วันโลกดับ

ณ วันหนึ่งเป็๲วันที่ท้องฟ้าโปร่งใส่มีกลุ่มเด็กม.ปลายที่กำลังไปเที่ยววันหยุดฤดูร้อน

"เห้ยตะ มึงหยิบน้ำหลังรถให้กูหน่อยดิ" 

   "อะเอาไปไอริน"

   "ขอบใจมากเว้ย เห้ยพวกมึง2คนหลังรถหยุดเสียงดังได้ละ กูลำคาญเว้ย!"

 "ครับพรี่"

คนจากหลังรถได้เอาโทรศัพท์ที่ถืออยู่ให้รินดู

"มันจะไม่ดังได้ไงก็โกโก้แม่งใหญ่ขนาดเนี่ย"

   "ไอปันมึงหยุดบ้าได้ละ พวกกูลำคาญ เห้ยแดงมึงดูเพื่อนมึงหน่อยนะ"

เสียงอีกคนจากหลังรถ ได้พูดกับตะ

 "ทรงเงี่ยคุมไม่ได้หรอก"

เอี๋ยดดดด รถได้จอดลงมาหยุดที่บ้านหลังหนึ่ง

  "ลงมาได้ละไปเข้าบ้านพักกัน ไปแต่งตัวแล้วเราจะไปเล่นน้ำกัน"

หลังจากนั้นทุกคนก็ได้ไปแต่งตัวแล้วเดินทางไปที่ทะเล

"555ไอตะโดนกู"

"มึงเริ่มเองนั้นไอแดง"

หลังจากทุกคนได้เล่นน้ำจนเหนื่อย จึงออกไปแต่งตัวเพื่อนั่งกินข้าวที่ก้องไฟ

แดงได้พูดขึ้นมาว่า "ชีวิต ม.ปลายแม่งเหนื่อยชิบหายอีก7วันเราแม่งต้องไปเรียน

ละ"

"จริงแต่ทำไงได้วะพวกเราแม่งแค่คนอายุ16 ยังมีหลายอย่างที่ต้องเหนื่อยอีก" ตะพูด

"เห้ยกูไปนอนละกูเหนื่อย" รินพูดแล้วก็เดินจากไป

ปัน: "เห้ยไปด้วยริน"

แดง: "จริงอย่างที่มึงพูดตะ แต่กูอยากใช้ชีวิตที่มันตื้นเต้นกว่านี้ กูเบื่อชีวิตม.ปลายชิบหายเลย"

ตะพูด "มึงเบียวเว็บตูนอ๋อวะ555"

จากนั้นตะและแดงก็นั้งขำกันจนนอนหลับไปที่หน้ากองไฟ

เสียงปริศนา:  "อืมคงถึงเวลาแล้วละเราลูกหลานของข้า  คงถึงวันที่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงแล้วสินะ พลังที่ข้าให้ทุกคนจงและใช้เพื่อปกป้องแล้วใช้มันเกิดประโยชน์ละ.  จงกลับไปสู้ความเป็๲จริงที่ข้าได้ถอดทิ้งมา" 

"ความมืดคืบคลาน แสงสว่างดับสลาย ในที่วันนี้คนทั้งโลกจะได้ประจักษ์เรา"

         Souls game start 

ติดตามตอนต่อไป