บทที่9 เฉินหนานผู้เรียบง่าย
เฉินหนานไม่พูดอะไรพร้อมพิมพ์รหัสผ่านเข้าไปในบัญชีธนาคารของเขาต้องรู้ก่อนนะว่าเฉินหนานได้เงินมาแบบฟรีๆว่าเจ็ดร้อยล้านจากการแข่งต่อสู้ให้กับตระกูลฟู่และมีเงินอีกร้อยสามกว่าล้านที่ได้จากภาพวาดของเขาและเงินที่ได้จากหนานฮาวในตอนนี้เขามีเงินกว่าแปดร้อยล้านแล้วแต่ว่ามีไอ้โง่ดันมาอวดรวยต่อหน้าเขาทำให้เขาได้แต่สงสาร
“แน่ใจนะว่านายจะแก้ผ้าถ้าฉันมีเงินมากกว่า”
“ฮ่าๆนี่แก่ยังปากดีอีกนะเด็กหนอเด็กไม่รู้จักตัวเองเลยเสือผ้าแกทั้งตัวถึงร้อยหยวนรึเปล่าก็ไม่รู้”พนักงานร้านไม่พอใจกับคำพูดดูถูกของเขา
“คุณคะคุณไม่ควรไปดูิ่คนอื่นแบบนี้นะคะ”
“หุบปาก!!!แก้ก็แค่พนักงานร้านอย่างมายุ่งกับเื่นี้”
“คุณ”หญิงสาวกัดฟันกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ”
“พี่สาวอย่าไปยุ่งกับคนแบบนี้เลยครับขอบคุณพี่สาวมาก”เฉินหนานยิ้มให้เธอ จากนั้นบัญชีก็เข้ารหัสเรียบร้อยยอดเงินของเฉินหนานก็ปรากฏออกมา อ้าวหยางถึงกับทรุดตัวลงไปกับพื้นไม่อยากเชื่อตาตัวเอง
“เป็ไปไม่ได้”เฉินหนานอายุเท่าไรกันทำไมเขามีเงินมากขนาดนี้พนักงานที่ร้านก็เอามือปิดปากคนที่อยู่นอกร้านที่รอดูเื่สนุกแน่ยู่ก็แข็งค้างไปเงินจำนวนนี้พวกเขาคงได้แต่ฝันถึง
“เอาล่ะทีนี้นายก็แก้ผ้าได้แล้ว”เฉินหนานกอดอก
“ท่านครับโปรดให้อภัยผมเถอะครับ”ใช่แล้วหากเขาแก้ผ้าถ้าข่าวลือออกไปใครจะกล้าทำธุรกิจกับเขาอีก
“ก่อนหน้านี้นายไม่ใช่หรือที่พูดออกมาเองยังไงวันนี้นายก็ต้องแก้ผ้า”แน่นอนว่าอ้าวหยากไม่กล้าต่อต้านเด็กอายุสิบเจ็ดจะมีเงินขนาดนี้ได้ยังไงถ้าไม่มีคนอยู่เื้ัและยังต้องแข็งแกร่งมากๆด้วย ไม่นานเสียงฝูงชนก็ะโ แก้ผ้าๆๆๆๆดังไปทั่วร้ายอ้าวหยางไม่ทีทางเลือกจึงต้องกัดฟันทำตามกลายเป็ที่ขบขันของคนที่มาร้านอาหาร เฉินหนานได้ถามชื่อและเบอร์พนักงานสาวคนนั้นเอาไว้เพื่อจะจ้างเข้ามาทำงานที่บริษัทของเขาในอนาคตแน่นอนว่าเธอรีบตอบตกลงทันที เหยาหลันไม่พอใจนิดหน่อยที่เฉินหนานขอเบอร์สาว
“เรากลับกันเถอะ”เฉินหนานและเหยาหลันก็กลับไปที่คอนโดเฉินหนานนึกอะไรขึ้นมาได้
“บ้าเอ้ยลืมโทรอีกแล้ว”เขาลืมโทรไปหาหยานชิงเยว่
“ชั่งเถอะไว้ไชพรุ่งนี้แล้วกัน”เฉินหนานกำลังจะนอนเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“นั่นใครฉันเฉินหนาน”
“นี่นายไม่มีเบอร์ฉันหรือไง”
“ฉางเย่เธอมีอะไรถึงโทรมาดึกขนาดนี้”
“นี่มันแค่ห้าทุ่มเองนะนายสำอางเกินไปไหม”เธอหัวเราะ
“ใช่สิไม่งั้นฉันจะหล่อแบบนี้หรือไง”
“เอาเถอะพรุ่งนี้วันเกิดฉันนายอย่างลืมมานะชวนเ้าอ้วนจินเปามาด้วย”
“โอเคฉันไปแน่”เฉินหนานโทรหาจินเปาแล้วนัดว่าจะไปหาซื้อของขวัญในวันพรุ่งนี้
ทุกคนที่มางานของฉางเย่ล้วนแต่งตัวราวกับผู้ดีผิดกับเฉินหนานเขาแต่งตัวสบายๆมากับจินเปาที่ไนท์คลับดังในวันเดอร์เล่ล์
“ดูเหมือนว่าคนเยอะมากเลยนะลูกพี่”
“แน่นอนเธอเป็คนสวยในงานมีคนมาตามจีบเธอเยอะแน่”
“แล้วลูกพี่ไม่ชอบเธอหรือ”
“ฉันกับฉางเย่เป็เพื่อนกัน”
“ใช่จริงๆหรือลูกพี่”
“อย่าไร้สาระ”
“ว่าแต่วันนี้ได้ยินมาว่าพ่อเธอเหมาชั้นสามทั้งชั้นให้เธอเลยนี่”จินเปาพูด
“เอาล่ะอย่าไปสนใจเลยเข้าไปกันเถอะ”
“ลูกพี่จะไม่เปลี่ยนชุดจริงๆหรือ”จินเปาแต่งตัวด้วยชุดหรูหราผิดกับเฉินหนานจินเปาจึงเตือนเขาอีกครั้ง
“เอาเถอะน่าฉันแค่มามอบของขวัญแล้วกลับน่ะ”ทั้งสองเดินเข้ามาข้างในสายตาคนที่มองมาล้านดูถูกเฉินหนานแต่เขาไม่ได้สนใจอะไรเมื่อมาถึงทางเข้าก็พบว่ามีคนตรวจบัตรเชิญทว่าสองคนนี้ไม่มีจึงต้องยืนรอ
“เหอะๆไม่มีบัตรเชิญยังจะเสือกมาเข้างานไอ้บ้านนอก”หนุ่มหลอผมแดงมองเขาอย่างเหยียดหยามเขาคือหัวอิงฉวนที่ตามจีบฉางเย่กับพวกของมัน
“พวกนายพูดบ้าอะไรฉางเย่ชวนพวกเรามาจริงๆ”จินเปาโมโหกับคำพูดดูถูกเฉินหนานรู้สึกเสียใจที่มาเสียแล้วรู้อย่างนี้เอาไม่มาดีกว่าแต่รับปากฉางเย่ไปแล้วจึงทำแบบนั้นไม่ได้
“นี่แกไม่มีเงินแต่งตัวหรือไงนี่มันที่ไหนแกรู้หรือเปล่า”เฉินหนานไม่รู้จะพูดยังไงก้มมองตัวเอง
“เห้อมันก็สะอาดดีนี่นาไม่เหมือนใครบ้างคนต่อให้แต่งตัวดีแค่ไหนก็สกปรก”เฉินหนานพูดแบบไม่ใส่ใจ
“แกไอ้บ้านี่อยากตายหรือไง”
“โอ้แกนี่เห่าเก่งจริงๆเป็หมาหรือ”จินเปาขำจนท้องแข็ง
“ลูกพี่ปากร้ายจริงๆ”
“เรากลับกันเถอะจินเปายังไงเราก็ถือว่ามาแล้วแต่เขาไม่ให้เข้า”
“รู้ฐานะตัวเองก็ดีอยู่แล้วไสหัวไป”เฉินหนานี้เีจะพูดจึงเดินออกไปทว่าก็พบหญิงอายุสามสิบกว่าเดินเข้ามาพอดี
“อ้าวเฉินหนานทำไม่ไม่เข้าไปล่ะฉางเย่อยู่ข้างใน”
“คุณป้าครับเหมือนว่าฉางเย่ลืมให้บัตรเชิญผมเขาเลยไม่ให้ผมเข้าไป”หยวนยี่หวาขมวดคิ้ว
“ใครบอกว่าเธอต้องใช้บัตรเชิญกัน”
“มากับป้าเร็ว”
“นี่เพื่อนลูกสาวฉันแล้วทำไม่ถึงให้เขามายืนรอแบบนี้ฉันบอกไปแล้วนี่ว่าหากเขามาให้เข้างานได้เลย”
“เออ…คุณเจียงจิงเซิ่งห้ามคนไม่มีบัตรเข้างานครับ”
“แล้วนั่นใครล่ะเจียงอะไรนั่น”ยามถึงกับใสรุปแล้วเขาไม่ใช้คนสำคัญของตระกูลฉางงั้นหรือ
“เอาเถอะไว้ฉันคุยกับลูกสาวเอง”อิงฉวนโกรธจัดแต่พูดไม่ออกยี่หวาไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลย ยี่หวาติดหนี้บุญคุณเฉินหนานมากที่ช่วยชีวิตลูกสาวเธอไว้จนตัวเองต้องาเ็เกือบตายและมองเฉินหนานเหมือนลูกชายเธอ เฉินหนานเดินไปนั่งมุมๆหนึ่งข้างใน
“ลูกพี่ผมขอไปดูสาวๆก่อนนะ”เฉินหนานทำหน้าป่วยๆก็คนที่มางานส่วนมากก็เป็คนในโรงเรียนไม่ใช่หรือ
“ตามใจนาย”เฉินหนานนั่งดื่มไวน์ไปก็รู้สึกว่ามันรสชาติดีมากเขาไปอยู่แดนเซียนกินแต่เหล้านี่เป็ครั้งแรกที่กดื่มไวน์จึงรู้สึกว่าเขาอยากทำไวน์ของตัวเองขึ้นมาบ้างแต่ว่าเขามีแต่สูตรหมักเหล้าเซียนหิมะ
“ชั่งเถอะวันข้าค่อยเรียนวิธีทำวายทีหลัง”เฉินหนานนั่งมองไปรอบๆสายตาก็ไปตกลงบนร่างชายคนหนึ่งมีท่าทางแปลๆเขามีเหงื่อออกมากกว่าปกติเขากอดกระเป๋าเอกสารเอาไว้เขาจึงหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาแล้วยิ้ม
“ดูเหมือนมีแขกไม่ได้รับเชิญมาด้วยสินะ”เฉินหนานยิ้มชายคนนั้นลุกออกจากที่นั่งไปเขาได้ทิ้งกระเป๋าเอกสารไว้ใบหนึ่งในมุมอับไว้ เฉินหนานนึกสนุกจึงเดินไปหาชายคนนั้น
“เดี๋ยวก่อนพี่ชาย”เขาถึงกลับสะดุ้งแล้วหันไปมองเฉินหนาน
“มีอะไร”
“พี่ชายลืมกระเป๋า”เฉินหนานชี้ไปที่กระเป๋า
“ไม่ใช่ของผมนะ”เฉินหนานหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วมีรูปของเขากอดกระเป๋าอยู่ สีหน้าชายคนนั้นเปลี่ยนเป็ดุร้ายทันที
“ไอ้เด็กเวรนี่เสียแผนหมด”เขาคิดในใจ
“อ่อใช่งั้นผมขอตัวก่อนๆชายคนั้นต้องจำใจนำกระเป๋าออกไปเฉินหนานมีหลังฐานขนาดนี้หากยังอยู่มีหวังโดนจับได้แน่เขาจึงไม่อาจอยู่ต่อได้และล้มแผนก่อการร้ายเขากะจะเรียกค่าไถ่จากตระกูลฉางจึงคิดว่างะเิแล้วขู่เอาเงินทว่าหากตอนนี้ถ้ามีการะเิคนที่สงสัยที่สุดต้องเป็เขาแน่
“บ้าเอ้ยไอ้เด็กเวรพวกเรากลับ”
“หัวหน้าจะยอมถอยหรือครับ”
“พวกแกอยากติดคุกหรือไงประสบการณ์ของฉันบอกได้เลยว่าไอ้เด็นนั้นไม่ธรรมดา”พวกมันจึงถอยออกจากไนท์คลับไป เฉินหนานตรวจสอบะเิที่เหลือพบว่าพวกมันเก็บไปหมดแล้วจึงถอนใจไม่อย่างนั้นต้องมีคนตายเยอะเป็แน่รวมไปถึงไอ้ปากเหม็นสองคนนั้นเจียงจิงเซิ่งและหัวอิงฉวน
“เห้อข้านี่คนดีจริงๆช่วยชีวิตคนอีกแล้ว”ไม่นานฉางเย่ก็เดินมาหาเขาวันนี้เธอตั้งใจแต่งตัวมาเป็พิเศษทำให้เธอสวยราวกับนางฟ้า ชุดเดรสยาวสีขาวของเธอเข้ากับรูปร่างที่สวยงามของเธอสัดส่วนราวกับนางแบบูเาไฟสองข้างของเธอเด่นชูชัน เธอตรงมายังเฉินหนาน
“วันนี้เธอสวยมากเลยเฉางเย่”หน้าเธอแดงนิดหน่อย
“ไม่ต้องพูดมากนายทำไมมานั่งตรงนี้ล่ะ”เฉินหนานยิ้ม
“แล้วจะให้ฉันนั่งตรงไหนตรงนี้ก็เงียบสงบดีอยู่แล้ว”
“นายนี่มันจริงๆเลยมีสาวๆตั้งเยอะแต่นายมานั่งหลบมุมบอกว่าจะอยู่อย่างสงบเนี่ยนะ”เฉินหนานหัวเราะ
“ใช่ให้จินไปสนุกแทนฉันก็พอ”ฉางเย่มองไปที่เ้าอ้วนชนก็อดขำไม่ได้เขาจีบสาวและเต้นอย่างสนุกสนาน
“เห้อเ้าบ้านั้นทำฉันขายหน้าเพื่อนๆแล้ว”ฉางเย่ถอนใจ เฉินหนานมอบของขวัญให้เธอมันเป็กล่องเล็กๆห้อด้วยผ้าสีเงินเงางาม
“โอ้คิดว่าใครแค่ไอ้กระจอกนี่เอง”เจียงจิงเซิ้งเดินเข้ามาเฉินหนานขมวดคิ้วเขาพยายามนึกแต่ยังไงก็จำไม่ได้ว่ารู้จักชายคนนี้
“ดูเหมือนว่านายให้ของขวัญเธอสินะอยากรู้จริงๆว่านายให้อะไรเธอราคาถึงพันหยวนไหม”เฉินหนานทำหน้าป่วยๆแต่ไม่ได้โต้ตอบอะไรเขาเหนื่อยใจกับคนพวกนี้
“ฉันให้ของกับเธอราคาเท่าไรแล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย”เจียงจิงเซิ่งถึงกับหน้ากระตุก
“ดูเหมือนว่าแกไม่ดูสถานการณ์เลยนะคนที่มางานวันเกิดของฉางเย่ต่างก็แต่งตัวหรูหราและให้ของขวัญราคาเป็หมื่นหยวนหากแกให้ของราคาถูกกับเธอมันไม่เป็การดูถูกเธอไปหน่อยหรือ”
“เจียงจิงเซิ่งนายพูดอะไรเฉินหนานเป็เพื่อนและคนช่วยชีวิตฉันไว้นายไม่มีสิทธิมาออกคำสั่งกับเขาในงานของฉันแล้วเขาจะให้อะไรฉันก็ดีใจทุกอย่างนั่นแหละ”เจียงจิงเซิ่งเป็ลูกชายของเ้าของบริษัทเล็กๆดังนั้นเขา้าจับฉางเย่เพื่อให้สถานะตัวเองสูงขึ้นเนื่องจากตระกูลฉางร่ำรวยมากพ่อเธอเป็บริษัทรักษาความปลอดภัยที่ใหญ่มาก
“นี่ฉางเย่ทำไมเธอไม่แกะของขวัญเขาดูล่ะ”หวังซีพูดขึ้น
“มันไม่เกี่ยวกับเธอหวังซี”
“ใช่ๆแกะมันออกมาดูเลย”เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นฉางเย่ทำหน้าลำบากใจเธอรู้ว่าฐานะของเฉินหนานว่าเป็อย่างไรและเธอแคร์ความรู้สึกเฉินหนานมาก
“ไม่เป็ไรฉายเย่เธอเปิดเถอะสิ่งของไม่สำคัญหรอกฉันแค่ซื้อของที่เธอน่าจะชอบเท่านั้น”ตาของฉางเย่เป็ประกายทันที
“อืม”
“ทำเป็พูดสวยหรูก็แค่ของถูกๆเท่านั้น”เฉินหนานขมวดคิ้ว
“หวังซีฉันเคยบอกเธอแล้วนี่ว่าอย่ามาคุยกับฉันอีก”หน้าหวังซีกระตุก
“หึ…สำคัญตัวเองผิดไปแล้ว”ฉางเย่แกะห้อของขวัญออกก็พบสร้อยรูปผีเสื้อด้านหลังเป็ชื่อของเธอ
“นี่มันแบรนด์ดังแล้วเป็คอลเลคชั่นใหม่อีกด้วยราคาสองแสนหยวน”
“อะไรนะของปลอมหรือเปล่า”หวังซีร้อนลน
“ไม่นะแม่ฉันเป็ผู้จัดการสาขาแบรนด์นี่แม่ฉันสอนดูเครื่องประดับั้แ่เด็กไม่มีทางพลาดหลอก”
“ฉางเย่เธอมีเพื่อนน่ารักๆแบบนี้ไม่แนะนำพวกเราบ้าง”ฉางเย่ยิ้มกว้าง
“ขอบคุณนะเฉินหนานฉันชอบมาก”
“ไม่มีปัญหาเราเพื่อนกันอีกอย่างเธอดูแลฉันอย่างดีของนี่ก็สมควรแล้ว”หน้าของเจียงจิงเซิ่งเปลี่ยนเป็น่าเกลียดทันทีของขวัญที่เขานำมามีราคาแค่หมื่นหยวนจะไปเทียบของเฉินหนานได้ยังไงไม่เพียงเจียงจิงเซิ่งแม้แต่หัวอิงฉวนก็ไม่ต่างกัน
“ไอ้บ้านี่มันมีเงินขนาดนั้นได้ไง”ทุกคนกำลังรุมล้อมเฉินหนานอยู่นั่นเองแม่ของฉางเย่ก็เข้ามาหาเฉินหนาน
“ฉางเย่แม่ขอยืมเพื่อนลูกก่อนนะ”หยวนยี่หวาดึงมือเฉินหนานไปกับเขาทันที
“ป้าจะแนะนำนักธุรกิจหนุ่มให้เธอได้รู้จักหากมีอะไรจะได้ช่วยเธอได้ในอนาคต”เฉินหนานทำหน้าป่วยๆ เธอพามาพบกับหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปีเป็ทำธุรกิจด้านบันเทิง บริษัทชื่องซิงตงกรุ๊ปเขามีหน้าตาค่อนข้างดีร่างกายกำยำ
“ป้าหยวนสวัสดีครับ”
“จ้าิหยางนี่เพื่อนลูกสาวป้าเฉินหนานเขาเหมือนลูกชายป้าคนหนึ่งเลย”หยวนยี่หว่าเคยเป็ดาวดังในวงการบันเทิงมาก่อนไม่แปลกที่ฉางเย่จะสวย
“โอ้เขาหล่อมากสนใจเป็ดาราไหมน้องชาย”เฉินหนานทำตาปริบๆ
“ฉันหวังิหยางยินดีที่รู้จักร”(ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับหวังซีนะครับ)
“ผมเฉินหนานครับ”ทั้งสองจับมือกันแต่เฉินหนานมองหน้าเขาอยู่นานแล้วเอ่ย
“พี่ชายกำลังจะลงทุนครั้งใหญ่อยู่ใช่หรือไม่”เฉินหนานมีความรู้เื่การทำนายอยู่บ้างแต่น้อยมากเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมองชายคนนี้แล้วเห็นอนาคตของเขาแต่ว่าเห็นแค่สั่นๆ
“ใช่แล้วเธอรู้ได้ไง”
“เอาเป็ว่าผมไม่แนะนำให้ลงทุนครั้งนี้พี่ชายจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้มันเป็โชคชะตา”
“เฉินหนานเธอทำนายเป็ด้วยหรือ”ยี่หวาถาม
“นิดหน่อยครับป้าแต่ก็นั่นแหละขึ้นอยู่กับโชคชะตา”หวังิหยางไม่ได้ใส่ใจแต่ก็ไม่ได้ดูถูกเฉินหนานเขามองว่าหนุ่มคนนี้แตกต่างจากคนอื่น
“ไว้นายว่างไปออฟฟิศฉันบ้าง”
“แน่นอนครับ”จากนั้นทั้งสองก็แลกเบอร์โทรกัน
“ป้าไม่คิดเลยว่าเธอจะทำนายเป็ด้วย”ยี่หว่าอยากถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจเฉินหนานทำตาปริบๆ
“ไม่หลอกครับป้ามันเป็บางคนเท่านั้นที่ผมทำนายได้ครับมันเป็โชคชะตา”เธอยิ้ม
“วันนี้คุณลุงไม่มาหรือครับ”
“เดี๋ยวก็คงมาแหละได้ยินว่ากำลังเตรียมของขวัญให้ลูกสาวอยู่”ไม่นานพ่อของฉางเย่ก็มาถึงเขาซื้อรถหรูให้เธอจากนั้นเฉินหนานก็กลับคอนโดโดยฉายเย่ขับรถคันใหม่ไปส่งเขาเธอแปลกใจที่เฉินหนานอยู่คอนโดแพงขนาดนี้แต่เฉินหนานอธิบายว่าเป็ห้องของเพื่อนให้เขามาทำงานเฝ้าห้องให้สองสามวัน
“เห้อหวังว่าฉันไม่ต้องยุ่งอีกนะจะได้โทรหาหยานชิงเยว่เสียที”…
4K
![[จบ] ระบบแหวนสุดโกงสร้างตำนานในสองโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711009026_4679105.webp)
