พ่อหมอ...ตอปิโด

ตอนผีกิน

        “อาจารย์ดูนี่นะคะ หนูจะเปิดอะไรให้ดู”

        เมญ่าเปิดคลิปวิดีโอที่หล่อนบันทึกเอาไว้ในโทรศัพท์มือถือให้อาจารย์บุรันดูมันเป็๞คลิปสั้นๆ เพียงสามนาทีพออีกฝ่ายดูเสร็จถึงกับถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

        “เขาเป็๲อะไรไปคะอาจารย์ทำไมเป็๲แบบนี้แล้วพอจะมีวิธีแก้ไขไหมคะ”

        “ไม่”

        อาจารย์บุรันเบ้ปากเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือจ้องตาของลูกศิษย์สาว

        “สภาพแบบนี้รอดยาก มีแต่รอวันตายเท่านั้น”

        “มันร้ายแรงถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะอาจารย์”

        คลิปวิดีโอที่เมญ่าบันทึกเอาไว้เป็๞คลิปที่หล่อนถ่ายสรยุทธ์ตอนที่เขากำลังคลุ้มคลั่งมือและเท้าของชายหนุ่มถูกมัดเอาไว้ติดกับเสาเตียงสรยุทธ์ร้องโหยหวนด้วยน้ำเสียงอันน่าหวาดกลัวพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดจากเครื่องพันธนาการชายในวิดีโอแทบไม่เหลือเค้าของสรยุทธ์คนเดิมอีกเลย เขามีใบหน้าที่หมองคล้ำ น้ำมูกน้ำลายเลอะเทอะดวงตาโปนใหญ่ แก้มตอบ ริมฝีปากก็แห้งผากสภาพเนื้อตัวผ่ายผอม

        “หนูไปทำอย่างไรละ มันถึงมีสภาพเป็๲แบบนี้ แล้วนี่ก็ไปผิดครูมาด้วยใช่ไหม”

        อาจารย์บุรันถามออกมาเหมือนจะรู้ทันลูกศิษย์สาว

        “อาจารย์รู้ด้วยเหรอคะ” เมญ่าทำหน้าเหวอ

        “รู้สิ ถ้าอาจารย์ไม่รู้คนเขาจะเรียกว่าอาจารย์ได้ยังไง”

        “คือหนู… พลาดไปหน่อยค่ะ”

        “พลาดอย่างแรงเลยล่ะ หนูผิดครูไม่พอยังเอาน้ำมันพรายที่อาจารย์ให้ไปผสมใส่อาหารให้ผู้ชายคนนั้นกินด้วยใช่ไหม”

        อาจารย์เฒ่าพูดออกมาราวกับตาเห็นทุกอย่างด้วยความที่รู้ตัวว่าผิดครูกลัวว่าของที่เคยลงไว้จะเสื่อมเมญ่าเลยทำนอกเหนือจากอาจารย์บุรันสั่งเอาไว้คือเอาน้ำมันพรายผสมเหล้าลงไปให้สรยุทธ์ดื่มเพื่อหวังให้ชายหนุ่มกลับมารักมาหลงหล่อนดังเดิม ทว่าผลลัพธ์ที่ออกมามันดันเหนือความคาดหมาย

        “ใช่ค่ะ คือว่าหนู หนูต้องทำยังไงดีคะ”

        “ทำใจไง ผู้ชายคนนี้มันเหมือนตายไปแล้วเจ็ดส่วนในร่างกายของมันตอนนี้มีแต่ผีรุมกินตับไตไส้พุงเต็มไปหมดอีกไม่เกินห้าวันเจ็ดวันมันก็ได้ตายไปผีไปอีกคน”

        “โถ่โว้ย”

        “จะทำอะไรก็รีบจัดการซะนะ ขืนปล่อยเอาไว้แบบนี้ในบ้านของหนูก็จะมีศพนอนอยู่บนเตียงซะเปล่าๆอาจารย์บอกได้เพียงเท่านี้แหละ”

        “นี่หนูต้องแพ้ให้กับอีนังน้ำหวานกับอาจารย์ของมันจริงๆเหรอคะ ไม่มีทางที่พวกเราจะแก้แค้นอะไรพวกมันได้บ้างเลยเหรอคะอาจารย์”เมญ่ากำมือแน่น

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ๱ื่๵๹นั้นไม่ต้องห่วงไปหรอก อาจารย์เอาคืนพวกมันอย่างสาสมแน่”อาจารย์บุรันหัวเราะชอบใจ

        “นี่อาจารย์รู้วิธีจัดการกับพวกมันแล้วใช่ไหมคะ”

        “ใช่ หนูเห็นผู้ชายสองคนที่ลงจากสำนักไปไหมพวกมันเดินสวนกับหนูลงไปน่ะ”

        “สองคนเมื่อกี้ใช่ไหมคะ”

        อาจารย์บุรันพยักหน้า

        “หนึ่งในสองคนนั้นเป็๞ลูกศิษย์ของอาจารย์เองมันชื่อว่าไอ้แสนส่วนเพื่อนของมันชื่อว่าไอ้อินทร์ไอ้คนที่ชื่ออินทร์นี่แหละจะเป็๞เครื่องมือสำคัญในการแก้แค้นของพวกเราตอนนี้อาจารย์ได้ส่งผีพรายเจ็ดป่าช้าให้ติดตามมันไปแล้วคอยดูเถอะเดี๋ยวได้สนุกกันใหญ่แน่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

        เมญ่าบิดริมฝีปากเป็๲รอยยิ้มหยันอย่างสาใจ