-ั้แ่ที่มันปรากฏตัวออกมาฉันก็ตามมาถึง 45 ครั้งแล้ว มันช่างเป็ความเ็ปที่ยากจะลืมจริงๆเลย แต่ครั้งนี้ฉันต้องทำได้แน่!
เด็กหนุ่ม พูด พลางกับสร้างอะไรบางอย่าง
-เอาล่ะ! เสร็จซักทีดาบทั้งสองเล่มนี้น่าจะคมพอนะ
ติ๊ดดด --บบบ มีเสียงบางอย่างดังขึ้น
-แย่ล่ะ ได้เวลาแล้วนินา
เด็กหนุ่มได้วิ่งออกไปจากบ้านด้วยความเร่งรีบ
เด็กหนุมนั้นนั่งบนดาดฟ้าตึกแล้วรออะไรบ้างอย่าง
ตู้ม! -ในที่สุดก็มาซักที แกปล่อยให้ฉันรอนานนะรู้มั้ย!
มีหุ่นยนขนาดยักออกมาจากผืนดิน แล้วทำการสบัดแขนเพื่อฟาตึกที่ เด็กหนุ่มนั้นอยู่ แต่ด้วยไหวพริบ เด็กหนุ่มได้ะโหลบแล้ววิ่งขึ้นไปามแขนของหุ่น แล้วตัวสิ่งที่คล้ายกับสายไฟบนแขนของมัน แต่ทันใดนั้นเองก็มีกลไกบางอย่างทำงาน แล้วก็มีสิ่งที่คล้ายปืนใหญ่โผล่ขึ้นาจากต้นแขนแล้วยิงไปที่เด็กหนุ่ม แล้วเด็กหนุ่มที่เห็นว่ามีปืนใหญ่เลงมาที่เขาก็ทำการใช้ดายทั้งสองเล่มของเข้ากันไว้จาตัวเขานั้นปลิวลอยไปกระแทกตึก ถึงแม้ว่าจะรอดมาได้ก็ปางตาย
-โธ่...เอ๊ย มา...ได้แค่นี้เองหรอ งั้-น..ก็ช่วยไม่ได้
เด็กหนุ่มได้ทำการกดปุ่มนาฬิกาที่มือขวาของเขาแล้วจากนั้น เข้าก็ตื่นขึ้นมาที่บนเตียงเดิมและวันเดิมของเขาในตอนเช้า ตอนตื่นเข้าได้ใช้ตะปูที่อยู่ข้างๆ สลักเลข 46 ลงบนมือของเขาเอง
จากนั้นเขาก็ได้ทำอย่างนี้ ซ้ำไปซ้ำมา ตายแล้ว ตายเล่า จนสุดท้ายแล้วเขาก็คิดอะไรบางอย่างได้ ด้วยการผ่านความเจ็บปัดมาครั้งนับไม่ถ้วนนั้นถึงร่างกายจะปกติแต่ว่าสภาพจิตใจนั้นย่ำแย่ไปตามเวลาทั้งความสิ้นหวังความเ็ปมากมายยังคงอยู่ในจิตใจจนในที่สุด เด็กหนุ่มกได้ตัดสินใจ
ครั้งที่ 4444
ตู้ม! -..
หุ่นยักได้ฟาดเข้าไปที่ตึกเหมือนทุกครั้ง แล้วเด็กหนุ่มก็ทำการะโขึ้นไปบนแขนของหุ่นแล้วทำการวิ่งไปที่ต้นแขนของหุ่นยนแล้วก็ทำการะโไปที่หัวของหุ่น จากนั้นเด็กหนุ่มก็ทำการหยิบะเิที่อยู่ในเสื้อออกมาเพื่อจุดชนวน จากนั้นเขาก็ได้ปาไปที่หัวของหุ่น จากนั้นก็เกิดการะเิจนหุ่นกลายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยแบบไม่เหลือซาก
จบ
3K
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
