"นี่มันหมายความว่าอย่างไร"หยางจื่อกล่าวถาม
แม้แต่ผู้าุโคุมสอบก็แสดงสีหน้าที่ไม่พอใจกับการก้าวก่ายของผู้าุโตระกูลเย่เพราะการปะทะกันเมื่อครู่ผู้าุโตระกูลเย่ได้อัดลมปราณใส่ตัวหยางจื่อทำให้หยางจื่อาเ็จนเืใหลออกมาจากปาก
"การโจมตีของเจ้าเมื่อกี้เจ้าตั้งใจจะตัดแขนของเย่เทียนอย่างเห็นได้ชัดเจ้าไม่คิดว่ามันเกินไปหรอกรึ" ผู้อาวุโสตระกูลเย่กล่าว "มันเป็นเพราะเย่เทียนนั้นอ่อนแอเองที่ป้องกันการโจมตีของข้าไม่ได้" หยางจื่อกล่าว"เ้า...." เย่เทียนกล่าวออกมาได้คำเดียวก็เงียบไป
"พอได้เเล้ว การประลองนี้เป็การประลองจัดอันดับทั้งนั้นไม่ควรจะต้องให้าเ็ถึงขั้นพิการ"
เมื่อผู้าุโคุมสอบกล่าวออกมาเหมือนตำหนิหยางจื่อผู้าุโตระกูลเย่ก็ยิ้มออกมาด้วยความเยาะเย้ย
"แต่เจ้าเป็นถึงผู้อาวุโสตระกูลเย่ไม่เพียงแต่มาแทรกแซงการประลองแถมยังทำร้ายศิษย์ของสำนักอู่เสียของข้าเจ้าจะชดใช้ยังไงหรือเจ้าหยากจะทำสงครามกับสำนักอู่เสียของเรา" ผู้อาวุโสคุมสอบกล่าว เมื่อได้ยินคำกล่าวของผู้อาวุโสคุมสอบกล่าวใบหน้าของผู้อาวุโสตระกูลเย่ก็ซีดขึ้นมาในทันทีพร้อมกับสั่นไปทั้งตัวและต้องการจะกล่าวแก้ตัวก็มีเสียงเย็นชาดังออกมา "คนที่กล้ามาทำร้ายศิษย์ของสำนักอู่เสียต่อหน้าผุ้อาวุโสจำนวนมากโทษคือตายอย่างเดียว" เมื่อได้ยินเสียงนั้นผู้อาวุโสคุมสอบก็สั่นสะท้านเพราะเสียงนั้นเป็นเสียงของหญิงสาวที่เป็นผู้อาวุโสที่ทรงพลังที่สุดในสำนักแม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็ยังต้องถ่อมตนเมื่ออยู่ต่อหน้านางใช่เเล้วนางคือโม่หงเย่ หลังจากสิ้นเสียงก็มีรังสีดาบเปล่งแสงสว่างวาบขึ้นมาในทันทีเมื่อแสงหายไปก็เห็นหัวของผู้อาวุโสตระกูลเย่ตงอยู่บนพื้นเหล่าผู้คนต่างสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวต้องมีพลังระดับใดกันถึงสามารถสังหารผู้อาวุโสตระกูลเย่ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเพราะไม่ว่ายังไงผู้อาวุโสตระกูลเย่ก็มีพลังปรารอยู่ระดับราชันขั้นที่ 2และในตอนนี้ใบหน้าของเย่ซานที่แอบอยู่ในฝูงชนก็หมองคล้ำในจิตใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวถึงตระกูลเย่จะพอมีเส้นสายและอำนาจในสำนักมาบ้างแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสโม่หงเย่มันก็ไร้ความหมายตัวตนของนางมีแต่เจ้าสำนักที่ออกคำสั่งกับนางได้หลังจากที่ผู้าุโตระกูลเย่ถูกสังหารไปผู้าุโคุมสอบก็หันมากล่าวกับหยางจื่อ
"ต้องขอโทษด้วยที่เกิดเรื่องไม่คาดฝันนี้ขึ้นเจ้าต้องการที่จะประลองต่ออีกหรือไม่""ข้าจะประลองต่อ" หยางจื่อกล่าว
ถึงหยางจื่อจะได้รับาเ็แต่มันก็ไม่ยากเกินไปที่จะสู้กับมู่โหลว
"ถึงเ้าจะาเ็อยู่แต่ข้าก็จะไม่ออมมือให้หรอกนะ" มู่โหลวกล่าว
"แน่นอนข้าเองก็หวังแบบนั้นอยู่เเล้ว" หยางจื่อกล่าว
"รับมือ!!!!!!!!!"
มู่โหลวตะวัดกระบี่ซึ่งทำให้คลื่นพลังปราณที่เต็มไปด้วยความแหลมคมพุ่งมาทางหยางจื่อซึ่งทำให้หยางจื่อตกตะลึงอย่างมาก "หญิงสาวคนนี้สำเร็จการใช้ปราณกระบี่เเล้วอย่างงั้นรึเนี่ย!!!!!"หยางจื่อกล่าวในใจ หยางจื่อก็ตัดสินใจใช้ปรารดาบเข้าปะทะกับปราณกระบี่ของมู่โหลวผู้อาวุโสหลายคนก็รู้สึกสนใจการต่อสู้นี้อย่างมาก "ทำไมนางไม่ไปเข้าสำนักกระบี่นภานะ"บางคนที่เห็นพรสวรรค์ในการใช้กระบี่ของมู่โหลวก็กล่าวขึ้น"เ้าไม่รู้หรืออย่างไรเพราะ โอวเฉินอยู่สำนักกระบี่นภายังไงละ"
"โอวเฉินจากตระกูลโอวคนนั้นนะเหรอ แล้วมันเกี่ยกันยังไงละ"
"ก็โอวเฉินนั้นได้ตกหลุมรักมู่โหลวและตามตื้อนางมานานเเล้วแต่มู่โหลวนั้นไม่ได้ชอบโอวเฉินและแสดงสีหน้าเย็นชาใส่โอวเฉินตลอดเพราะเหตุนี้แหละนางเลยมาเข้าสำนักอู่เสียไง""อ้อมันไปแบบนี้นี่เอง"
ในขณะที่หลายๆคนกำลังคุยกับหยางจื่อและมู่โหลวก็ปะทะกันไปหลายกระบวนท่าเเล้วมู่โหลวได้ใช้ทักษะออกมาหลายทักษะแต่หยางจื่อใช้เพียงแค่ความรู้พื้นฐานของวิชาดาบต่อสู้กับมู่โหลวทำให้มู่โหลวรู้สึกตกตะลึง นางคือคนที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในตระกูลมู่และมีพรสวรรค์ด้านกระบี่อย่างมากแม้แต่ผู้อาวุโสสำนักกระบี่นภาก็ยังมาชักชวนนางแต่เพาะโอวเฉินอยู่ที่สำนักกระบี่นภานางจึงปฏิเสธการชักชวนและเข้าสำนักอู่เสียแต่มู่โหลวเองก็ไม่คิดว่าจะมาเจออัจฉริยะอย่างหยางจื่อที่ใช้แค่วิชาดาบพื้นฐานในการไล่ต้อนนางให้ตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบ"เคล้ง เคล้ง!!!!!"
หลังจากปะทะกันมาหนึ่งร้อยกระบวนท่าเเล้วมู่โหลวก็ยืนหอบหายใจอย่างหนักหน้าอกที่ยื่นออกมาขยับขึ้นลงชุดสีฟ้าของนางเปียกด้วยเหงื่อจนแนบชิดกับตัวทำให้เห็นสักส่วนของนางเป็นฉากที่หน้าหลงใหลสำหรับชายหนุ่มจำนวนมากแม้แต่หยางจื่อเองก็ยังต้องกลืนน้ำลายลงคอมู่โหลวที่เห็นชายหนุ่มหลายๆคนที่จ้องมาที่ตัวเองก็เริ่มรู้สึกอายและหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยและยิ่งเห็นหยางจื่อกลืนน้ำลายลงคอยิ่งทำให้นายเอียงอายมากยิ่งขึ้น
"ข้าขอยอมแพ้"
มู่โหลวกล่าวเสร็จก็รีบลงจากเวทีเเล้วจากไปในทันทีผู้คนต่างก็รู้สึกเสียดายอยู่ในใจ ส่วนหยางจื่อก็ได้แต่รู้สึกสมเพชตัวเองอยู่ในใจเพราะเพียงแค่เห็นความงดงามของมู่โหลวก็ทำให้จิตใจของตนเองหวั่นใหวเพราะในตำราทักษะดาบสวรรค์นั้นเขียนไว้ว่าผู้ใช้ดาบจะต้องมีจิตใจที่เข้มแข็งและแน่วแน่"ดูเหมือนข้าจะยังฝึกมาไม่พอสินะ" หยางจื่อกล่าวออกมาเบาๆ
"งั้นข้าจะประกาศเลยเลยเเล้วกัน"
"อันดับ 1 หยางจื่อ"
"อันดับที่ 2 มู่โหลว"
"อันดับที่ 3 เย่เทียน"
"จากนี้จะเป็การเลือกลูกศิษย์ของผู้าุโขอให้ศิษย์ใหม่ทั้ง 50 คนมารวมตัวกันที่เวทีประลองด้วย"
หลังจากที่ผู้อาวุโสคุมกฎกล่าวออกมาเหล่าศิษย์ใหมต่างก็รู้สึกตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะถูกเลือกและในตอนนั้นเองที่ผู้อาวุโสคุมสอบก็ได้ยินเสียงดังเข้ามาในหัวซึ่งตัวของผู้อาวุโสคุมสอบก็คิดไว้อยู่เเล้วจึงไม่ได้แปลกใจอะไร"ก่อนอื่นข้าจะประกาศผู้ได้ถูกเลือกอยู่เเล้ว 2 "
"คนแรก มู่โหลว จะได้เป็ศิษย์ของเ้าสำนักของพวกเรา"
"และอีกคน หยางจื่อ เ้าจะได้เป็ศิษย์ของผู้าุโโม่หงเย่"
ผู้คนต่างประหลาดใจอย่างมากเมื่อได้ยินประกาศในครั้งนี้
-------------------------------------------------------------------------------------