เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP30: มรดกที่ทิ้งไว้
ทิวาปฏิเสธข้อเสนอของผู้กำกับภาพยนตร์อย่างเด็ดขาด เขาไม่้าให้ความโลภครั้งใหม่มาทำลายความสงบสุขที่เขาแลกมาด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง ทิวาตระหนักว่าเขาไม่สามารถหยุดยั้งตำนานของเพลงนี้ได้ แต่เขาสามารถหยุดยั้งการหาผลประโยชน์จากความตายได้
อย่างไรก็ตาม การเผชิญหน้ากับผู้กำกับภาพยนตร์ทำให้ทิวาต้องกลับไปคิดถึงเื่ราวเก่า ๆ อีกครั้ง โดยเฉพาะเื่ราวของ เธอคนนั้น อดีตคู่หูที่เขาเคยทรยศ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ทิวาได้รับจดหมายที่จ่าหน้าซองถึงเขาโดยเฉพาะ จดหมายนั้นมาจาก ทนายความ
ทิวาเปิดจดหมายด้วยความระแวง ทนายความแจ้งว่า อดีตคู่หู ของเขา ซึ่งเสียชีวิตไปเมื่อเจ็ดปีก่อน ได้ทำพินัยกรรมไว้ฉบับหนึ่ง และทิวาถูกระบุให้เป็ ผู้รับมรดก
ทิวาใจนทำอะไรไม่ถูก มรดกอะไร? เขาเป็คนทรยศเธอ ทำไมเธอถึงทิ้งมรดกให้เขา?
ทิวาตัดสินใจเดินทางไปพบคู่กรณีที่สำนักงานทนายความ มรดกที่ทนายความกล่าวถึงไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง แต่เป็ ลิขสิทธิ์ทั้งหมด ของเพลงที่เธอคนนั้นแต่งไว้ใน่ชีวิตของเธอ
“ผู้ตายระบุว่า มรดกนี้จะถูกมอบให้คุณก็ต่อเมื่อ เพลงที่เธอรักที่สุด (ซึ่งหมายถึง 'จะขอตายในอ้อมกอดเธอ') ได้ถูกเผยแพร่สู่สาธารณะแล้วเท่านั้น” ทนายความอธิบาย “และเนื่องจากมีการบันทึกไว้ว่าเพลงนี้เคยถูกเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตแม้จะเป็่สั้น ๆ ตามเงื่อนไขในพินัยกรรม คุณจึงมีสิทธิ์รับมรดกนี้”
มรดกนี้ไม่ได้มีมูลค่ามหาศาล แต่มันทำให้ทิวา กลายเป็เ้าของลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว ในเพลง 'จะขอตายในอ้อมกอดเธอ' โดยปริยาย!
ทิวารู้สึกเหมือนถูกิญญาเยาะเย้ยอีกครั้ง เธอคนนั้นมอบลิขสิทธิ์เพลงที่ทิวาต้องทำลายให้กับทิวา... ทำให้ทิวาต้องรับผิดชอบต่อเพลงนี้ไปตลอดกาล!
แต่ทนายความกล่าวเสริมอีกหนึ่งประเด็นที่ทำให้ทิวาต้องตกตะลึง
“ผู้ตายยังได้มอบ ทรัพย์สินส่วนตัว ชิ้นสุดท้ายให้แก่คุณด้วยครับ” ทนายความยื่นกล่องไม้เก่า ๆ ขนาดเล็กมาให้ทิวา
ทิวาเปิดกล่องนั้นอย่างระมัดระวัง ภายในกล่องมีเพียงสิ่งเดียว... ตุ๊กตาผ้าฝ้ายสีซีดจาง ที่เธอคนนั้นเย็บเอง ซึ่งเป็ตุ๊กตาที่ทิวาจำได้ดีว่าเป็ตัวแทนของ มิตรภาพที่บริสุทธิ์ ระหว่างเขากับเธอในวัยเยาว์
ตุ๊กตาตัวนี้ไม่มีตา ไม่มีปาก... มีเพียงรอยเย็บเรียบ ๆ บนใบหน้า
แต่ที่น่าใที่สุดคือ ที่ด้านหลังของตุ๊กตา มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็ก ๆ ถูกเย็บติดไว้ ซึ่งถูกเขียนด้วยลายมือของเธอคนนั้น:
"พี่ทิวา... หนูไม่เคยโกรธที่พี่้าความดัง... หนูแค่เสียใจที่พี่ไม่ได้้าหนูอีกแล้ว... ลิขสิทธิ์เพลงนี้จะทำให้พี่ต้องรับผิดชอบหนูไปตลอดชีวิต... ดูแล 'น้องพิม' ให้ดีนะคะ..."
ทิวาน้ำตาไหลอาบแก้ม เขารู้แล้วว่า พิมพา ไม่ใช่ชื่อบังเอิญ... แต่มันคือชื่อที่เธอคนนั้นตั้งให้ตุ๊กตาตัวนี้... ชื่อที่เขาเคยสัญญากับเธอว่าจะใช้ตั้งชื่อลูกสาวของพวกเขา
— ิญญากลับมาทวงความรับผิดชอบในทุกสิ่งที่ฉันเคยทำผิดพลาด... ในทุกคำสัญญาที่ฉันเคยละเลย!
ทิวากลับมาที่ห้องเช่าด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยสำนึกผิด เขาเปิดกล่องมรดกและวางตุ๊กตาผ้าฝ้ายตัวนั้นไว้ข้าง ๆ พิมพาที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง
ทิวานั่งลงข้างเตียง มองดูใบหน้าที่บริสุทธิ์ของพิมพา และใบหน้าที่ว่างเปล่าของตุ๊กตา 'น้องพิม'
ตอนนี้เขาไม่ได้เป็แค่อดีตนักดนตรีที่ล้มเหลว... แต่เขาคือ ผู้ดูแลมรดก ของิญญาอาฆาต และ ผู้ดูแลร่างที่ถูกชุบชีวิต ขึ้นมาใหม่!
ในความมืดมิด ทิวาหยิบสมุดโน้ตเปล่าขึ้นมา... เขายอมรับความจริงแล้วว่าเขาหนีจากดนตรีไม่ได้ เพราะดนตรีเป็สิ่งที่เขาใช้ทำลายทุกสิ่ง... และเป็สิ่งที่เขาต้องใช้เพื่อ ไถ่บาป
ทิวาตัดสินใจ... เขาจะกลับมาแต่งเพลงอีกครั้ง แต่คราวนี้... เขาจะไม่เล่นเพลงของใคร... และจะไม่ทำเพลงเพื่อความโลภอีกแล้ว
เขาจะแต่งเพลงใหม่... เพลงที่จะไม่เผยแพร่สู่สาธารณะ... เพลงที่จะเล่นให้พิมพาฟังเพียงคนเดียว... เพลงที่จะเป็ บทเพลงแห่งการไถ่บาป ของเขา!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
2K
