กลางดึก ณ วันบุกช่วยเหลือ
*แกร็ก-**แกร็ก-**ครืดดด-*
เสียงแผ่นสังกะสีที่วางผิงกำแพงถูกลากออกช้าๆเผยให้เห็นรูเล็กๆขนาดพอให้คนคลานผ่านเข้าไปได้
"ตรงนี้หรอทางเข้า.. ออยไม่น่าเข้าไปได้นะ"ฟีรอซมองไปที่รูพร้อมหัวเราะเบาๆ
"งั้นพวกกูรออยู่ด้านนอกนะ"ออยพูดกลับ
"งั้นถ้ามีอะไรก็ติดต่อมาหาพวกกูได้นะเว้ย"ออยบอกต่อพร้อมเดินออกไปกับปีโป้
หลังจากพูดคุยกันจบ ฟีรอซและเก้อก็ได้เริ่มมุดลอดผ่านรูกำแพงไปช้าๆ
.
.
.
.
หลังจากมุดผ่านมาเสร็จก็พบว่าได้มาโผล่ที่ซอกสวนข้างบ้านที่ไหนไม่รู้
"เราเข้ากันมาแล้วใช่มั้ย?"ฟีรอซถาม
"ไม่รู้เหมือนกัน"เก้อตอบ
ทันใดนั้น.. ก็มีแสงไฟส่องมา
เก้อกับฟีรอซรีบแอบเข้าไปในมุมมืดระหว่างบ้านกับกำแพงอย่างรวดเร็ว
"นั้นอะไรอะ!!"คนที่มาลาดตระเวนพูดพร้อมส่องไฟไปมา
"ไม่มีอะไรหรอก.. คิดไปเองมึงอะ"
จากนั้นคนลาดตระเวนทั้งสองคนก็เดินจากไป
"ไปยังวะ"
"น่าจะไปแล้ว"
ทั้งสองคุยกันนิดหน่อยก่อนที่จะสำรวจต่อไป
จนมาถึงสถานที่ที่ดูเหมือนที่ไว้คุมขังคน มีบ้านเดี่ยวมากมายอยู่และทุกบ้านถูกปิดด้วยล็อคจากข้างนอกอย่างหนาแน่น ข้างๆประตูมีช่องเล็กไว้ใช้ส่งของเข้าด้านใน รอบๆมีไฟส่องอยู่ตลอดไม่สามารถแอบเข้าไปได้เลย แถมยังมีคนคอยมองสอดส่องอยู่ตลอด
"แบบนี้ถ้าจะยาก"
"คงต้องทำตามแผนเดิมนั้นล่ะ"
ทั้งสองคุยกันก่อนจะเริ่มทำตามแผนที่วางไว้
.
.
.
.
.
*ฟรึบ-**ปั้ก-*
ทั้งสองจัดการยามลาดตระเวนให้สลบอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ก่อนจะแย่งปลอกแขนที่บ่งบอกความเป็ยามของยามลาดตระเวนไป พร้อมสวมหมวกปิดบังใบหน้าไว้
ฟีรอซและเก้อเนียนเป็ยามลาดตระเวนเดินลาดตระเวนพร้อมสำรวจส่วนต่างๆของฐานไปด้วย
ผ่านไปหลายชั่วโมง.. จนมียามลาดตระเวนคนอื่นเดินมาเปลี่ยนกะ แต่ใบหน้าของยามลาดตระเวนทั้งสองที่มานั้นช่างคุ้นเคย เพราะทั้งสองคือ พี่เมฆ และ พี่วัน อดีตรุ่นพี่ที่โรงเรียนนี่เอง
"เปลี่ยนกันได้แล้ว ยืนโง่ทำไม"พี่วันพูด
"รับทราบครับ!"ฟีรอซและเก้อตอบด้วยน้ำเสียงขันแข็ง
ก่อนทั้งสองจะเดินจากไป อยู่ๆพี่เมฆได้พูดขึ้นมาว่า
"เดี๋ยวก่อน! ทำไมมึงสองคนหน้าไม่คุ้นเลยวะ"
ฟีรอซใมากก่อนที่จะตอบกลับไป
"อ๋อ พอดีพวกผมพึ่งมาใหม่น่ะครับ"ฟีรอซพูดกลับไปพร้อมหัวเราะเบาๆ
ยามลาดตระเวนเงียบไปแปปนึงก่อนจะหังเราะลั่น
"หรอๆ! งี้เองหรอ!"
"ในที่สุดพวกกูก็จะได้มีรุ่นน้องแล้วว่ะ"
"ไม่เป็ไรๆอย่าเกร็งมากเลย ช่วยกันได้เสมอก็เป็รุ่นน้องนี่หนา"
รุ่นพี่ทั้งสองกอดคอฟีรอซและเก้อพร้อมหัวเราะด้วยความเป็มิตร
เมื่อฟีรอซเห็นอย่างนี้เลยฉวยโอกาสถามข้อมูลไปด้วยเลย
"คือรุ่นพี่ครับ ผมอย่างลองงานอื่นนอกจากยามลาดตระเวนบ้างน่ะครับ"
"พอจะมีงานง่ายๆที่ว่างอยู่มั้ยครับ"ฟีรอซถาม
รุ่นพี่ทั้งสองทำหน้าครุ่นคิดอยู่แปปนึงก่อนที่จะพูดออกมา
"ก็มีนะ แต่มันค่อนข้าง..."อยู่ๆพี่เมฆที่พูดอยู่ก็เงียบไป
"งานอะไรหรอครับ?"ฟีรอซถามต่อ
"มันคืองานเอาอาหารไปให้คนที่โดนขังน่ะ.. แต่บรรยากาศมันค่อนข้าง..ไม่ดีเท่าไหร่"พี่เมฆพูดพร้อมสีหน้าที่ไม่อยากจะบอกเท่าไหร่
เหมือนโชคจะเข้าข้างเราเก้อไม่รอช้าถามต่อไป
"แล้วจะไปลงสมัครได้ที่ไหนล่ะครับ?"
"เอาจริงหรอน้อง!"รุ่นพี่ทั้งสองใ
"พี่ว่าอย่าเลย มันแย่จริงๆนะ"
พี่เมฆและพี่วันพยายามจะห้ามแต่ก็ไม่เป็ผล
"ได้ดิ! ไหนๆรุ่นน้องก็อยากไปแล้วงั้นพวกพี่ก็จะไปด้วยก็ได้"
หลังจากนั้นพี่เมฆและพี่วันก็ได้พาไปลงทะเบียนที่เต็นท์ที่รับสมัคร..
.
.
.
.
.
ณ วันทำงานให้อาหารวันแรก
"ทุกคนพร้อมนะ!!"
TO BE CONTINUE....
761
