ณ ร้านเเห่งหนึ่ง
(เต็มไปเสียงเพลง เเละ...ความรู้สึกที่เเสนโศกเศร้าของเบลินด้า)
โต๊ะหมายเลข9
เบลินด้า: น้องพี่ขอไวน์เเก้วนึง
( มีชายคนนึงเดินเข้ามา )
ตึก..ตึก..ตึก
ผู้หญิงทั่วทั้งร้านมองไปที่ชายคนนั้นด้วยความหล่อเหลาของเขานั้นทำให้หญิงสาวทั่วทั้งร้านละสายตาจากเขาไม่ได้เลย
เเละเเดเนียลก็ได้ไปสดุดตากับเบลินด้า เธอนั่งอยู่คนเดียว เเดเนียลเดินไปเข้านั่งด้วยเเล้วพูดว่า
เเดเนียล: ขอนั่งด้วยได้รึป่าวคับ
(เบลินด้าพยักหน้าเเละไม่ได้ตอบอะไร)
เเดเนียล: มาคนเดียวหรอคับ
เบลินด้า: ออ อ๋อใช่ค่ะ
เเดเนียล: คุณดูเครียดๆนะ เราไปหาอะไรสนุกๆทำกันมั้ย
(เบลินด้าทำหน้าสงสัย)
เเดเนียล: ฮ่าๆผมมหมายถึงไปเล่นเกมทางด้านนู้นกันมั้ยคับ
เบลินด้า: ฮ่าๆ อ๋อได้สิคะ
(ณ โซนตู้เกม)
เเดเนียลได้โชว์ยิงธนูเเล้วเข้าเป้าทุกดอก
เบลินด้า:โห คุณนี่เจ๊งเหมือนกันนะเนี่ย
เเดเนียล: ฮ่าๆ ไม่เท่าไหร่หรอก
เบลินด้า: ไหนฉันขอลองบ้าง
เบลินด้ายิงไม่โดนเลย เเดเนียลจึงโอบไปด้านหลังเเล้วจับมือเบลินด้ายิงธนูเเล้วพูดว่า
เเดเนียล: มาเดี๋ยวผมสอน
(พิ้ววว....ลูกดอกยิงเข้าเป้าพอดี)
เบลินด้า: ฉันชื่อเบลินด้าค่ะ
เเดเนียล: ผมขอยืมโทรศัพท์คุณหน่อยได้มั้ยคับ
(เบลินด้ายื่นให้)
เเดเนียล: นี่เบอร์ผมนะ
(ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กัน)
เบลินด้า: เอ่อคือ...ฉันคงต้องกลับเเล้วล่ะ นี่ก็ดึกมากเเล้ว ไว้เจอกันใหม่นะคะ
เเดเนียล: ถ้าไม่รบกวนผมขอไปส่งคุณได้ไหมคับ
เบลินด้า: ไม่เป็ไรดีกว่าค่ะ ไว้เจอกันนะคะ
จากนั้นเบลินด้าก็กลับบ้านไป
(ณ บ้านเบลินด้า)
เบอลินด้าได้เเต่คิดถึงชายคนนั้น เเละพูดขึ้นมาว่า
เบลินด้า: ฉันอยากเจอเขาอีกจัง