“เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ~~~”
หลินเฉอซัดยันต์โจมตีออกไปซ้ำๆ เห็นได้ชัดว่าแรงยับยั้งของเขาค่อนข้างทรงพลัง ยันต์แต่ละใบสามารถสร้างดาเมจได้ถึง 150 แต้ม หลังจากโจมตีด้วยยันต์อีก 3 ครั้งติดต่อกัน ผมถึงจะกล้ายกดาบขึ้นมุ่งหน้าไปเผชิญหน้ากับไฮยีน่าตัวนั้น เมื่อดาบฟาดฟันใส่หัวของไฮยีน่า ตัวเลขความเสียหาย 224 แต้มก็เด้งขึ้นมา แน่นอนว่าแรงยับยั้งของผมก็ไม่สามารถเมินเฉยได้ แต่แบบนี้ก็ดี ผมให้หลินเฉอเคลื่อนไหวดึงความเกลียดชัง ส่วนผมนั้นลอบเข้าโจมตี วิธีนี้ปลอดภัยมาก
ท้ายที่สุดก็ต้องใช้ยันต์ถึง 5 ใบ ถึงสามารถจัดการไฮยีน่าลงได้หนึ่งตัว ซึ่งตลอดการต่อสู้ ผมจะคอยรักษาตามติดทิศทางการโจมตีของไฮยีน่าไว้เสมอ ในขณะที่หลินเฉอเคลื่อนที่ในแนวโค้งไปรอบ ๆ ดึงให้ไฮยีน่าอยู่กึ่งกลางของวงกลม เพื่อให้อยู่ห่างจากไฮยีน่าตัวอื่นที่เหลือ จะได้ไม่ดึงดูดความเกลียดชังโดยไม่จำเป็ ท้ายที่สุดนี้ทั้งหมดก็เป็การดำเนินการและสติของผู้เล่นระดับปรมาจารย์ มันจึงเกิดผลลัพธ์ที่ดีเช่นนี้
หวังจินไห่ได้แต่เพียงเฝ้าดูการต่อสู้อย่างเงียบๆ
“เป็อะไรไป ต้าไห่?” จางเหว่ยถาม
หวังจินไห่สูดหายใจเข้าลึก ๆ “สองคนนั้นบ้าไปแล้ว ……”
“จะไปด่าสองคนนั้นทำไม ไม่มีเหตุผลเลย”
“……”
……
ยิ่งฆ่ามอนสเตอร์เลเวลมากกว่าตน 3 เลเวลมากเท่าไหร่ การสิ้นเปลืองยันต์ก็ยิ่งเพิ่มมากตามไปด้วย ทว่ารางวัลที่ได้ก็พอที่จะปลอบใจได้บ้าง ทันทีที่ไฮยีน่าล้มลงกับพื้น แถบค่าประสบการณ์ก็สว่างวาบเพิ่มขึ้นมากถึง 6% ด้วยความเร็วระดับนี้ หากฆ่าไฮยีน่าได้ 17 ตัวก็เพียงพอที่จะอัพถึงเลเวล 9 ได้ แต่ว่ายันต์ก็คงถูกใช้จนหมดเช่นกัน ดังนั้นตามการคาดเดาก่อนหน้านี้ การอัพเลเวลจาก 9 ไปเลเวล 10 คงจะยากพอดู
พวกเรามุ่งหน้าไล่ฆ่าไฮยีน่าทีละตัวต่อไปเรื่อยๆ แต่ยิ่งสู้ก็ยิ่งหดหู่ นั้นเพราะอัตราการดรอปนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินเกินไป พวกเราฆ่าไฮยีน่าไปแล้วหลายสิบตัว ทว่าอุปกรณ์สีขาวก็ยังไม่ดรอปออกมาสักชิ้น ไม่ต้องพูดถึงอุปกรณ์ระดับทองแดง ดูเหมือนว่าความฝันที่จะได้รับอุปกรณ์ระดับทองแดงคนแรกนั้น คงถูกลิขิตให้หายไปแล้ว
“ชิ้งง!”
แสงสีทองเปล่งประกายเจิดจรัสโปรยปรายลงมาดั่งสายฝน หลังจากฆ่าไฮยีน่าตัวที่ 17 สำเร็จ พวกเราก็อัพเป็เลเวล 9 แล้ว!
ผมยังคงเพิ่มค่าสถานะ 10 แต้มให้กับความแข็งแกร่ง นี่ถือเป็การวางแผนในระยะยาว
“พี่เฉิน ยันต์ผมหมดแล้ว”
หลินเฉอนั่งลงบนพื้นพลางฟื้นคืนมานา พร้อมทั้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ค่อยๆรุกทีละนิดละกัน”
ผมเหลือบดูค่าสถานะตัวเอง ก่อนพูดว่า “ตอนนี้ฉันมี HP 900 แล้ว เมื่อเลเวลห่างกันเพียงสองระดับ ไฮยีน่าจะกัดฉันเืลดประมาณ 150 แต้มในการกัดครั้งหนึ่ง และถ้าดื่มยาฟื้นฟูเืต่อเนื่อง ฉันจะสามารถทนได้เจ็ดหรือแปดครั้ง งั้นพวกนายไปด้วยกัน โดยเฉพาะต้าไห่และพี่เหว่ย ทั้งสองคนเป็สายผสมระหว่างความแข็งแกร่ง ความอดทน และความว่องไว อีกทั้งยังมีค่าพลังโจมตีพื้นฐานสูงมาก หลังจากที่ฉันโจมตีไฮยีน่าด้วยดาบแรก ให้ทุกคนเข้ามาล้อมมันแล้วโจมตีพร้อมกัน ฉันจะดึงค่าความเกลียดชังเอาไว้เอง ไม่ต้องกังวล ค่าสถานะฉันลงกับความแข็งแกร่งหมด หลังจากจัดการไฮยีน่าได้หนึ่งตัวให้นั่งลงฟื้นฟูเื พวกเราจะค่อยๆเขยิบเข้าใกล้เลเวล 10 หลังจากนั้นก็จะกลับเข้าเมืองกัน”
“โอเค ไม่มีปัญหา,เอาตามนั้น!”
ต้าไห่พยักหน้า อันที่จริงเขาก็เป็ยอดฝีมือคนหนึ่งจึงรู้ดีว่าไม่มีวิธีไหนที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว พวกเราทำได้เพียงค่อยๆเพิ่มค่าประสบการณ์แบบนี้ ซึ่งผู้เล่นในหมู่บ้านเริ่มต้นเกือบทั้งหมดล้วนทำอย่างนี้เช่นกัน โดยผู้เล่นต้องไปให้ถึงเลเวล 20 ถึงจะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น แล้วเข้าสู่เมืองรองได้ และจากประสบการณ์ ผู้เล่นที่ติดอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นนานกว่าหนึ่งสัปดาห์ก็มีอยู่ถมไป
พวกเราทำได้แค่ฆ่าต่อไป!
ผลลัพธ์ที่ได้คล้ายกับที่ผมคิด หลังจากที่ทุกคนร่วมมือกระหน่ำโจมตีฆ่าไฮยีน่าตัวหนึ่งได้ ผมยังมีเืเหลืออยู่ประมาณ 20% ครั้นดื่มยาฟื้นฟูเืแบบช้า แล้วนั่งลงพักเป็เวลา 30 วินาทีเพื่อรอให้ค่า HP เด้งกลับมาเต็ม แม้ดูเหมือนว่าการเก็บเลเวลที่ค่อนข้างช้า แต่ถึงอย่างไรก็เป็การฆ่ามอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าพวกเราถึง 2 ระดับ เมื่อเทียบกับผู้เล่นส่วนใหญ่ก็ถือว่าเร็วพอแล้ว
ในขณะที่ผมนั่งลงรอการฟื้นฟูเืนั้น ก็ได้เปิดเว็บบอร์ดของเกมขึ้นมาดู พลางกวาดตามองไปทั่ว จากนั้นก็พบโพสต์หนึ่งที่ได้รับความนิยมเป็อย่างมาก นอกจากนี้ยังมีภาพ ซึ่งเมื่อผมเห็นภาพนั้นก็รู้สึกเดจาวูทันที ——
[HOT!] มีทีมประหลาดปรากฏตัวในหมู่บ้านเริ่มต้น อัศวินคนหนึ่งที่มีอุปกรณ์ครบครันออกไปฝึกฝนเก็บเลเวลกับสามคนที่ล่อนจ้อน! ผู้โพสต์: บรรณาธิการหมายเลข 1
ด้านล่างโพสต์นั้นคือภาพหน้าจอของเกมที่พวกเราทั้งสี่คนกำลังออกจากหมู่บ้าน ผมถือดาบและโล่เดินนำไปข้างหน้าอย่างภาคภูมิ ในขณะที่ หลินเฉอ,ต้าไห่และจางเหว่ย เดินตามหลังมาด้วยตัวเปลือยเปล่า ทั้งยังไม่ได้พกอาวุธ มีคนจำนวนมากที่เข้ามาคอมเม้นต์ใต้โพสต์ ซึ่งพวกเขาล้วนเป็ผู้เล่นที่เกิดในหมู่บ้านมือใหม่ใกล้กับพวกเรานั้นเอง
คอมเมนต์ที่ 1 (ผู้เล่นชางหม๋างเทียนหยาว่อเตอะอ้าย)(ความรักของฉันนั้นไร้ขอบเขต): ฉันก็เห็น หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็พุ่งเข้าไปในฝูงมอนสเตอร์ แล้วฆ่าพวกมอนสเตอร์ตายหมดเกลี้ยงเลยนะ
คอมเมนต์ที่ 2 (ผู้เล่นชิงอู่เพียวหยาง )(ร่ายรำกระพือปีก): ฉันก็เห็นเหมือนกัน ทำฉันขำแทบตาย ~~~
คอมเมนต์ที่ 3 (ผู้เล่นทิรามิสุ): ทำไมถึงมีคนแบบนี้ได้นะ ……
คอมเมนต์ที่ 4 (ผู้เล่นหนี่ไฮว่หนี่ไฮว่)(คุณมันเลว): คงจะเป็เพราะสมองโดนประตูหนีบแล้วมั้ง จะมีคนสติดีที่ไหนขายอุปกรณ์ก่อนออกไปเก็บเวล นี่เป็การหาเื่ตายให้ตัวเองชัดๆ ฮ่า ๆ ๆ ~~~
โพสต์นี้ยังติดสิบอันดับแรกที่นิยมของเว็บบอร์ด และยังคงเป็นสีแดงอีก ทั้งยังมีคอมเม้นต์เป็นหมื่น มันค่อนข้างร้อนแรงทีเดียว เมื่อดูเหมือนว่าจะเห็นร่างที่คุ้นเคย พลันหัวใจของผม จู่ๆ ก็กระเพื่อมแรง เธอก็อยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นนี้ด้วยงั้นเหรอ?
ณ ขณะนั้นเอง ใบหน้าของหลินเฉอซีดลงเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะเห็นโพสต์นั้นแล้ว จากนั้นเขาจึงพูดว่า “พี่เฉิน เห็นในเว็บบอร์ดหรือยัง?”
“เห็นแล้ว ขอโทษด้วยนะ……”
ผมพูดปลอบใจ “หลังจากที่พวกเราอัพถึงเลเวล 10 แล้วกลับไปที่หมู่บ้านพร้อมอุปกรณ์ใหม่เอี่ยม ทำให้คนตาต่ำพวกนี้ตกตะลึงไปเลย อีกอย่างพวกเราไม่ต้องไปฟังคำพูดไร้สาระพวกนั้นหรอก ……”
หลินเฉอมองไปที่ร่างกายส่วนล่างของเขาเล็กน้อย ก่อนจะร่ำไห้โดยไร้น้ำตา “นี่มันเป็นอัตราการดรอปแบบไหนกัน? ทั้งเสื้อ สนับแขนและหมวกเกราะก็ดรอปมาหมดแล้ว แต่ทำไมกางเกงถึงยังไม่มา ระบบจงใจแกล้งกันใช่มั้ยเนี่ย?”
ต้าไห่ก็ยกมือลูบก้นตัวเอง พร้อมทั้งพูดว่า “ก็ว่าอยู่ ทำไมถึงรู้สึกเย็นวาบ……”
จางเหว่ยแสยะยิ้ม ก่อนพูดว่า “ไม่ต้องสนใจมัน เราไม่ได้นัดบอดซักหน่อย!”
เมื่อHPกลับมาเต็ม ผมก็ดีดตัวลุกขึ้นยืน จากนั้นก็พูดขึ้น “จะสนใจคำพูดของพวกนั้นไปทำไม พวกเรามาฆ่ามอนสเตอร์ต่อกันเถอะ ไปให้ถึงเลเวล 10 ให้เร็วที่สุด พวกเราต้องคว้าเฟิร์สคิลให้ได้ก่อนใคร!”
“ใช่ พวกเราจะเป็นกลุ่มแรกที่คว้าเฟิร์สคิลมาได้ เอาล่ะ ไปกันต่อ!”
……
เลเวล 10 เป็นเหมือนสันปันน้ำ ค่าประสบการณ์ที่ต้องการเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ด้วยความเร็วของพวกเรา ภายในหนึ่งชั่วโมง ก็ได้รับค่าประสบการณ์เลเวลปัจจุบันถึง 30% ดังนั้นต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมงถึงจะอัพเป็นเลเวล 10 เมื่อเหลือบมองเวลา ขณะนี้เกือบตีสี่แล้ว ทว่าผู้เล่นที่ออนไลน์ในหมู่บ้านมือใหม่นี้ยังคงสูงกว่า 8000 คน ดูเหมือนว่าทุกคนกำลังฟาร์มกันอย่างหนักทีเดียว
ในเวลาเดียวกัน บนอินเทอร์เฟซของระบบเริ่มปล่อยรายการจัดอันดับออกมา มีรายการจัดอันดับต่างๆของหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 1244 อย่างอันดับกำลังรบ และอันดับเลเวลปรากฏขึ้น ทำให้ผู้คนต่างตื่นเต้นทันที เมื่อคลิกเปิดอันดับกำลังรบ กลับพบว่าผมไม่ใช่คนแรก นี่ทำให้ผมประหลาดใจทีเดียว
อันดับกำลังรบ ----
1.เว่ยหนี่เปี้ยนไกว กำลังรบ：201 อัศวิน
2.จินซีเหอซี กำลังรบ：178 อัศวิน
3.ทิรามิสุ กำลังรบ：172 นักจิตวิญญาณ
4.หั่วเยี่ยนฉู่ (หนูเพลิง) กำลังรบ：166 นักจิตวิญญาณ
5.เถาชี่ปู้ติง (พุดดิ้งจอมซน) กำลังรบ：149 นักธนู
……
โดยพื้นฐานแล้ว หกในสิบอันดับแรกของอันดับกำลังรบมักจะเป็นนักจิตวิญญาณ นั้นเพราะการใช้อาวุธของจอมเวทย์นั้นค่อนข้างง่าย แค่มีคทาในมือปล่อยบอลเพลิงได้จะโคตรแข็งแกร่ง แต่คนที่มีกำลังรบแข็งแกร่งที่สุดกลับเป็นอัศวินที่มีชื่อว่า "เว่ยหนี่เปี้ยนไกว " ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก ตอนนี้ทั้งตัวผมก็เต็มไปชุดอุปกรณ์สีขาว อีกทั้งอุปกรณ์ส่วนใหญ่ยังมีเลเวลสูง แต่คนๆนี้ยังมีกำลังรบเหนือกว่าผมได้?
“เว่ยหนี่เปี้ยนไกว เป็นใครกัน?”
หลินเฉอเองก็เห็นอันดับกำลังรบแล้ว เขาพูดพลางขมวดคิ้วยุ่งว่า “กำลังรบแข็งแกร่งมากมีตั้ง 200 แต้ม แต่ในอันดับเลเวลไม่มีเขานะพี่ นี่เขายังไม่ถึงเลเวล 8 เลย อุปกรณ์ของเขานี้รวบรวมมาจากเพื่อนร่วมทีมหรือเปล่า?”
“เขาอาจจะซื้อมาก็ได้” ต้าไห่กล่าว “เซิร์ฟเวอร์เปิดให้บริการก็ปามาสี่ชั่วโมงแล้ว โรงประมูลในหมู่บ้านมือใหม่ก็คงจะเปิดแล้วล่ะ ซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนซื้อขายอุปกรณ์ได้จำนวนมากโดยผ่านธุรกรรมอลิเพลย์และวีแชท แม้ว่าอุปกรณ์ของบอสจะแข็งแกร่ง แต่ทั้งดาบและโล่ยังเป็นอุปกรณ์เลเวล 1 อยู่เลย ดังนั้นการที่เขาจะแซงพี่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก”
ผมพยักหน้าเห็นด้วย “มีเหตุผล แล้วหั่วเยี่ยนฉู่คือใคร กำลังรบของเขาก็สูงมากเหมือนกัน”
“คนนี้ผมไม่รู้……”
หลินเฉอหรี่ตามอง พร้อมทั้งพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมรู้แค่ว่า อันดับเลเวลสี่อันดับแรกในโซนเริ่มต้น คือพวกเราทั้งสี่คน ฮ่าๆๆๆๆ ~~~”
จางเหว่ยเปิดอันดับเลเวล แน่นอนว่ามีผู้เล่นเลเวล 9 ทั้งหมด 5 คนในโซนเริ่มต้นทั้งหมด ซึ่งมีพวกเราสี่คนและจอมเวทย์สาวอีกคนที่ชื่อ ทิรามิสุ แต่ค่าประสบการณ์ของพวกเราสูงกว่าเธอ ดังนั้นอันดับของพวกเราจึงอยู่ข้างหน้าเธอ นี้เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าแผนของผมถูกต้อง นั้นก็คือแผนการขายอุปกรณ์ และการฆ่ามอนสเตอร์แบบกระโดดข้ามเลเวล และในด้านของเลเวล พวกเราก็ได้ทิ้งห่างจากผู้เล่นคนอื่น ๆ มาไกลพอสมควร
จางเหว่ยเหล่ตามอง พลางกล่าวด้วยท่าทางมีความสุข “คาดไม่ถึงเลยว่าฉันคนนี้จะมีวันที่มีชื่อติดอยู่ในอันดับเลเวลเหมือนคนอื่นเขา เยี่ยมเลย รู้สึกเหมือนตัวเองไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตแล้ว ……”
“ไปเก็บเลเวลต่อเถอะ!”
เวลาผ่านไปทีละนิด จนกระทั่งตีห้า ค่าประสบการณ์ก็อยู่ที่ 55% ของเลเวล 9 แล้ว และตอนหกโมงเช้า ค่าประสบการณ์ก็ไปถึง 85% ของเลเวล 9 ซึ่งดูเหมือนว่าก่อนเจ็ดโมงคงจะอัพเป็นเลเวล 10 ได้แน่ จากนั้นก็จะได้กลับไปที่หมู่บ้านเริ่มต้น แล้วไปสำนักอาจารย์ประจำวิชาชีพ เพื่อเรียนรู้สกิลอาชีพที่แท้จริง!
ช่วงเวลาต่อมาผมก็หมกมุ่นอยู่กับไล่ฆ่ามอนสเตอร์ กำจัดไฮยีน่าตัวแล้วตัวเล่าไปเรื่อยๆ
ผมฆ่าพวกมันจนไม่รู้ว่าฆ่าไปแล้วเท่าไหร่ ทันใดนั้น “ท่าด้า” เมื่อไฮยีน่าตัวหนึ่งตาย อุปกรณ์หนัก ๆ ชิ้นหนึ่งก็ตกลงบนพื้นหญ้า มันกลิ้งเป็นวงกลมเต็มวงก่อนที่จะนอนนิ่ง มันคือโล่เหล็กที่กลมดิ๊ก พลันหัวใจของผมก็มีความสุข รีบก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งหยิบมันขึ้นมาทันที แม้ว่ามันจะยังเป็นอุปกรณ์สีขาว แต่คุณสมบัติก็ไม่เลวเลย
【โล่สงครามป่าพุ่มไม้】 (อุปกรณ์ระดับขาว)
พลังป้องกัน: 25
เลเวลที่สามารถใช้งานได้: 8
……
หลังจากที่ผมเปลี่ยนจากโล่เหล็กป่าเป็นโล่สงครามป่าพุ่มไม้นั้น ค่าเสตตัสพลังป้องกันก็เพิ่มขึ้นทันที17 แต้ม ทำให้พลังป้องกันทั้งหมดรวมเป็น 60 แต้ม พูดได้เลยว่า ในตอนนี้ผู้เล่นสายกายภาพทั่วไปไม่สามารถทำอะไรผมได้
โดยไม่รู้ตัว คนกลุ่มหนึ่งก็เดินลึกเข้าไปในป่าพุ่มไม้แล้ว บนถนนนี้ไม่มีใครคนอื่นอีก นอกจากพวกเราเท่านั้น พร้อมกับร่างไฮยีน่าที่ล้มลง ในขณะที่พวกเรายังคงก้าวต่อไป ทันใดนั้นผมก็รู้สึกถึงควันสีแดงเลือดพุ่งเข้าปะทะใบหน้า มันให้ความรู้สึกน่ากลัวมาก ใจของผมรู้สึกกระวนกระวายทันที ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่ข้างหน้า!
“หยุด!”
ผมรีบยกมือขึ้นเพื่อหยุดหลินเฉอ พลางชี้ไปยังพุ่มไม้ตรงหน้า ก่อนพูดว่า “มีบางอย่าง”
ทุกคนพยายามเพ่งสายตามอง พร้อมกับที่หัวใจเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างพุ่มไม้นั้น พบไฮยีน่าขนาดใหญ่ที่มีขนสีทองนอนอยู่ที่นั่นอย่างเกียจคร้าน มันคือบอสระดับทองแดง เลเวล 12 ลอร์ดไฮยีน่าขนทอง ในที่สุดเป้าหมายเฟิร์สคิลในตำนานก็ปรากฏตัวแล้ว แต่ค่าสถานะของมันแข็งแกร่งจนน่าขนลุก ——
【ลอร์ดไฮยีน่าขนทอง 】 (บอสระดับทองแดง)
เลเวล: 12
พลังโจมตี: 72-105
พลังป้องกัน: 58
ค่า HP: 2800
สกิล: 【กัดกระชาก】 【กรงเล็บเพชรฆาต】 【ระเบิดกรงเล็บ】
แนะนำ: ลอร์ดไฮยีน่าขนทอง เป็นที่ต้องการตัวมาโดยตลอด มันต้องคอยหลบหนีจากนักล่าเงินรางวัลของที่ทางจักรวรรดิว่าจ้างมาครั้งแล้วครั้งเล่า หากพบเห็นมัน ขอแนะนำว่าหากคุณยังไม่แข็งแกร่งพอให้อยู่ห่าง ๆมันเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นมันจะฉีกร่างคุณจนแม้แต่แม่ก็จำไม่ได้
……
“จัดการมันเลยไหม? ” ต้าไห่ตัวสั่น พร้อมทั้งถามอย่างตื่นเต้น
“จัดการนายก่อนนะสิ พูดออกมาได้”
หลินเฉอพูด “ค่าพลังโจมตีของมันถึง 105 แต้ม ถ้าเข้าไปก็เท่ากับรนหาที่ตายเท่านั้น”
ผมพยักหน้าเห็นด้วย “เสี่ยวเฉอพูดถูก ก่อนที่พวกเราจะได้เรียนรู้สกิล ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันหรอก ตอนนี้แค่สังเกตมันก็พอ สกิลที่สามของมัน ระเบิดกรงเล็บ เป็นสกิลจู่โจมเป็นพื้นที่ มีคนมากก็ไม่มีประโยชน์และถูกฆ่าตายกันหมดอยู่ดี พวกเราย้ายไปทางทิศตะวันออกกันเถอะ หลีกเลี่ยงมันไปก่อน แล้วไม่ต้องฆ่าไฮยีน่าที่อยู่รอบ ๆบอสนะ อีกอย่างทำเครื่องหมายพิกัดที่นี่เอาไว้ด้วย พวกเรารีบเพิ่มเลเวลให้ถึง 10 และกลับไปที่หมู่บ้านกัน จากนั้นก็ค่อยกลับมาจัดการมัน”
“โอเค!”
ทุกคนตื่นเต้นมากที่พวกเขากำลังจะได้กระตุกหนวดเสือแล้ว
***********************
โปรดติดตามตอนต่อไป......
536
