้อนสิครับพี่ชาย พวกเรายังไม่ได้ตกลงเื่ราคากันเลยนะ”
ลุคทำหน้าลำพองใจเป็อย่างมาก แต่ยังยอมเปิดกระเป๋าแล้วหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาสิ่งนี้มีขนาดไม่เกินฝ่ามือของผู้ใหญ่ วัสดุหลักทำจากผ้าฝ้ายที่ช่วยระบายอากาศได้ดี
มันคือกางเกงชั้นในจิ๋วเว้าก้นแบบ Thong ผืนบางสีดำของคาร่า
ไคน์ดวงตาเป็ประกายระยิบระยับเขากำลัง้าของใหม่มาทดแทนอันเก่าที่ใกล้หมดอายุอยู่พอดี
‘มีของช่วยชีวิตฉุกเฉินแล้ว’
ถึงอยากได้แค่ไหน แต่เขายังแสร้งวางมาดขรึมตามปกติ ก่อนอื่น สิ่งแรกที่ต้องพิจารณาคือคุณภาพความสดใหม่ของสินค้า
หากถามว่าความละอายใจของเด็กหนุ่มอยู่ตรงไหน คำตอบคือไม่มี ตนเองได้ก้าวข้ามและผ่านจุดนั้นไปตั้งนานแล้ว
รอบนี้ลุคใจกว้าง เด็กน้อยยอมยื่นของกลางให้พี่ชายข้างบ้านได้ตรวจสอบความสดใหม่แต่โดยดี
ยิ่งเมื่อนึกถึงเงินค่าขนมก้อนโตที่กำลังจะเพิ่มจำนวนขึ้นในกระเป๋าหลังจากนี้ลุคก็ชักตื่นเต้นและกระตือรือร้นตามไปด้วย
เนื่องจากไม่จำเป็ต้องมาเกรงอกเกรงใจกันไคน์จึงจัดการถ่างกางเกงชั้นในของคาร่าให้ออกกว้าง ดวงตาของเขาทำการสอดส่องและเพ่งไล่เก็บรายละเอียดไปรอบๆ พื้นที่รองรับเนินศักดิ์สิทธิ์
เป็ไปตามความคาดหวังของจอมเวทย์หนุ่ม คราบหลักฐานที่ปรากฏอยู่บริเวณนั้นเหมือนจะมีคุณภาพดีกว่าของชิ้นก่อนเป็เท่าตัว
กลิ่นฟีโรโมนฉุน ๆ บนรอยเปื้อนเหนอะของหญิงสาวโชยออกมา ไคน์สูดกลิ่นในอากาศร่างกายกลายเป็สดชื่นกระฉับกระเฉงเล็กน้อย สมองเริ่มปลอดโปร่งนิดหน่อย
‘ยาแรง! ของดี!’
อาการปวดหน่วงไข่ของเขาถูกสะกดลงไป
“พี่ไคน์พี่พอใจไหม ถ้างั้นควรจะเพิ่มราคาให้ผมใช่รึเปล่า?”
“อืมค่อนข้างใเลยล่ะ”
ไคน์ลองพิสูจน์เพื่อไขข้อข้องใจบางอย่างเพิ่มเขารีบดมมันโดยตรง กลิ่นหอมอวบอวลอันเป็เอกลักษณ์ของคาร่าไหลทะลักเข้าสู่ปอด
นอกจากกลิ่นฟีโรโมนซึ่งใช้ล่อลวงเพศตรงข้าม ที่เหลือคือกลิ่นฉุนเจือจางซึ่งค่อนข้างคุ้นเคยมันคือกลิ่นอ่อน ๆ ของน้ำปัสสาวะแน่ ๆ
จอมเวทหนุ่มเข้าสู่โหมดสันนิษฐานเหมือนเช่นเคย
คาร่า เดอมอส เป็สาวสวยสุขภาพดี อายุเพียงยี่สิบปี ยังคงโสดอยู่ เธอไม่มีแฟนหนุ่มไม่มีกระทั่งผู้ชายที่ทดลองคบหาดูใจกัน
ด้วยสาเหตุนั้น ถ้าคาร่าจะมีความ้าอยาก ‘ปลดปล่อย’ ความเหงาเป็บางครั้งบางคราวบ้างก็คงไม่แปลกอะไร
เพียงแต่ เธอต้องอดกลั้นเอาไว้นานแค่ไหนแล้วถึงเกิดอารมณ์รุนแรงมากขนาดนี้มากถึงขั้นที่เกิดฉี่เล็ดปะปนออกมาได้
หลังจากประเมินคุณค่าพร้อมคำนวณค่าสินค้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไคน์จึงกล่าวออกมา
“นี่ลุค รอบนี้ฉันยังไม่มีลูกอมเมาในสต็อก ดังนั้นฉันจะเพิ่มเงินให้นายเป็ 3000 เซนนี”
“สี่พัน! แล้วผมจะบอกข้อมูลที่น่าสนใจบางอย่างเป็ของแถม”
“ข้อมูล? ข้อมูลอะไร?มีประโยชน์ไหม ไหนนายลองว่ามาสิ?”
จอมเวทย์หนุ่มี้เีมาเสียเวลาและต่อล้อต่อเถียงด้วย เขาจึงตัดสินใจเลิกต่อลองราคาสินค้ากับเด็กน้อยอย่างที่เคยทำ
คิดดูแล้ว ข่าวสารมูลค่าหนึ่งพันเซนนีจะว่าแพงก็ไม่แพง เขายังเหลือชิ้นส่วนของนิวออร์คที่ยังไม่ได้ขายออกไปเงินจำนวนเท่านี้สามารถนำกลับมาใหม่ได้
‘นับดูว่าครบไหม?”
ลุคยื่นมือไปรับเงินทั้งหมดมา รอยยิ้มบนใบหน้าจนแทบหุบไม่ลง
สำหรับเด็ก ๆ จากชนบท มันเป็จำนวนเงินค่าขนมไม่ใช่น้อยเลย เด็กแสบรู้สึกว่าร้อนลวกมือกลัวว่าจะทำมันหายกลางทาง จึงพยายามซ่อนทุกอย่างเอาไว้ใต้พื้นรองเท้าชั่วคราว
“เงินได้ไปแล้ว คราวนี้ นายรีบบอกข่าวที่นายรู้มาเถอะ”
ไคน์ถามแบบไม่ใส่ใจ เขาเอาแต่พลิกดูกางเกงในของคาร่าทุกซอกทุกมุม
“่กลางดึก ผมลุกขึ้นไปฉี่ที่ห้องน้ำ ขากลับ พอกำลังเดินผ่านห้องนอนของพี่สาวผมก็ได้ยินเสียงหายใจหอบหนักดังมาจากด้านใน คล้ายกับคนกำลังาเ็ แล้วพยายามฝืนกลั้นเสียงในลำคอเอาไว้”
“ห่ะ?”
เด็กหนุ่มรีบหันหน้าขวับ ทำหูผึ่ง ทำการคาดคั้นต่อทันที
“พูดต่อเลยสิ! อธิบายเพิ่มมากกว่านี้หน่อย”
“ขอนึกก่อน อ่อ เสียงของพี่คาร่ามาขาด ๆ หาย ๆดูทรมานแต่ก็เหมือนไม่ใช่ ผมนั่งย่อตัวเงียบ ๆ อยู่หน้าห้องตั้งนานด้วยความกังวลแต่ไม่กล้าเคาะประตู สุดท้ายในห้องก็เกิดเสียงกรีดร้องเล็ก ๆ แล้วก็เงียบไป”
“นี่มัน...”
พอฟังจบ ไคน์มั่นใจมากว่าคาร่ากำลังช่วยตัวเองอยู่ในห้องแน่ ๆ เพราะของกลางคุณภาพดีที่อยู่ในมือของเขาเป็ผลงานล่าสุดจากเมื่อคืนที่ผ่านมา
ไคน์พลันเกิดไอเดียขึ้นมา
“ลุค ฉันมีงานพิเศษบางอย่างให้ทำ งานนี้ง่ายมาก นายสนใจไหม?”
“งาน? ได้เงินด้วยใช่ปะ?”
“แน่นอน มีค่าแรงให้อยู่แล้ว”
“ทำ! ผมทำ! บอกมา”
“โอเค เอาล่ะ ก่อนอื่นเลย พวกเรามาประชุมกันคร่าว ๆ ก่อน”
หลังจากนัดแนะกันเสร็จสรรพ จอมเวทย์หนุ่มพลางหยิบกระดาษขนาดเท่าครึ่งฝ่ามือออกมาบนนั้นมีลวดลายของอักขระวงเวทย์แบบง่าย ๆ วาดกำกับเอาไว้
เขาพับเป็รูปนก จากนั้นยื่นมันให้กับเด็กน้อย
“ฟังนะ มีกระดาษที่เหมือนกันอีกใบอยู่ที่ฉัน”
“โอเค”
“ทวนให้ฟังอีกครั้งนะ ลุค นายไม่ต้องทำอะไรมากถ้าเกิดเหตุการณ์แบบที่ว่าขึ้นอีก นายแค่ฉีกมันให้ขาดออกจากกันก็พอ แล้วฉันจะทราบได้ในทันที”
“อือ ไม่ยากหรอก ไว้ใจผมได้เลย”
ลุคยืดตัวตอบฉะฉาน พอเห็นว่าได้เวลา ไคน์จึงลุกขึ้นยืน ไม่ลืมร่ายเวทชะลอการเสื่อมสภาพของวัตถุใส่กางเกงในสีดำตัวใหม่แล้วเก็บกลับไป
เมื่อคิดขึ้นได้ ไคน์หยิบกางเกงในตัวเก่าของคาร่าที่หมดกลิ่นแล้วส่งคืนให้น้องชายของเธอเอ่ยปากเตือนให้เขานำมันกลับไปใส่ปะปนในตะกร้าผ้าใช้แล้ว ซึ่งคาร่าจะต้องเอาไปซักในวันพรุ่งนี้
ขั้นตอนนี้จำเป็ต้องรอบคอบให้มากที่สุด
เมื่อเห็นจอมเวทย์หนุ่มใช้เวทมนตร์ ลุคอุทานออกมา
“เจ๋งเป็บ้า! เวทมนตร์นี่สุดยอดไปเลย!”
“ฮ่า ๆ พอโตขึ้น นายไม่อยากเป็นักดาบเหมือนนิโคลัสเหรอ?”
“ไม่เอาหรอก ผู้กล้าดีตรงไหน มีแต่เื่จุกจิกให้กังวลผมอยากมีอิสระแบบพี่ชายมากกว่า”
ระหว่างนั้นเอง ไคน์ก็เริ่มอยากจะกลั่นแกล้งเด็กน้อยแก่แดดตรงหน้าขึ้นมาเขาทำเสียงขรึม
“ไม่ยาก ฟังนะลุค นายเคยได้ยินเื่ปาฏิหาริย์ของหมู่บ้านไหม”
“ไม่อะ”
“พี่ชายแค่จะเล่าให้ฟัง ว่ากันว่า ถ้านายตั้งจิตปรารถนา พยายามอธิษฐานอย่างแรงกล้าให้สวมกางเกงในผู้หญิงเอาไว้บนหัวเป็เวลาสามนาทีทุกวันนายจะกลายเป็นักเวทย์เต็มตัวได้เลยโดยไม่ต้องเข้ารับการฝึกฝนหรือปลุกพลัง”
ลุคกระพริบตาปริบ ๆ
“จริงดิ?!”
“แน่นอน สุดยอดจอมเวทย์แต่ละคนในหน้าประวัติศาสตร์ต่างก็ถือกำเนิดขึ้นด้วยวิธีนี้ทั้งนั้น”
“ว้าว! ผมจะลองตอนนี้เลย!”
ลุคค่อย ๆ ชูมือขึ้น ถ่างกางกางเกงในออกและขยับให้เข้าหากลางศีรษะมากขึ้นเรื่อยๆ
ทว่า ท่ามกลางสายตาลุ้นระทึกของจอมเวทย์หนุ่ม เด็กชายกลับหยุดการกระทำในมือแล้วเบ้ปากพลางกล่าวประชด
“เหอะ! ปัญญาอ่อน! คิดว่าผมโง่มากรึไง”
“ชิ!”
ไคน์เดาะลิ้นอย่างเสียดาย เ้าหนูน้อยนี่ช่างหลอกยากหลอกเย็นซะจริง ไม่สนุกเลย
....
ณ คฤหาสน์หลังงามบนเนินเขาหลังจากส่งลุคให้แก่พี่เลี้ยงเฉพาะกิจอย่างเคท ไคน์ใช้ข้ออ้างเื่งานวิจัยเพื่อไปช่วยงานแอนนาลูวร์ ตามปกติ
แต่ก่อนจะลืม ไคน์รายงานเื่การบุกรุกข้ามถิ่นของนิวออร์คให้ผู้นำหมู่บ้านฟังรวมกระทั่งการคาดคะเนเื่จุดซ่อนตัวของพวกโจรกลุ่มขนาดใหญ่
บริเวณูเาแถวนั้นเปลี่ยนสภาพกลายเป็รังโจรูเาไปแล้ว เขาเชื่อว่าพวกมันตั้งใจอาศัยเส้นทางอันคดเคี้ยวและสลับซับซ้อนตามไหล่เขาเป็จุดดักซุ่มโจมตีและปล้นชิงกองคาราวานบางกลุ่ม
แอนนาเรียกประชุมแบบไม่เป็ทางการทันที นอกจากนี้ เธอได้เขียนจดหมายด่วนส่งไปที่ตระกูลของเธอในเมืองหลวงให้ฝ่ายนั้นช่วยแจ้งเื่เพื่อขอกองกำลังทหารบางส่วนมาปราบปราม
ส่วนทางโบสถ์นั้น ในเมื่อพวกเขามีผลประโยชน์ร่วม พวกเขาก็จำเป็ต้องออกแรงเช่นกัน
เมื่อนึกถึงกลุ่มโจรที่มีจำนวนเยอะมาก แอนนาคิดเล็กน้อยแล้วจรดปากกาต่อ
จดหมายฉบับที่สองถูกเขียนขึ้น ส่งไปให้กิลด์นักผจญภัยเพื่อขออนุมัติสร้างภารกิจพิเศษกวาดล้างเร่งด่วนขึ้นมา
หนึ่ง ทำการขับไล่มอนสเตอร์ดุร้ายที่อาจเป็ภัยอันตรายต่อหมู่บ้านในรัศมี100-150 กิโลเมตร และสอง สังหารและจับกุมกลุ่มโจรต่างถิ่นจำนวนมากมายเหล่านี้ให้สิ้นซาก
เด็กหนุ่มสังหรณ์ใจว่า นับต่อจากนี้ไป หมู่บ้านของเขาหรือหมู่บ้านในละแวกใกล้เคียงคงจะวุ่นวายน่าดูกลุ่มนักผจญภัยทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่หลายสิบชีวิตจะต้องเดินทางเข้ามาปลักหลักและทำภารกิจเพื่อสร้างชื่อเสียงเกียรติยศ และเงินทอง
ปล่อยให้เหล่าผู้มีอำนาจสั่งการจัดการทุกอย่างไป ไคน์กลับมาที่ห้องหนังสือลงมือช่วยจัดการงานคัดแยกเอกสารนานาชนิดของเขาต่อ
เด็กหนุ่มแปลกใจกับจดหมายบางฉบับที่ถูกส่งมาจากแฟนคลับเหนียวแน่นของแอนนาในสมัยที่เธอยังเป็นักผจญภัยสาวผู้มีชื่อเสียงแถมท้ายจดหมายยังระบุขอให้เธอช่วยเซ็นชื่อลงในภาพถ่ายเก่า ๆ ที่แนบมาด้วย
จากการลอบสังเกตแอนนา แม้ว่าเธอจากปลีกตัวออกจากเมืองหลวงมาหลายปี แต่ดูเหมือนว่าฝ่ายหญิงจะชอบติดตามข่าวสารการเคลื่อนไหวในแวดวงของขุนนางชั้นสูงอยู่ตลอดเวลาโดยเฉพาะเื่งานบันเทิงและข่าวซุบซิบนินทา
บทความในเอกสารตีพิมพ์ที่น่าสนใจสำหรับจอมเวทย์หนุ่มนั้น เห็นจะเป็งานเลี้ยงอาหารค่ำของตระกูลแอคเลอร์ตระกูลขุนนางระดับบน ซึ่งเพิ่งจัดขึ้นในวันที่ 16 ของเดือนนี้
งานเลี้ยงผ่านมาแล้วประมาณเก้าวัน ภาพบรรยากาศภายในงานเลี้ยงซึ่งถูกถ่ายออกมาช่างหรูหราและฟุ่มเฟือย
ในบทความเขียนระบุถึงตระกูลต่าง ๆ กับแเื่ทั้งหมดที่เดินทางมาเข้าร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้
ไคน์อ่านผ่าน ๆ และเห็นชื่อตระกูลลัวร์เป็หนึ่งในนั้น ทว่า สิ่งที่เขากำลังสนใจมากที่สุดคือภาพถ่ายหลายภาพหลายมุมมองซึ่งถูกบันทึกเอาไว้ด้วยอุปกรณ์เวทมนตร์
เหล่าแขกผู้มีเกียรติในงานต่างสวมหน้ากาก แต่งตัวด้วยชุดแฟนซีหลากสไตล์สุภาพสตรีแข่งกันอวดโฉมและชุดกันสุดฤทธิ์ ที่น่าทึ่งมากสุดย่อมหนีไม่พ้นชุดเสื้อผ้าเปิดตัวของเ้าของงาน
‘หนองโพโคตรใหญ่!’
ดัชเชสหญิงของตระกูลแอคเลอร์ช่างยิ่งใหญ่นอกจากสวยสง่าแล้ว หน้าอกของเธอในภาพสามารถประชันขันแข่งความมโหฬารกับแอนนาได้เลย
แม้แต่เด็กหนุ่มยังแทบไม่มีข้อโต้แย้ง ที่เหลือคงต้องวัดกันที่ััที่ได้ความหย่อนคล้อยและรสนิยมของแต่ละคนเป็หลัก
ไคน์ใช้เวลาเพลิดเพลินอยู่กับรูปลักษณ์ที่เย้ายวนของสุภาพสตรีสูงศักดิ์ในภาพถ่ายซึ่งเสื้อคอเต่าตัวบนของผู้หญิงในรูปแทบจะฉีกขาดออกจากกัน
เด็กหนุ่มจินตนาการว่าตนเองกำลังเอาหน้าซุกไซ้อยู่ระหว่างของหน้าอกอันอวบอิ่มของดัสเชสแห่งแอคเลอร์ต่อหน้าแเื่จำนวนมาก
หลังเที่ยง การประชุมฉุกเฉินไม่มีทีท่าว่าจะจบ ไคน์ใช้โอกาสเหมาะนี้แอบเข้าไปในทางลับในคฤหาสน์แล้วไปโผล่ที่ห้องนอนของเคท
เขาสลับกางเกงในตัวเก่ากับตัวใหม่ที่ฝ่ายหญิงเพิ่งถอดทิ้งเอาไว้ในตะกร้าผ้าคุณภาพพอไปวัดไปวาได้เท่านั้น แต่ก็ดีกว่ากลับไปมือเปล่า
เนื่องจากห้องนอนของแอนนานั้นถูกล็อกอย่างแน่นหนาการขโมยกางเกงในของเธอมาเชยชมจึงเป็นไปได้ยากมาก
513K
