เพื่อที่จะทำให้เป้าหมายของเขาเป็จริงนั้นไม่เพียงแต่หวังซุนจะต้องมีพลังอันแข็งแกร่งเท่านั้นแต่ตัวของเขานั้นจะต้องมีกำลังทรัพย์ที่มากพอในการโน้มน้าวเหล่าผู้มีอำนาจเพื่อที่จะให้อยู่เคียงข้างเขา ธุรกิจแรกในการหาเงินของชายหนุ่มนั้นก็คือการเกษตรและการเลี้ยงสัตว์หวังซุนได้นำภูมิความรู้จากโลกเดิมนำมาปรับใช้ทำให้ตัวของเขานั้นได้รับผลผลิตออกมาเป็จำนวนมากไม่เพียงแค่นั้นสินค้าของเขามันยังมีคุณภาพดีกว่าท้องตลาดอีกด้วยผักผลไม้ของชายหนุ่มนั้นล้วนแล้วแต่มีสีสันสวยสดงดงามและมันยังเป็ผักปลอดสารพิษไม่ว่าผู้คนที่มาจากยุคสมัยได้ก็ล้วนแล้วแต่รักในสุขภาพทั้งนั้น
“ท่านลุงพืชผักสวนครัวของท่านล้วนแล้วแต่เป็สินค้าที่มีคุณภาพดีทั้งนั้นข้าขอเหมาหมดนี่เลย” พ่อค้าคนกลางผู้ที่มีประสบการณ์ในการค้าขายผักมานานเพียงจ้องมองด้วยหางตาเขาก็รู้แล้วว่าสินค้าที่อยู่ตรงหน้าล้วนแล้วแต่เป็สินค้าที่มีคุณภาพสูง พืชผักพวกนี้จะถูกไปขายต่อให้กับภัตตาคารหรือโรงเตี้ยมต่างๆภายในเมืองหลวงสถานที่เหล่านี้ล้วนแล้วแต่้าวัตถุดิบในการทำอาหารคุณภาพดีทั้งนั้น
“ขอบคุณ” ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นเต้นยินดีเขาคาดคิดไม่ถึงเลยว่าผลผลิตที่หวังซุนดูแลอยู่นั้นจะมีคุณภาพดีถึงเพียงนี้เขามาไม่ทันไรก็ถูกเหมาซื้อไปจนหมดแล้ว
“ท่านลุงพวกท่านดูแลผลผลิตกันอย่างไรเหรอทำไมผลผลิตของพวกท่านมันช่างงอกงามนัก” พ่อค้าคนกลางอดไม่ได้ที่จะกล่าวถามชายวัยกลางคนตรงหน้า เพราะเขาตามหาวัตถุดิบชั้นดีมานานน้อยครั้งนักที่จะเจอในปริมาณที่มากถึงเพียงนี้
“นายน้อยของเรามีกระบวนการเพาะปลูกที่พิเศษกว่าคนอื่นๆ จึงทำให้ผลผลิตที่ออกมามีคุณภาพดีถึงเพียงนี้” ชายวัยกลางคนค่อยๆกล่าวออกมา
“ว่างๆข้าขอไปเยี่ยมชมสถานที่เพาะปลูกได้หรือไม่ หากมีปริมาณที่มากพอข้ายินดีที่จะรับซื้อหมดเลย” พ่อค้าคนกลาง้าที่จะรู้เห็นถึงกระบวนการเพาะปลูกไม่แน่ว่าพวกเขานั้นอาจที่จะทำธุรกิจร่วมกันในระยะยาวไม่ว่าใครก็ล้วนแล้วแต่ที่จะ้าได้รับสินค้าคุณภาพดีทั้งนั้น
“พวกข้าอยู่กันที่หมู่บ้านหลินอัน” ชายวัยกลางคนตอบคำถามของพ่อค้าคนกลางด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นเต้นยินดีเขาไม่คาดคิดเลยว่าผลผลิตของนายน้อยหวังซุนนั้นจะได้ผลตอบรับดีถึงเพียงนี้
เวลาผ่านไปหลายชั่วยามในที่สุดชายวัยกลางคนก็เดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านเขาได้ไปรีบเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้กับชายหนุ่มได้รับทราบในทันทีแต่ดูเหมือนว่าตัวของชายหนุ่มนั้นจะไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรมากนักเพราะถึงอย่างไรตัวของเขาก็มั่นใจในผลผลิตของตนอยู่แล้วไม่ใช่ว่าเป็เพราะตัวของเขานั้นมั่นใจในตัวเอง แต่ผลผลิตที่ได้ของเขาเมื่อนำมาเทียบก็ท้องตลาดนั้นมีคุณภาพที่แตกต่างกันมากจนเกินไป
“นายน้อยนี่คือเงินทั้งหมดที่ขายได้ภายในวันนี้” ชายหนุ่มหยิบนับเงินอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นเขาก็มองชายวัยกลางคนตรงหน้าจำนวนเงินที่เขาคาดว่าจะได้รับนั้นครบเต็มจำนวน
“นี่คือรางวัลพิเศษสำหรับความซื่อสัตย์ของท่าน ท่านรับไปเถอะ” หวังซุนได้หยิบเงินจำนวนหนึ่งให้กับชายวัยกลางคน
“ขอบคุณนายน้อย” เขายิ้มรับด้วยความยินดีเขาคาดคิดไม่ถึงเลยว่านายน้อยหวังซุนนั้นจะใจกว้างกับตนมากถึงเพียงนี้นี่มันคือหยาดเหงื่อแรงงานของตนทั้งอาทิตย์หากเทียบกับการทำงานให้กับหวังซุนเพียงแค่ครั้งหนึ่ง
“ท่านลุง ท่านถือว่าเป็คนดีและหาได้ยากตัวท่านเองก็มีความซื่อสัตย์ผลผลิตครั้งหน้าข้าคงต้องรบกวนให้ท่านไปช่วยขายให้แล้ว” น้ำเสียงของชายหนุ่มนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเขาไม่เคยถือดีถือหยิ่งเลยแม้แต่น้อยต่อคนที่ทำงานให้เขาใน่หลังมานี้ผู้คนภายในหมู่บ้านต่างรักและชื่นชอบในตัวเขาเป็อย่างมาก
“นายน้อย ท่านจะว่าอะไรหรือไม่หากท่านจะช่วยถ่ายทอดภูมิความรู้เกี่ยวกับการเพาะปลูกให้กับผู้คนภายในหมู่บ้านของเราเพื่อที่จะให้พวกเขามีผลผลิตที่ดีขึ้น” ผลผลิตของชายหนุ่มนั้นมีคุณภาพดีจริงๆ แม้แต่ผู้ที่เคยผ่านการเพาะปลูกมาเป็สิบปีก็ยังไม่สามารถมีภูมิความรู้เท่าเขา แต่นี่ชายหนุ่มเพียงแค่เริ่มเพาะปลูกเป็ครั้งแรกเท่านั้นแต่กับสามารถทำให้เป็สินค้าคุณภาพสูงได้
“ท่านลุงท่านคิดมากจนเกินไปแล้ว แปลงที่ข้าพึ่งเริ่มเพราะปลูกนี้ข้าก็ตั้งใจที่จะทำเพื่อเป็แบบอย่างให้กับผู้คนภายในหมู่บ้านแห่งนี้ข้าคาดหวังเหลือเกินว่าชีวิตความเป็อยู่ของพวกเขานั้นจะดีขึ้น”
“น้ำใจของนายน้อยช่างประเสริฐนัก นายท่านหวังหม่าให้ที่ทำกินส่วนนายน้อยหวังซุนก็เป็ผู้ที่ให้ความรู้” ข้าและผู้คนภายในหมู่บ้านไม่รู้ที่จะกล่าวขอบคุณท่านอย่างไรดี
“หวังซุนท่านมากินข้าวได้แล้วซูเหวินกำลังรอกินข้าวกับท่านอยู่” ในขณะที่คนทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นก็มีน้ำเสียงที่อ่อนหวานดังขึ้น นางเสียงของหญิงสาวผู้นี้นั้นจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากซิ่วอิงั้แ่คนทั้งสองมีความสนิทสนมกันมากขึ้นนางก็อาสามาทำครัวให้ตลอดความรักของคนทั้งสองในยามนี้นั้นกำลังเบ่งบานเหมือนดอกไม้
“ท่านลุงไว้หวังหลังพวกเราค่อยคุยกันใหม่นะซูเหวินนางหิวข้าวแล้ว” ชายหนุ่มกล่าวลากับชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความรีบร้อนเพียงแค่นี้ก็สามารถบ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าตัวของเขานั้นทั้งรักและเอาใจใส่บุตรสาวมากมายถึงเพียงไหน
“ขอรับนายน้อยหากท่านมีอะไรให้รับใช้โปรดบอกข้าได้เลย” ชายวัยกลางคนยิ้มรับให้กับชายหนุ่มตรงหน้าเขาไม่เพียงแต่มีความรู้รอบตัวมากมายมหาศาลเท่านั้นแต่ตัวของเขานั้นก็ยังรักครอบครัวมากอีกด้วย
823
