Where am I? รักนี้ไม่มีลืม

    บทที่ 3 กฎการเป็นนางฟ้าของหอนางโลม

            การจะเป็๲หนึ่งในนางฟ้าของหอนางโลมริวโจได้นั้นไม่ใช่เ๱ื่๵๹ง่าย คำว่านางฟ้าสามารถใช้ได้กับเพียงหญิงสาวผู้ได้รับความนิยมจากแขก 10 อันดับแรกเท่านั้น และจะเริ่มตัดสิน๻ั้๹แ๻่วันที่ 1 มกราคมของทุกปี ลำดับของปีนี้ก็คือ

            นางฟ้าอันดับ 1 คายะ (17 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 2 นามิ (18 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 3 มิโยะ (16 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 4 รุริ (16 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 5 คิโยะ (16 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 6 ฮัทสึ (15 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 7 คาเมะ (14 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 8 นาระ (16 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 9 ฮิเมะ (20 ปี)

            นางฟ้าอันดับ 10 สุมิเระ (17 ปี)

            เด็กสาวเหล่านี้ต้องเข้ามาอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝนการเป็๞สตรีที่บุรุษใต้หล้าจะหมายปองมา๻ั้๫แ๻่อายุได้เพียง 11 - 13 ปีเท่านั้น พวกเธอต่างมีที่มาอันหลากหลาย บางคนบุพการีนำมาขายเพื่อแลกเงิน บางคนซาจิบังเอิญไปเจอในสลัมแล้วนำมาชุบเลี้ยง พื้นฐานความรู้ที่ทุกคนพึงมีแม้กระทั่งเด็กฝึกก็คือการเล่นดนตรี(ดีดพิณ) วาดภาพ ทำอาหาร ปักผ้า ขับร้อง ร่ายรำ ชงชา จัดดอกไม้ อีกทั้งยังต้องรอบรู้เ๹ื่๪๫ประวัติศาสตร์ การเมือง และการค้าสำหรับพูดคุยกับบุรุษอีกด้วย

            หอนางโลมริวโจมี 2 สาขา สาขาแรกคือที่สำหรับแขกชั้นสูง พวกเขามาที่นี่เพียงเพื่อหาที่สงบคุยธุระสำคัญ หรือเพียงมาชมสาวงามโชว์ความสามารถเพียงเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถแตะตัวเหล่านางฟ้าทั้งหลายได้แม้แต่เพียงปลายเล็บ พวกนางจึงยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ทุกอณู ส่วนสาขาที่ 2 นั้นอยู่ในตรอกที่ห่างออกไป ที่นั่นเป็๲แหล่งโสมมและเป็๲ที่ที่บุรุษนำพาความโหดร้าย ทารุณ และกิเลสตัณหามาปลดปล่อย จึงไม่มีสตรีใดอยากจะสมัครใจมาทำงานที่สาขา 2 นัก

            พวกนางจะเริ่มถูกขายต่อในวัย 17 ปีบริบูรณ์ ซาจิคือผู้ตัดสินว่าใครจะได้ไป มีเพียงนางฟ้าอันดับ 1 เท่านั้นจึงจะสามารถเลือกคู่ครองของตนได้ และสามารถปฏิเสธบุรุษได้อย่างไร้เยื่อใยแม้ผู้นั้นจะเป็๞ถึงเชื้อพระวงศ์ก็ตาม เด็กฝึกทั้งหลายจึงพยายามอย่างหนักเพื่อจะขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้ มารดาของพวกเธอคือซาจิ และต้องเรียกนางว่า "มาม่า" ซาจิมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวพวกเธอนับ๻ั้๫แ๻่ก้าวเข้ามาที่นี่ สั่งให้ตายก็ต้องตาย เพราะนางคือผู้ให้กับเนิดขีวิตใหม่แก่ทุกคน พวกเธอไม่สามารถก้าวขาออกจากริวโจได้อย่างอิสระ แต่จะสามารถออกไปเที่ยวเล่นได้เดือนละ 1 ครั้ง ครั้งละ 2 วัน ซึ่งแน่นอนว่าต้องขอซาจิก่อนอย่างไม่มีผ่อนปรน

            



            ตอนนี้ตะวันกลายมาเป็๞ "ทามิ" หนึ่งในเด็กฝึกของริวโจสาขา 1 อย่างเต็มตัวแล้ว เธอคงต้องเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของยุคนี้๻ั้๫แ๻่ 1 ใหม่ และต้องนับถือซาจิว่าเป็๞มารดาอีกคน เธอไม่รู้เลยว่าควรทำอะไรดี รู้สึกโดดเดี่ยวตัวคนเดียว ไม่มีใครทำดีกับเธอด้วยซ้ำ นั่นเป็๞เป็๞เพราะเธอได้รับความรักและเอ็นดูพร้อมกับสิทธิพิเศษเหนือผู้อื่นจากซาจิจนออกนอกหน้านั่นเอง ซึ่งทามิเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าซาจิถูกใจอะไรในตัวเธอหนักหนาถึงได้ทะนุถนอมเธอแบบนี้

            กว่า 3 เดือนเต็มๆที่ซาจิสอนภาษาญี่ปุ่นทั้งการพูด อ่าน และเขียนให้ทามิด้วยตัวเอง นางพูดจาน่าฟังจนเผลอเคลิ้มตามไปหลายที เมื่อเข้าเดือนที่ 4 ซึ่งเป็๲เดือนธันวาคมพอดีทามิก็ถูกส่งไปเรียนรวมกับเด็กฝึกคนอื่นๆในอาคาร 3 ชั้นของสวนด้านหลัง ซึ่งไม่ต่างจากโรงเรียนสตรีในสมัยนี้ ชั้นบนสุดมีไว้สำหรับนางฟ้าตัวท็อปทั้ง 10 นาง พอเริ่มฟังภาษาออกแล้วต้องท่องกฎริวโจแล้วทามิถึงกับอยากตาย นี่เธอกลายมาเป็๲นางบำเรอที่รอวันถูกขายหรือนี่!! 

    นิยายแนะนำ