3 .
ฉินซาน จิกผมของจงเหม่ยแล้วกดหัวเบาๆลงที่ควยของเขา
ในใจของ จงเหม่ยตอนนี้ หัวใจเต้นระรัวรู้สึกประหม่ามาก ถึงเขาจะชักควยของฉินซานทุกวัน แต่เขาไม่เคยอมเลยและไม่รู้จะต้องทำอย่างไร
เมื่อหน้าของจงเหม่ย ใกล้ถึงกับควย นางได้กลิ่นควยจางๆ
"พี่จงเหม่ย อ้าปาก แล้วอมให้ข้าหน่อย"
เสียงกระเส่าดังจากฉินซาน
จงเหม่ยเมื่อได้ยินเช่นนั้นหัวใจของนางก็สั่นไหว จากนั้นนางก็อ้าปากแล้วอมให้ฉินซาน เมื่อควยเข้าไป ในใจของจงเหม่ยคิดว่า คับมากหายใจไม่ออก รสชาติปะแล่มๆ จากนั้นนางก็ โม๊กขึ้นโม๊กลง
ฉินซานในตอนนี้รู้สึกเสียวมาก แต่ก็เจ็บด้วย เลยพูดออกไปด้วยเสียงกระเส่า "พี่จงเหม่ย ข้าเสียวมากเลย"
จงเหม่ยได้ยินเช่นนั้นนางเงยหัวขึ้น จากนั้นนางด็รีดน้ำลายเต็มลิ้น แล้วค่อยๆเลียไปที่หัวควย เลียๆวนๆ
หื้มมม! เสียงเค้นจากลำคอฉินสาน จากนั้นเขาก็พูดขึ้น "พี่จงเหม่ยข้าไม่ไหวแล้ว" หลังจากนี้ฉินซานก็จิกผมของจงเหม่ย แรงขึ้นแล้วจับหัวกดขึ้นลง เร็วขึ้นและแรงขึ้น
พี่จงเหม่ย พี่จงเหม่ย ฮ้าาาาา ! ฉินโม่เสร็จทั้งๆที่ควยยังอยู่ในปาก
ด้านจงเหม่ยเวลานี้ น้ำตาไหล เพราะหายใจไม่ออก จากนั้นจงเหม่ยก็เงยหน้าขึ้น แล้วคายน้ำกามของฉินโม่ลงฝ่ามือ แล้วเอามาดม จากนั้นก็กินน้ำกามจากฝ่ามือกลับเข้าไปอีกครั้งแล้วกลืนลงคอไป
หลังจากนั้นนางก็หันไปทางฉินซาน แล้วเอ่ย "คุณชายขยับตัวได้แล้วรึเ้าคะ" ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็พยักหน้า แล้วตอบกลับไปว่า "ใช่ ตอนนี้ร่างกายข้า กลับมายับได้แล้ว แต่ยังเดินได้ไม่แข็งแรง" จงเหม่ยได้ยินเช่นนั้น แล้วเอ่ยกลับไป "ข้าขอตัวก่อนนะเ้าคะ" จากนั้นนางลุกขึ้นจากเตียง แล้วเก็บถังน้ำเตรียมจะไป
"เดี๋ยวก่อนพี่จงเหม่ย ข้ามีเื่อยากถาม" ฉินซานเรียกจงเหม่ย
จงเหม่ยได้ยินเช่นนั้นแล้วหันกลับมาถาม "คุณชายมีอะไรหรือ"
ฉินซานได้ยินเช่นนั้น เขาทำหน้าจริงจัง แล้วถามไปว่า "ตอนนี้สถานการณ์ในตระกูลเป็อย่างไรรึ่"
เมื่อจงเหม่ยได้ยินเช่นนางก็สีหน้าจริงจังขึ้นมา แล้วตอบกลับว่า "เมื่อห้าปีก่อนหลังจากนายหญิงแม่ของคุณชายเสียไป ท่านเ้าตระกูลก็ได้นำผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในตระกูล และยังมีลูกติดมาสองคน จากนั้นนางก็เริ่มเข้ามาควบคุมกิจการต่างๆภายในบ้าน
เมื่อสองปีที่แล้วหลังจากคุณชายโดนลอบทำร้ายไม่นาน นางได้ออกกำสั่งให้ย้ายคุณชายมาที่เรือนเล็กหลังตระกูล และลูกชายของนางที่อายุเท่าคุณชาย ได้เข้าสำนักดารา์แทนเ้าค่ะ
ส่วนเ้าตระกูลนั้น ได้ออกไปทำศึกกับถูกทางราชวงศ์ส่งไปเป็แม่ทัพที่ชายแดนเ้าค่ะ ตอนนี้อำนาจภายในตระกูลแม่เลี้ยงของคุณชายเป็คนคุมไว้เ้าค่ะ
ฉินซานได้ยินเช่นเขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วพูดกับจงเหม่ยว่า "พี่สาวเื่ที่ข้าอาการดีขึ้นท่านอย่าเพิ่งบอกใคร เพราะเราไม่รู้ว่าใครไว้ใจได้หรือไม่" จงเหม่ยได้ยินนางพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วตอบกลับไปว่า "คุณชายไม่ต้องเป็ห่วง เรือนเล็กหลังนี้ไม่มีใครมาแถวนี้ นอกจากข้า แล้วข้าจะไม่บอกเื่คุณชายกับใคร จนกว่าจะถึงเวลา" ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นแล้วพยักหน้า "วันนี้ท่านพี่สาวกลับไปพักเถอะ ข้าจะฟื้นกำลังสะหน่อย" จงเหม่ยพยักหน้า แล้วเดินเข้ามาที่จินโม่จากนั้นก็ จูบไปที่หน้าปาก แล้วก็กลับไป
หลังจากนั้นฉินซานก็พูดขึ้น " รอข้าก่อนเถอะแม่เลี้ยงข้า เมื่อข้าฟื้นกำลังได้ ข้าจะคืนเ้าทบต้นทบดอก " หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็เอามือลูบปาก
4K
