ความเ้าเล่ห์ของคนทั้งคู่ทำให้หลอกจ้าวเหม่ยอิงที่วางใจเพื่อนสนิทและคู่หมั้นได้ในระยะนึง ด้วยความที่เธอไม่เคยทำงานหนักมาก่อน เธอเลยถูกว่ากล่าวบ่อยครั้ง แต่เธอเป็คนชอบเอาชนะ
ใน่แรกๆ เธอพยายามปรับปรุงตัวให้เข้ากับทีมให้ได้เพื่อสยบคำปรามาสของเหล่าป้าข้างบ้านที่กัดและแขวะเธอเื่รูปร่าง
สามเดือนแรกร่างกายแทบสลายแต่เธอก็ยังคงคอยดูแลคู่หมั้นเธอ ทั้งซักผ้า ส่งอาหารให้เขา
แต่กับเพื่อนสนิทเธอใช้เงินจ้างเธอในการซักผ้าของเธอเพราะมือเธอเป็แผลพุพองจากงานขยี้เสื้อผ้าตัวเองไม่ไหว แต่เสื้อผ้าของเขาเธอยอมเจ็บ และถือเป็รายได้เสริมให้เพื่อน
แต่เพื่อนเราเผาเรือน แม่ดอกบัวขาวกลับบอกคนอื่นว่าสงสารเพื่อน ช่วยโดยไม่คิดอะไร คนเชื่อก็จะชื่นชมเธอและดูถูกจ้าวเหม่ยอิง
ส่วนจ้าวเหม่ยอิงไม่ได้รู้เื่อะไรเลยที่ทั้งสองแอบไปแซ่บกันลับหลังเธอ จนวันนี้เธอเปลี่ยนแผนที่จะเข้าไปซื้อของในตัวเมือง แต่กลับมาชวนฉินห้ายไปด้วยกัน
แต่ภาพที่เธอเห็นคือคู่หมั้นกำลังส่งเสียงอันสุขสมเคล้าคลอกับเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจอยู่
"ทำอะไรกัน!" จ้าวเหม่ยอิงแผดเสียงดังทำให้คนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มต้องหยุดกิจกรรมที่กำลังทำอยู่
"ว้าย! เหม่ยอิง" ลู่อิงความผ้ามาคลุมตัว พร้อมร้องไห้เรียกน้ำตา แต่มุมปากยกสะใจ เธอแอบกินกันมานานแล้ว คราวนี้ถึงเวลาที่เธอได้แสดงตัวเสียที
"เหม่ยอิง เข้ามาได้ยังไง" ฉินห้ายอารมณ์เสีย
จ้าวเหม่ยอิงถึงกับผงะ ทำผิดแล้วยังมาโกรธกลับ แล้วท่าทีที่อ่อนหวานรักนักรักหนาที่ผ่านมาคืออะไร
"เพี๊ยะ" หน้าที่มีรอยนิ้วมือห้านิ้วแดงเรื่อขึ้นมา
"ทำได้แค่นี้เหรอ"ฉินห้ายยิ้มเยาะ
"ฉันจะถอนหมั้น!"จ้าวเหม่ยอิงโกรธทั้งน้ำตา นี่เหรอคนที่เธอรัก เธอเดินไปจะตบลู่อิงอีกคน
"แกนังเพื่อนทรยศ!"จ้าวเหม่ยอิงจิกผมลู่อิงที่ยังอยู่บนเตียง
"หยุดบ้าได้แล้ว" ฉินห้ายคว้ามือเธอแล้วเหวี่ยงเธอออกไปกระแทกกับผนัง
” โอ๊ย!” เหม่ยอิงรู้สึกเจ็บลำตัวที่ถูกกระแทก ถึงเธอจะมีไขมันรองรับไว้แต่ความแรงในการเหวี่ยงนั้นมันแรงมาก
ที่สำคัญจุดที่เจ็บที่สุดคือหัวใจของเธอ คนที่ดีกับเธอมาตลอด ไม่รังเกียจที่เธออ้วน หรือเอาแต่ใจนอกจากนอกใจเธอแล้วเขายังทำร้ายเธอ
” นี่แม่คุณ เธอไม่ต้องมาถอนหมั้นฉันหรอก อีกไม่กี่วันพ่อเธอคงส่งจดหมายการยกเลิกการหมั้นมาให้เธอแล้ว
ที่จริงฉันกะจะหลอกเงินเธอก่อนจะถึงวันนั้น แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วขอพูดอะไรหน่อยนะ”
สีหน้าแววตาที่เธอไม่เคยเห็น ทั้งเย้ยหยัน ทั้งรังเกียจ และเกลียดชัง
” เธอน่ะ ทั้งอ้วนทั้งน่าเกลียด ตอนเด็กๆก็น่ารักดีอยู่แต่ยิ่งโตยิ่งอัปลักษณ์ทั้งเอาแต่ใจขี้วีนขี้เหวี่ยงปากจัดถือดี เป็ไงรู้ตัวซะทีนะว่าโง่” เขาจิ้มหน้าผากเธอจนหงายหน้าไป
” อ้อ แล้วรู้ไว้อีกอย่างนะว่าพ่อเธอน่ะหมดบุญแล้วตอนนี้เอาตัวให้รอดเถอะ” ที่จริงอาของเขาที่เป็ลูกน้องและน้องชายของเพื่อนรักของพ่อเธอ
ซึ่งก็คือพ่อของเขาเป็คนส่งข้อมูลไปให้ส่วนกลางถึงความไม่ชอบมาพากลที่พ่อเธอทำ
โชคดีที่พ่อของเธอไม่ได้ไว้ใจลูกน้องคนนี้เท่าไหร่เพราะนิสัยต่างจากเพื่อนที่เป็คนที่ซื่อสัตย์มาก
และตัวฉินห้ายเองกลับไม่มีนิสัยตรงไปตรงมาเหมือนฉินห่าวพ่อของตัวเองเลย กลับไปเหมือนฉินเทาอาของตัวเองมากกว่า
“แก แกทำอะไรพ่อฉัน “จ้าวเหม่ยอิงตวาดด้วยเสียงอันดัง
เพี๊ยะ!
“อย่าขึ้นเสียง ฉันไม่ชอบ!” ฉินห้ายตบแล้วจิกหัวเธอขึ้นมาพูด
“พ่อแกทำตัวเองต่างหาก คิดจะแปรพักตร์ อาฉันแค่รายงานตามความเป็จริง ป่านนี้คงเจอทหารแดงฆ่าไปแล้วมั้ง” เขาขู่เธอ
ที่จริง ทางนั้นแค่จับตาดูไว้ แต่สายข่าวแจ้งมาว่าถ้ามีการเคลื่อนไหวเมื่อไหร่ให้จัดการได้ทันที แต่ตอนนี้จ้าวหยางยังไม่ได้ทำอะไร
“แก! ไอ้เลว” จ้าวเหม่ยอิงโกรธ เธอพุ่งตัวทั้งหนักตรงไปข่วนหน้าฉินห้ายแล้วนั่งคร่อมไอ้เลวแล้วตบอย่างเอาเป็เอาตาย สามเดือนที่ทำงานหนักทำให้เธอมีแรงผสมกับความโกรธ
“โอ๊ย!” เธอลืมลู่อิงที่ตอนนี้ใส่เสื้อผ้าแล้วเดินมาใช้ไม้ฟาดหัวกกหูเธอ แต่อาจจะเป็เพราะระยะใกล้ความแรงเลยไม่ได้ทำให้เธอสลบ แต่ก็เจ็บเอาเื่
ไม่ได้การ!
ตอนนี้พวกมันมีสองคนและเธอสามารถเป็พยานในการคบชู้ มันต้องฆ่าเธอแน่ จ้าวเหม่ยอิงรวบรวมแรงทั้งหมดออกไปทางประตูแล้ววิ่งหนีสุดแรงเกิด
ด้วยความกระท่อมท้ายหมู่บ้านตรงนี้ใกล้กับลำธาร ทั้งเหนื่อย ทั้งเสียใจ ทั้งสับสน ทำให้เธอจำทางกลับไปบ้านพักไม่ได้เห็นแต่ลำธารเธอจึงวิ่งเลียบลำธารย่อยนี่ขึ้นไป
แต่ฉินห้ายที่ตัวใหญ่กว่า และสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วกำลังโกรธที่เธอข่วนหน้าที่ใช้หากินของเขา
“จะไปไหนนังอ้วน!” เขาพยายามกระชากแขนเสื้อเธอ แต่เธอใช้แรงทั้งหมดสะบัดตัวออกมา แต่กลายเป็ว่าแรงเกินไปทำให้เสียหลักตกน้ำไป
ลำธารนี้เป็สาขาแยกออกมาจากแม่น้ำหลักถึงจะไม่กว้างใหญ่เท่าแม่น้ำ แต่ก็กว้างและลึกด้วย เธอจมหายไป กระแสน้ำด้านล่างแรงกว่า้าพัดเธอทีนึงก็ไหลผ่านจุดนั้นไปแล้ว
“เอายังไงดีค่ะพี่ห้าย” ลู่อิงที่วิ่งตามมาถาม
“คงไม่รอดหรอก ต่อให้ว่ายน้ำเป็ก็ว่ายไม่แข็ง กระแสน้ำด้านล่างแรงแล้วก็เย็นมาด้วย” ทั้งสองมองหาร่างที่หล่นน้ำไปไม่พบจึงแยกกันเดินกลับที่พักในคอมมูนเพื่อไม่ให้มีคนสงสัย
พวกเขาวางใจมากเพราะทุกคนรู้ว่าวันนี้จ้าวเหม่ยอิงเข้าเมือง ถ้าเธอหายไปพวกเขาต้องไปหาเธอในเมืองไม่ใช่แถวๆ นี้แน่
ส่วนเ้าของร่างที่กำลังจมลงไปเธอทั้งขมขื่นทั้งโกรธและเกลียดตัวเองที่เอาแต่ใจ พ่อของเธอจะเป็ยังไงบ้างนะ
น้องที่กำลังจะคลอดของแม่เลี้ยงของเธอจะเป็ยังไงนะ พวกเขาคงจะหนีเอาตัวรอดอยู่เป็แน่
ขอให้รอดนะคะพ่อ ส่วนกับคนทรยศนั่น หนูพอแค่นี้ หนูจะไม่มีวันให้อภัย ใครก็ได้ช่วยฉันเอาคืนคนพวกนี้ที
7K
