ไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเอ่ยจบ หญิงสาวหันขวับมองใบหน้าหนุ่มและแตะนิ้วเรียวเล็กของเธอลงบนริมฝีปากเขาเบาๆ เสียงทุ้มต่ำถูกกระซิบเบาๆ ข้างๆ หูหญิงสาวจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายมีไฟฟ้ากระแสแล่นผ่านทั่วเรือนร่าง
แสงสุดท้ายสีส้มของวันที่ตัดกับเมฆบางๆ กำลังจะลาลับขอบฟ้า ความมืดมัวคืบคลานมาแทนที่เผยให้เห็นดวงดาวระยิบระยับและพระจันทร์เสี้ยวสีนวลจางๆ เสียงนกน้อยร้องจิ๊บๆ ที่บินเด่นเป็กลุ่มน้อยๆ บนฟ้าต่างพากันบินกลับรัง แสงไฟตามตึกรามบ้านช่อง และป้ายโฆษณาหรือร้านอาหารต่างทยอยเปิดให้บริการสำหรับผู้คนสัญจรไปมายามค่ำคืน
เอี๊ยดดด กึก
ปัง
รถของหญิงสาวขับเข้ามาจอดยังโรงรถของตน ตามมาด้วยหรูที่ขับตามมาติดๆ จอดตรงทางคอนกรีตหน้าบ้าน ร่างสองหนุ่มสาวย่ำเท้าเข้าสู่ในบ้านหญิงสาว อีริคหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาพร้อมถอนหายใจเบาๆ และเอื้อมมือกดรีโมททีวี แขนแกร่งยกขึ้นประสานใต้ท้ายทอยอย่างสบายใจ ั์ตาเฉียบคมหาได้มองทีวีไม่ แต่ทว่าสายตาคู่นั้นฉายแววหื่นกระหายจับจ้องไปยังร่างบางที่เดินไปมาเพื่อเก็บสัมภาระและจัดแจงสิ่งของให้เข้าที่ ก้นงอนอันกลมกลึงสั่นะเืทุกก้าวเดินของเธอทำให้เขาไม่สามารถละสายตาจากมันได้
คิ้วหนาขมวดเล็กน้อยขณะมองเธอ เพราะได้แต่ครุ่นคิดว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ดึงดูดเขามากขนาดนี้ ทุกครั้งที่เจอเธอมันมีบางอย่างที่กระตุ้นอารมณ์ดิบที่ถูกกักเก็บไว้ และทำให้เขาถวิลหาแต่เธอ นี่สินะที่เขาเรียกกันว่า sex appeal
“เอาล่ะ ฉันจะทำพายไก่กับสลัดแซลมอนรมควัน หวังว่าคุณจะกินได้นะ อ้อ แล้วก็ฉันมีไวน์อยู่ในตู้ด้วยนะ เผื่อคุณสนใจจะจิบไวน์”
“ฟังดูเข้าท่าดีนะ อะไรก็ได้ ผมกินได้ทั้งนั้น ว่า้าผู้ช่วยไหมล่ะ?”
“ถ้าคุณอยากจะช่วยก็โอเค”
พูดจบสองมือเรียวขาวแกะยางมัดผมที่มัดเป็หางม้าและปล่อยเรือนผมทิ้งตัวยาวสยายถึงกลางหลัง ั์ตากลมโตหลับพริ้มพลางจับช่อผมเกล้าเป็มวยขึ้นกับที่กิ๊บหนีบผมสีทองรูปผีเสื้อโดยปล่อยปอยผมปรกสองแก้มเล็กน้อย
เฟรย่าลงมือทำไส้พายไก่ กลิ่นหอมของเนยที่ผัดหอมใหญ่จนสุกกับเนื้อไก่สับส่งคลิ่นหอมอบอวลไปทั่วครัวชวนให้น้ำลายสอ และแน่นอนมันดึงดูดชายหนุ่มให้เข้ามาครัวได้ดีทีเดียว เท้าหนาก้าวดังตึกๆ มายังครัวก่อนที่จะหยุดยืนข้างๆ ร่างบางและยืดกอดอกมองมือเรียวขาวที่กำลังผัดไส้อย่างขะมักเขม้น ั์ตาคมกริบหลุบลงมองในกระทะและสลับขึ้นมองใบหน้าสวยอย่างชื่นชม
“เก่งนะเนี่ย คุณก็มีความเป็แม่บ้านศรีเรือนเหมือนกันนิ”
“ขอบใจ ฉันสืบค้นสูตรจากกูเกิ้ลน่ะ ฮ่าๆ มาก็ดีเลย คุณช่วยฉันเตรียมแป้งหน่อยสิ มันเป็แป้งสำเร็จรูปน่ะ มันวางอยู่บนไอส์แลนด์ด้านหลัง”
ชายหนุ่มหันมองมายังเคาน์เตอร์ไอส์แลนด์พลางถกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นเตรียมความพร้อมก่อนลงมือ
“เอ่อ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้หรอกนะ แต่จะลองทำดูล่ะกัน ไหนเริ่มยังไง สอนสิ?”
“เดี๋ยว ก่อนอื่นเลย คุณต้องสวมผ้ากันเปื้อน ฉันไม่อยากให้เสื้อผ้าคุณเลอะน่ะ มานี่”
หญิงสาวตักไส้พายไก่ร้อนๆ ควันโขมงใส่ถาดสเตนเลสแล้วยกวางลงบนไอส์แลนด์ มือเรียวเล็กจับกล้ามแขนชายหนุ่มและออกแรงเบาๆ เพื่อให้เขาหันหน้าประจันหน้าเข้าหาเธอ แต่ทว่าร่างสูงดันทิ้งตัวจนแผ่นอกแกร่งของเขากระทบกับก้อนซาลาเปาสองลูกของเธอจนยุบบุ๋ม ร่างบางกระตุกพลันเงยหน้ามองชายหนุ่มที่กำลังแย้มรอยยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ เธอช้อนตาขึ้นมองเขาพลางถลึงตาเล็กน้อยเพราะเธอรู้ดีว่าคนอย่างเขาคิดอะไร
หญิงสาวหยิบเสื้อกันเปื้อนยีนที่วางอยู่บนโต๊ะไอส์แลนด์และคล้องมันเข้ากับลำคอแกร่งของชายหนุ่ม ั์ตาคมกริบจับจ้องไปยังใบหน้าขาวนวลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ภาพหญิงสาวที่กำลังตั้งใจสวมใส่ผ้ากันเปื้อนและกำลังจัดระเบียบให้เขาดูเธอช่างเป็คนเอาใจใส่ผู้คนรอบข้างในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน และมันคงจะเป็คนรักเท่านั้นที่ทำอย่างนี้
“โอเค เรียบร้อย”
ฟึบ
“อุ้ย”
แขนแกร่งของเขาพลันดึงตัวเธอเข้ามากอดแนบชิดจนเรือนร่างประสานเป็หนึ่งเดียว และโอบคล้องเอวคอดกิ่วไว้แน่นจนเฟรย่าดิ้นไม่หลุด ั์ตาคมกริบจับจ้องไปที่ดวงตากลมโตคู่นั้น รอยยิ้มค่อยๆ ถูกคลี่ออกอย่างเ้าเล่ห์และแน่นอนว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มล้อเล่น
“คุณไม่รู้หรอกเหรอ ที่ผมบอกว่าหิว…ผมไม่ได้หมายถึงมื้อค่ำ”
“ก็…ถ้าคุณไม่บอกฉันตรงๆ ฉันจะไปรู้หรือไง?”
วาจาที่เอ่ยออกมาอย่างแ่เบาของอีริคนั้นมันมีอานุภาพสั่นคลอนใจได้จริงๆ ทำหัวใจหญิงสาวปั่นป่วนว้าวุ่น เธอจับจ้องไปที่ริมฝีปากของเขาพร้อมซักถามออกมาด้วยน้ำเสียงยั่วยวนเล็กน้อย พลันชายหนุ่มคว้าร่างบางหันหลังเข้ากับโต๊ะไอส์แลนด์ และใช้มือเชยคางเรียวเล็กเคลื่อนเข้ามาใกล้โครงหน้าหล่อเหลาก่อนจะค่อยๆ บรรจงจูบริมฝีปากอิ่มเอิบของเธอ รสจุมพิตของเธอมันหวานและนุ่มชวนให้ชายหนุ่มหลงใหลในห้วงเสน่หา ซึ่งเป็การจูบที่ไม่เหมือนกับหญิงสาวคนไหน มันเต็มไปด้วยความรู้สึกถึงรักที่เอ่อล้นและความหวงแหน ทั้งคู่ถอนริมฝีปากออกจากกันและมองสบั์ตา ดวงตากลมโตของเธอฉายแววประกายวาววับพร้อมคลี่รอยยิ้มหวานเยิ้มต่อเขาจนหัวใจของชายหนุ่มสั่นคลอน และเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาดำดิ่งถึงจุดลึกล้ำที่สุด
โครกคราก โครกคราก
ั์ตาสาวหลุบลงมองหน้าท้องของตน หญิงสวยก้มหน้างุดเนื่องจากเขินอายเมื่อเสียงท้องร้องของเธอดังขัดจังหวะขึ้นมา อีริคได้ยินดังนั้นจึงค่อยๆ คลี่รอยยิ้มละมุนออกจากมุมปาก มือหนายกขึ้นขยี้เรือนผมของเธอด้วยจนยุ่งเหยิงพลางซักถามเธอด้วยเสียงหัวเราะร่า
“ฮ่าๆ หิวเหรอ”
“เอ่อ ใช่ ฉันหิวน่ะ แหะๆ”
“โธ่ ยัยบื้อเอ๊ย ฮ่าๆ งั้นก็มารีบทำอาหารทานกันดีกว่า ถึงผมจะเป็ผู้ชายเ้าชู้นะ แต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะบังคับใครไม่ให้กินข้าวหรอก มันไม่ใช่ภาพลักษณ์ของผู้ชายหล่อๆ เพอร์เฟกต์อย่างผม”
“แหวะ หลงตัวเอง”
“คุณว่าอะไรนะ?”