บทนำ
“เป็นักศึกษาอยู่ดีๆ อยากผันตัวมาเป็หัวขโมยเหรอ”
“ไม่ใช่นะ เอ่อคือ ฉันโดนบังคับให้ทำแบบนี้”
“โดนบังคับ?”
“อะอื้ม ฉันโดนบังคับจริงๆ ฮึก..นายต้องเชื่อฉันนะ”
“หึ”
พันไทม์ ชายหนุ่มรูปร่างสูงล่ำในคราบเ้าพ่อเสือร้ายเปรยยิ้มมุมปากอย่างชอบใจกับคำตอบ ใบหน้าหล่อขาวเนียน สันจมูกโด่ง ริมฝีปากเป็กระจับสวย ดวงตาสองข้าง..ที่มีสีแตกต่างกัน ข้างหนี่งเป็สีเทาอ่อน อีกข้างเป็สีเขียวมรกตสวยงาม มันคือสิ่งที่ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ
แทบไม่น่าเชื่อ..ขนาดเขามีข้อบกพร่องพวกนี้ก็ยังหล่อจนเธอหยุดมองไม่ได้
“เป็ข้ออ้างที่แปลกดีนี่ ใครกันที่มันบังคับให้เธอเข้ามาเสี่ยงอันตรายแบบนี้”
เขาพูดพลางใช้มือหนาค่อยๆลูบไล้ใบหน้าสวยที่สั่นเทา พันไทม์แค่อยากจะฟังเหตุผลไร้สาระนี่อีกสักหน่อย
“พวกคนที่..เขาเกลียดฉันน่ะ”
“หมายถึงใคร เ้าหนี้เหรอ”
“เพื่อนที่มหาลัย”
ปลายดาว เอ่ยความจริงออกมาด้วยสีหน้าที่เ็ปเกินจะรับไหว หญิงสาวหน้าตาน่ารักไว้ผมหน้าม้า เธอพยายามจะปรับตัวเข้ากับเพื่อนที่คณะแต่ก็ถูกความอิจฉาริษยาเล่นงาน สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้จึงได้ตัดสินใจบุกเข้ามาในถ้ำเสือแบบนี้ยังไงล่ะ
พรืบ..
“อ๊ะ!!”
ปลายดาวร้องท้วงด้วยความใเมื่อคนที่คร่อมร่างของเธออยู่ใช้มืออีกข้างเลื่อนลงมาด้านล่างเอว แววตาหื่นกระหายราวกับสัตว์ป่า รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าหล่อเหลา ั์ตาสองสี..ที่มันกำลังดึงดูดร่างกายของเธอ
“ฉันมีทางเลือกให้เธอสองทางนะสาวน้อย ทางเลือกแรก เธอจะได้เครื่องเพชรกลับไปให้คนพวกนั้น..แต่ก็ต้องแลกด้วยการที่เธอมีอะไรกับฉันตอนนี้”
“ว..ว่าไงนะ”
“ทางเลือกที่สอง ถ้าเธอปฏิเสธ..ฉันจะขังเธออยู่ที่นี่จนกว่าฉันจะพอใจ และเธอก็จะไม่ได้เครื่องเพชรราคาแพงนั่นกลับไปด้วย ก็ลองคิดดูสิว่าถ้าเธอไม่มีมัน คนพวกนั้นจะทำยังไงกับเธอ”
“ฮึก..”
เธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่คำขู่..แต่เขากำลังยื่นข้อเสนอให้เธอจริงๆ ไม่ว่าทางไหนมันก็เลวร้ายทุกทาง เธอเอาแต่โทษตัวเองในใจเป็ร้อยครั้งพันครั้งที่ก้าวเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้
“เริ่มต้นด้วยการจูบก่อน ฉันจะให้โอกาสเธอตัดสินใจแค่สิบวินาที ถ้าทำได้ก็ทำ แต่ถ้าทำไม่ได้.. ก็ไม่เป็ไร”
เขากล่าวด้วยแววตาเรียบเฉยที่เริ่มก้าวเข้าสู่ความน่ากลัวมากยิ่งขึ้น พันไทม์ใช้ดวงตาคมจ้องมองหญิงสาวราวกับเป็การท้าทาย ยิ่งเธอกลัวจนตัวสั่น ยิ่งเธอร้องไห้จนได้ยินเสียงสะอื้น เขาก็ยิ่งชอบใจมากเท่านั้น
“สิบ”
“เก้า”
“น..นาย..”
“แปด”
เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาด้วยความเืเย็น เขาจ้องมองหญิงสาวแปลกหน้าพร้อมกับเวลาที่เริ่มลดถอยลงอย่างช้าๆ
“เจ็ด”
“หก”
“ฮึก..ได้โปรดเถอะนะ”
“ห้า”
“ให้ฉันทำอะไรให้นายก็ได้ ต..แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้ ฉันไม่อยากได้ของมีค่าอะไรของนายทั้งนั้น”
“สี่”
“สาม”
“สอง..”
เพียงชั่ววินาทีเดียวที่ความกลัวสามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้ แม้เธอไม่อยากจะทำแบบนี้ก็ตาม แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็บีบบังคับให้เธอจำยอมต่อผู้ชายที่เลวยิ่งกว่าอะไรดี เธอเป็เพียงแค่หญิงสาวแปลกหน้า..แต่ทำไมกัน
ทำไมเขาถึงฉวยโอกาสเธอั้แ่เจอหน้ากันครั้งแรก
พึ่บ!
อุ๊บ..
ปลายดาวจึงตัดสินใจเลือกข้อเสนอแรกโดยการโอบรั้งคอขาวของคน้ามาจูบ เธอหลับตาแน่นราวกับว่าฝืนทน ลมหายใจของเธอติดขัดไปชั่วขณะ เพียงแวบเดียวเท่านั้นที่ริมฝีปากของพันไทม์ประกบจูบ ความ้าในเื่อย่างว่าก็พุ่งทะยานเกินกว่าจะหยุดยั้งมันได้
“หึ.. เลือกได้ดีนี่”
เขากระตุกยิ้มเสร็จก็โน้มลงไปมอบััอันเร่าร้อนผ่านริมฝีปากนุ่มอีกครั้ง หนุ่มหล่อร้ายบดขยี้มันไปมาอย่างเมามัน สองมือหนาเริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของหญิงสาวในชุดนักศึกษา ก่อนที่เขาจะผละริมฝีปากออกพร้อมกับจ้องมองเธอด้วยแววตาชอบใจ
“ฉันหยุดไม่ได้แล้วนะ”
“อึ่ก..”
“ถ้าเธอครางดี.. เดี๋ยวฉันมีรางวัลให้”