คนแคระจากอาณาจักรฌูแลง ได้ลงมือสร้างเครื่องแยกตัวตนไว้ใช้ส่งจิตใจจากโลกเก่ากลับบ้าน ซึ่งเป็สิ่งที่ผู้กล้าต่างโลกไม่ยอมทำสักทีเนื่องจากว่าผู้กล้าที่เทพธิดานิกิต้าส่งมานั้น ตัดสินใจใช้ตัวตนชาติเก่านี่แหละมาใช้ในชาติใหม่เลย ผิดกับฮันสุเกะที่ตัดสินใจใช้ตัวตนใหม่ในชาติใหม่ไปเลยดีกว่าแล้วเมื่อเสร็จธุระแล้วค่อยกลับไปยังโลกเดิมพร้อมกับติดตามผลงานในโลกใหม่ว่ามีผลอะไรไปแล้วบ้าง
อย่างไรก็ตามด้วยความที่คนแคระเป็เผ่าที่เชี่ยวชาญในการช่างอยู่แล้วแม้ร่างกายของพวกเขาบางคนจะแคระเกร็นเหมือนกับคนแคระจากโลกเก่าแต่ก็อย่าประมาทพละกำลังของพวกเขาเชียว ค้อนหนัก ๆ ก็ยกขึ้นมาแล้ว ส่วนเอลฟ์เนี่ย พวกที่จะสนใจทำงานช่างได้ก็คือมีหน้าที่เป็สมิธเอลฟ์และพวกงานช่างสำหรับเอลฟ์เนี่ยแตกไปหลายสายแต่ส่วนใหญ่จะสนใจแต่ของประดับตกแต่งมากกว่าอาวุธที่เป็สายที่คนแคระสนใจกว่า
อีกด้านก็คือพวกหูสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือที่ชาวโลกของเจอร์กอนเรียกว่า ชาวแมมมัลเลียนหรือที่คนทั่วไปเรียกว่าบีสต์แมนนั่นแหละ พวกนี้ก็ตามสไตล์เลยมีหูขนตรงหนังศีรษะ้า และมีหางยาวเหนือก้นของพวกเขาแต่เท่าที่ชีวิตของเขาเคยออกผจญภัยนั่นแหละ เขาไม่เคยพบเห็นแมมมัลเลียนมาก่อนแต่ก็ได้เรียนรู้จากหนังสือในห้องสมุดมาบ้างดูเหมือนนครของเหล่าแมมมัลเลียนนั้นอยู่กลางป่าเขาเหมือนกับเป็พวกรักธรรมชาติมากกว่าเพราะพวกนี้เหมือนสัตว์ตรงที่มีสัญชาตญาณป้องกันตัวด้วยแต่ถึงกระนั้นก็ยังมีการพัฒนาเทคโนโลยีของตัวเองด้วยเช่นกัน
แต่แมมมัลเลียนบางเผ่าพันธุ์ก็ตั้งถิ่นฐานอยู่แถวเซาธ์โพลสถานที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์อันตรายระดับอะพอคาลิปส์พลัสที่เพิ่งได้รับการอัปเดตระดับภัยคุกคามที่มีผลต่อความยากของศัตรูอีกแล้วเพราะตอนนี้ แม้ดาร์กบลูมจะถูกกำจัดไปพร้อมกับฮอเรนแล้วแต่ก็อย่างที่คอนราดกล่าวไว้มันจะมีพวกจอมมารตัวแทนประเภทที่จะมายึดตำแหน่งนายเหนือจอมมารทั้งปวงตัดหน้าทั้งฮอเรนและดาร์กบลูมที่ถูกคุมขังอยู่ในนรกไปเรื่อย ๆซึ่งก็เป็งานช้างที่ะุเงินแห่งดาร์กบลูมต้องจัดการให้ได้และรายนี้ดูจะหนักกว่าดาร์กบลูมและฮอเรน เพราะตอนนี้เขาอัปเกรดพลังระดับภัยคุกคามจนอยู่ในระดับความยากที่อะพอคาลิปส์พลัส 100 เข้าเสียแล้ว แต่อย่างไรก็ดีแมมมัลเลียนเหล่านี้ก็เชี่ยวชาญเช่นกันในการฝึกฝนพวกสัตว์ต่าง ๆให้เชื่องตามที่้า พวกเทมเมอร์หลายคนก็เป็แมมมัลเลียนด้วยซึ่งจะมีโอกาสสูงที่พวกสัตว์แถวเซาธ์โพลจะเชื่องกับเทมเมอร์เผ่าแมมมัลเลียนง่ายกว่าเผ่าอื่น
พอพูดถึงพวกจอมมารตัวแทนตนใหม่ที่มาเป็นายเหนือจอมมารทั้งปวงแทนในตอนนี้ดูเหมือนว่าเจอร์กอนจะไปได้ยินเื่ราวอีกมุมจากปากคอนราดว่าจอมมารตัวแทนบางคนถึงกับสาปให้ผู้กล้าคนใดที่สามารถฆ่าเขาได้ สักวันหนึ่งในอนาคตผู้กล้าคนนั้นจะต้องมาตั้งท้องและให้กำเนิดจอมมารที่ผู้กล้าคนนั้นสังหารไปอีกครั้ง
“หา??” เจอร์กอนร้อง“ทำไมถึงเป็แบบนั้นอ่ะครับ??”
“ฉันก็ไม่รู้สิ” คอนราดตอบ“อาจจะเป็แผนการสร้างลูปอุบาทว์มั้ง แบบผู้กล้าฆ่าจอมมารเสร็จผู้กล้าก็คลอดจอมมารออกมาใหม่ให้มาฆ่าจอมมารอีกรอบ แล้วพอจอมมารตายปุ๊บมันก็กลับมาอยู่ในท้องผู้กล้าคนที่ฆ่าจอมมารอีกครั้งแล้วออกมาอาละวาดอีกไม่จบไม่สิ้นสักที”
“แล้วถ้าจอมมารผู้สร้างลูปอุบาทว์ได้ขึ้นเป็นายเหนือจอมมารทั้งปวงเรียบร้อยแล้ว...” เจอร์กอนพึมพำมือข้างหนึ่งลูบท้องกลมนูนของเขา “แล้วผู้กล้าพวกนี้จะปลดลูปยังไงล่ะครับ?”
“จริง ๆ ก็ยังพอมีทางที่จะทำให้ลูปนั้นหยุดชะงักไปได้อยู่บ้าง”คอนราดพูด “ใช้คาถาไล่ผีนั่นแหละ แต่ว่าผู้ใช้ต้องมีค่าพลังที่สูงด้วยนะไม่งั้นจะทำให้จอมมารที่อยู่ในท้องผู้กล้าโกรธและแผลงฤทธิ์หนักกว่าเดิม”
“แล้วเสด็จพ่อกับเสด็จแม่ผมก็กำลังอุ้มท้องทั้งเพื่อนและลูกน้องของท่านสินะครับ”เจอร์กอนบอกและหันมามองราชินีเลนดาและกษัตริย์ทูรัส ที่กลับมาท้องโตอีกครั้ง
“ใช่แล้วล่ะ” คอนราดตอบ“ดูท่าพวกเขาจะกลับมาสนใจตั้งท้องอีกครั้ง เพื่อขยายเผ่าพันธุ์จอมมารกลุ่มที่ไถ่บาปไปเรียบร้อยแล้วและฉันก็ดีใจที่พวกเขาชอบการตั้งท้องเหมือนนายเลย”
“ครับผม” เจอร์กอนพูดแล้วหันมาถามคอนราดว่า “ว่าแต่ รู้จักซาร์กอนไหมครับ?”
“ซาร์กอน อ๋อ เ้าหนุ่มหน้าหวานที่อยากแกร่งด้วยการตั้งท้องน่ะเหรอ?”คอนราดว่า “ฉันรู้จักนะ คือ ด้วยความตั้งใจที่จะแหกความเชื่อที่ว่าการท้องคือการโดนเนิร์ฟอย่างหนึ่ง เลยเลือกทางผิด ไปรับใช้ดาร์กบลูมแล้วบังเอิญว่ามันก็แยกร่างไปสถิตในท้องซาร์กอนด้วยเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าจอมมารคือกาฝากในครรภ์มนุษย์ถึงจะให้พลังที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปก็จริงแต่ก็สูบพลังชีวิตของผู้อุ้มท้องไปด้วย และเมื่อหลังจากถูกไล่ผีเสร็จก็กลับใจเข้าชมรมวีรชนคนมีครรภ์ที่ว่ากันว่ามีคาถาลับที่ทำให้ผู้ตั้งครรภ์แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งก็ไล่ั้แ่สมัยปฐมอารยชนนั่นแหละ”
“อ๋อ สรุปคือปฐมอารยชนนั้นมีพลังโบราณที่ทำให้เมื่อพวกเขาตั้งท้องแล้วจะทรงพลังยิ่งขึ้นไปอีกจนกว่าจะคลอดลูกเหรอฮะ?” เจอร์กอนถาม
“ใช่แล้วล่ะ” คอนราดตอบ“นอกจากเผ่าจอมมารแล้วปฐมอารยชนก็สามารถทำให้มนุษย์ที่ตั้งครรภ์ทรงพลังขึ้นจนกว่าจะคลอดลูกเช่นกันแต่จะแตกต่างกันตรงที่ ปฐมอารยชนก็เหมือนกับพวกมนุษย์ปุถุชนที่มีความทรงพลังเหนือกว่ามนุษย์ยุคปัจจุบันมากโข และที่สำคัญคือปฐมอารยชนไม่ได้ทำหน้าที่เป็กาฝากเหมือนเผ่าจอมมารที่จะแอบลักไก่สูบพลังชีวิตผู้อุ้มท้องฉะนั้น สบายใจได้แล้วล่ะ”
“ผมว่า ต้องไปลองหาดูแล้วล่ะว่าไอ้ตำราคาถาของปฐมอารยชนมันมีดีกว่าชนรุ่นหลัง ๆ ยังไง” เจอร์กอนพูด
ในที่สุดเครื่องแยกตัวตนก็สำเร็จเสร็จสมบูรณ์พอดีนั่นก็ถึงคราวที่เ้าชายแห่งโกลเดนธอร์นจะเข้าไปใช้งานเพื่อแยกฮันสุเกะออกมาแล้วเจอร์กอนได้เดินทางลงไปที่ห้องใต้ดินของพระราชวังเพื่อขึ้นเข้าสู่เครื่องแยกตัวตนแล้วให้เหล่าคนแคระเดินเครื่องทันที
แม้จะเ็ปแค่ไหน แต่เจอร์กอนก็ตั้งใจที่จะทำให้ฮันสุเกะได้ร่างใหม่อีกครั้งเพื่อกลับโลกเก่าที่เขาจากมาและในที่สุด หลังจากทุ่มเวลาไปเกือบสิบนาที ฮิราชิกะ ฮันสุเกะก็ได้ถูกแยกร่างกายออกมาจากร่างของเ้าชายแห่งโกลเดนธอร์นสักที
“ยินดีต้อนรับกลับมานะ ฮันสุเกะคุง”เจอร์กอนบอก
“โห ขอบใจมากเลย” ฮันสุเกะพูดและเช็กดูร่างกายใหม่ของตัวเอง
“ไม่ต้องห่วงนะร่างกายของนายมีมดลูกอยู่ภายในอยู่แล้วเหลือเพียงอย่างเดียวก็คือสร้างทายาทเข้าไปในท้องเท่านั้น” เจอร์กอนพูด “ว่าแต่นายมีแฟนหรือยังล่ะ?”
“ยูเมกิระ นิกิโกะ” ฮันสุเกะบอก“เธอเป็ภรรยาของฉันเอง”
“งั้นเดี๋ยวฉันจะให้เทพธิดาเอลซ่าสแกนดีเอ็นเอของเมียนายเพื่อใส่ตัวอ่อนเข้าไปในท้องนายแล้วกัน” เจอร์กอนตอบ “ระหว่างนี้ก็รอกันไปก่อนนะฉันจะไปเอาของใหม่มาให้นาย”
จากนั้นเจอร์กอนก็เดินไปหยิบคทาวิเศษด้ามหนึ่งมามอบให้กับฮันสุเกะมันเป็คฑาเงินที่สวยงามจริง ๆ และหัวก็เป็หัวหงส์ตามชื่อราชวงศ์โกลเดนสวอนด้วย
“นี่แหละคฑาที่ไว้เชื่อมมิติระหว่างกันหากนายใช้มัน จะเป็การเปิดให้คนข้ามไปมาระหว่างโลกเดิมกับโลกนี้ได้”เจอร์กอนอธิบาย “ถ้านายอยากใช้งาน นายก็แค่กดปุ่มที่ด้ามคฑานี้แล้วจะเปิดประตูข้ามไปมาได้ และฉันก็มีคฑานี้แต่เป็สีทองเช่นกัน”
ว่าแล้วเจอร์กอนก็หยิบคฑาข้ามมิติสีทองให้ฮันสุเกะดู
“น่าสนใจดี” ฮันสุเกะว่า
“โอ๊ย!!”
ทว่า เจอร์กอนกลับทรุดลงกับพื้นมือสองข้างกุมท้องไว้ ดูท่านี่จะไม่ใช่อาการเจ็บท้องหลอกที่กิลดอนแกล้งพ่อเล่น ๆแล้ว แถมยิ่งของเหลวใส ๆ เจือเืไหลออกมาจากใต้หว่างขาของเ้าชายอีกนั่นหมายความว่า นี่คืออาการเจ็บท้องจริง
“โอ้ แย่ล่ะสิ” ฮันสุเกะอุทาน“แข็งใจไว้นะ! ฉันจะพานายไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
เมื่อฮันสุเกะพยุงร่างของเจอร์กอนไปยังห้องพยาบาลข้าราชบริพารก็รีบมาบอกข่าวด่วนทันที
“เ้าชายเพคะ คลาริเอนท่าน...”
“ถ้าบอกว่าจะคลอดลูก ผมก็เหมือนกันครับ”เจอร์กอนตอบ “รีบพาผมไปคลอดลูกให้ที!”
“ด-ได้ค่ะ!”นางสนมบอก แล้วพยุงร่างของเจอร์กอนไปที่เตียงพยาบาลอย่างเร่งด่วน
หลังจากนั้นฮันสุเกะก็เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อว่าเจอร์กอนกับคลาริเอนจะคลอดลูกออกมาอย่างปลอดภัยหรือไม่
ตัดกลับไปที่เจอร์กอนเขานอนอยู่บนเตียงข้าง ๆ กับคลาริเอนทั้งสองเองก็เ็ปจากการที่มดลูบบีบตัวเหมือนกัน และในขณะนี้ปากมดลูกเปิดกว้างพอที่จะให้หัวของกิลดอนและกลอร์เวนตามลำดับออกมาได้อย่างปลอดภัยแล้วเสียงกรีดร้องของทั้งสองยังดังเป็จังหวะที่พวกเขาเริ่มออกแรงเบ่ง
และตอนนี้ดูเหมือนจะมีข่าวที่ทำให้ใจชื้นอยู่บ้าง เมื่อหัวเด็กเริ่มโผล่ขึ้นมาแล้วทั้งกิลดอนและกลอร์เวน จะได้ลืมตาดูโลกขึ้นมาเป็ครั้งแรกเสียทีและฮันสุเกะยังคงนั่งลุ้นติดขอบเก้าอี้อยู่ และผ่านไปอีกไม่กี่อึดใจเสียงร้องไห้ของทารกทั้งสองก็ดังขึ้น เท่ากับว่าทุกอย่างจบลงแล้ว
หลังจากที่ได้ร่วมกินเลี้ยงกับราชวงศ์โกลเดนสวอนไม่นาน...
“เอาล่ะ ทุกอย่างก็น่าจะพร้อมแล้วล่ะสำหรับนาย”เจอร์กอนกล่าว “หลังจากที่นายกลับบ้านไปแล้ว ลูกคนแรกของนายและแฟนนายจะเกิดในท้องของนายก่อนนายก็บอกไปว่านายเข้าโครงการสร้างทายาทสำหรับผู้ชายที่้ามีลูกนะ ท่านเทพธิดาเอลซ่าได้ระบุไว้แล้วว่านายเป็คนแรกที่เข้าโครงการนี้และน่าจะพร้อมสำหรับการทดลองสร้างลูกในครรภ์บุรุษแบบเต็มตัวแล้วล่ะ”
“ขอบใจมากเลยนะ”ฮันสุเกะตอบแล้วมองท้องตนเองที่ยังแบนราบ ซึ่งก็กำลังจะนูนขึ้นในอนาคต
“ขอให้โชคดีแล้วกัน” เจอร์กอนตอบก่อนจะโบกมือลา
ในที่สุด ความเป็ไปของทั้งสองโลกนี้ขอสรุปคร่าวๆ คือ ฮันสุเกะได้คลอดลูกชายของเขาและนิกิโกะ ชื่อว่า ฮิราชิกะ ไคในขณะที่ฝั่งเจอร์กอนเอง หลังจากที่กษัตริย์ทูรัสสิ้นพระชนม์พร้อมพระชายาเจอร์กอนก็ได้ขึ้นเป็าาจอมเวทย์แห่งโกลเดนธอร์น แม้โลกภายนอกจะยังต้องรับมือกับเศษซากที่ดาร์กบลูมทิ้งไว้ระหว่างถูกจองจำแต่อย่างน้อย มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อโลกแฟนตาซีเลย...
อย่างน้อยก็ชั่วขณะหนึ่งแหละนะ