หวางเจียเล่อ ลอบมองหญิงสาวในขณะที่เธอทานอาหารพร้อมทั้งเขี่ยแครอทออกจากจานคล้ายกับเด็กเล็กๆ เขาแอบเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของเธอไว้ ว่าเธอชอบหรือไม่ชอบอะไรบ้าง วันนี้หญิงสาวแต่งตัวได้น่ารักสดใสเข้ากันกับวัยของเธอมากกว่าแต่ก่อนที่เธอชอบแต่งตัวเซ็กซี่จนเกินไปทำให้ดูเป็ผู้ใหญ่เกินกว่าวัยไปมาก และเขาก็ชอบที่เธอเป็แบบเช่นตอนนี้
หวังซูลี เริ่มรู้สึกว่าเธอไม่ค่อยประหม่าเหมือนวันก่อนแล้ว จึงเริ่มพูดคุยกับชายหนุ่มเป็กันเองมากขึ้น แต่ก็อาจจะมีบ้างเล็กน้อยที่ยังมีอาการเคอะเขินอยู่ ก็สาวสวยอย่างเธอก่อนจะทะลุมิติมา เป็เพียงสาวโสดซิงยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคนเดียว ประสบการณ์ด้านความรักเหรอ..ไม่มี! คิดแล้วน้ำตาจิไหล T^T
“ ซูลี่ หลังจากทานข้าวเสร็จแล้ว คุณอยากจะไปที่ไหนต่ออีกไหมครับ ”
“ ก็ไม่ได้คิดไว้เหมือนกันค่ะว่าจะไปที่ไหนต่อ อาจจะชวนลี่มีเดินห้างต่อมั้งคะ ”
“ ถ้าผมจะชวนคุณไปเที่ยว คุณจะไปกับผมไหม? ”
“ คนอย่างประธานหวาง มีเวลาเที่ยวด้วยเหรอคะ ” เธอพูดยิ้มๆพร้อมกับทำหน้าไม่เชื่อ
“ สำหรับคุณ ผมว่างทั้งวันยังได้” คำตอบเรียบๆของเขาทำให้ หวังซูลี่ถึงกับไปไม่ถูก
‘ 0.0 เขาพูดแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเขากำลังจีบเราอยู่หรอกเหรอ ’ ซูลี่ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเท่าไหร่ เพราะมันเร็วเกินไปกับการที่เขาจะมาชอบเธอ และเธอก็ยังไม่อยากจะเปิดใจรักใครเร็วนัก
“ วันนี้ผมอยากจะพาคุณไปที่ๆหนึ่ง รับรองว่าคุณจะต้องถูกใจอย่างแน่นอน ” หวางเจียเล่อกล่าวพร้อมกับยิ้มให้เธอ
เธอจึงพยักหน้าตกลงที่จะไปกับเขา
……………
หวางเจียเล่อให้เธอนั่งรถไปคันเดียวกับเขา ซูลี่จึงเรียกคนขับรถที่บ้านให้มารับรถเธอกลับไปก่อน เขาพาเธอมายังวัดแห่งหนึ่งที่อยู่ในเมืองY วัดแห่งนี้มีบันไดตั้งร้อยขั้น โชคดีที่วันนี้ซูลี่เลือกใส่รองเท้าแบบไม่มีส้นมา ไม่งั้นคงได้ถอดรองเท้าเดินขึ้นบันไดแน่ๆ ปกติเธอก็ไม่ค่อยชอบใส่รองเท้าส้นสูงอยู่แล้วถ้าไม่จำเป็จริงๆ
เมื่อขึ้นมาถึง้าซูลี่ถึงกับหอบเหนื่อยเพราะั้แ่เข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายหวังซูลี่เธอยังไม่เคยออกกำลังกายเลยสักครั้ง มันเลยทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยกับการเดินขึ้นบันไดร้อยขั้นอย่างมาก
เมื่อหญิงสาวนั่งพักจนหายเหนื่อยแล้ว หวางเจียเล่อจึงพาเธอเดินชมรอบๆวัด บรรยากาศภายในวัดเงียบสงบ มีคนมาเที่ยวขอพรที่นี่ไม่มากนักเพราะอาจจะไม่ใช่่เทศกาล เสียงกระดิ่งดังกังวานยามลมเย็นพัดผ่าน ทำให้จิตใจของซูลี่รู้สึกสงบไม่น้อยเสียงกระดิ่งช่วยให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้นอย่างบอกไม่ถูก
หลังจากเดินชมทั่ววัดหญิิงสาวก็ไปยืนขอพรจากเทพองค์โต ่จังหวะที่ซูลี่กำลังจะเดินเข้าไปหาหวางเจียเล่อนั้น ทำให้เธอเห็นภาพชายคนหนึ่ง เขามีผมสีน้ำตาลอ่อนใบหน้าหล่อเหลานั้นขาวซีดซ้อนทับกับใบหน้าของหวางเจียเล่อ ชายคนนั้นคือคนเดียวกันกับที่เธอเห็นตอนหลุดเข้ามาในนิยาย มันเป็ตอนที่หวังซูลี่ตายในงานแต่งของพระเอกกับนางเอก ใช่แล้วชายคนนั้นเป็คนที่วิ่งเข้าไปหานางร้ายเป็คนแรก…. เขาเป็ใครกันนะ
หวางเจียเล่อ ที่เห็นหญิงสาวกำลังจะเดินมาหาเขาแต่ชะงักและจ้องมองเขาเนิ่นนาน ไม่มีท่าทีว่าจะเดินเข้ามาหา จึงยกมือโบกไปมาให้เธอ หวังซูลี่เมื่อได้สติเห็นหวางเจียเล่อ โบกมือให้จึงรีบเดินเข้าไปหาเขา
“ ซูลี่ คุณเป็อะไรหรือเปล่าครับทำไมคุณหน้าซีดจัง ผมว่าเราไปนั่งพักตรงศาลาด้านโน้นกันก่อนดีกว่า”
“อืม” หญิงสาวพยักหน้าแล้วเดินไปกับเขา
เมื่อนั่งพักในศาลาแล้วเธอกลับจ้องมองเขา เธอครุ่นคิดถึงเนื้อหาในนิยายขึ้นมา เพราะที่เธออ่านก่อนจะทะลุมิติมานั้นตอนจบในนิยายที่หวังซูลี่ตายในเนื้อหาก็ไม่มีชายหนุ่มผมสีน้ำตาลคนนี้เลย เธอเพิ่งจะเจอเขาก็ตอนที่เข้ามาอยู่ในนิยายตอนงานแต่งของพระเอกกับนางเอกเท่านั้น เธอเก็บความสงสัยไว้กับตัวเองและคิดว่าเธอจะต้องหาคำตอบของเื่นี้ให้ได้..
หวางเจียเล่อ นึกสงสัยกับอาการที่แปลกไปของเธอ เขาจึงเรียกเธอแต่เธอก็ไม่ตอบรับเขา
“ซูลี่ ซูลี่… หวังซูลี่” เสียงเรียกชื่อเธอซ้ำๆทำให้เธอได้สติหลุดจากอาการเหม่อลอย แล้วหันมาคุยกับเขา
“คะ? คุณเรียกฉันเหรอ"
“ ผมเรียกคุณตั้งหลายครั้ง ผมเห็นคุณเงียบไปั้แ่เมื่อกี้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณกันแน่พอจะบอกผมได้ไหม”
เขาเอ่ยถามเธอด้วยความเป็ห่วงฟังจากน้ำเสียงที่อ่อนโยนของเขาแล้ว ทำให้เธอตัดสินใจว่าจะลองถามเขาเื่นี้ดู ไม่แน่ว่าเธออาจจะได้คำตอบจากเขาก็ได้..
“คุณหวาง..”
“ บอกแล้วไงครับ ให้เรียกผมเจียเล่อ ^^ ” เฮ้อ…ซูลี่ถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอา
“ ค่ะ.. เจียเล่อ ฉันขอถามอะไรคุณหน่อย คุณมีพี่ชายหรือน้องชายบ้างไหมคะ เอ่อ..หรือญาติที่หน้าตาคล้ายๆคุณน่ะค่ะ”
หวางเจียเล่อมองท่าทีคล้ายระแวงคล้ายสงสัยของหญิงสาวตรงหน้า ที่อยู่ๆหญิงสาวก็ถามเขาถึงเื่ครอบครัวขึ้นมา หรือว่าเธอจะจำอะไรได้แล้วสงสัยในตัวเขา แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเขาเลยสักนิด เพียงแต่มันอาจจะยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะบอกอะไรกับเธอในตอนนี้ หากเธอรับไม่ได้แล้วหายไปเป็เขาเองที่จะเสียใจไปตลอดชีวิต
ชายหนุ่มทำท่าคิดอยู่นิดนึงก่อนจะตอบเธอว่า ‘ ไม่มี เพราะเขาเป็ลูกชายคนเดียวของตระกูล ’ ซึ่งเธอก็พอจะรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเขาพอสมควร ว่าเขาเป็ลูกชายคนเดียวของตระกูลหวางและไม่มีพี่ชายหรือน้องชาย แต่มันทำให้เธออดคิดไม่ได้ เพราะชายคนนั้นมีผมสีเดียวกันกับเขา และยังมีใบหน้าก็คล้ายคลึงกันกับเขาหลายส่วน ถึงจะไม่เหมือนกันสะทีเดียวต่างกันตรงที่ดวงตา ชายคนนั้นมีดวงตาสีเข้มที่ดูเ็า แต่เต็มไปด้วยความเ็ปยามที่เขาประคองร่างของหวังซูลี่ที่นอนจมกองเืขึ้นมากอดแนบอกเป็เขาที่ร่ำไห้แทบขาดใจ แต่ชายหนุ่มตรงหน้าเธอกลับมีดวงตาสีน้ำตาลที่ดูอ่อนโยนมี้เสน่ห์อย่างเหลือล้นทำให้ใบหน้าเขาดูออกแนวผู้ชายอบอุ่นมากกว่า
------------------------
....................
++ พี่เล่อต้องมีอะไรปิดบังน้องแน่ๆเลย แต่จะเป็เื่อะไรนั้นต้องหาคำตอบในนิยายเองนะคะ
1K
