ซูมมมม วูปปป เสียงได้ดังสะท้านเหมือนพายุถาโถม อยู่บนูเาลูกหนึ่งที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยความมืดและมีเพียงเสียงจันทร์อ่อนๆ แต่เสียงนั้นมาจากจุดดำๆจุดเล็กๆและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้กว้างเท่ารถยนต์หนึ่งคันเข้าไปได้
แต่ทันใดนั้นก็มีร่างร่างหนึ่งที่กระเด็นออกมาแต่จะบอกว่าเป็ร่างหรือไม่นั้นยังระบุได้ยากเพราะร่างกายของชายผู้นั้นเละเทะยิ่งกว่าโดนรถบี้เสียอีกมันบิดกรวงรวมกันเหมือนผ้าขี้ริ้วที่พึ่งบิดหมาดๆนี่เองแต่ว่าชายคนนั้นไม่ใช่ใครทีไหนนั่นคือภัตรนั่นเองตอนนี้เขานั้นทั้งสับสนงุนงงอย่างมากทั้งที่ร่างกายเขาเละไม่เหลือชิ้นดีที่สามารถมองออกว่าส่วนไหนเป็แขนขาได้แล้วนั้นแต่หลอดเืของเขากลับไม่ลดลงแต่อย่างใดตอนนี้เหลือเพียงแค่หัวของเขาเท่านั้นที่ยังมีรูปร่างเป็ปกติที่สุด
ภัตรในตอนนี้นั้นได้แต่นอนรอความตายก็ไม่อาจพูดได้เต็มปากนักเพราะตายก็ไม่ได้จะขยับไปไหนก็ลำบากอีกเขาพยายามรวบรวมสติและพลังกายอันน้อยนิดของเขาในการะโอย่างสุดเสียงเท่าที่ทำได้แต่ตอนนี้นั้นคงไม่มีใครมาช่วยเขาได้แต่ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดได้ว่า
*เฮ้ยนี่มันแค่เกมส์นีหว่าบอสก็เคลียไปแล้วออกเกมส์แล้วรีใหม่ก็ได้นีหว่าเรานี่โง่จริงๆ*
ทันใดนั้นเพียงแค่เขานึกขึ้นหน้าเมนูเกมส์ก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา
ฟับ ติ๊ง
เมนู
=%_$$$$$$#=
#)&)=)$=
$$&_)(#&
ร้านค้า:ััเพื่อเติม
กระเป๋า:New!
*ฮะนี่มันเป็บ้าอะไรกันวะเนี่ยเกมส์บัคหรอฟระ*
ภัตรพยายามใช้ลิ้นของเขาเขี่ยที่หน้าจอเมนูที่เขาเปิดขึ้นมาจนหลายรอบและเปิดๆปิดๆหน้าต่างอยู่อย่างนั้นมาพักใหญ่จนสุดท้ายเขาก็ยอมแพ้และหันมาดูของในกระเป๋าที่ขึ้นแจ้งเตือนแทน
แต่เขาก็ฉุกคิดได้ว่า*เอะในกระเป๋าเราน่าจะมียาลองเอามากินดูหน่อยแล้วกัน
แผลบๆติ๊ง*ฮึ่ยอย่างกับหมาเลยเราแต่ก็นะเราในสภาพนี้ก็ทำแค่นี้ละนะ*
ไม่นานขวดยาหลายขวดก็หล่นมา
ตัดออกมาทางด้านตีนเขา
*ฮึ่มดูเหมือนข้าจะไม่ได้แก่จนเลอะเลือนที่ได้ยินเสียงแปลกบนเขาหรอกนะฮ่ายังไงซะก็ต้องไปสำรวจดูหน่อยแล้วกันแม้ที่นั้นไม่น่าจะมีอะไรก็ตามเพราะข้าก็อาศัยอยู่ตีนเขาแห่งนี้ก็นานนมแล้ว*
ตัดมาทางภัตรที่ตอนนี้กำลังใช้ลิ้นของเขาในการตวัดไปมาเพื่อเปิดฝาขวดยาหลายชนิดของเขาออกแต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะทำไม่ได้สักขวดเลย
แผลบๆ*อี๋ดินขมจังวะ
ฮะเดียวก่อนนะในเกมส์มันรับรสชาติได้ด้วยหรอวะนี่มันแปลกๆแฮะั้แ่หน้าต่างเมนูแล้ว
ตึกๆแครกๆ
*เอะเสียงตัวอะไรเดินมาเฮ้ยไม่เอานะเว้ยตูยังอยู่สภาพนี้อยู่เลยจะเอาอะไรไปสู้วะหืมนั่นมันคนนี่หว่าโชคดีละ*
ตัดมาที่ทางชายชรา ผู้นึงที่กำลังเดินขึ้นูเาอย่างสบายอารมณ์เหมือนเป็สวนหลังบ้านของเขาอย่างไงอย่างงั้น
ฮืม จะมีอะไรรอข้าอยู่ข้างบนกันน๊าข้าอยู่ที่นี่มาก็นานแล้วนับว่าถ้าูเานี่ถ้าเกิดสิ่งผิดปกติอะไรก็ชั่งเราสามรถรับรู้ได้ทั้งนั้นแต่ว่าูเาลูกนี้ก็สงบมานานถึง100ปีเข้าไปแล้วโอ้อาจจะเป็ขุมทรัพย์จากยอดฝีมือที่ทิ้งไว้ก็ได้เพราะมีข่าวลือว่ามันจะผุดขึ้นมาเองไม่ที่ใดก็ที่นึงแต่มันก็ระบุได้ยากว่าจะปรากฏที่ใดแม้แต่ผู้พยากรณ์ยังทำได้เพียงแค่บอกว่ามีโอกาสแต่ไม่สามารถรับรองได้ว่าจะเกิดขึ้นจริงหื้มข้าชักจะตื้นเต้นแล้วสินี่คงเป็โชคของตาแก่อย่างข้าละนะ ฮ่าๆ
เมื่อชายชราเดินมาถึงเขากลับพบเพียงซากมนุษย์จะเรียกว่าซากมนุษย์ก็คงยากเพราะมันเละเทะสิ้นดีมีแค่หัวเท่านั้นที่ยังคงเอาลิ้นพยายามเขี่ยบางอย่างที่มีสีราวกับเืและมีสีที่ปะปนกันไปหมดเละมีหลายชิ้นมากๆ
ลองลงไปดูหน่อยดีกว่าแต่ขณะนั้นหัวนั่นก็กลับหันมาจ้องเราแล้วพูดกับเราด้วยภาษาแปลกๆ