ตอนที่ 23
คนที่ไว้ใจ ร้ายที่สุด
วันต่อมา
บริษัท Tin
09.32 น.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
แกร๊ก
“บอสครับ…ยาที่บอสให้ผมไปหาข้อมูลมันคือยาวิตามินครับ”
“วิตามิน?”
“ครับ เป็วิตามินบำรุงสายตา”
1 อาทิตย์ต่อมา
ฉันใช้เวลากับการอ่านหนังสือซะส่วนใหญ่เพราะใกล้สอบ ส่วนฐานัส เขามาช่วยติวพวกเราสามคนแล้วยังเลี้ยงข้าวเกือบทุกวันไม่เคยหายไปแม้แต่วันเดียว
่ที่ผ่านมา ฉันไม่ได้คุยกับอาติเลยอาจจะมีแค่ส่งข้อความไปบอกว่า ‘ฝันดีนะคะ’ ตามความเคยชินที่ฉันทำอยู่ทุกวันใน่ 10 ปี พอเวลาต้องหักดิบมันเลยทำไม่ได้สักที
หลังสอบเสร็จก็คงเป็่หางานทำอย่างจริงจัง จุดเริ่มต้นของชีวิตจริงๆ มันคือ่ทำงานนี่แหละว่าจะไหวหรือไม่ไหว
ขณะที่เราทั้งสามคนออกมาจากห้องสอบฉันก็ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า อุตส่าห์อดทนแหกขี้ตามาสอบ ยังไม่ได้พักเลย
“เมื่อคืนฉันยังไม่ได้นอนเลย” ฉันบ่นพึมพำ
“ฐานัสสอบเสร็จยัง” ดรีมบอก
“นั่นไง” ฉันชี้นิ้วไปที่ผู้ชายตัวสูงหุ่นดี พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น
“ออร่าความหล่อนี่คือแบบ ทำลายล้างโลก”
“เว่อร์ไป”
“โชคดีแล้วที่แกคบกับเขา ในอนาคตพอเขาดังแล้วแกก็จะได้ชื่อว่าเป็แฟนดารา”
“ไม่เห็นจะน่าสนใจ ฉันเคยมีข่าวกับนักธุรกิจชื่อดังมาแล้วนะอย่าลืม”
เอาอีกแล้ว คิดถึงอาติอีกแล้ว…
“ฐานัสเป็ผู้ชายที่ดีมากเลยนะ อย่าทิ้งเขาล่ะ ฉันเสียดาย”
“ยัยนี่!!”
ที่ดรีมพูดมันก็ถูกนั่นแหละ เขาเป็ผู้ชายที่ดีที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน เขาไม่เคยโกรธที่ฉันพูดจาไม่ดีใส่ ไม่เคยหงุดหงิดเวลาฉันเอาแต่ใจ บางครั้งดูเหมือนเขาไม่รู้สึกอะไรแต่ความจริงการแสดงออกของเขามันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นมาก…
วันนี้หลังจากพวกเราไปกินข้าวกันเรียบร้อย ฐานัสก็พาฉันมาที่สนามแข่งรถ ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาพาฉันมาที่นี่ทำไม คนก็เยอะแยะเต็มไปหมดแถมยังมีผู้หญิงใส่ชุดน้อยชิ้นยืนอยู่ในสนามอีก
“ไงไอ้ฐา วันนี้พาแฟนมาด้วยเหรอวะ” ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในทักทายเรา
“อืม”
“เห้ย!! ไอ้ฐาพาแฟนมาด้วย!!”
เสียงะโของผู้ชายคนนั้นทำให้บริเวณรอบข้างที่มีผู้คนมากมายหันมามองฉันด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“อ่อ อาเจียวนี่เอง” แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินแทรกเข้ามา ฉันรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่นิดหน่อยเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
แต่ช่างมันเถอะ
“มาได้ไง” ฐานัสถามผู้ชายคนนั้น
“วันนี้วันเกิดแก ฉันก็ต้องมาอยู่แล้วปะ”
วันเกิด? ทำไมฉันไม่รู้ว่าวันนี้เป็วันเกิดฐานัส แล้วเขาก็ไม่คิดจะบอกฉันหน่อยหรือไง
ฉันหันไปกระซิบข้างหูเขาเบาๆ
“วันนี้วันเกิดนายเหรอ”
“ครับ”
“แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ”
“ผมก็พาคุณมาที่นี่แล้วไง”
“แต่มันไม่เหมือนกัน”
“ไปในเต็นท์ดีกว่า”
ฐานัสตัดบทโดยการจับมือฉันแล้วพาเข้าไปในเต็นท์ขนาดใหญ่ที่มีผู้ชายอยู่กันเต็มไปหมด
ฉันชะงักเท้าด้วยความชั่งใจ พยายามคิดว่ามันคงไม่มีอะไรแต่ก็เกิดความลังเลนิดหน่อย…ผู้ชายที่นี่มีแต่รอยสักเต็มไปหมด แถมยังดูเหมือนพวกนักเลงหัวไม้
“เป็อะไร”
“ฉัน…ฉันกลัวอ่ะ…ผู้ชายเยอะไป”
“ไม่มีใครทำอะไรคุณหรอก ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน”
สายตาของฐานัสบ่งบอกให้เห็นว่าเขาพร้อมจะดูแลฉันเสมอ ขอเพียงจับมือเขาไว้ แต่เชื่อเถอะว่า ถ้าใครมายืนอยู่ตรงนี้ก็ต้องกลัวเหมือนฉันเนี่ยแหละ
ถึงแม้ว่าระยะเวลาที่ผ่านมาจะพอให้ฉันเชื่อใจเขาได้อยู่บ้างก็ตามที
“อืม”
เขาจูงมือฉันเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ตัวยาว ก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนคนอื่นๆ
“ไม่เคยเห็นไอ้ฐาพาผู้หญิงมาเลยว่ะ”
“นั่นดิ สวยซะด้วย”
“แฟนกู ชื่ออาเจียว”
“อาเจียว…อ่อ…อาเจียวนั่นเอง”
คนพวกนั้นพยักหน้าเหมือนกับรู้จักฉันอย่างนั้นแหละ เวลาพูดทีก็มีแต่กลิ่นบุหรี่อบอวลเต็มไปหมด
“อีจูไปแอบร้องไห้อยู่ที่ไหนแล้วล่ะ”
“ฮ่าๆ ตามจีบไอ้ฐามาตั้งนาน สงสารว่ะ”
ผู้หญิงที่ชื่อจู คงชอบฐานัสเหมือนกับพวกผู้หญิงที่อยู่มหาลัย ก็ไม่แปลกหรอก เขาหน้าตาดีขนาดนี้ก็ต้องมีผู้หญิงชอบเยอะอยู่แล้ว
“คุณหิวอะไรหรือเปล่า” ฐานัสหันมาถามฉัน
“ไม่อ่ะ”
“ผู้หญิงคนนี้นะเหรอ แฟนฐา” จู่ๆ ก็มีเสียงหวานเอ่ยแทรกขึ้น ฉันเงยหน้าไปมองก็เห็นผู้หญิงผมสั้นตัดหน้าม้ายืนขมวดคิ้วอยู่
“อืม นี่อาเจียวแฟนเรา” ฐานัสตอบ
“หวัดดี” ฉันยิ้มให้เป็มารยาทแต่ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ เธอเบ้ปากใส่ฉัน สะบัดตูดเดินหนีไปทันที
“อย่าสนใจเลย นั่นชื่อจูเป็เพื่อนผมเอง” ฐานัสกระซิบบอกฉัน
“เธอคงชอบนายสินะ”
“คุณรู้ได้ยังไง”
“ผู้หญิงดูผู้หญิงด้วยกันออก เื่แค่นี้ไม่รอดสายตาฉันหรอกย่ะ”
“แต่คุณไม่ต้องห่วง ผมไม่มีทางนอกใจคุณแน่”
“…”
ถ้าหายไปหลายวัน ก็ขอโทษด้วยนะคะ เริ่มท้อนิดหน่อย
>>>
292
![ชายาคนงามของท่านอ๋องจอมโหด [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1746601993_58696397.webp)
