ตอนที่ 6: แรงดันย้อนกลับในระบบท่อน้ำเหลืองส่วนลึก
เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงกะพริบถี่ระรัวสะท้อนกับผนังห้องแล็บใต้ดิน B3 ตัวเลขแรงดันในท่อน้ำเหลืองก้านสมอง (Deep Cervical Lymphatic Trunk) พุ่งสูงเกินค่าความปลอดภัยไปแล้วกว่า 250%
"แรงดันย้อนกลับพุ่งสูงขึ้นไม่หยุดเลยค่ะลุงเกริก!" กานต์ะโแข่งกับเสียงหวอเตือนภัย "ของเสียและสารอักเสบที่ละลายออกมาจากสมองกำลังไปกระจุกตัวอุดตันอยู่ที่ลิ้นเปิด-ปิดท่อน้ำเหลืองส่วนลึกก้านสมอง! ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อีกแค่สามนาที เส้นเืและท่อน้ำเหลืองฝอยบริเวณก้านสมองจะปริแตก ผู้ป่วยจะเกิดภาวะสมองบวมดับฉับพลันทันที!"
"ดร.พิชิต! สั่งการเครื่องปรับแรงดันอากาศในห้องสแกนให้สร้างภาวะแรงดันลบ (Negative Pressure) 5% เดี๋ยวนี้!" เกริกสั่งการด้วยน้ำเสียงทรงพลัง สายตาของเขาไม่ได้ละไปจากภาพจำลองการไหลของของเหลวบนหน้าจอ
"สร้างแรงดันลบเหรอครับ?!" ดร.พิชิต ลังเลเล็กน้อย "แต่ถ้าสร้างแรงดันลบฉับพลัน หลอดเืส่วนนอกอาจจะเกิดภาวะแฟ่บ (Vascular Collapse) ได้นะคุณเกริก!"
"ถ้าไม่สร้างแรงดันลบจากภายนอกเพื่อช่วยดึง ท่อน้ำเหลืองข้างในที่โดนแรงดันย้อนกลับอัดอยู่ก็จะแตกจากข้างในอยู่ดี!" เกริกอธิบายเหตุผลทางกลศาสตร์ fluid "เราต้องลดความต้านทานฝั่งปลายท่อ เพื่อให้แรงดันขากลับสลายตัวได้สะดวกขึ้น ทำตามที่ผมบอก!"
"เข้า... เข้าใจแล้วครับ!" ดร.พิชิต รีบเลื่อนแถบควบคุมบนคอนโซล ปรับระบบหมุนเวียนอากาศในห้องให้กลายเป็แรงดันลบทันที
*ซู่...*
เสียงลมดูดจากระบบหมุนเวียนอากาศทำงานหนักขึ้น บรรยากาศภายในห้องปฏิบัติติการตึงเครียดขึ้นอีกเท่าตัว ร่างของผู้ป่วยบนเตียงเริ่มมีอาการเกร็งกระตุกเบาๆ จากแรงดันเปลี่ยนทิศทางภายใน
"พล!" เกริกหันไปสั่งคู่หูช่างเครื่อง "มาประสานฝ่ามือฝั่งขวา! ฉัน้าแรงสั่นะเืแบบ 'ลูกสูบสองทิศทาง' (Double-acting Piston Effect) เพื่อกระทุ้งก้อนตะกอนที่อุดตันตรงท่อระบายน้ำเหลืองส่วนลึก!"
"จัดไปครับหัวหน้า!" พลไม่รอช้า ขยับเข้ามายืนฝั่งขวาของเตียงผู้ป่วย รวบรวมสมาธิ สูดลมหายใจลงสู่ท้อง วางฝ่ามือลงลอยเหนือลำคอและไหปลาร้าของผู้ป่วยขนานกับฝ่ามือของเกริก
"ฟังจังหวะลมหายใจของฉันนะพล" เกริกส่งสัญญาณ "เมื่อฉันส่งคลื่นความถี่สูงลงไปคลายประจุขยะ เธอต้องส่งคลื่นแรงดันต่ำตามเข้าไปทันทีเพื่อดูดตะกอนออก... เหมือนจังหวะอัดและจังหวะคายของเครื่องยนต์!"
"รับทราบครับ!" พลตอบด้วยความมั่นใจ
เกริกถอนหายใจยาว ปรับจูนสนามแม่เหล็กชีวภาพในร่างกายให้เข้าสู่สภาวะสมดุลสูงสุด ฝ่ามือซ้ายของเขาส่องแสงไอความร้อนจางๆ ขณะที่ฝ่ามือขวาของพลเริ่มมีอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งสองคนขยับฝ่ามือขึ้นลงเป็จังหวะสอดคล้องกันอย่างน่าอัศจรรย์
*วูบ... วูบ... วูบ...*
คลื่นแม่เหล็กชีวภาพเหนี่ยวนำสองสายพุ่งตรงเข้าสู่ท่อน้ำเหลืองส่วนลึกก้านสมอง ก้อนตะกอนไวรัสและซากเซลล์อักเสบที่เกาะแน่นอยู่ตรงลิ้นเปิด-ปิดท่อ ถูกแรงสั่นะเืสลับทิศทางกระทุ้งจนแยกตัวออกจากกันเป็โมเลกุลเล็กๆ
"กานต์! ดูค่าแรงดัน!" เกริกะโบอก
กานต์จ้องหน้าจอมอนิเตอร์ตาไม่ปะกริบ "แรงดันย้อนกลับเริ่มตกแล้วค่ะ! จาก 180 mmHg... ลดลงเหลือ 120... 90... 60 mmHg! กราฟเปลี่ยนจากสีแดงเป็สีเหลืองแล้วค่ะ!"
"เพิ่มคลื่นดูดกวาดล้างระลอกสุดท้าย... พล! พร้อมนะ!" เกริกส่งสัญญาณ
"พร้อมครับ!" พลเกร็งพลังฝ่ามือสุดกำลัง
ทั้งสองคนวาดฝ่ามือลงเป็เส้นตรงลากผ่านจากก้านสมอง ลงมาตามลำคอ ผ่านไหปลาร้า และกดพลังลงสู่ท่อน้ำเหลืองใหญ่บริเวณทรวงอก!
*ฟึ่บ!*
ร่างของผู้ป่วยบนเตียงเฮือกหายใจเข้ายาวๆ หนึ่งครั้ง เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพที่เคยร้องเตือนภัยสลับมาเป็เสียงจังหวะสม่ำเสมอ กราฟคลื่นสมองและแรงดันดันในท่อน้ำเหลืองส่วนลึกกลับเข้าสู่แถบสีเขียวปลอดภัยแบบ 100%!
"สำเร็จแล้ว..." ดร.พิชิต ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้กุมขมับด้วยความทึ่ง "แรงดันย้อนกลับสลายไปหมดแล้ว... ของเสียพิษถูกระบายออกจากสมองผ่านเข้าสู่ระบบกำจัดของเสียตามปกติของร่างกายได้แล้ว!"
กานต์รีบเข้าไปเช็กรูปูมตาและปฏิกิริยาตอบสนองของผู้ป่วย "ชีพจรสม่ำเสมอ ค่าออกซิเจนในเืพุ่งขึ้นมาที่ 98% ร่างกายเริ่มฟื้นฟูระบบประสาทอัตโนมัติแล้วค่ะลุงเกริก!"
พลถอนหายใจยาวพลางปัดเหงื่อที่หน้าผาก "ฮู้ด... เกือบไปแล้ว หัวหน้า ถ้าช้ากว่านี้อีกวิเดียว ได้มีท่อแตกกันบ้างล่ะ"
เกริกลดมือลง ถอนพลังชี่กงกลับคืนสู่จุดตันเถียน ใบหน้าของเขายังคงความสงบและจริงจัง แม้จะมีเหงื่อซึมตามไรผม
"นี่แค่เคสแรกเท่านั้น พล... ดร.พิชิต" เกริกหันไปมองหน้าจอมอนิเตอร์ใหญ่กลางห้อง ซึ่งกำลังแสดงแผนที่ประเทศไทยพร้อมจุดเตือนภัยสีแดงที่สว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ "ไวรัสกลายพันธุ์ตัวนี้กำลังทำให้ระบบภูมิคุ้มกันของผู้ป่วยทั่วประเทศสร้าง 'พายุภูมิคุ้มกัน' (Cytokine Storm) ขึ้นมาพร้อมๆ กัน... าชีวภาพระดับโครงสร้างเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!"
49
