“นี่คือเ้าหน้าที่ตำรวจ คุณถูกจับแล้วค่ะ เ้าพ่อ”
“ผมทำอะไรผิดไม่ทราบ”
“คุณเป็ผู้บงการร่วมกันกับอาไห่ จ้างหมอให้ไปฆ่าคนโดยการฉีดยาพิษ และฆ่าภรรยาและลูกของตัวเองโดยเจตนา”
“คุณไม่มีหลักฐานไม่มีสิทธิ์ปรักปรำผม”
“กรุณาให้ความร่วมมือกับตำรวจด้วยค่ะ” หมวดนัดมาเพียงคนเดียว พร้อมจ่อปืนไปที่อาฟง
“ผมยอมไปให้การกับตำรวจก็ได้” พร้อมยกมือขึ้น
แต่แล้วในตอนที่หมวดนัดกำลังจะใส่กุญแจมือ อาฟงก็ตลบหลังเตะปืนทิ้ง ทำให้ทั้งสองต่อสู้กัน ด้วยชั้นเชิงแล้วหมวดนัดไม่สามารถสู้อาฟง อีกทั้งอาฟงมีมีดสั้น ทำให้หมวดนัดาเ็ที่แขน แต่หมวดนัดก็พยายามจะต้านเพื่อถ่วงเวลาให้ผู้กองนำหมายจับมา หมวดนัดถูกเตะจนล้ม และถูกอาฟงบีบคอ ทันใดนั้นอาหยงมาช่วยได้ทัน อาหยงเข้าต่อสู้กับอาฟง
*************************************************
“นายสู้ฉันไม่ได้หรอก อาหยง พวกเราเคยประลองกันแล้วนี่”
“ใช่ ตอนนั้นฉันสู้กับนายแต่ยังคงเห็นนายเป็เพื่อน แต่ตอนนี้นายเป็ผู้บงการฆ่าคน เป็ภัยต่อพรรคัขาว ฉันยอมแพ้นายไม่ได้”
หมวดนัดอยากไปช่วย แต่ตอนนี้ไม่มีแรงลุกขึ้นยืน จนกระทั่งผู้กองกับนายชานเข้ามาพบเข้า นายชานเป็ห่วงหมวดนัดมาก
“เป็อะไรมั้ยครับ าเ็ตรงไหนบ้าง”
หมวดนัดยังไม่ทันพูด อาหยงก็รีบะโเรียก
“เฮ้ย ไอ้ชาน อย่ามัวแต่ห่วงแฟน เพื่อนจะสู้ไม่ไหวแล้ว มาช่วยเร็ว”
“เออ เออ จะไปเดี๋ยวนี้”
การต่อสู้เป็แบบสองรุมหนึ่ง
“อาฟงยอมแพ้เถอะ ตำรวจมีหลักฐานครบแล้ว นายหนีไม่รอดหรอก” นายชานพยายามเกลี้ยกล่อม
“พวกนายเอาชนะฉันไม่ได้หรอก กว่าฉันจะได้ตำแหน่งนี้มาไม่ใช่เื่ง่าย ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางทางสำเร็จของฉัน”
“นายทะเยอทะยานเกินไปแล้ว อำนาจที่ได้มา สักวันก็ต้องเสียมันไปนะ”
“เฮ้ย อาหยง นายไม่มีแผนสกปรกบ้างเหรอ ฉันสู้จนเหนื่อยแล้วนี่”
“บ้ารึไง ใครจะมีเวลาคิด เอ่อแต่ขอคิดแป๊ปนะ” “เฮ้ยไอ้ชาน ตอนฉันมาถึงฉันแอบเห็นอาฟงจับนมแฟนนายด้วย”
นายชานโกรธมาก คิดในใจว่า
“ฉันยังไม่เคยได้แตะแม้ปลายเล็บ และนายเป็ใครอาฟงมากล้าทำอย่างนั้นกับแฟนฉัน” หลังจากนั้นนายชานก็ฮึดสู้ด้วยความโกรธ ไม่รู้ว่าไปเอาพลังมาจากไหน
ส่วนอาหยงก็ปล่อยให้ทั้งสองสู้กัน ท่ามกลางความแปลกใจของหมวดนัดและผู้กอง อาหยงเดินมาหาผู้กอง
*************************************************
“ทำไมคุณไม่ช่วยเพื่อนล่ะอาหยง” แต่พอเห็นนายชานเริ่มได้เปรียบอาฟง เลยว่า “คุณทำยังไง ทำไมนายชานถึงฮึดสู้ขนาดนั้น”
“คุณอยากรู้จริงๆ ใช่มั้ย เอาหูมาสิ”
อาหยงมองไปที่หมวดนัด แล้วกระซิบให้ผู้กองฟัง
“แรงหึงหวงมันรุนแรงขนาดนั้นเลยหรอครับ”
“นายชานเป็คนขี้หวงมาแต่ไหนแต่ไร ขนาดน้องสาวยังหวงขนาดนี้ แฟนยิ่งไม่ต้องพูดถึง”
“ผมว่าตอนนี้พวกเราออกห่างหมวดนัดกันก่อนเถอะครับ เดี๋ยวเจอลูกหลง”
ไม่น่าเชื่อคือ นายชานสามารถเอาชนะอาฟงได้ จับอาฟงกดไปที่พื้นจับแขนไขว้หลัง
“ผู้กองผมขอกุญแจมือหน่อยครับ”
ผู้กองโยนไปให้ แล้วพาอาหยงเข้าไปช่วยจับ แต่แล้วอาเฉียนก็เดินมาพร้อมกับให้อาฟงกินยา
“ทำอะไรครับอาเฉียน ให้ฟงกินยาอะไร”
“นี่คือยาสลายกำลัง จะทำให้นายฟงกลายเป็คนธรรมดาทั่วไป ไม่มีพละกำลังต่อสู้อีก จะได้ไม่เป็ภัยต่อพรรคเราและคนอื่นๆ อีกในอนาคต”
หลังจากนั้นเพื่อนตำรวจก็เข้ามาที่เกิดเหตุ มาช่วยกันคุมตัวอาฟงไปรับผิด มีนายตำรวจคนหนึ่งกำลังจะประคองหมวดนัดไปรถพยาบาล แต่ถูกผู้กองสั่งห้าม
“นายมาช่วยคุมผู้ต้องหาดีกว่า ส่วนหมวดนัดเดี๋ยวค่อยให้แฟนเขาประคองเอง”
“พูดบ้าอะไรคะผู้กอง…” ยังไม่ทันพูดจบ นายชานก็อุ้มหมวดนัดไป
“นายปล่อยฉันสิ ฉันเดินเองได้”
“ถ้ายังไม่หยุดพูด ผมจะหอมแก้มคุณ” ทำให้หมวดนัดยอมเงียบ เมื่อถึงโรงพยาบาล นายชานว่าจะอยู่เฝ้า แต่นายเฉียนขอให้มาพบที่บ้านเ้าพ่อเพื่อคุยเื่สำคัญ
*************************************************
ณ บ้านเ้าพ่อ
“ในเมื่อคุณชานสามารถเอาชนะเ้าพ่อได้แล้ว คุณมีสิทธิ์ที่จะได้เป็ผู้สืบทอดคนต่อไป”
“ผมไม่อยากได้ตำแหน่งนี้ ผมทำงานของผมปรกติก็พอแล้ว อาเฉียนหาคนอื่นเถอะครับ”
“แต่คุณเหมาะสมที่สุดแล้วนี่ครับ เ้าพ่อคนก่อนก็หวังว่าคุณจะได้เป็ผู้สืบทอดเช่นกัน”
“ผมไม่สามารถปฏิบัติตามกฎของเ้าพ่อได้หรอกครับ แถมภรรยาจะต้องเป็ลูกสาวเ้าพ่อคนก่อนอีก ตอนนี้ผมมีคนรักอยู่แล้ว อย่าขัดขวางทางรักของผมเลยนะครับอาเฉียน”
นายเฉียนอ่อนใจ
“ถ้างั้น ก็ตามใจคุณชานเถอะครับ”
994
