ผมถอนมือที่เปียกโชกไปด้วยน้ำเมือกใสออกมาจากร่องสวาทที่อ้าค้างของแม่นางหลิว รูหีของเธอตอนนี้บวมแดงจนน่ากลัว แต่มันกลับขยับขมิบตอดอากาศเหมือนคนกำลังหิวโหย ผมจ้องมองภาพนั้นพลางยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ
"แม่นางหลิว... ดูรูหีท่านสิ กว้างขนาดนี้ ถ้าผัวท่านกลับมาแล้วขอเย็ดขึ้นมา เขาไม่ใตายหรือไงว่าทำไมมันถึงได้โบ๋ขนาดนี้? เขาจะสงสัยมั้ยนะว่าใครมาเบิกทางไว้ให้?" ผมแกล้งกระซิบถามพลางใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปที่ขอบเนื้อสีเข้มที่ยังสั่นระริก
เหมยหลิวหอบหายใจถี่ ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอายแต่ดวงตากลับฉ่ำเยิ้ม "อื้อออ... เรฟ เ้าคนลามก... หีข้าไม่ได้อ้าค้างขนาดนั้นสักหน่อย อีกเดี๋ยวความอุ่นมันก็ทำให้กลับมาเหมือนเดิมนั่นแหละ..."
เธอบิดกายไปมาพลางมองค้อนผมอย่างมีจริต "แต่ถ้าเขาสงสัย... ข้าก็แค่บอกว่าข้า 'เหงา' จนต้องใช้หัวไชเท้าอันใหญ่ไปนิดเดียวเอง ถ้าเขาจะโกรธก็ให้เขาโกรธไปสิ... แต่ถ้าเขาจะทิ้งข้าไปจริงๆ ... เ้าจะรับผิดชอบข้ามั้ยล่ะเรฟ? ข้าจะยอมเป็เมียเ้า จะปรนนิบัติเ้าทุกอย่างที่เ้า้าเลยนะ"
ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอพลางลูบไล้ไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ "โถ่... แม่นางหลิว ท่านพูดอะไรอย่างนั้น ข้าไม่ใช่คนชอบแย่งเมียใครหรอกนะ ผัวท่านเขาคงเข้าใจแหล่ะว่าท่านลำบากขนาดไหน ข้าก็แค่อยากจะมาช่วยสงเคราะห์ให้ท่านหายคันหีชั่วคราวเท่านั้นเอง ยังไง่นี้เขาก็ไม่อยู่นิ... เราก็สนุกกันให้เต็มที่สิครับ"
"เ้ามันใจร้าย..." เธอครางประชดประชันแต่กลับขยับก้นงามๆ เบียดเข้าหามือผมหนักกว่าเดิม "แต่ข้าก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่ามือเ้าน่ะ... มันทำข้าเสียวจนหัวไชเท้าที่ข้าใช้มาเป็ปีดูจืดชืดไปเลย ถึงจะเจ็บจะจุกไปบ้าง แต่มัน... คุ้มค่าที่สุดเลยจ้ะเรฟ"
เหมยหลิวเริ่มเคลิ้มไปกับััที่รุนแรงและป่าเถื่อนของเรฟคนใหม่ เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกปลุกสัญชาตญาณดิบขึ้นมาจนลืมความอายไปหมดสิ้น
‘หึหึ... คุ้มสิแม่นางหลิว เพราะข้ายังไม่ได้โชว์ 'ของจริง' ที่จะทำให้ท่านลืมทางกลับบ้านเลยนะ’ ผมคิดในใจพลางเอื้อมมือไปปลดปมเชือกกางเกงของตัวเองออกช้าๆ
"ในเมื่อรูหีท่านขยายรอขนาดนี้แล้ว... ข้าว่าเรามาเลิกเล่นกับมือ แล้วลองัักับ 'แท่งอสูร' ที่จะทำหน้าที่แทนหัวไชเท้าของท่านจริงๆ กันดีกว่านะ"
16K
