ตอนที่5ความสามารถของสองสาว
“พวกเราหรอ”
“ใช้ในเมื่อพวกเธอ้าตามผมพวกเธอต้องแข็งแกร่งพอที่จะติดตามผม”พวกเธอทั้งสองใมากไม่คิดว่าผมจะให้พวกเธอทำแบบนี้แต่ผมไม่ได้สนใจในปฏิกิริยาของพวกเธอผมพูกออกมาทันทีนั้นทำให้พวกเธอกังวลและมีหนึ่งในพวกเธอเดินมาที่ด้านหน้าของผม
“เธอชื่ออะไร”
“ฉันชื่อเวฟ”เมื่อเธอยื่นออกมาเพื่อหยิบมีดในมือของผมผมเลยถามออกไปเธอตอบโดยไม่ลังเลจากนั้นผมก็วางมีดลงบนมือของเธอและชี้ไปที่หนึ่งในซอมบี้ที่ถูกเหยียบอยู่บนพื้นโดยสองเวฟเดินเข้าไปอย่างกล้าๆกลัวๆแต่เมื่อเดินไปถึงเธอก็จ่อมีดและแทงลงไปบนหัวของซอมบี้
“ต่อไปเธอชื่ออะไร”
“ฉันเกรช”เวฟนั้นตัวสั่นอย่างไม่น่าเชื่อแต่ผมไม่ได้สนใจผมหยิบมีดออกมาจากมือของเวฟและหันไปถามผู้หญิงอีกคนเธอแนะนำตัวอย่างเข้มแข็งก่อนที่จะเดินมาหาผมผมยื่นมีดให้เธอจากนั้นเธอก็เดินไปหาซอมบี้และฆ่าโดยที่ไม่ลังเลเลยนั้นทำให้ผมประหลาดใจเล็กน้อยทั้งที่ทั้งสองสาวหน้าตาเหมือนกับแต่จิตใจกับคนละอย่างเลย
“เอาล่ะตอนนี้บอกค่าสถานะของพวกเธอมาสิ”
“ฉันมีเลเวล0 พลังกาย1 ปัญญา3 จิตใจ1”
“ส่วนฉันเลเวล0 หลังกาย3 ปัญญา1 จิตใจ5”หลังจากที่ผมให้พวกเธอฆ่าซอมบี้ไปอีกคนละสองสามตัวผมก็ให้พวกเธอพักเมื่อเห็นพวกเธอทั้งสองสงบลงผมก็เลยเดินเข้าถามพวกเธอนั้นตอบออกมาพร้อมกับเวฟนั้นมีปัญญาที่สูงแต่อย่างอื่นต่ำหมดส่วยเกรชนั้นมีพลังกายสูงและจิตใจที่สูงมากจนผมต้องใ
“เอานี้หนังสือสกิลที่น่าจะเหมาะกับพวกเธอ”
“เอ๋....ให้พวกเราหรอ”ผมยืนคิดอยู่เล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปหาหนึ่งเพื่อที่จะหยิบของออกกมาจากกกระเป๋าผมเดินมาหาพวกเธอทั้งสองและพูดออกมาด้วยสีหน้าเ็าอีกครั้งพวกเธอนั้นใมากไม่คิดว่าผมจะเอาหนังสือสกิลที่หายากมาให้พวกเธอแบบนี้ พวกเธอถามผมด้วยท่าทีที่ใเป็อย่างมากซึ่งผมไม่ได้สนใจเลยสักนิดผมโยนหนังสือทั้งสองเล่มไปให้พวกเธอ
ผมนั้นได้หนังสือมาสี่เล่มจากการเดินผ่านฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาลก่อนมาถึงต่อนี้มีหนังสือสกิลตุบกระโหก หนังสือสกิลเคลื่อนไหวไร้เสียง หนังสือสกิลลูกบอลไฟหนังสือสกิลหอกน้ำแข็ง ผมจำเป็ที่จะต้องเลือกหนังสือสกิลให้เกรชและเวฟคนละเล่มเพื่อให้พวกเธอแข็งแกร่งขึ้นและผมก็พอที่จะคิดได้ว่าพวกเธอเหมาะกับอะไร
“เกรชเธอเก่งเื่ต่อสู้น่าจะเหมาะนะสำหรับสกิลเคลื่อนไหวไร้เสียง”
“ส่วนเธอนั้นฉลาดน่าจะเหมาะกับสกิลที่ใช้ปัญญาในการสู้สกิลหอกน้ำแข็งน่าจะเหมาะนะ”หลังจากผ่านไปพักให้หนังสือสกิลของพวกเธอก็หายไปตอนนี้พวกเธอได้รับสกิลแล้วผมเลยพูดออกด้วยน้ำเสียงที่เ็าเหมือนเดิมพวกเธอสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มออกมาเพราะนี้เป็ครั้งแรกที่ผมชมพวกเธอถึงมันจะดูเ็าก็ตาม
“พวกเธอน่าจะเลเวลหนึ่งแล้วใช้ไมถ้าให้ฉันแนะนำนะเกรชควรจะเพิ่มแต้มลงไปที่พลังกายและเวฟควรจะลงที่ปัญญานะอันนี้ก็แล้วแต่พวกเธอนะว่าจะทำตามที่ผมบอกหรือเปล่า”ผมพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจนักแต่พวกเธอทั้งสองต่างยิ้มแต่ทำตามที่ผมบอกทันทีจากนั้นพวกเราก็กินอาหารกระป๋องและเข้านอนเช้าวันรุ่งขึ้นผมก็ออกเดินทางต่อทันทีผมให้หนึ่งสองและสามเข้าจัดการกับซอมบี้ต่ออีกทันทีส่วนกระเป๋าก็ให้เกรชเป็คนสะพาย
ซอมบี้ธรรมดาจำนวนมากก็เข้ามาหาผมเหมือนเดินแต่คราวนี้พวกมันทั้งหมดตายอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ซอมบี้ทั้งสามของผมออกลุยส่วนเวฟก็ทำหน้าที่ค่อยเก็บเหรียญใส่กระเป๋าเล็กที่ผมเอาให้และเกรชค่อยเก็บหนังสือสกิลถ้ามันดรอปผมเดินผ่านออกไปอย่างรวดเร็วมา
“เลเวลอัพ”
“คุณได้รับ2แต้มเพื่อเพิ่มค่าสถานะ”
“เพิ่มปัญญาไปอีกสองเลย”หลังจากผ่านไปไม่นานเลเวลผมก็อัพผมเพิ่มค่าปัญญาไปอีกสองโดยไม่ลังเลเลยหลังจากนั้นพวกผมก็เดินทางมาถึงประตูขนาดใหญ่เพื่อที่จะออกไปนอกเมื่อถึงผมจะไม่รู้ว่าไปไหนแต่การอยู่ในเมืองก็ไม่ได้ทำให้ผมเก่งขึ้นหรอกผมจึงจำเป็ต้องเดินทางออกไป
“เลเวล 9 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี
พลังกาย 2 ปัญญา 21 จิตใจ 1
สกิล 1 ควบคุมความตาย(เลเวล1/3) 2 3”
“เราจะเปิดมันยังไง”เกรชถามผมด้วยความสงสัยด้วยสติปัญญา 21 แต้มทำให้ผมคิดบางอย่างออกมาได้ผมโบกมือทันทีจากนั้นซอมบี้ทั้งสามของผมก็เริ่มฆ่าซอมบี้และเหวี่ยงไปที่ประตูจากนั้นพวกมันก็ทำให้ซ้ำไปมาจนมันกลายเป็บันไดขนาดใหญ่
“เอาละแค่นี้ก็น่าจะไปได้แล้ว”
“แต่ตอนนี้กำลังจะมืดเลยนอนกันที่นี้แหละ”เวฟพูดออกมาด้วยความยินดีแต่ผมก็พูดสวนออกไปนั้นทำให้ทั้งสองคนในอนตรงนี้กลางฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาลนี้นะหรอซื้อผมไม่ได้สนใจผมเดินไปลากซากของซอมบี้มาเผาเมื่อเดิมจากนั้นก็โบกมือให้สองสาวมานั่ง
“เวฟเธอนับเหรียญปีศาจสิ”
“เกรชเอาของมากินหน่อย”สองสาวนั่งลงด้านข้างของผมผมเลยสั่งทั้งสองทันทีเวฟรียนับเหรียญทันทีส่วนเกรชก็ยืนกรัเป๋าให้ผมจากนั้นเกรชก็หันไปดูซอมบี้ทั้งสามของผมสู้พวกมันทั้งสามนั้นเก่งเป็อย่างมากจนเธอต้องประหลาดใจ
“ทั้งหมดสองพันสามร้อยเหรียญคะ”
“เอานี้กินสิ”ผ่านไปไม่นานเวฟก็พูดออกมาผมหาเงินได้เยอะมากจากนั้นผมก็ยื่นอาหารกระป๋องให้พวกเธอทั้งสองนั้นทำให้พวกเธองุนงงทำไมคนที่เ็ายอย่างผมถึงใจดีแบบนี้เพราะว่าตอนนี้ผมไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากสั่งและเพราะพวกเธอทั้งสองมีประโยชน์กับผม
“ทำไม.....”
“เพราะพวกเธอมีประโยชน์ถ้าพวกเธอไร้ประโยชน์ผมก็จะทิ้งพวกเธอไว้เพราะงั้นถ้ากินเสร็จแล้วก็ไปฆ่าซอมบี้ซะ”เกรชนั้นถามผมออกมาแต่ผมไม่ได้สนใจนั้นเลยพูดดักเอาไว้นั้นทำให้พวกเธอทั้งสองกังวลและรีบกินก่อนที่จะลุกเดินออกไปผมนั้นนั่งอยู่กับที่แล้วมองพวกเธอทั้งสองสู้หนึ่งคนมือหอกน้ำแข็งในมืออีกคนมีมีดจอกๆในมือแต่พวกเธอก็พยายาม
“หนึ่งสองสามโจมตีที่ขาของพวกมันบางตัวให้สองสาวได้สู้ด้วย”เมื่อเห็นสองสาวกล้าๆกลัวๆผมเลยะโออกไปนั้นทำให้พวกมันทั้งสามเตะไปที่ขาของพวกซอมบี้ธรรมดานั้นทำให้ผมรู้สึกว่าพวกมันดูฉลาดขึ้นมาผมเลยเดาว่ายิ่งผมมีค่าปัญญามากเท่าไหร่ซอมบี้ของผมยิ่งใหญ่เท่านั้นซอมบี้หลายตัวคลาดอยู่บนพื้น สองสาวเลยจัดการพวกมันง่ายขึ้น
หลังจากผ่านไปไม่นานเวฟก็หมดแรงและเดินมานั่งข้างผมตอนนี้เธอเลเวล3แล้วส่วนเกรชที่มีค่าพลังกายเยอะก็มีเรี่ยวแรงเยอะมากตอนนี้เธอกำลังจะเลเวล4แล้วผมจึงทำได้แต่นอนอย่างเบื่อหน้าอยู่บนผ้านุ่มๆ ผมจ้องมองการต่อสู้ของซอมบี้ทั้งสามอย่างพอใจแต่หลังจากที่ตะวันตกดินก็มีเสียงของบางอย่างดังขึ้นนั้นคือฝูงของซอมบี้วิ่งแรงพวกมันกำลังวิ่งมาหาผมอย่างรวดเร็ว