ตื่นเต้นจังเฮะ เห็นว่าเ้าของจะเป็คนสัมภาษณ์เองเลยนิ จะเป็คนแบบไหนนะ เอาน่า ทำให้เต็มที่ยัยข้าว จะได้งานไหมก็อยู่ที่ตัวแกเองแล้ว ขวัญข้าวยืนตื่นเต้นอยู่หน้าห้องสัมภาษณ์ พยายามควบคุมสติตัวเองเพื่อไม่ให้ทำพัง
ทางฝั่งเค็น
“คุณมีน ให้คนที่มาสัมภาษณ์เข้ามาหาผมได้เลย”
“ได้ค่ะ บอส”
เค็นโทรไปแจ้งให้เลขาพาคนที่มาสัมภาษณ์งานเข้าไปสัมภาษณ์ได้เลย
“คุณชญาพัตร สุนทรเวร ใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ”
“เชิญเข้าห้องบอสได้เลยค่ะ”
“ขอบคุณนะคะ”
เลขามาแจ้งให้ขวัญข้าวเข้าไปที่ห้องได้ ขวัญข้าวเดินเข้าไปช้าๆ แต่มั่นคง เธอเตรียมตัวมาดีมาก
“สวัสดีค่ะ ดิฉันชญาพัตร สุนทรเวร”
เค็นอึ้งไปนิดหนึ่งก่อนที่จะกลับมาเป็ปกติ (ใช่ยัยที่เราเจอที่ซุปเปอร์วันนั้นไหมนะ ดูเหมือนจะจำเราไม่ได้แฮะ หรือทำเป็จำไม่ได้ ช่างเถอะ)
“เชิญนั่ง”
“ขอบคุณค่ะ”
“จากประวัติถือว่ามีความรู้และประสบการณ์ด้านภาษาญี่ปุ่นพอสมควร แต่คุณเพิ่งจบ และยังไม่เคยทำงานแบบจริงจัง คิดว่าตัวเองจะทนความกดดันได้ไหม”
“เื่ความกดดันสำหรับดิฉันไม่มีปัญหาค่ะ เพราะดิฉันไปเรียนและอยู่คนเดียวที่ญี่ปุ่น อีกอย่างระหว่างเรียนดิฉันก็ทำงานพิเศษไปด้วยค่ะ เื่ความลำบากไม่ใช่ปัญหาสำหรับดิฉันหรอกค่ะ” ขวัญข้าวพูดไปตามที่เธอคิด ตามที่เธอเป็
เค็นมองหน้าเธอนิ่ง เหมือนจะพิจารณาอะไรสักอย่าง ขวัญข้าวก็ให้เขามองไป ต่างคนต่างไม่พูดอะไร เกือบๆ นาที
“คุณเริ่มงานได้เมื่อไหร่”
เอ๊ะ!!! ขวัญข้าวใ
“ระ รับดิฉันแล้วหรือคะ”
“หรือจะไม่ทำ”
“ทะ ทำค่ะ เริ่มพรุ่งนี้ได้เลยค่ะ”
“งั้นพรุ่งนี้ก็อย่าสายล่ะ”
“ขอบพระคุณมากค่ะ”
“ส่วนเื่สวัสดิการและเงินเดือน ผมจะให้เลขาผมแจ้งกับทางฝ่ายบุคคลให้ เงินเดือนก็ตามที่คุณขอมา มีอะไรจะถามไหม”
“มะ ไม่มีค่ะ แค่คุณรับฉันเข้าทำงานก็ดีมากแล้วค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ”
“งั้นก็เริ่มงานพรุ่งนี้เลย อย่าสายละ”
“ได้ค่ะ”
ขวัญข้าวเดินยิ้มออกมาจากห้องสัมภาษณ์ เจอเลขาของเค็นพอดี
“ว่าไงคะ น้องผ่านไหม”
“ขวัญข้าวได้ทำงานที่นี่แล้วค่ะพี่”
“จริงหรือ ยินดีด้วยนะ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ต่อไปก็จะได้ทำงานด้วยกันละ เรียกพี่ว่า พี่มีนก็ได้ค่ะ พี่เป็เลขาของบอส ส่วนน้อง..”
“ขวัญข้าวค่ะ พี่มีน”
“น้องขวัญข้าวก็เป็ล่ามให้บอสเราทำงานใกล้กันจ้า”
“ดีจังเลยค่ะ ขวัญข้าวได้ทำงานร่วมกับคนสวยๆ และน่ารักอย่างพี่มีน”
“อุ้ย ปากหวานนะเรา”
“ฮ่าๆๆๆ” สองสาวประสานเสียงหัวเราะกัน
“อะ แฮ่ม”
“อุ้ย บอส อยากได้อะไรหรือคะ” มีนถามเค็นออกไป
“เปล่าเห็นเสียงดังเลยออกมาดู เธอยังอยู่หรือ”
“เอ่อ กำลังจะไปแล้วค่ะ”
ทั้งมีนและขวัญข้าวต่างอึกอัก
“ขวัญข้าวไปนะคะ พี่มีน สวัสดีค่ะ บอส”
“ถูกใจหรือคะคนนี้” มีนถามเ้านายออกไป เขาทำแค่ปลายตามอง แล้วเดินเข้าห้องไป
“รู้ทันหรอกน่า น้องน่ารักนะสิ แต่ขอเถอะบอส อย่าทำให้เด็กดีๆ เสียใจเลย”
มีนที่รู้จักเค็นดีในทุกด้าน เพราะทำงานด้วยกันมานาน รู้ใจเ้านายที่สุด
ขวัญข้าวเดินออกมาจากตึกด้วยความดีใจรีบ
“รีบกลับบ้านไปบอกแม่ดีกว่า”
.............................
1K
